1838


เมื่อเช้า เป็นอีกวันที่นอนตื่นสายที่สุดในรอบอาทิตย์นี้
ถ้าสถิติไม่นับรวมอาทิตย์ที่แล้ว ที่ขโมยพระอาทิตย์ไปได้ถึงสิบเอ็ดโมงกว่า
วันนี้ ทำเวลาได้แค่เพียงสิบโมงเช้า ก็ถูกปลุกตื่น
..

แม่ โทรมาหาเพื่อจะถามว่าจะไปบ้านไหม
วันตรุษทั้งที แม้จะมีเชื้อสายติดตัวมาแค่เสี้ยวนิดหน่อย
แม่ก็พยายามรักษาประเพณีที่ดีงาม ตามแบบฉบับที่ว่า อะไรดีก็ทำ
แต่ในการตั้งโต๊ะเครื่องเครานั้น ไม่มีมากจนต้องการผู้ช่วยอย่างฉัน
โทรศัพท์ที่เรียกเข้ามานั้น จึงเตือนให้รู้ว่า ถ้าว่างก็น่าจะมา

ฉัน ก็ เอาแต่ อืม อืม ด้วยหนังตาที่ไม่ยอมเปิดออก
สุดท้าย คงทนไม่ได้ แม่จึงบอกว่า ไปไหว้พระด้วยนะลูก อย่าลืม
แม้สติที่มีเพียงน้อยนิดกับสมองที่ไม่ยอมรับรู้การมาของแดดยามสาย
ก็ยัง ยั้งเตือนและ บอกตัวเองไปบ้างว่า ไว้ใส่บาตรพรุ่งนี้แล้วกันนะ
แม่บ่นกับความขี้เซาไม่สร่างซา เบื่อที่จะพร่ำบอกเลยวางโทรศัพท์ไปดื้อ ๆ
ฉันหัวเราะ .. ขำ แม่เบา-เบา

เมื่อลุกจากอาการถูกปลุกตื่นแล้ว ฉันหยิบโทรศัพท์มาดูอย่างเคย
เห็นข้อความที่มีเข้ามา ..

ใครบางคนที่ยังคิดถึง
ส่งความห่วงทางเมลล์ มาก่อนหน้านี้สองวันแล้ว
ถามไถ่ เรื่องราวที่ถูกยืมลายมือ เมื่อแก้ไขอะไรไม่ได้ ก็ปล่อยไป
แม้ใจจะบอกว่ามันไม่ควรจบกันง่าย ๆ แบบลบทิ้ง ก็ตามแต่
ในเวลานี้ ฉันก็รู้สึก ยังไม่อยากหันไปมอง ไปใส่ใจกับมัน
..
ความที่ถูกส่งข้ามฟ้ามาหา แม้จะธรรมดา เป็นใครก็รู้ล่ะว่า ฉันรู้สึกดี

แล้วก็ใครอีกคนที่คาดไม่ถึงว่าจะมีมา
คนที่เคยรู้จักคบหาแล้วห่างกันไปแสนนาน ไม่เคยแม้จะพูดคุยกันอีกเลย
นั่นแหละ เบอร์มือถือที่ไม่เคยเปลี่ยน ยังคงทำให้ใครต่อใครยังตามฉันเจอ
หากสักคนจะบอกว่า โทรหาฉันไม่ติดแล้วล่ะก็ โกหกคำโตทีเดียว
ความที่ส่งมาคล้าย ๆ กับคนข้างบน ฉันอ่านแล้วก็ขอบคุณ

คงเหมือนมือ ที่เราเลือกจะรับล่ะมั้ง ฉันว่า ..

มือที่รับไว้และจูงเดิน
ต่อให้ดีแค่ไหน ให้ร้ายแค่ไหน เราก็มองเห็นมัน
มือที่เราไม่เลือกไม่มอง
ให้ดีก็แค่นั้น ให้ร้ายก็แค่นั้นอีกเหมือนกัน
ไม่ได้มีอิทธิพลจะทำความรู้สึกกับหัวใจ ให้ร้อน หนาว เป็น

....
สำหรับทุกความรู้สึก ทุกข้อความที่ส่งหา
ไม่ว่าจะเห็นเป็นตัวหนังสือ หรือลอยมาทางอากาศก็ตาม
คุณ ๆ ก็เป็นทุกมือที่ฉันเลือกรับไว้แนบใจเสมอกัน

ขอบคุณอีกครั้งนะ ขอบคุณจริง ๆ




Create Date : 25 มกราคม 2552
Last Update : 26 กันยายน 2553 14:17:24 น.
Counter : 529 Pageviews.

2 comments
"อย่าทน!!!!!" ถ้ามันยังมีโอกาส "เปลี่ยนได้" Max Bulliboo
(17 พ.ย. 2563 19:18:49 น.)
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 265 "ความหวัง" สองแผ่นดิน
(15 พ.ย. 2563 23:55:51 น.)
161/2563 ตะพาบ 265 "ความหวัง" (ลอยกระทงเชียงใหม่+เที่ยวแม่กำปอง) เริงฤดีนะ
(15 พ.ย. 2563 08:02:28 น.)
ตะพาบประจำหลักกิโลเมตรที่ 265 " ความหวัง " ลอยกระทงกับครอบคร้ว newyorknurse
(14 พ.ย. 2563 06:44:36 น.)
  



โดย: Paulo วันที่: 25 มกราคม 2552 เวลา:20:01:21 น.
  
แค่นี้ก็....เรียกว่าความสุขเล็ก ๆ ที่ทำให้หัวใจ เต้นนอกจังหวะ ที่เคยเต้น.....และเอิบอิ่มขึ้นมา ...แม้ไม่พองเต็มตัว แต่ก็มีโอกาสได้ดี้ด้านิด ๆแล้วไง


.......



เนอะ


...
สิ่งดีดี ที่รอคอยอยู่ในกาลเวลา
โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) วันที่: 25 มกราคม 2552 เวลา:23:54:38 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Inmemoir.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#16



inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด