คอยก่อนความรัก : สายัณห์ ลวพงศ์
เรื่อง : คอยก่อนความรัก
ผู้ขียน : สายัณห์ ลวพงศ์
สำนักพิมพ์ : รวมสาส์น
ปีที่พิมพ์ : 2515
เล่มเดียวจบ


          คอยก่อนความรัก เป็นผลงานเรื่องสั้นหลากหลายอารมณ์ ของ สายัณห์ ลวพงศ์ นักเขียนรุ่นครูที่ผมเคยเขียนบอกเล่าผลงานของท่าน มาแล้ว หลายเรื่อง (วนมาลิน รักเร้น หทัยทิพย์ แสนงอนซ่อนงาม) รวมถึง เรื่องสั้น คอยก่อนความรัก ชุดนี้ นับจำนวนดูแล้ว น่าจะเหลืออีกเพียงเรื่องเดียวที่ยังไม่มีโอกาสได้อ่านก็คือ “วิมานเงา” และน่าจะนับเป็นนวนิยายเรื่องที่ยาวมากของท่านเลยทีเดียวครับ
++++++++++++++++++++
         ในโอกาสนี้ ผมขอข้ามเรื่อง “คอยก่อนความรัก” ซึ่งเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวในเล่ม ไปยังเรื่องสั้นเรื่องอื่นๆ ที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร สตรีสาร ในช่วงปี พ.ศ. 2505 ถึง 2507 ที่รวมอยู่ในเล่มนี้ ครับ
+++++++++++++++++++
          เรื่องแรกอัญชันไม่ไร้ราคา เรื่องนี้ นำเสนอผ่านมุมมองของศิริวิบูลย์ พนักงานสาวแสนสวยที่มั่นใจในความสวยอันเป็นหนึ่งของตนเองในบริษัท หล่อนกำลังเล็งผู้จัดการคนใหม่ ซึ่งเป็นลูกชายสุดหล่อของเจ้าของบริษัท และเพิ่งจบจากเมืองนอกมาช่วยงานบิดาผู้เป็นเจ้าของ ในความสวยที่ใครๆต่างชื่นชม ศิริวิบูลย์หวังว่า ผู้จัดการหนุ่มจะสนใจในตัวหล่อนเพราะเขามักจะเข้ามาพูดคุยอย่างสนิทสนมอยู่เสมอ จนกระทั่ง การปรากฎตัวของผู้ช่วยสมุห์บัญชีคนใหม่ ที่มีชื่อว่าอัญชัน
           +++++++++++++++++++
       เจ้าของชื่อแสนโบราณ และรูปร่างท้วมๆ ไม่เห็นจะสวยในสายตาของศิริวิบูลย์ เอาเสียเลย หล่อนรู้มาว่า อัญชัน เป็นลูกเจ้าของร้านทำขนม ซึ่งก็คงจะเชยๆ ไม่ต่างกับชื่อของหล่อนนั่นแหละ
“ชื่อก็โบร้านโบราณ ฉันเคยเห็นดอกไม้พรรณนี้ขึ้นตามริมรั้วแถวๆบ้านนอก ในบ้านในเมืองไม่เห็นจะมีใครปลูก ดอกไม้สตึๆ” แล้วหล่อนก็หัวเราะเหยียดๆ หัวเราะก็หัวเราะกันซี ใครจะมารู้ว่าเดิม ดิฉันชื่อแม่สมบุญ เพิ่งจะมาเปลี่ยนใหม่โก้หรูว่าศิริวิบูลย์เอาตอนมาเป็นชาวเมืองหลวงนี่เอง...”
++++++++++++++++++++++
         และดูเหมือนว่า เจ้านายสุดหล่อ เองก็ไม่ได้สนใจ ยายอัญชันสตึๆนั่นเสียเท่าไร ยิ่งทำให้หล่อนวางใจมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเขาชวนสมาชิกในบริษัทไปเที่ยวบ้านบางมด ด้วยกัน
         ความหวังของ ศิริวิบูลย์ยิ่งมากขึ้น เมื่อเจ้านายเรียกหล่อนไปคุยเป็นการส่วนตัว พร้อมยื่นข้อเสนอให้หล่อนมาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยสมุห์บัญชี แทนยายอัญชันนั่น ศิริวิบูลย์ดีใจจนออกนอกหน้า และคาดหวังว่าความรักของหล่อนกับเจ้านายสุดหล่อ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อเขาเห็นความสำคัญของเธอมากถึงขนาดนี้
++++++++++++++++++++
          “ถ้าคุณเห็นสมควร ดิฉันก็ไม่มีอะไรขัดข้อง แต่... คุณอัญชัน เธอจะไม่...”
“บอกแล้วไงล่ะ ว่าไม่สำคัญ เราพูดกันรู้เรื่องแล้ว ผมชอบคุณมาก เลยบอกคุณเป็นคนแรกสำหรับพวกเรา
         “โอ นี่ดิฉันฝันไปหรือไงนะ โอกาสที่ใฝ่ฝันมานานถึงบทจะลงเอย ดูช่างงายดาย อุ๊ย ดิฉันตัวร้อนวูบวาบด้วยความปิติ แต่ในบัดดลนั้น กลับมีความรู้สึกเหมือนตกจากหน้าผาสูง ลอยลิ่วสู่หุบเหวอันประมาณความลึกมิได้ เมื่อได้ยินเขาพูดต่อมา...”
         “อัญชันจะหมั้นกับผมอาทิตย์หน้า และเราจะแต่งงานกันเร็วที่สุด หวังว่าคุณคงจะยินดีกับเรานะ”
            ++++++++++++++++++

          เรื่องอ่องอรุณ เป็นเรื่องเด็กสาวเจ้าอุบายนามอ่องอรุณ ที่ไม่อยากจะแต่งงานกับครอบครัวคุณนายสราญที่เค็มปี๋ เลยแกล้งวางแผนหลอกคุณยายของตัวเอง ว่า ติดหนี้สิน เยอะแยะไปหมด จน คุณนายจอมเค็มหันไปคว้า ส่าหรี ลูกพี่ลูกน้อง นิสัยขี้อิจฉา อีกคนหนึ่งไปเป็นสะใภ้แทน และความมาแตกในตอนหลัง ให้คุณยายหายกลุ้มใจ ว่าหลานสาวสุดที่รัก ไม่ได้ติดหนี้สักนิดเดียว แต่มีคนรักอยู่แล้ว เป็นหนุ่มนักเรียนนอก ที่มีดีกรีสูงกว่า ครอบครัวคุณนายสราญจอมเค็มหลายเท่านัก เรื่องนี้จบลงอย่างมีความสุข
+++++++++++++++++++++
          เรื่องบันทึกของอิสรา ก็เป็นอีกเรื่องที่น่ารักไม่น้อย เป็นเรื่องของเด็กชายวัยสิบสองขวบชื่ออิสรา ที่ช่างคิด ช่างสงสัย ชีวิตของเด็กชายอบอุ่น เมื่ออยู่กับ นิธิ และมณฑิรา ผู้เป็นพ่อและแม่ ที่ดูแลเป็นอย่างดี เด็กชายชอบเขียนบันทึกใส่สมุด ในแต่ละวัน จากโลกที่เป็นสีชมพู จนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีเทา เมื่อ เห็นพ่อและแม่ เอาใจใส่ เด็กชายอีกคนหนึ่ง อย่างผิดปกติ และยังแอบให้เงิน เด็กคนนั้นอีกด้วย ทำให้อิสรา น้อยใจ และ ออกจากบ้าน โดยนั่งรถรางออกไปไกลถึงบางกระบือ ทำให้ทั้งพ่อและแม่เป็นห่วง ยิ่งเมื่อได้อ่านบันทึกของเด็กน้อย ทำให้เข้าใจความรู้สึก และความลับที่ตนเองปิดบังอยู่ แต่โชคดี ที่มีตำรวจมาพบแล้วพาหนูน้อยมาส่งบ้านอย่างปลอดภัย

         ความจริงที่พ่อแม่ไม่ได้เล่าให้หนูน้อยฟังคือ ท่านขับรถชนบิดาของเด็กกำพร้าคนหนึ่งเสียชีวิต เลยต้องคอยอุปการะส่งเสียเด็กที่น่าสงสารคนนั้น มาตลอด ทำให้อิสรา เริ่มเข้าใจและสงสารเด็กที่ตนเองเคยอิจฉาว่าจะมาแย่งความรักของพ่อแม่ไป จนหมดสิ้น บันทึกครั้งใหม่ของพ่อหนูน้อย จึงเปลี่ยนกลับมาเป็นสีชมพูสดใสอีกครั้ง
++++++++++++++++++++
         เรื่องครอบครัวสีชมพู เปิดตัวด้วยประโยครำพึงของ มนต์ชายหนุ่มที่มีต่อ นุช ภรรยาจอมจู้จี้ในชีวิต
          “ยายแก่จอมจู้จี้ขี้บ่นจะไปบ้านนอกร่วมสองสัปดาห์ หวาน!” เขาคิด
พ่อบ้านเมียเผลอ เบื่อระอา กับความเอาใจใส่ของภรรยาเหลือเกิน จะทำอะไร เจ้าหล่อนก็คอย ดูแล ไปหมด จนเขากระดิกตัวไปไหนไม่ได้
นาฬิกาปลุกก็ได้ยินแล้ว แต่เขาอยากนอนต่ออีกนิด หล่อนก็จะเป็นเจ้า ยิ่งกว่านาฬิกาปลุกขึ้นไปอีก

       “มนต์ มนต์จ๋า ตื่นเถิด เดี๋ยวจะบ่นว่าสาย รถติดเป็นชั่วโมงอีกนะ”
หรือ ถ้าเขากลับบ้านมาดึกๆ หล่อนก็จะนั่งเฝ้ารอ แล้วก็คอยเอาผ้าชุบน้ำเย็นๆมาเช็ดหน้าเช็ดคอให้เขา แล้วก็เอาอาหารอ่อนๆมาให้ ทั้งที่รู้ว่าเขาชอบกาแฟนี่นา แต่หล่อนก็ช่างขัดความสุขดีนัก
หรือ ถ้าเขาจะนึกสนุกลงนอนที่พื้นห้องให้ลูกขี่หลัง เจ้าหล่อนก็จะบ่นๆๆๆ “เดี๋ยว มนต์ โธ่ นี่ไม่ใช่ห้องนอนนะจ๊ะ นอนไปได้ ใครๆ เขาย่ำออกร้อยแปด ต้องถูใหม่เสียก่อน”
            ++++++++++++++++++++
         และแล้ว ยายแก่จอมจู้จี้ก็ออกเดินทางไปต่างจังหวัด พร้อมลูกๆ คราวนี้ โอกาสทองก็เป็นของเขาแล้ว! แต่น่าแปลก ความรู้สึกเริงร่าตอนเมียไม่อยู่ มันกลับหายไปไม่นานเลย เขากลับมาบ้านอย่างเซ็งๆ ไม่รู้จะออกไปเที่ยวไหน อาหารที่เคยกินอร่อย เพราะหล่อนทำไว้ให้ ก็ไม่มีอะไรถูกปากสักอย่าง มันกลายเป็นว่า เขาต้องนั่งนับเวลารอ สิบห้าวัน เพื่อให้หล่อนกลับมาหา จนกระทั่ง ยังไม่ครบสิบห้าวัน เจ้าหล่อนก็กลับมาบ้านก่อน พร้อมเสียงเจี๊ยวจ๊าวของลูกๆ ก็กลับมาอีกครั้ง แม้ว่าต่างฝ่ายต่างไว้เชิง ว่าไม่ได้คิดถึงกัน แต่ นุช ภรรยาตัวดีของเขา ก็รู้ความรู้สึกนั้นได้ เพราะอ่านที่เขาเขียนไว้ที่กระจก โดยไม่ทันได้ลบออกเสียก่อน
++++++++++++++++++++++
มันคือเพลงที่ชื่อ Amor หรือ ความรัก
Amor. Amor, my love
When you’re away.
There is no day
And nights are lonely.
Amor. Amor, my love
Make life divine,
Say you’ll be mine
And love me only.
+++++++++++++++++++++++
         สำหรับเรื่องสุดท้ายในเล่มนี้คือ พระพายเจ้าขา เป็นเรื่องรักสนุกสนาน ของ สาวแสงจันทร์ ที่ทำไร่อยู่กับพ่อและแม่ กับ เจ้าเวก หนุ่มนายสิบทหารหมอ ที่กำลังจะไปสงครามเกาหลี เวกไปๆมาๆ บ้านสาวน้อย ด้วยความรัก แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากบอกหล่อนเลยสักนิด ฝ่ายสาวน้อยเองก็ไม่แน่ใจในท่าทีของ นายทหารหนุ่ม ก็เลยไม่กล้าเป็นฝ่ายเริ่มต้นถาม
จนกระทั่ง
       +++++++++++++++++++++
        แสงจันทร์พายเรือออกไป เก็บบัวเหมือนทุกวัน และคราวนี้ ได้เจอจดหมายลับ ที่วางซ่อนเอาไว้พอดี มันเป็นจดหมายสารภาพรักที่ เขียนมาถึงหล่อนโดยตรง
        “แม่จันทร์ที่พี่คุ้นเคยยิ่งกว่าใครๆ
         พี่กลับมาถึงบ้านก็จริง แต่คิดว่าพอเห็นหน้าแม่จันทร์เข้าก็คงพูดไม่ออก ความกล้าวิ่งหนีไปไหนหมดไม่รู้ พี่จึงขอใช้หนังสือฉบับนี้แทน
          พี่จะต้องไปเกาหลี แค่ปีเดียว แต่ก็มีความรู้สึกราวสักสิบปี มิใช่ต้องไปสู่แดนศึก แต่เพราะคิดว่าถ้าพี่ไม่อยู่เมืองไทย บังเอิญมีใครเห็นแม่จันทร์เป็นคนสำคัญของเขาแล้วไซร้ พี่คงคลั่ง หมดกำลังใจ ไม่อยากอยู่เป็นผู้เป็นคน พี่เพ้อเจ้อมานี่โดยมิรู้ใจแม่จันทร์เลยว่าเอื้อเอ็นดูพี่มั่งหรือไม่ พี่เป็นทหาร พูดไม่หวาน สุดแต่แม้จันทร์จะตรองดูเถิด ส่วนหัวใจของพี่นี่น่ะ ถ้าทำกันได้จริงๆ ก็จะหยิบออกมาวางให้ดูเสียเดี๋ยวนี้
       อ่านหนังสือฉบับนี้แล้ว ขอให้เตรียมคำตอบไว้ พี่จะได้รู้ว่าตัวเองจะได้จากเมืองไทยไปอย่างกระหยิ่มเพราะมีคนเก็บใจไว้ให้ หรือจะต้องจากไปในสภาพของผีตายซากคืนชีพ เพราะผู้ที่พี่ภักดีเขาไม่มีเยื่อใย
         ว.
         ++++++++++++++++++++++
              อ่านจดหมายพี่เวกแล้ว สาวแสงจันทร์ก็ขวยเขิน ยิ่งเมื่อเห็นเขาทำไก๋ เดินมาหา แล้วทำไม่รู้ไม่ชี้ยิ่งทำให้หล่อนหมั่นใส้ แต่อย่างน้อย ก็รู้ว่าหัวใจของเขาและหล่อนตรงกัน แสงจันทร์รู้แล้ว ว่าจะเริ่มต้นหัวใจของเขาและหล่อนอย่างไรดี
         +++++++++++++++++++++
           เวลาผ่านไปหลายสิบปี ณ สถานีรถไฟเส้นที่เคยผ่านย่านชนบท ที่แสงจันทร์เคยอาศัยมาก่อน บัดนี้ หล่อนแต่งงานกับ ร้อยเอกเวกและกำลังเดินทาง มาพร้อมกับอีกคู่หนึ่ง คือ ร้อยเอกสวัสดิ์ และคุณนายนวลจันทร์ ทั้งสองคู่ ต่างเดินทางมารำลึกความหลังในอดีต และร้อยเอกสวัสดิ์ ก็เล่าความหลังสมัยจีบ คุณนายนวลจันทร์ ที่ชื่อจันทร์ เหมือนภรรยาร้อยเอกเวกอีกว่า

        “จะพูดกับเขาด้วยปากเปล่าก็ไม่กล้า จึงต้องใช้วิธีเขียนจดหมาย เพราะความใจร้อนเลยเขียนในรถไฟ หนอยแน่ เผลอนิดเดียว เพราะมัวหันไปสั่งโอเลี้ยงมากิน แม่พระพายท่านเลยกระโชก ปลิวออกไปนอกหน้าต่างไปเสียนี่ ไอ้เราก็ตกใจด้วยเสียดายด้วย ชะโงกออกไปดูเห็นปลิวว่อนๆไปตกในสระบัว หลายวันเข้าคงจะจมลงไปอยู่ก้นสระละมั้ง ดีเหมือนกัน ต่างว่าเขียนสารฝากรักไว้ในแผ่นดิน”
         ++++++++++++++++++++
         และเสียงของ ร้อยเอกสวัสดิ์ ที่อักษร ว เหมือน พี่เวก ของหล่อนนั่นเอง ที่ทำให้แสงจันทร์ได้รู้ความจริง แม่พระพายเจ้าขา ท่านเป็นผู้ช่วยสร้างเรื่องบังเอิญอันแสนพิลึกพิลั่นนี้ขึ้น
      และหล่อนก็คิดต่อว่า
          “ใครว่าผู้หญิงไม่รู้จักเก็บความลับ เรานี่แหละจะเป็นผู้หญิงคนแรกในโลก ที่ทำลายข้อกล่าวหานี้”

          คอยก่อนความรัก เป็นรวมเรื่องสั้นที่น่าสนใจไม่น้อย แม้จะเป็นเรื่องสั้นๆที่จบในตอนและน่าจะเป็นผลงานในช่วงต้นๆ ของ คุณ สายัณห์ ลวพงศ์ ก่อนที่จะพัฒนาต่อมาเป็นนวนิยายเรื่องยาวที่โดดเด่น มีสไตล์เฉพาะตัวในเวลาต่อมา โดยเฉพาะนวนิยายเรื่อง “รักเร้น” ที่ผมเคยรีวิวไปก่อนหน้านี้ เคยมีเพื่อนนักอ่านท่านหนึ่ง ได้บอกกับผมว่า น่าจะถือเป็นนวนิยายโรแมนติคที่เป็นสไตล์ นางเอก “กินเด็ก” เรื่องแรกๆของนวนิยายไทย เลยทีเดียวครับ



Create Date : 13 ธันวาคม 2563
Last Update : 13 ธันวาคม 2563 15:28:26 น.
Counter : 346 Pageviews.

0 comments
:: ความสงสัยที่ซ่อนอยู่ในความสงสัย :: กะว่าก๋า
(1 มี.ค. 2564 05:45:20 น.)
กลิ่นกุหลาบ : ว.วินิจฉัยกุล สามปอยหลวง
(1 มี.ค. 2564 12:30:20 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - คำดม :: กะว่าก๋า
(19 ก.พ. 2564 05:39:59 น.)
- รีวิวนิยายวาย Feng Mang : Chai ji dan - marina_rain
(19 ก.พ. 2564 18:18:33 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณnewyorknurse

ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sampoiluang.BlogGang.com

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]

บทความทั้งหมด