เมื่อฉันเมินสัญชาตญาณตัวเอง


ในวันที่หวยออก

หัวบล็อกดูเป็นการเป็นงานซะขนาด

ไม่มีอะไรหรอกค่า ในวันที่กรอบเต็มพิกัด ในคืนนั้นที่ฝัน...ไม่หวาน คนที่เราก็ยังคิดถึงแม้ว่าวันเวลาที่ผ่านจะทำให้มองหน้ากันไม่ติดแล้วก็ตาม ความสัมพันธ์มาถึงทางแยก ทั้งที่สัญญาว่าหลังพูดคุยจะกลับมาคบหากันได้ดังเดิม แต่นั่นก็คือวันสุดท้าย ต่างคนก็ต่างเงียบ เราส่งสัญญาณไป...แต่ไม่มีการตอบรับ

ฝันร้าย แม้ในฝันก็หมางเมิน น้ำเสียงเกลียดชัง สะดุ้งตื่นขึ้นมา...ไรวะ

ชีวิตดำเนินไป หวยงวดนี้จะซื้อตัวไหนดี ตั้งใจว่าจะซื้อสลากกินแบ่งให้ได้ทุกงวด เสี่ยงดวงดูหน่อย ทั้งที่ไม่เคยนึกจะทำ เอาซะหน่อยน่าปีนี้ อยากถูกสลากกินแบ่ง แต่ไม่เคยซื้อเมื่อไหร่จะถูก หวยใต้ดินเราไม่ได้ซื้อนะ แต่คนใกล้ตัวเขาซื้อกัน งวดนี้จะเอาเบอร์โทรของใครคนนั้นไปซื้อ แต่แล้วก็ลืม มองตามแผงก็ไม่เห็นบ้าง จนวันหวยออก เล่าความฝันให้มารดาฟัง แต่ไม่ได้ฝากมารดาซื้อหวยใต้ดิน โอ้แม่เจ้า ออกตรงๆ

ความรู้สึกคิดถึงใครคนนั้นย้อนมาตกตะกอนทำร้ายความรู้สึก และก็รู้สึกเสียดายมากๆ โชคจากการเสี่ยงดวงมันไม่ลงที่เรา

เฮ้อ...



Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2554 16:23:51 น.
Counter : 564 Pageviews.

0 comments
: แสงสุดท้าย : กะว่าก๋า
(21 ก.ค. 2564 06:22:59 น.)
: เมื่อก่อน...ตอนนี้ : กะว่าก๋า
(20 ก.ค. 2564 05:33:12 น.)
... 21 กรกฎาคม...วันคล้ายวันเกิดอุ้มสี... คนผ่านทางมาเจอ
(21 ก.ค. 2564 22:39:26 น.)
เที่ยวทิพย์ : การกลับบ้านของทับหลังปราสาทเขาโล้น (2) ผู้ชายในสายลมหนาว
(20 ก.ค. 2564 10:15:16 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Viromrada.BlogGang.com

นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]

บทความทั้งหมด