เรื่องระหว่างทาง - .. -



-1-

ไม่ค่อยได้สังเกตตัวเองเท่าไหร่
ว่าเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน
วันเก่าก่อน .. ที่เปรยไปว่า อาหารเค็มอีกแล้ว
คุณตอบกลับมาว่า ไม่กินเค็มใช่ไหม



-2-

วันนั้นที่เมาเครื่องบินอย่างรุนแรงตอนขาไป
ทำให้ต้องขวนขวายหายามาในขากลับ
กินไปก่อนขึ้นเครื่อง และงัวเงียจนไปถึงเช้า
หูอื้อ ๆ อย่างแปลก ๆ แต่ก็คิดว่า คงจะนอนไม่พอ



-3-

ไปหาแม่ อย่างพักผ่อนไม่พอ เมารถอีกที มึนมาก
จำได้ว่ามียาแก้เมารถติดอยู่ ก็จัดการไปหนึ่งเม็ด
บ่นอุ๊บไปทั้งบ่ายว่า หูอื้อ เมา มึน เหมือนง่วง งง
คุณแค่ไล่ให้ไปนอน พัก เลิกเล่นซน



-4-

จำได้ว่าไปนอน พักผ่อนซ่อมร่างที่นอนไม่พอ
อาจจะเหนื่อยกับการตากแดด กว่าสองสามชั่วโมง
เดินทาง ไปนั่นนี่ อาจจะเกินพิกัดความอดทนไป
ร่างกายออกอาการประท้วง เกเร  หูอื้อ ร้อน แปลก
คุณว่า เหมือนอาการแพ้ยามากกว่า



-5-

ปกติเป็นคนนอนง่าย หลับง่าย หลับลึก ไม่ฝัน
หลังมานี่ เริ่มหลับยากขึ้น นอนดึกมากขึ้น 
เคยตื่นตีสองอยู่ระยะหนึ่งที่พ่อเสีย แค่ผวาตื่น ลืมตา



-6-

ตื่นทุกตีสาม ในช่วงเวลาตอนที่คุณอยู่
เปิดมือถือดูเวลา บันทึกไว้ เก็บไว้
บอกกึ่งบ่นกับคุณหลายที คุณว่า ตามวัย

(แต่ตอนนี้คุณไม่อยู่ เริ่มเข้านอนตีสามแทน)


..

ผม ผู้ หลงลืม ตัวเอง 
มองไม่เห็นความซับซ้อนที่แปลกไป

จริงแล้วผมทานเค็มแต่ไม่ทานเผ็ด
พอโดนทักเลย นะ ใช่ เกิดอะไรสักอย่าง
การรับรสของผมเปลี่ยนไปมาก อย่างไม่ทันเห็น

อาการที่อื้ออึงที่หู มึน กลัวจะเป็นน้ำในหูไม่เท่ากัน
กลับเป็นอาการแพ้ยาอย่างที่คุณว่าไว้

และจะบอกต่อไปว่า 
เมื่อไรที่แตะแอลกอฮอลล์ มันก็เหมือนจะก้องในหูอีกด้วย 
จะแพ้ดีกรีด้วยหรือเปล่าเริ่มไม่แน่ใจตัวเอง

แต่เรื่องอาการนอนไม่หลับตามแซยิดนั่น
ตัวเลขยังไม่ถึงเวลาของวัยนั้น อีกหลายปี
คงจะคิดอะไรมากมายหลายเรื่องมากกว่า
เลิกเครียดไปหลายวันแล้วล่ะคุณ


มันคงถึงที่สุดที่ จบ และ ตัด ได้หลายอย่าง

เลยเริ่มจะนิ่งได้มากขึ้น อยู่กับใจได้มากขึ้น
แค่แปลก ๆ กับการที่ไม่มีคุณอยู่ให้รำพึงรำพันถึง
ต้องบอกว่า ไม่มีคนนั่งฟังเราบ่นงุงงิงนั่นล่ะ ถูกต้องกว่า


เวลาเจอร้านกาแฟสวย ดอกไม้หอม ก็ไม่รู้จะบอกยังไง
เจอเพลงเพราะ ๆ ดี ๆ ก็ยังอยากส่งให้ฟังเหมือนเคย
แต่ ก็กลัวจะเดินเลยเส้นบาง ๆ ที่ขีดวางไว้ให้เข้าอีก

ครานี้ .. คงเหมือนแก้วแตกกระจุยกระจายไม่มีชิ้นดี
ผมยังไม่อยากให้คุณเดินหายไป .. 

คุณฮะ 
คุณจะยังเป็นเพื่อนผู้แสนดี และใจดีที่สุดของผม
เป็นเพื่อนกันต่อไปได้ไหมฮะคุณ





เพลงนี้ .. บอกคิดถึงตามเนื้อเพลงฮะ บอกอย่างตรงไปตรงมา
และละครก็สนุกดี ดูแล้วอยากให้คุณดูบ้าง
จะได้ไม่เครียดกับแต่ละวันมากนัก พักบ้างนะคุณ




Create Date : 31 กรกฎาคม 2561
Last Update : 31 กรกฎาคม 2561 3:26:37 น.
Counter : 475 Pageviews.

0 comments
ตอนที่15รถบ้านกับอากาศที่หนาวเย็นที่บ้านเขตบึงกุ่มกทม.10240 ธนูคือลุงแอ็ด
(14 ม.ค. 2564 07:59:35 น.)
รัก...ไม่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ สมาชิกหมายเลข 5891508
(13 ม.ค. 2564 04:05:29 น.)
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 269 "หน้ากาก" toor36
(13 ม.ค. 2564 00:02:43 น.)
2 ม.ค. 64 วันเกิดมี้เก๋ kae+aoe
(12 ม.ค. 2564 13:04:03 น.)

Inmemoir.BlogGang.com

inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด