ระหว่างดอกไม้... กับต้นข้าว
เรื่อง : ระหว่างดอกไม้... กับต้นข้าว
ผู้ขียน : ว.วินิจฉัยกุล
สำนักพิมพ์ : ทรีบีส์
ปีที่พิมพ์ : 2552
ภาพปก : ฟารุต สมัครไทย
เล่มเดียวจบ




            จากคำนำของสำนักพิมพ์ ทำให้ทราบว่า ระหว่างดอกไม้... กับต้นข้าว เป็นนิยายขนาดสั้น เรื่องแรกๆของผู้เขียนที่เคยลงพิมพ์ในนิตยสาร เดลิเมล์วันจันทร์ ในอดีต และต่อมา สำนักพิมพ์เพื่อนป่วน ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ชื่นชอบงานของ ว.วินิจฉัยกุล ได้ค้นหาต้นฉบับจนพบ และนำมาพิมพ์เป็นรูปเล่มในเวลาต่อมา

        เรื่องราวใน ระหว่างดอกไม้... กับต้นข้าว บอกเล่าชีวิตของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่มีชื่อว่า อุณา หรืออู่ เด็กสาวที่เกิดในท้องถิ่นเมืองชนบทแห่งหนึ่งในภาคกลาง และเมื่อเรียนจบ เธอก็พยายามที่จะหลีกหนีจากชีวิตในสังคมชนบทนั้น เพื่อมาเป็นพนักงานในบริษัทของสังคมเมืองกรุง ที่เต็มไปด้วยความหรูหราสะดวกสบาย เต็มไปด้วยสิ่งบันเทิงเริงใจต่างๆมากมาย แตกต่างจากชีวิตที่ทั้งแม่ น้า รวมถึงพี่ชาย ประกอบอาชีพค้าขายในตลาดในเมืองเล็กๆแห่งนั้น แม้ว่าทุกคนจะไม่เคยเห็นด้วยกับเธอเลย

       “เงินเดือนมันจะดีกว่าที่นี่กี่ตังค์เชียว ค่าใช้จ่ายก็แพงแทบจะขาดใจ ซ้ำเป็นผู้หญิงไปอยู่ตัวคนเดียวน่าเป็นห่วง”

       แต่อุณา ก็มีเหตุผลและความเชื่อมั่นของตัวเอง
          น้ากับพี่หล่อนเป็นบุคคลประเภทไม่มีความฝัน ทั้งคู่ใช้ชีวิตอย่างเต็มไปด้วยประสิทธิภาพ คือทำงานตามหน้าที่ และความรับผิดชอบอย่างขยันขันแข็ง เส้นทางนั้นถูกขีดเป็นเส้นตรงโดยที่ต่างคนต่างเดินไปตามเส้นนั้นอย่างแน่วแน่ ไม่วอกแวกแวะเวียนออกนอกเส้นทาง อุณารู้ดีว่าผู้ชายทั้งสองคน เป็นคนดีที่สุดเท่าที่จะหาได้ในบรรดาเพศเดียวกัน ไม่กินเหล้า สูบบุหรี่ เจ้าชู้ และไม่แตะต้องการพนัน แต่ว่า... ในความรู้สึกของหล่อน นอกจากจะเป็นคนดีแล้ว ยังเป็นคนน่าเบื่อที่สุดพอๆกับความดีของทั้งสองคน!

         เพราะผู้ชายที่เป็นแฟนของหล่อนคือพนมกร เด็กหนุ่มที่ยังเรียนไม่จบ และมีชีวิตอยู่ความฝัน ที่เขาสร้างขึ้น รวมถึงพาหล่อนให้หลงติดไปกับความฝันสวยงามที่เขาวาดให้หล่อนปลาบปลื้ม ไม่ต่างกับวิมานในอากาศ พนมกร เป็นคนอ่อนไหว ใจน้อย และเจ้าอารมณ์ แต่เขามีความรักที่ซาบซึ้งดูดดื่ม และทำให้หล่อนหลงเพริดไปกับความโหยหาในความรักของเขา ในขณะที่ความเป็นจริง อุณา ยังต้องเป็นพนักงานทำงานรายเดือน และเป็นฝ่ายออกเงิน ช่วยเหลือพนมกร ที่ใช้จ่ายเงินอย่างฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือยตลอดเวลา...

       วันหยุดสุดสัปดาห์นี้เอง ที่หล่อนตัดสินใจเดินทางกลับบ้านต่างจังหวัด และมันได้ทำให้อุณาเปลี่ยนแปลงตัวเองไปตลอดกาล...

หล่อนปฏิเสธการเดินทางไปเที่ยวพัทยากับพนมกร กลับมาหาแม่ และพี่ชาย ที่ยังอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา และได้พบกับ หนุ่มใหญ่อีกคนหนึ่ง ที่มาดูแลบ้านเก่าๆ ที่ติดกับบ้านของเธอ

       เขามีชื่อว่า หมอเขต เป็นสัตวแพทย์หนุ่มใหญ่ ที่มาเปิดคลินิกรักษาสัตว์ และสนิทสนมกับครอบครัวของเธอ เป็นอย่างดี บุคลิกหน้าตาของ หนุ่มร่างสูงใหญ่ผิวคล้ำคนนี้ หาได้สะดุดตา อุณาแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เมื่อเปรียบเทียบกับ หนุ่มน้อยรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอ ที่มีหุ่นผอมบางสะโอดสะอง อย่าง พนมกร แล้ว ความหล่อของเขาไม่อาจเทียบติดได้เลย แต่อาจจะเพราะอุปนิสัยใจคอและความเป็นกันเองของเขาที่สนิทสนม เข้าได้กับทุกคน ทำให้ อุณา เริ่มรู้สึกสนิทใจที่จะได้พูดคุยกับเขา

          การกลับมาที่บ้านเกิด ทำให้อุณาเริ่มมองเห็นหลายอย่างๆที่แตกต่างจากความคิดในช่วงแรกของเธอเอง รวมถึง อายุของมารดาที่มากขึ้น ยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่า บางที อาจจะต้องตัดสินใจ อีกครั้ง และพนมกร เล่า เขาจะสามารถมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเธอที่นี่ได้หรือ?
          งานแต่งงานของเพื่อนในสมัยเรียนมัธยมด้วยกัน ทำให้ อุณาได้พบกับเพื่อนๆหลายคน และประสบการณ์ชีวิตจากเพื่อนเหล่านั้น ก็เริ่มทำให้เธอมองเห็นภาพความจริงที่ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยเฉพาะกับผู้ชายที่หล่อนเคยคิดจะฝากชีวิตเอาไว้ด้วย
         และหล่อนก็รู้สึกว่าตนเองโชคดี ที่ยังไม่ได้ถลำตัวลึกลงไป มากกว่านั้น เหมือนกับเพื่อนบางคน ที่ได้ประสบปัญหาตามมาหลังจากนั้น
ในขณะที่เมื่อหล่อนกลับไปยังสังคมเมืองกรุงอีกครั้ง ก็ได้พบกับพนมกร และด้วยสายตาที่มองโลกผ่านความเป็นจริง มากกว่าเดิม

           หล่อนเพิ่งจะตระหนักในเวลาไม่นานนี้เองว่า ความรักสูญสิ้นไปเพราะอะไร อนาคตอันมืดมน มองไม่เห็นทางว่าจะแต่งงาน สร้างฐานะกันอย่างไร เรื่องหนึ่งละ เรื่องที่สอง การวางตัวของพนมกร ทำให้หล่อนเสื่อมคลายความศรัทธาลงทีละน้อย เมื่อแรกรักกันนั้น รูปร่างหน้าตาของเขามาเป็นอันดับหนึ่ง ความหลงรักต่อกันเป็นอันดับสอง

       พนมกร ยังเป็นเด็กเล็กๆอยู่โดยสมบูรณ์ เหมือนลูกแหง่ที่เกาะแจอยู่กับแม่ คอยแบมือขอสตางค์ไปวันๆ โดยไม่มีความคิดอะไรงอกงามขึ้นมามากกว่านั้น เขามีแต่ความฝัน ประเภทเด็กชายฝันเป็นซูเปอร์แมน ซึ่งสวยงามวิเศษเลิศเลอ หากไม่มีทางเป็นไปได้ในชีวิตจริง...

          อุณายิ่งนึกเปรียบเทียบ ถึงสิ่งที่หล่อนได้พานพบระหว่าง ของสองสิ่ง ระหว่างคนสองคน และระหว่างดอกไม้ กับต้นข้าว...

        ตอนรักกันใหม่ๆ โลกทั้งโลกจึงหอมหวานสุดเปรียบปานสำหรับอุณา เหมือนกับหล่อนเริงรื่นอยู่ท่ามกลางมวลมาลีในทุ่งหญ้าตลอดวัน ตลอดคืน
ครั้นเวลาผ่านไป อุณาจึงเพิ่งรู้ขึ้นทีละน้อยว่า ดอกไม้นั้น ถึงสวยเพียงใดก็กินเข้าไปไม่ได้อย่างข้าว
        พนมกร ชวนหล่อนให้กินดอกไม้ต่างข้าว หล่อนจะกินเข้าไปไหวหรือ? แต่จะกลับไปบ้านเกิด หล่อนนึกถึงความเงียบเหงา และความเปิ่นเชยของสภาพแวดล้อมที่นั่น แล้วให้อ่อนใจขึ้นมาอีกว่าหล่อนจะไปทำอะไรอยู่แถวนั้น ถึงมีกินมีอยู่อย่างพรั่งพร้อม แต่ก็ขาดความชื่นใจอย่างอยู่กับพนมกร
มีต้นข้าวเต็มนา แต่ไม่มีดอกไม้เลยสักดอกเดียว

            แต่เมื่อมีโอกาสได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับ หมอเขต ผู้ชายคนที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของหล่อนเลยสักนิด อุณากับพบคำตอบ โดยไม่คาดฝัน

        “ใครๆก็อยากให้คุณกลับมาบ้าน คุณสามารถช่วยทางบ้านได้เยอะแยะ”
         จริงอย่างที่เขาพูด หล่อนสามารถทำตัวเป็นประโยชน์แก่คนทางบ้านได้มากมายนัก ทุกคนต้องการหล่อน เป็นความต้องการที่เกิดจากความรักและความหวังดี มิใช่ความต้องการเพื่อสนองประโยชน์ส่วนตัวอย่างที่พนมกร มีต่อหล่อน คนรักของหล่อนไม่คิดอะไรมากไปกว่า หล่อนจะบำเรอเขาได้ ทั้งด้วยร่างกายและด้วยเงินทองที่เขาตักตวงเอาตามแต่จะมีโอกาส


           และแล้วอุณาก็รู้ว่า ระหว่าง ดอกไม้ กับต้นข้าว หล่อนจะเลือกเอาสิ่งใด!


 



Create Date : 04 กรกฎาคม 2564
Last Update : 4 กรกฎาคม 2564 16:22:31 น.
Counter : 454 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 
เรื่องราวของ คำว่า "อัศวิน" อาจารย์สุวิมล
(11 ก.ย. 2564 13:25:46 น.)
真不明白 Zhēn bù míngbái ไม่เข้าใจจริงจริง Kavanich96
(10 ก.ย. 2564 07:48:43 น.)
HBD to DORAEMON with Doraemon Zero มาช้ายังดีกว่าไม่มา
(3 ก.ย. 2564 22:10:29 น.)
- รีวิว วาสนาบันดาลรัก : ตงเทียนเตอหลิ่วเย่ - marina_rain
(26 ส.ค. 2564 00:06:48 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณ**mp5**, คุณnewyorknurse

  
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ
โดย: **mp5** วันที่: 7 กรกฎาคม 2564 เวลา:8:58:40 น.
  
ขอบคุณ คุณ **mp5** มากครับ
โดย: สามปอยหลวง วันที่: 8 กรกฎาคม 2564 เวลา:15:55:46 น.
  
เรื่องนี้น่าอ่านมากค่ะ
โดย: เสลาสีม่วง วันที่: 12 สิงหาคม 2564 เวลา:13:36:09 น.
  
สวัสดีครับคุณ เสลาสีม่วง เรื่องนี้ เล่มเล็กๆ อ่านได้อย่างเพลิดเพลินมากเลยครับ น่าเสียดายที่ สำนักพิมพ์ปิดตัวลง เลยหาอ่านได้ค่อนข้างยาก ไปเลยครับ
โดย: สามปอยหลวง วันที่: 20 สิงหาคม 2564 เวลา:9:14:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sampoiluang.BlogGang.com

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 78 คน [?]

บทความทั้งหมด