ทุก ๆ ครั้งที่ฉันคิดถึง
เสียงสะอื้นร่ำไห้ยังระงม
ก้มกราบบังคมส่งเจ้าฟ้า
พระพี่นางเธอกัลยานิวัฒนา
อาวรณ์หา มิรู้คลาย
ขอส่งเสด็จสู่แดนสรวง
ที่ ที่เหล่าปวงเทพพร้อมรับถวาย
ขอเสด็จสู่ชั้นฟ้าเทวาลัย
เกิดกี่ภพกี่ชาติไป ขอได้เป็นข้ารับใช้ทุกชาติเทอญ

ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด
ข้าพระพุทธเจ้า
บันทึกไว้ในความจำ ผู้ประพันธ์


....
อายครู

จริง ๆ นะ

จำได้ว่าเมื่อตอนเด็ก ๆ ที่ยังเล่าเรียนเขียนอ่านในวิชาภาษาไทย
ทุกชั่วโมง ทุกบ่อย มักจะถูกบังคับให้ร่ายมือโคลงฉันท์กาพย์กลอนเหล่านี้
และมันก็เป็นประจำ ที่จะ เขียนได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
แต่คงจะออกไปในทางที่ไม่ได้เสียมากกว่า

หลายคนเก่ง ที่เก่งราวกับว่า มีคลังหนังสือโคลงฉันท์บรรจุอยู่ในสมอง
เพราะราวที่อ่านเขียน มองเห็น เหมือนตัวหนังสือจะตกหล่นออกมาจากคลัง
อ่านแล้ว ช่างไพเราะ เหมาะเจาะทั้งคำ ความ ที่ร้อยเรียงไว้
ดูช่างน่ามหัศจรรย์เสียยิ่งนัก น่าอิจฉากระไร

ส่วนฉัน นะ หรือ? ตกอยู่ในจำพวกหลังเสียมากกว่า
พวกที่ว่า เข้าไปท้ายชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นตัวหนังสือสักตัว

โตขึ้นมาอีกหน่อย จำได้ว่าถูกบังคับเคี่ยวเข็ญให้เขียนบันทึกประจำวัน
ครูบอกว่า เมื่อครบหนึ่งเทอมการศึกษา เราอาจจะได้หนังสือสักเล่ม
สมัยนั้น มัธยมสาม กำลังวัยรุ่น วัยวุ่นได้ที่ทีเดียวเลยแหละ
ใครจะมานั่งบันทึกอะไรยาว ๆ มีแต่โดนล้อกันพอดี มันไม่ได้เท่ห์เก๋เหมือนเดี๋ยวนี้เลย

นึกแล้วก็ยังขำ
เพราะตอนนั้นจำได้ว่า เขียนแต่ ตื่นมา อาบน้ำ กินข้าว ไปโรงเรียน
บันทึกเรื่องโรงเรียนก็แทบจะไม่มีอะไรให้เล่า
กลับบ้านก็ระบุเวลาว่า กี่โมงกี่นาที แล้วก็ช่วยแม่ทำงานบ้าน ทำกับข้าว
นั่งดูทีวี ฟังวิทยุ ทำการบ้าน แล้วก็จบเรื่องการบ้านส่งคุณครู

อย่าให้ต้องนับนิ้วเลย ผ่านมากี่สิบปีแล้ว ((เพราะนิ้วมือมันไม่พอ 55))

เท่าที่รู้ ตอนนี้
ครูกลายเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยในฐานะหัวหน้าภาควิชาไปเสียแล้ว
เด็กตัวเล็ก ๆ อย่างเรา ก็โตจนไล่กอด ไล่ฟัด อ้วนท้วนไล่ทันคุณครู
ไม่เป็นไร แหมจะยังไม่ได้พบหน้า ส่งเสียงเจรจา
แต่อยากบอกครูว่า ทุกครั้งที่เขียนหนังสือ ทุกครั้งก็คิดถึงครู





Create Date : 14 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 26 กันยายน 2553 14:53:16 น.
Counter : 622 Pageviews.

5 comments
หัดเรียนรู้ทำอะไรใหม่ๆ อีกแล้ว lovereason
(22 พ.ย. 2563 17:53:01 น.)
‘ความหวัง’ กับ ความรัก (งานตะพาบครั้งที่ 265) comicclubs
(19 พ.ย. 2563 22:46:49 น.)
: หยุด...เพื่อไปต่อ : กะว่าก๋า
(18 พ.ย. 2563 05:27:57 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบหลักกิโลเมตรที่ 265 "ความหวัง" โจทย์โดยคุณ toor36 ภาวิดา คนบ้านป่า
(18 พ.ย. 2563 10:59:04 น.)
  
แวะมาทักทายค่ะ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 14 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:18:55 น.
  
Sawadee ka.
โดย: CrackyDong วันที่: 14 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:03:17 น.
  
ไพเราะดีออกครับ

เคยแต่งกลอนเหมือนกัน

ตอนไหนหว่า มันนานมากกกกแล้วเหมือนกัน อิอิ

สบายดีนะครับ
โดย: so straight วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:1:42:07 น.
  
^
^
สวัสดี สองคนข้างบนด้วย

^
^
ส่วนคนที่สามหายไปไหนมาสองนานนะคุณ
กลับมาแล้ว .. รอ(อ่าน)ด้วยความคิดถึง นะ

โดย: inmemoir วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:04:44 น.
  
น่ารักจังค่ะ
ทั้งกลอน
และเรื่องเล่า
กอไผ่
โดย: chabori (chabori ) วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:15:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Inmemoir.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#16



inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด