วันจักกรีปี ๕๙ หยุดก็เหมือนไม่ได้หยุด


๖ เมษายน ๒๕๕๙

กำหนดการคร่าว ๆ ของวันนี้
ตอนเช้ามีนัดเจอเพื่อนที่เคยไปแลกเปลี่ยนไต้หวันด้วยกัน
ตอนบ่ายมีซ้อมคอรัส
ตอนเย็นต้องอ่านหนังสือ (ถามว่าได้อ่านมั้ย ก็ไม่มากเท่าที่คิด แง)

พอดีรุ่นพี่ที่ไปแลกเปลี่ยนไต้หวันด้วยกันเปิดร้านอาหารที่ Seanspace ทองหล่อ ซึ่งเป็นสถานที่ที่อยู่ห่างไกลจากบีทีเอสมากกกกก แล้วมนุษย์ตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีรถอย่างฉันก็ต้องเดินไป (เพราะงกค่ะ ไม่ยอมนั่งมอร์ไซ จะเก็บก้าวด้วยแหล่ะ จะได้ครบหมึ่นก้าวต่อวัน (ใส่fitbit นับก้าวอยู่))

เดินไปสักพักใหญ่ ๆ พึ่งถึงทองหล่อซอย ๑ ห๊ะ... นี่เริ่มซอยหนึ่งตรงนี้เรอะะะ ฉันนึกว่าฉันเดินมาห้าหกซอยแล้วนะเนี่ย...

เดินไป เดินไป รายทางก็มีร้านกาแฟ ร้านอาหารมากมาย ซึ่งเปิดบ้างปิดบ้างเพราะเป็นวันหยุด ล่อตาล่อใจมากเพราะไม่ได้กินข้าวเช้ามา หิวโคตร

อ่อ วันนี้วันพระ ถือศีล ๘ (ซึ่งพังมาก เพราะทั้งกินขนมตอนเย็น ทั้งเล่นเกม ทั้งร้องคอรัส ทั้งนอนหลับบนเตียง โอ้ย สารพัด) ตอนเช้าฉันเลยกินอาหารได้ (วันปกติไม่กินอาหารเลยจนตอนเย็น)

จริง ๆ คุณป้าก็เตือนอยู่เหมือนกันว่าตั้งใจจะทำศีล๘ แล้วทำไม่ได้ระวังจะบาปนะ แต่ฉันว่ามันก็ไม่ได้เดือดร้อนใครสักหน่อยแค่ศีลฉันไม่สมบูรณ์แค่นั้นเอง แต่ศีล๕ ก็ยังครบนะคะ (ไม่ได้อาราธนาศีล ๘ ด้วย เพราะแค่ถือตามใจฉัน)

เดินไปก็เหงื่อไหลย้อน อากาศก็ร้อนเหลือเกิน 

ไปถึงร้านเพื่อน (ชื่อ Honey) ฉันก็นั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบได้นิดนึง พี่เจ้าของร้านก็มา เธอบอกว่าเธอมีนัดสัมภาษณ์พนักงานใหม่ ตอนนั่งคุยกันโทรศัพท์ก็ดังเป็นระยะ ๆ ๕๕๕ เจ้า่ของธุรกิจก็ยุ่งแบบนี้แหล่ะ

ร้านกว้าง โต๊ะกว้าง โปร่ง มีต้นไม้รอบด้าน แต่อาหารแพงมากกกกกกกกกกกกกก กก คือฉันสั่งแค่สองอย่างเนี่ย น้ำกับข้าวเช้า เสียไปสี่ร้อยเกือบห้าร้อย (นี่ขนาดได้ส่วนลดสิบเปอร์เซ็นแล้วนะ) นั่นเท่ากับค่าอาหารฉันห้าวันเลยนะ T-T อันนี้ก็เฟลนิดนึง แต่ไม่เป็นไร ถือว่าสนับสนุนร้านเพื่อนละกัน 

อาหารอร่อยมากเลยนะ สวยมากด้วย น้ำก็อร่อย เป็นเมนูครีเอทีฟที่ไม่หากินที่อื่นไม่ได้อ่ะ ซึ่งเราก็ชอบมาก ๆ ถ้าไม่ติดว่าราคาสูงไปหน่อยเราอาจจะไปกินอีกอยู่ นี่ไกลด้วย แพงด้วย (ลำบากคนไม่มีรถอ่ะนะ)

เพื่อนที่มาเจอวันนี้ก็มีสี่คน ซึ่งสองปีที่แล้วพวกเราไปแลกเปลี่ยนที่ไต้หวันพร้อมกัน อยู่หอเดียวกัน ชั้นเดียวกัน คบเพื่อนก็กลุ่มเดียวกัน แต่หลังจากกลับมาไทยก็ไม่ได้เจอกันเลย (มีสองคนเจอกันบ้าง แต่ฉันกับพี่เจ้าของร้านนี่ไม่เจอเลย)

เพื่อนเล่าให้ฟังว่าเธอเรียนจบแล้วไปทำงานบริษัท marketing แห่งหนึ่ง ซึ่งเจอแต่คนแย่ ๆ ต่อหน้าดีแต่ชอบเอาเธอไปนินทาลับหลัง เจ้านายก็ชอบเอาเปรียบ ยืมเงินลูกน้องแล้วไม่คืน แถมยังมาหาว่าเพื่อนเราโกงเงินบริษัทอีก (เพื่อนคนนี้รวยมาก หาเงินเองได้เป็นแสนตั้งแต่อายุยังไม่ถึงสิบแปด ซื้อรถซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมใช้เอง เป็นคนฉลาดมาก) จริง ๆ เราก็ว่าดีแล้วที่เธอลาออกจากบริษัทนั้น เธอสมควรได้รับอะไรที่ดีกว่านี้

นั่งอัพเดทชีวิตกันจนเกือบบ่ายโมงก็แยกย้ายกันไป ความจริงฉันต้องไปปรากฏตัวที่ม.เกษตรตอนเที่ยงครึ่งเพื่อวอร์มเสียงก่อนซ้อม (ชีวิตนักร้องคอรัส ไม่ใช่ว่ามาถึงแล้วร้องเลยนะ ต้องรวมกันวอร์มเสียงก่อน) แต่กว่าฉันจะไปถึงม.เกษตรก็บ่ายสองแล้ว ตอนนั้นกำลังซ้อมเพลงที่สองกันอยู่พอดี

งานคอรัสตอนนี้ก็เป็นคอนเสิร์ต ๓ สถาบัน ปีนี้จัดเป็นปีที่ ๗ แล้ว มีจุฬาฯ ธรรมศาสตร์ แล้วก็เกษตร (ใครว่างไปดูได้นะ เข้าฟรี วันที่เสาร์ที่ ๒๓ เมษายน บ่ายสามโมงถึงหกโมงเย็น (โดยประมาณ) จัดที่ม.เกษตร โรงละครอะไรนี่แหล่ะ จำชื่อไม่ได้)

นี่ก็ซ้อมแบบประมาณเพลงละ ๑ ชม.แล้วพักสิบนาที วนกันไปจนครบหกเพลงก็หกโมงเย็นพอดี ก็เลิก (คุมเวลาดีมาก สมแล้วกับที่เป็นมหาลัยดัง)

มีของว่างแจกด้วย แล้วก็ข้าวแจก(ทำงานมหาลัยก็ดีงี้แหล่ะ ข้าวฟรี)

ปีนี้คอนดัคเตอร์ของธรรมศาสตร์ (น่าจะชื่อเจมส์? ไม่แน่ใจ) ตัวสูงมาก ๆ แล้วก็ออกแนวแบดบอย นักเลงหน่อย ๆ พอมีอะไรก็พูดตรง ๆ จริงๆ มันก็ offensive บ้างแหล่ะแต่ก็อยู่ในระดับที่รับได้ แล้วเฮียแกก็รู้ด้วยนะว่าตัวเองปากเสีย ก็บอกว่าให้ทน ๆ ไปนะมันเป็นสันดาน (คือไม่คิดจะแก้นั่นเอง พี่แกน่ารักตรงนี้แหล่ะ)

แกก็จะโหดนิดนึง แบบต้องยืนให้ถูกท่าเวลาร้องเพลง (แค่เอามือไขว้หลังก็โดนดุแล้ว) แต่ฉันว่าก็เป็นการสร้างวินัยที่ดี ไม่งั้นวันงานอาจจะติดยืนไม่ถูกถ้าตอนซ้อมทำบ่อย ๆ 

นี่ให้บรรยากาศคล้าย ๆ กับคอนดัคของจุฬาฯสมัยฉันอยู่ปี๒ ซึ่งฉันรักคอนดัคคนนั้นมากกกกกกก ชื่อพี่ยีน เป็นคอนดัคที่โหดมันส์ฮา ท่าโบกสวยสุด ๆ และนางวินัยดีมาก แล้วก็expectว่านักร้องจะต้องมีวินัยตามนาง (นางจะเป็นตุ๊ดหน่อย ๆ แต่ถ้าไม่พูดอะไรก็จะดูแมนมาก ซึ่งหลอกล่อสาวๆเข้าชมรมมาใจสลายหลายคนแล้ว เพราะนางโคตรหล่อ)

ใครเคยอ่านโนดาเมะแคนตาบิเล่ (เราไม่ได้อ่านหรอก) มีคนบอกว่าพี่ยีนเหมือนพระเอก(จิอากิ?)แบบแทบจะถอดมา ๑๐๐%) ซึ่งทำให้สาว ๆ ในชมรมกรี๊ดกร๊าดกันมาก ถึงแม้จะรู้ว่านางไม่ชอบผู้หญิงก็ตาม

ซ้อมเสร็จตอนหกโมงเย็นฉันก็ติดรถพี่ในชมรมกับน้องผู้หญิงสองคนไปเซ็นทรัลลาดพร้าว แล้วฉันก็แยกที่ร้านอาหาร เพราะฉันนัดน้องสาวไว้จะไปอ่านหนังสือต่อด้วยกัน

ไปนั่งกินข้าวที่ศูนย์อาหารกัน (พูดให้ถูกคือฉันนั่งดูน้องกิน เพราะฉันไม่กินข้าวหลังเที่ยงถือศีล ๘) พอ(น้อง)กินเสร็จฉันก็ไม่ซื้อทาโกยากิให้แม่ แม่จะมาเยี่ยมวันนี้เพราะครบรอบซื้อสินค้าคงคลังแม่ละ พ่อแม่จะมาเยี่ยมฉันประมาณสองสามเดือนครั้งขึ้นอยู่กับว่าร้านแม่ขายดีหรือเปล่า ถ้าขายดีมากก็มาบ่อยหน่อย ถ้าเศรษฐกิจซบเซาก็นาน ๆ มา

พอซื้อเสร็จ (ยืนรอนานมาก) ก็ไปนั่ง melt me เพราะมีสิทธิ์ AIS ซื้อ ๑แถม ๑ ฉันก็เลยต้องกินไอติม ศีลขาด... 

แล้วฉันก็ ไหน ๆ ก็ศีลขาดละ เล่นเกมเลยแล้วกัน (นิสัยไม่ดีเลย) 

นี่ที่นั่ง ๆ อยู่ในร้านนี่ไม่ได้อ่านหนังสือเลยนะ พอเช็คอีเมลล์ก็ปรากฏว่ามีอีเมลล์จาก pwc บริษัทที่ฉันไปเซ็นสัญญารับ offer เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ให้ไปทำ eligibility test คืออะไรไม่รู้ เค้าส่งลิงค์มาให้ ฉันก็เลยนั่งทำมันกลางห้างนั่นแหล่ะ เพราะสัญญาณอินเตอร์เน็ตที่บ้านมันก็มาบ้างไม่มาบ้าง ทั้ง ๆ ที่ก็จ่ายตังค์ ขอโวยวายหน่อย ถ้าเปลี่ยนไปใช้ AIS fiber optic มันจะมีในคอนโดให้ฉันไหมเนี่ย

eligibility test ของ pwc ก็จะเป็นคำถามออกแนวทดสอบเชาว์ปัญญา ว่าเราฉลาดแค่ไหน คิดเลขเร็วแค่ไหน อะไรพวกเนี้ยแหล่ะ ซึ่งฉันคิดว่าเค้าถาม ๆ ไปเพื่อจะประเมินว่าพนักงานหน้าใหม่เหล่านี้จะให้เอาไปไว้สายไหน (งานออดิทสมัยฉันไปฝึกงาน ฉันไม่ได้ฝึก pwc แต่ระบบน่าจะคล้าย ๆ กัน มันจะแบ่งออกเป็นสาย ซึ่งแต่ละสายก็จะรับลูกค้าแตกต่างกันไป)

ฉันก็ทำเท่าที่ทำได้แหล่ะ ส่วนใหญ่พวกคิดเลขนี่คิดไม่ทัน พาร์ทไฟแนนซ์ (อันสุดท้าย) ยิ่งแล้วใหญ่ ถึงเขาจะมีเครื่องคิดเลขให้ก็เถอะ แต่ฉันไม่ชอบพวกโจทย์แบบอ่านเยอะ ๆ แล้วมาตัดสินใจเอาเองว่าจะทำแบบไหนเลย อันที่จริงมันก็มีประโยชน์กับ auditor แหล่ะ เพราะต้องใช้สกิลพวกนี้เยอะในการวิเคราะห์บริษัทลูกค้า แต่ฉันไม่ถนัดเลยอ่ะ (ฮือ หวังว่าเค้าจะมีเทรนให้เยอะ ๆ นะ)

พอเบื่อแล้วฉันก็กลับบ้าน พ่อแม่มาถึงแล้ว นี่ไม่ได้เจอกันสองเดือนได้แล้วมั้ง คิดถึงมาก โฮกกก 

อะป๊าทักว่าฉันไม่อ้วนแล้ว (เย้ เห็นมั้ยถ้าจะลดก็ลดได้) ส่วนเฟิร์นยังอ้วนเหมือนเดิม

คุยเรื่องสุขภาพกับอะป๊าหลายอย่าง อะป๊าชอบอะไรแบบนี้มาตั้งแต่ฉันเด็ก ๆ แล้ว ฉันก็เลยได้รับอิทธิพลมาด้วย พอคุยด้วยแล้วฉันก็คันอยากทำอาหารใส่กล่องไปกินที่มหาลัยแทนการซื้อกินเลย

นอนละ ดึกมาก ฮือออ 





Create Date : 07 เมษายน 2559



Create Date : 10 เมษายน 2559
Last Update : 10 เมษายน 2559 21:52:20 น.
Counter : 346 Pageviews.

0 comments
Blog 53 ร่วมกิจกรรม ตะพาบ #302 :ทางแยก (ให้มันแตกเลยดีกว่า..ไม่ฟังอะไรทั้งนี้น) เริงฤดีนะ
(15 พ.ค. 2565 17:52:40 น.)
ทางแยก อาจารย์สุวิมล
(15 พ.ค. 2565 10:27:08 น.)
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 302 "ทางแยก" กิ่งฟ้า
(14 พ.ค. 2565 16:53:24 น.)
เล่าสู่กันฟัง (โรคภัยไข้เจ็บ ) tanjira
(11 พ.ค. 2565 16:46:16 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Kurobina.BlogGang.com

Kurobina
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด