ชอบอ่านนิยายแนวไหน?
ชอบอ่านนิยายแนวไหน?
เหมือนเป็นคำถาม
แต่คือคำตอบ


174175173174172175


การเขียนเริ่มจากการอ่าน
นิยายเป็นอีกอย่างที่ผู้เขียนชื่นชอบ
ที่ชอบเพราะคิดว่านิยาย
ไม่ได้มีแต่ความบันเทิงใจเท่านั้น
และมีหลายสิ่งอย่างที่เอื้อประโยชน์แก่คนอ่าน
สิ่งแรกที่ได้จากนิยายของนักเขียน
ระดับศิลปินแห่งชาติหรือครูอาจารย์
คือ

...ศิลปะการเขียน...
ที่ไม่ใช่ใครๆก็เขียนได้
และต้องบอกก่อนว่า
ต้องไม่ใช่การลอกหรือการเลียนแบบ
การอ่านเพื่อรู้เป็นสิ่งที่ควรทำ
แล้วนำพรสวรรค์จากความคิดและจินตนาการ
ของตนเองออกมาเรียงร้อยเป็นถ้อยคำ
ตามความรู้ความสามารถที่ร่ำเรียนมา

จึงจะได้นิยายตามสไตล์การเขียนของเราเอง
ที่สำคัญ
ความสำเร็จตรงนี้
เป็นความภาคภูมิใจอย่างหาที่สุดมิได้


166166166166

ปัจจุบันนักเขียนเกิดขึ้นมากมาย
เป็นเพราะโลก(อินเทอร์เน็ต)เปิดกว้างมากขึ้น
ผู้คนที่สนใจได้เรียนรู้ง่ายขึ้น
จำเป็นที่ผู้อ่าน
ต้องคัดสรรงานเขียนที่จะอ่านตาม
ซึ่งน้อยคนที่จะทำเช่นนี้
เมื่อผู้อ่านไม่ค่อยนิยมคัดสรร
ผู้เขียนจึงจำเป็นต้องรับผิดชอบ
นำเสนองานคุณภาพดี(พอสมควร)
เพื่อคุ้มราคาหรือคุ้มการจ่ายแก่ผู้อ่าน
อันเป็นปณิธานของผู้เขียนเอง

248248248248248

แนวงานที่เขียน
เริ่มจากนิยายรักโรแมนติก
กระเถิบความแรงตามกระแสมาเป็นโรมานซ์
โดยงานเขียนทุกเรื่อง
ได้มีการอัพเดทหรือพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง
ถ้าเพื่อนนักอ่านได้อ่านงานเขียนเรื่องใหม่ๆ
จะรู้ว่า...ผู้เขียนมีความตั้งใจดีเพียงใด...
ดังนั้น
...การอ่านนิยายต้องได้มากกว่าความบันเทิงใจ...
ความสนุกสนานของนิยายรัก
เป็นเรื่องราวที่คู่พระนางมาพบกันและรักกัน
ส่วนเรื่อง บทรัก หรือ บทสังวาส
​​เป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งในเนื้อเรื่องเท่านั้น

ความสนุกของนิยายรัก
ขึ้นอยู่กับเรื่องราวความรักของคู่พระนาง
ว่าจะเป็นแบบใดหรือรูปแบบไหน
สิ่งที่ผู้เขียนอยากทำมากที่สุด คือ
สรรหาเรื่องราวความรักที่ไม่ซ้ำแบบใคร
มานำเสนอแก่ผู้อ่าน
และพยายามสร้างงานดีออกมาให้อ่าน

165165165165165

นิยายโรมานซ์
ติดสายสะพายแดงของศิรารัย
ยกตัวอย่างมา 3 เรื่อง 




https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjc5NDM1IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NDoiODk2MiI7fQ

ตัวอย่าง

“นั่นเสียงอะไรคะ”
นาราไม่แน่ใจว่าเสียงสัตว์ที่ได้ยิน
เป็นเสียงจำพวกไหน
เสียงของมันไม่เหมือนเสียงสัตว์ป่าทั่วไป
แต่ใกล้เขตป่าอย่างนี้จะมีเสียงอื่น
ที่ไม่ใช่เสียงสัตว์ป่าละหรือ
“เสียงนกเดินดงไงล่ะ หายากนะ
มันชอบอยู่ในป่าโปร่งหรือที่โล่ง
โชคดีที่มีบ้างในป่าแถบนี้
เพราะมีที่โล่งเป็นไร่และอาหารอุดมสมบูรณ์
พวกมันชอบกินลูกไม้กับน้ำหวานจากดอกไม้
ที่อยู่ในไร่ของเรา”
“เสียงร้องเหมือนเสียงนกหวีดเลยค่ะ”
“ใช่ ฟังดีๆสิ มันร้องอยู่ใกล้ๆนี่ละ”
“อึม จริงค่ะ เสียงนกหลายชนิดเลย”
“เห็นไหมล่ะ ในป่ายังมีเสียงไพเราะของนกน่าฟังอยู่นะ”
ภีมะชี้ให้นาราดูนกเดินดงตัวหนึ่ง
กับนกอีกหลายชนิดที่ส่งเสียงจอกแจก
อยู่บนต้นหว้าขนาดใหญ่อีกฟากหนึ่งของลำธาร
และเห็นกวางดาวสี่ห้าตัวกำลังกินน้ำอยู่ริมตลิ่งใกล้ๆ
เขาบอกนาราให้สูดหายใจยาวๆจะได้กลิ่นหอมอ่อนๆ
ของกล้วยไม้ป่าจากต้นไม้ใหญ่ใกล้บริเวณบ้าน
แม้ป่าจะมีอันตรายก็ยังมีสิ่งดีๆอยู่ไม่น้อย
เขาชอบความเงียบสงบของบ้านท้ายไร่ 
เพราะมีสิ่งสวยงามของธรรมชาติหลายอย่าง
คุณภมรบิดาเคยเล่าให้ฟังว่า
คุณตาของภีมะก็ชอบความสงบเงียบของป่า
เมื่อคุณภมรมาลงทุนทำไร่
คุณตาของภีมะก็เลยมาสร้างบ้านอยู่ท้ายไร่ชายป่า
และพาครอบครัวมาพักทุกครั้งที่มาเที่ยวไร่ภูพิมานแห่งนี้
แต่ส่วนใหญ่จะเตรียมอาหารการกิน
มากินมาพักผ่อนแค่ตอนกลางวันแล้วกลับออกไป
เพราะตอนนั้นยังไม่มีอุปกรณ์ทำครัว
หรือเครื่องใช้อำนวยความสะดวกมากนัก
และยังไม่ได้ทำรั้วตาข่ายกั้นเขตไร่กับชายป่า
ป้องกันอันตรายแน่นหนาเหมือนปัจจุบัน
“จริงค่ะ วันนี้ไม่มีเสียงเสือคำรามเลย”
“เสียงเสือหรือ อึม หลายปีมานี่ความเจริญรุกป่าเข้ามาเยอะ
พวกมันคงอพยพเข้าไปอยู่ในป่าลึกกว่านี้แล้วหละ”
“พี่ภีมจะอยู่กี่วันคะ หนูนาคิดถึงลูก”
“นานๆจะได้อยู่อย่างนี้สักที กี่วันดีน๊า”
“แหม! อยู่ด้วยกันทุกวันยังไม่เบื่ออีกหรือคะ”
“เบื่อเหมือนกัน...”
นาราหันมองหน้าสามีทันที คิดว่าภีมะจะเบื่อจริงๆ
เพราะตนไม่ใช่ผู้หญิงเจ้าจริตมารยา
บางทีอาจจะต้องหาสิ่งหนึ่งสิ่งใดมาทดแทนบ้าง
อย่างการเป็นฝ่ายรุกที่น่าจะทำให้สามีพอใจ
หรือชื่นชอบเลยก็ได้ 
“เอ๊ะ! เบื่อแล้วพามาทำไม”นาราแกล้งทำหน้างอ
แต่กลับเบียดกายเข้าเสียดสีเนื้อตัวอบอุ่นของสามี
แล้วต้องแอบยิ้มกับการตอบสนองทันที
จากลมหายใจสะท้อนแรงบ่งบอกอารมณ์เสน่หา
“ไม่ได้เบื่อหนูนา แต่เบื่อบรรยากาศรอบกาย”
ภีมะโอบแขนเข้ากอดร่างนาราดึงเข้าแนบชิดตัวมากขึ้น
แล้วต้องหอบหายใจสะท้าน
กับการเบียดบั้นท้ายกลมกลึงอันแสนสวย
เข้าถูไถกลางกายในท่ายืนซ้อนอยู่ด้านหน้า
“เลยอยากเปลี่ยนบรรยากาศหรือคะ”
เสียงเจ้าของท่วงท่าเย้ายวนสั่นพร่าจากฝ่ามือสามี
ฯลฯ
(ขอสงวนลิขสิทธิ์)

165165165165165






https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjc5NDM1IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NDoiNTk3MiI7fQ


ตัวอย่าง

“ว้าย...ปล่อยนะ...”กีรยาร้องเสียงหลง
ถูกเขาแกล้งพากลิ้งระดมจูบเนื้อตัวพัลวันเหมือนหมั่นเขี้ยว
โดยจูบของเขาส่งอาการซ่านสยิวจักจี้
ทุกหนแห่งของปากจมูกที่ซุกไซ้กลั่นแกล้ง
จนกลั้นเสียงหัวเราะไม่อยู่ และดูคนแกล้งจะชอบใจ
“พอแล้ว พอแล้วค่ะ เควิน ฉันเหนื่อยแล้ว”
หญิงสาวร้องอ้อนเสียงหวาน
ความรู้สึกซ่านสยิวจักจี้บั่นทอนเรี่ยวแรงจนอ่อนล้า
จึงนอนระทดระทวยรับสัมผัสจากเขา
ด้วยลมหายใจหอบเหนื่อย
“แหม กำลังสนุกเชียว คุณเหนื่อยแล้วหรือ”
เควินผงกศีรษะขึ้นมองหน้า
เจ้าของร่างระทวยอ่อนนอนซ้อนบนอ้อมแขน
เห็นอาการเหนื่อยล้าจริงก็ดึงผ้าห่มพันกายออก
และอุ้มเดินเข้าห้องน้ำ
“อาบน้ำเสียหน่อย จะได้สดชื่น”
เขาจุ่มมือลงทดสอบความอุ่นของน้ำที่ตนไขเตรียมไว้
ก่อนจะหย่อนร่างที่หมดแรงดิ้นขัดขืน
ลงในอ่างอย่างระมัดระวัง
“น้ำอุ่นพอดีไหม”
ชายหนุ่มได้รับคำตอบเพียงการพยักหน้า
ของคนนอนอิงขอบอ่างหลับตาพริ้มยิ้มอ่อนๆ
เขาพลอยยิ้มพึงพอใจที่ทำให้เจ้าของร่างสวยงดงาม
สบายตัวสบายใจ และก้าวลงอ่างตามไป
“อุ๊ย ลงมาทำไม”กีรยาลืมตาทันที
ขยับร่างหนีคนตัวใหญ่ที่เข้ามากินพื้นที่ส่วนใหญ่ในอ่าง
แต่ถูกเขาจับเข้านั่งซ้อนข้างหน้า
เว้นระยะห่างพอเหมาะไม่เบียดชิดกัน
พลางวักน้ำสบู่อาบหลังไหล่ถูฟองน้ำให้ไม่พูดไม่จาจนทั่ว
พอแอบชำเลืองมองก็เห็นเขานอนเอนพิงอ่างหลับตาอย่างสบาย จึงรีบถูเนื้อถูตัวจนสะอาดสะอ้าน
แล้วลุกออกมาล้างสบู่ด้วยน้ำฝักบัวอย่างเร่งรีบ

ฯลฯ
(ขอสงวนลิขสิทธิ์)







https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjc5NDM1IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NDoiNjE4MSI7fQ

ตัวอย่าง

“งั้นก็ไม่มีเหตุผลที่จะมาเล่นตัว
เลือกเอา จะเก็บข้าวของก่อนหรือจะไปแต่ตัวก่อน”
ชามาตุ์บอกเสียงเข้ม
ชายหนุ่มจ้องหน้าเจ้าของคำพูด...ไม่มีเหตุผล...
ด้วยดวงตาคมกล้า
ยิ่งอัปสรสินีแสดงให้เห็นชัดว่า
ไม่อยากมีส่วนร่วมในงานฉลองสมรสของทั้งสองมากเท่าไร
เขาก็ยิ่งจะต้องบังคับฝืนใจเธอให้ได้
“ไม่จำเป็นที่ดิฉันต้องเลือก คุณอยากจะทำอะไรก็ทำไปสิ
ไม่ต้องเอาดิฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
และดิฉันขอยืนยันว่าจะอยู่บ้านหลังนี้
ส่วนบ้านหลังนั้นเชิญคุณอยู่กันตามสบายเถอะ”
อัปสรสินีลุกขึ้นเดินหนีทันทีที่กล่าวจบ
คิดว่าควรจบเรื่องเพียงเท่านี้
แต่ชามาตุ์กลับถลันตามมาคว้าข้อมือไว้  
“จะไปไหน ยังไงเธอก็ต้องกลับบ้านใหญ่วันนี้
และต้องไปเดี๋ยวนี้” ชามาตุ์บีบข้อมือบางเต็มแรง
เมื่อเจ้าของมือทั้งบิดทั้งสะบัดหนี
“โอ๊ย เจ็บนะ ปล่อยนะ ดิฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น”
คนเจ็บข้อมือประกาศเสียงแข็ง
“ทีกับผัวละก็เล่นตัวนัก
หากเป็นไอ้หนุ่มคาวบอยชู้รักคงแล่นตามไปแล้ว”
ชามาตุ์คำรามด้วยความโกรธ
กระชากร่างบางดึงเข้ามาแนบออก
กอดรัดร่างแน่งน้อยไว้ในอ้อมแขน
พร้อมระดมจูบใบหน้าเนื้อตัวหอมกรุ่นทุกที่ที่จมูกปากไปถึง
จึงยิ่งทำให้อัปสรสินีดิ้นรนหนักมากขึ้น
การกอดรัดฟัดเหวี่ยงของคู่สามีภรรยา
อยู่ในสายตาสองคู่ของเด็กสาวกะลา
และนางบัวผันลูกสะใภ้ตาผล
ที่วิ่งตามกันมาจากในครัวยืนปากอ้าตาค้างอยู่เชิงบันได

ฯลฯ
(ขอสงวนลิขสิทธิ์)

172175174173175174

 



Create Date : 27 ตุลาคม 2562
Last Update : 27 ตุลาคม 2562 16:09:45 น.
Counter : 2872 Pageviews.

0 comments
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 253 "ความจริงใจที่ไม่จริงใจ" toor36
(21 พ.ค. 2563 00:37:42 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 253 ความจริงใจที่ไม่จริงใจ โจทย์โดยคุณ กะว่าก๋า ภาวิดา คนบ้านป่า
(21 พ.ค. 2563 18:58:31 น.)
อยากบอกเธอว่า... comicclubs
(18 พ.ค. 2563 22:34:56 น.)
องศาที่ต่างกัน สมาชิกหมายเลข 5545933
(17 พ.ค. 2563 21:51:06 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sirarai2018.BlogGang.com

สมาชิกหมายเลข 5383279
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด