หากเธอเคยถามว่า รัก เพราะเหตุใด
คุณเชื่อเรื่องสัมพันธภาพทางอินเตอร์เนทไหม?

ฉันได้เพื่อนกลุ่มหนึ่งมาจากการรู้จักผ่านทางเวบไซด์แห่งหนึ่ง เรื่องการได้คบหากับคนทางเนทในสมัยเมื่อ 7-8 ปีที่แล้วนั้น ดูน่ากลัว เรื่องที่ลงหน้าหนังสือพิมพ์ให้เห็นออกหลายบ่อย ไม่ว่าจะหลอกไป ชิงทรัพย์ ทำอนาจาร ไปจนถึงฆ่า ข่มขืน เราได้เห็นไม่เว้นในแต่ละวัน นั่นเพียงสอนใจตัวเองให้ระแวดระวังในการคบคน ดูคน หรือไปไหนมาไหนกับคน มากขึ้น เท่านั้นเอง
อาจจะด้วยมาดแมนของตัวเองข้อหนึ่ง เลยไม่ค่อยจะทำให้ความกร่างหายไปไหนได้ แต่ไม่ได้หมายความ ไม่กลัวหรอกนะ

เพื่อนกลุ่มนี้ ได้ลด ถด ถอย หาย ไปตามเวลา จากเป็นสิบคนคงค่อย ๆ เหลือกันอย่างเหนียวแน่นและยืดยาวมาอยู่แค่สาม ทอม ดี้ และ เลส ใครหลายคนเคยบอกว่าไม่น่าจะคบกันอยู่ได้ เพราะน่าจะตกหลุมรักกันเอง พยายามนึกภาพทบทวน .. เราเคยตกหลุมรักกันเองหรือเปล่านะ .. ?

สมัยที่เรารู้จักกันแรก ๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่า เฮ้ย อยู่ไหน กินเหล้ากัน ความสุขที่ย้อนไปเมื่อวันนั้น ฉันยังยิ้มได้อย่างอิ่มดี ราว ๆ สองทุ่ม ที่จะออกเดินทางจากบ้านแถวถนนเจริญกรุงไปนั่งนิ่งอยู่ร้านประจำที่สี่แยกคอกวัว ไม่ต้องเอ่ยความใดมากมาย แค่รับโทรศัพท์แล้วก็ตกลงได้ง่าย ๆ

ส่วนเพื่อนสาว ออกจะเป็นคนที่เก็บเนื้อเก็บตัว ก็ตามประสาสาวนั่นแหละ ต้องเหนียมกันสักหน่อย ระวังตัวกันสักหน่อย แบบนั้นแหละ เรากับเธอรู้จักกันผ่านทางสายโทรศัพท์ ก่อนที่จะเริ่มคุยกันนาน ๆ ครั้ง และ วันหนึ่งเธอบุกมาถึงถิ่นทำงานเพื่อเจอตัวเป็น ๆ ไม่ใช่เชิงชู้สาวหรอก แต่พอดีว่า เธอเข้ามาแถวนี้เท่านั้นเอง แต่นั่น ก็ คงทำให้เราได้รู้จักกันมากขึ้น

ก็คงเพราะแขนสองแขนที่กางออกไปอย่างละข้าง กระชับมือที่จับต่อให้เป็นวงกลมขึ้นมาได้ เราทั้งหมดจึงได้รู้จักกัน เราทั้งหมดจึงได้เชื่อมต่อกัน

ในระยะเวลาที่เดินไปพร้อมกับนาฬิกาเวียนหมุนนั้นแล้ว เราต่างไม่รู้จักกันไปมากกว่าชื่อเล่นและที่ทำงาน นอกเหนือไปกว่านี้ เท่าที่พอจะบอกเรารู้เท่าที่จะไม่ถาม เราต่างไม่ถามในเรื่องที่เพื่อนไม่ได้บอก เรื่องราวที่เป็นเนื้อหาส่วนตัว เราดำเนินกันไปอย่างหลวม ๆ สัมพันธภาพที่กอดกันไว้ ไม่แน่นเกิน ฉัน รัก ชีวิตอย่างที่เป็น

หลาย ๆ ครั้งฉันเล่าเรื่องราวว่าไปไหน มาไหน ไปกินอะไรทำอะไรกับคนกลุ่มนี้ มักจะมีคำถามอื่น ๆ ตามมา เช่นว่า ทำงานอะไร จบที่ไหนอายุเท่าไหร่ คุณจะขำกันไหมนะ ถ้าจะบอกว่า เพิ่งจะรู้อายุกันจริง ๆ ก็เมื่อสักปีที่แล้วนี่เอง หลังจากอำทีเล่นทีจริงกับเรื่องอายุกันมาหลายรอบ กลายเป็นว่าคนที่อำอายุไว้เยอะสุดอย่างฉันกลับกลายเป็นคนอายุน้อยสุด แต่คนที่คาดว่าจะน้อยสุดกลับไม่ใช่ซะอย่างนั้น ดูแล้วก็ยังขำดี

ในการรู้จักมักคุ้นของเรานั้น ถ้าจะนับนิ้วแล้ว เหลืออีกสองปีก็จะครบนิ้วทั้งสองมือแล้ว มองย้อนแล้วก็มีความสุขดี คาดการณ์ว่า มองไปข้างหน้าก็น่าจะสุขเช่นกัน ขอช่วงเวลาในที่ทางข้างหน้าให้เราได้แชร์ความรู้สึกทั้งสุขและ ทุกข์เช่นนี้ต่อกันต่อไป

ใครหลายคนเคยถาม ว่า หลงรักกันเองบ้างไหม .. ตอนนั้น ฉันตอบว่าไม่เคยและไม่อาจเป็นได้ ถ้าวันนี้ฉันจะขอกลับคำได้ไหม? เพราะตอนนี้ ฉันหลงรักเพื่อนเข้าแล้วล่ะ หลงรักในความเป็นเพื่อนแบบนี้จัง ..



Create Date : 08 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 26 กันยายน 2553 14:55:50 น.
Counter : 541 Pageviews.

3 comments
: ชีวิตที่เหลืออยู่และกำลังหมดไป : กะว่าก๋า
(23 พ.ย. 2563 05:38:24 น.)
: อะไรก็เป็นไปได้ : กะว่าก๋า
(22 พ.ย. 2563 06:49:22 น.)
สัปดาห์ท่ายาก!!! จันทราน็อคเทิร์น
(20 พ.ย. 2563 15:43:48 น.)
#อย่าหาทำ !!! จันทราน็อคเทิร์น
(18 พ.ย. 2563 14:30:00 น.)
  
เขียไได้ดีมากครับ (แต่อยากให้ขยายขนาดฟ้อน นิดนึง )
โดย: นิรมาณ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:27:45 น.
  
อ่านแล้วคิดถึงเพื่อน
โดย: BeCoffee วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:17:16 น.
  
^
^
^
แวะมายิ้มให้สองคนเลย
โดย: inmemoir วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:18:14 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Inmemoir.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#16



inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด