เรื่องระหว่างทาง - ๒



เมื่อเช้า - ทำแก้วกาแฟใบโปรด ตก
แม้ไม่ - แตก แต่ขอบก็บิ่นไป
ไม่โทษอะไร เพราะวางเอง วางไม่ดี

ใจตก ไม่แตก
แต่ก็แหว่งวิ่นไปเหมือนกัน
ไม่โทษใคร เพราะใจเอง ใจวางไว้ไม่ดี
...............................




คงจะด้วยอายุมากขึ้น 
รับอาการเจ็บได้ง่ายขึ้น
รู้อาการปวดได้นิ่งขึ้น

รับรู้ความรู้สึกของการสูญเสีย
ได้อย่างเข้าใจมากขึ้น

...............................


เราพูดถึงเรื่องความเป็นความตาย
อย่างง่ายปาก – คล้ายกับการเดินเข้าร้านสะดวกซื้อ
มองเห็นเป็นเรื่องธรรมดา ที่มีให้เห็น
แม้ไม่บ่อย แต่ก็ ปลงกับมัน ดูเป็นที่เกิดขึ้นทุกวัน
แต่ก็พูดไม่ออก ปลอบไม่ถูก ถึงการไปสุดท้ายของใครบางคน


เรามองถึงเรื่องความสูญเสีย
อย่างนิ่ง ๆ คล้ายกับเดินไปซื้อข้าวปากซอย
ร้านที่คุ้นหน้ากันประจำ สั่งอาหารจานเดิม
นั่งลงกินอย่างเงียบ ๆ เรียบร้อย อิ่ม คิดเงิน รอตังค์ทอน
ยิ้มอ่อน ๆ ให้อย่างคุ้นชิน แล้วจากไปเหมือนทุกวัน


เราฟังเรื่องความเจ็บป่วย
อย่างไม่ได้มีคำถามว่ามันจะไปต่อแบบไหน
จะดี จะร้าย จะหาย ไม่หาย เราไม่ถามถึง ไม่ใส่ใจมัน
แค่ว่า โอเคนะ เราจะไม่รู้สึกปวดกายระหว่างนี้ก็พอ
ชวนหมอนั่งกินกาแฟ ชวนพยาบาลกินขนม ที่หิ้วมาฝาก
เวลาสิบนาทีที่เหลือจากโควต้าตรวจต่อคน
ส่งต่อความสุขให้สองคนที่ดูล้า ๆ ในห้อง ได้พัก ยิ้มกัน





มีคำมากมายเป็นร้อยพันที่อยากบอก
แต่ถ้าอีกคนไม่อยากฟัง  คำเดียวก็ไม่มีความหมายใด
มีคำเพียงคำเดียวที่อยากพูดให้เข้าใจ
แต่ถ้าอีกคนไม่มีเวลานาทีให้ จะมีค่าใดอีก

........................


อ่านเรื่องคำพูด ที่คล้ายว่าจะหายไปไกล
มันคงเป็น การยอมรับ การสิ่งที่จะเกิดขึ้น
อะไรจะเป็น จะอยู่ จะไป ก็ต้องรับให้ได้ ให้ง่ายขึ้น


อยากอธิบายด้วยปากมากกว่ามือที่เขียน 
ตัวหนังสือจะเขียนให้สวยยังไงก็ได้ แต่ปากมันจะบอกอย่างใจ
คุณจะเชื่อสิ่งที่จะบอกกับคุณไหม ? ได้แต่แค่ถามตัวเอง
หวังและเชื่อใจว่า คุณจะอยู่รอฟังคำอธิบาย


ฉันได้แต่ มองดูมือ มองดูใจ มองความรู้สึกตัว
บางอย่างที่ผิดพลาดไปแล้ว คือการแก้ไข ไม่ใช่แก้ตัว

........................


เมื่อวาน 

ออกจากที่ทำงานเร็วกว่าเคย
แวะไปส่งกาแฟตามนัดหมายไว้ในปฏิทิน
แล้วเลยไปรอการนัดพบคนข้ามฟ้า ที่ไม่ได้นัดหนักแน่นไว้

อยู่กลางห้าง แต่ก็เงียบ มองไม่เห็นใคร 

นั่งนึกและคิด
ถึงคำพูดที่อยากบอกให้คนนึงเข้าใจ แต่ก็ไม่อยากเยิ่นเย่อมากความ

ความเสียใจที่ถาโถมมาในเวลานี้ ส่งขอบตารื้นได้ตลอด
อยากดึงรั้ง รักษา ทำทุกอย่างเพื่อให้อยู่ เพื่อไม่ให้หายไป
เขียนไว้ยาวมากทีเดียว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ส่งไปให้อยู่ดี ไม่รู้ใจอีกใจ
เก็บเอาไว้ก่อน รอใจนิ่งตะกอน แล้วจะเอ่ยคำกัน

(ดังนั้น – ขอเวลาหน่อยนะคุณ)

...............................


เช้านี้

ยังไม่ทันได้คิดเรื่องตัวเอง ก็ได้ข้อความว่าไม่ทันแล้ว ไปเสียแล้ว
เมื่อวานพ่อบุญธรรมเพิ่งย้ายจากอีก รพ.มาที่ รพ.ในเมือง
นัดกันกับเพื่อนอีกคนว่าจะเข้าไปหาเย็นนี้ เพราะคนให้เยี่ยมไม่สะดวก
เช้านี้ก็ได้โทรศัพท์ระหว่างกาแฟ เสียงที่ไม่อยากฟัง พ่อไปแล้วนะ - 


ไม่ได้เสียใจ เพราะรับรู้ถึงวาระที่จะมาถึงอยู่แล้ว ตั้งรับไว้แล้ว
แค่ตกใจว่ามันเร็วไปสักหน่อย ไม่ทันข้ามวัน ไม่ทันได้เตรียมใจ
ได้แต่กอดกันแน่น ๆ ให้กำลังใจทางสายไปเมื่อเช้า 
เดี๋ยวจะไปกอดจริงอีกที


ปล่อยให้ลูกตัวจริงวิ่งทำงานกันไปก่อน
เดี๋ยวลูกตัวปลอมค่อยไปตอนเย็นอีกที วันนี้คงไม่ได้มีอะไรมาก

...............................


ใจหายนะ แว่บเดียวเอง ไม่กี่นาที หันหลังก็หายไป
ชีวิตก็แค่นี้ สั้น ๆ เท่านั้นเอง
อย่าปล่อยให้ความไม่สบายใจครอบคลุมติดกายไป
เราไม่รู้ว่าวันนึงใครบางคน อาจเดินจากหายโดนทีเราไม่ทันได้ตั้งตัว
ถึงวันนั้นการระลึก นึกถึง กัน มันก็ไม่มีค่าอะไรอีก 
ในเมื่ออีกคนไม่อยู่ให้บอกแล้ว

ขอโทษนะที่วันนี้ หลังไหล่ล้าจนไม่ไหว
ทุกอย่างมันเข้ามาในเวลาเดียวกันหมด จนไม่รู้จะรับมือยังไง
หากหายใจนิ่งได้แล้ว จะบอกอีกที รอกันหน่อยนะ 





ไม่อยากเห็นภาพใด แม้แต่ท้องฟ้า
อยากจะพักดวงตา ลงชั่วกาล
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์
จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา

คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดินยอมรับความแพ้พ่าย
ปีกของฉันมันหนักบินต่อไม่ไหว

จะขอพักกายชั่วกาล

...............................



Create Date : 19 กรกฎาคม 2561
Last Update : 19 กรกฎาคม 2561 16:24:14 น.
Counter : 296 Pageviews.

0 comments
No. 952 หน้ากาก - นักเขียน/นักแสดง (ตะพาบ) ไวน์กับสายน้ำ
(15 ม.ค. 2564 05:24:13 น.)
ชีวิตนี้ดี๊ ...ดี ถ้ามี แมววววววว Max Bulliboo
(14 ม.ค. 2564 20:40:42 น.)
"หน้ากาก" มุมมองใหม่ จากความแปลก...สู่ความปกติ | ถนนสายนี้...มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 269 "หน้ากาก" blue_medsai
(13 ม.ค. 2564 08:44:59 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม. 269  "หน้ากาก" จันทราน็อคเทิร์น
(13 ม.ค. 2564 09:49:44 น.)

Inmemoir.BlogGang.com

inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด