ความมีสาระของน้องชาย


  พุธ ๒๗ เมษายน ๒๕๕๙

วันนี้สาระสำคัญคือเล่นเกมทั้งวัน ทำตัวประหนึ่งว่าสอบเสร็จแล้ว

ก็ไม่ทั้งวันขนาดนั้นหรอก แค่ส่วนใหญ่ ส่วนน้อยฉันก็เข้าไปนั่งหาคำตอบของข้อสอบวันศุกร์ เพราะมันมีข้อสอบของปีก่อนหลุดมาให้เห็นบ้าง ก็หาคำตอบของคำถามพวกนั้น เพราะรุ่นพี่บอกว่ามันต่างกันไม่มาก ฉันกับเพื่อน ๆ ก็ช่วยกันตอบใน Google Doc แต่ปัญหาคือเพื่อน ๆ ฉันมันไปเทพมาจากไหนไม่รู้ ตอบได้กันแทบทั้งหมดเลย ฉันก็เลยไม่เหลืออะไรให้ตอบแล้ว ที่เหลือก็เป็นพวกคิดวิเคราะห์ทั้งนั้น หรือไม่ก็คำถามประเภทที่ว่า ข้อไหนครูไม่ได้พูดถึงในห้อง หรือถามความคิดเห็น ซึ่งมาตอบตอนนี้ไปมันก็ไม่ได้อะไร 

ฉันก็เลยนั่งเขียนข้อสอบและหาบทความให้นักเรียนภาษาญี่ปุ่น กะว่าวันนี้จะไปสอนตอนเย็น แต่พอทำไปได้ครึ่งนึงนักเรียนไลน์มาบอกว่าวันนี้ไปเรียนไม่ได้ ให้ไปสอนอีกทีวันที่สิบเลย ฉันก็เลยเซ็ง แล้วโยนทุกอย่างทิ้ง ไปนอนเล่นเกม

กลายเป็นว่าวันนี้สิ่งเดียวที่ได้คืออัพตัวละครใหม่(พาลเม่)จนจะเวล ๑๐๐ อยู๋แล้ว แล้วก็ปลดล็อคทสีคิมิ (แต่โซลหมด อัพนางเป็น ๑๐๐% ไม่ได้)

พอถึงตอนเย็น ก็วีดีโอคอลคุยกับแม่ แม่เห็นฉันแต่งตัววันนี้ก็ถามว่าทำไมใส่เสื้อตัวโคร่งจัง คือแม่ หนูผอมลงน่ะ แต่ก่อนเสื้อตัวนี้มันพอดีตัวนะ แม่ก็เลยดุ บอกว่าเวลาหาเสื้อผ้าก็หาที่มันพอดีตัวหน่อย ใส่โคร่ง ๆ มันเสียบุคลิก  

ผอมลงนี่ผิดหราาาา แต่ฉันก็ขี้เกียจไปซื้อเสื้อผ้าใหม่เองแหล่ะ เดี๋ยวรอผอมกว่านี้ก่อนแล้วค่อยไปหาเสื้อผ้ายกตู้ทีเดียว พอดีล่ะเริ่มทำงานก็ต้องเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวด้วย

จริงๆฉันยังแอบคิดอยู่เลยว่าหนึ่งเดือนก่อนเริ่มงานนี้ ลองไปย้อมหัวสีแรง ๆ สีชมพู สีฟ้า สีขาว ดูบ้างดีไหมนะ แบบ ครั้งหนึ่งในชีวิต ๕๕๕ เพราะถ้าเริ่มงานแล้วคงไม่มีโอกาสได้ทำอะไรบ้า ๆ แบบนี้อีก อีกอย่างหนึ่ง งานออดิทมันต้องรักษาภาพพจน์(Professional Behavior)ด้วยนี่นะ จะให้กัดสีหัวสไลด์ผมไปตรวจบัญชีลูกค้ามันก็ไม่ช่ายย

พอวางสายจากแม่ก็นั่งคุยกับน้องชาย น้องภีมกำลังสนใจเรื่องอสังหาริมทรัพย์ การลงทุนในอพาร์ทเม้นต์ คอนโด อะไรเทือก ๆ นั้น น้องออกไปหานายหน้าแล้วก็ไปดูคอนโดตามที่ต่างๆ ในกรุงเทพทุกวันเลย วันนี้น้องก็มาเล่าให้ฟังว่าทำไมอยากทำ แล้วออกไปตระเวนดูคอนโดนี่เจออะไรบ้าง

โอ คุยกันหลายเรื่องมาก ฉันก็โชว์งานอดิเรกฉันให้น้องดูด้วย (คือฉันหาเงินทางเน็ตได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ขายสติกเกอร์ออนไลน์ ไรงี้)

น้องบอกว่าตอนนี้อายุ ๑๘ ยังกู้เงินไปลงทุนไม่ได้ แต่ว่าไปหาความรู้จากการตระเวนดูที่แบบนี้ก็ไม่เสียหาย เพราะอย่างน้อยเราก็ได้เริ่มทำอะไรบางอย่าง นี่มาถึงกรุงเทพยังไม่ถึงอาทิตย์น้องก็ได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะแล้ว

คือน้องชายฉันโมติเวทมากกกกกก ฉันดีใจที่น้องอยากร่ำอยากรวย น้องบอกว่าน้องอยากนำตระกูลให้รวยเป็นระดับแนวหน้าของประเทศไทย ถ้าทำได้ก็ดีนะ จะเป็นกำลังใจให้นะน้องชาย ><

น้องสาวฉันกลับมาถึงบ้านประมาณสี่ทุ่ม ฉันยังนั่งคุยกับภีมอยู่เลย วันนี้เฟิร์นมีสอบตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น แล้วก็ไปอ่านหนังสือที่อื่นต่ออีกถึงสี่ทุ่ม กลับมาก็มาร่วมบทสนทนากันเรื่องลงทุนทำธุรกิจต่อนี่แหล่ะ ความจริงทั้งเฟิร์นทั้งภีมเป็นคนมีคุณภาพ ทำอะไรดูมีสาระ มีเป้าหมาย ฉันเองก็ต้องพยายามบ้างแล้วล่ะ (แต่วันนี้นั่งเล่นเกมทั้งวันเลย นี่ตูเป็นพี่ประสาอะไร แง้)

เฟิร์นก็นั่งอ่านหนังสือต่อพอฉันกับภีมไปอาบน้ำเข้านอน พรุ่งนี้เฟิร์นก็สอบอีกแล้ว สอบเยอะมาก สอบทุกวันติดกันตั้งแต่วันจันทร์ ถึกจริง ๆ ส่วนฉันนี่ชิวแล้ว เพราะวิชาที่เหลืออยู่หนึ่งวิชาก็ไม่ยาก อีกวิชาก็อ่านไปแล้ว ๘๐%

เน็ตตอนเย็นก็เล่นไม่ได้อีกแล้ว เฮ้อ ฉันลืมจ่ายค่าอินเตอร์เน็ตเหรอออ



Create Date : 29 เมษายน 2559
Last Update : 29 เมษายน 2559 21:42:49 น.
Counter : 192 Pageviews.

0 comments
ธรรม (ะ) ได้เที่ยว’ ไปรถไฟ เที่ยวรถบัส ล่องเรือเที่ยวเมืองแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา อุ้มสี
(10 พ.ค. 2565 09:03:50 น.)
»FFF#71« "กินง่าย-อยู่ง่าย" คะน้าผัดไข่ nonnoiGiwGiw
(7 พ.ค. 2565 13:05:25 น.)
ชวนเป็นเจ้าภาพและตัวแทนบวชพระ บวชเณรและเที่ยววัดไหว้พระ อาจารย์สุวิมล
(8 พ.ค. 2565 20:23:40 น.)
โรงเรียนของหนู สองแผ่นดิน
(5 พ.ค. 2565 23:26:50 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Kurobina.BlogGang.com

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด