มิตรภาพในเส้นสายแบน ๆ
สามชั่วโมงแล้วฮะที่ยังนั่งอยู่หน้า bloggang และไม่ได้ไปไหน
อ่านเรื่องราวชาวบ้านด้วยความสำราญใจ
แล้วก็อ่านเรื่องเล่าเก่า ๆ ที่เคยบอกเล่าไว้ ก่อนย้อนมอง

วันนี้วันหยุดฮะ ขออนุญาตหายใจทิ้งสักวัน

เครื่องซักผ้ายังทำงานแบบดังโครมคราม ตามแต่ที่ปริมาณผ้าจะเหวี่ยงหมุน
ฉันก็ยังฟังแบบไม่สนใจในคำร้องโวยวายครวญครางของมัน
อีกสักพัก ก็ต้องลุกไปรีดผ้ากองพะนินที่ตากไว้ตั้งแต่อาทิตย์ก่อน
ประจำวันของชีวิต แต่ละวงจรจำนวนเจ็ดวันของมัน คล้าย ๆ เดิมนั้นแหละ

ร้อน .. มาก สำหรับวันนี้
เพราะที่บ้านเป็นบ้านไม้ เลยไม่ได้ติดแอร์ เพราะไอแอร์คงทะลุตามรอยฝาออกไปมาก
จนสูญเสียความเย็นเป็นเม็ดเงินมากกว่าที่ฉัจะยอมเปิดพัดลมเพิ่มอีกตัว
แต่เผอิญว่า ตอนนี้มีกองกระดาษที่เขียนงานวางอยู่ข้าง ๆ ด้วย เลยเปิดได้ตัวเดียว
ทนร้อนอีกนิดก็แล้วกัน เอาน้ำลูบเนื้อลูบตัว เดินไปมา ตากลมหลังบ้านสักหน่อย

แม้ไม่ได้รู้สึกถึงสายลมเอื่อย แต่ยอดไม้ที่ไหวเอนอยู่ก็ทำให้รู้สึกว่า ยังพอมีลมพัดอยู่
เสียงนกร้องจิ๊บจั๊บ เสียงเท้าไก่ที่คุ้ยเขี่ยหาอาหาร แล้วกระรอกที่วิ่งผ่าน
ภาพเหล่านั้น ก็ยังทำให้อารมณ์ดี และ รู้สึกว่า ยังมีลมพัดไหว

โชคดี ที่บ้านช่องยังพอมิดชิด ให้กล้าใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นเดินร่อนทั้งบ้าน
สงสารก็แต่เจ้าบ้านเจ้าเรือนที่ต้องทนดู เรทเอ็กซ์เรทอาร์ที่วับแวม อย่างไม่ตั้งใจ
ก็มันร้อนนี่นา แถม เพิ่งจะทำความสะอาดบ้านไปเมื่อเช้าจนเหงื่อย้อยไหลไปทั้งตัว
แป้งเย็นยี่ห้อไหน ๆ ก็คงเอาไม่อยู่แล้วล่ะเวลานี้

แล้วก็นั่งลง แหมะ .. เข้าเนท อ่านอะไรเรื่อยเปื่อยระหว่างเครื่องซักผ้าทำงาน
แผนการแอบอู้อย่างแนบเนียนเชีวแหละ

เพื่อนไซเบอร์ คนคุ้นเคย พยายามจะชวนไปชมบ้านหลายรอบแล้ว .. ก็ไม่ได้ไปซะที
ก็ไม่แน่ใจว่า ป้ายบอกทางที่ปักไว้สำหรับไปนั้น หลุดหล่นอยู่ตรงไหนกัน
แต่ความพยายามมันก็ไม่เกินความสามารถของกูเกิ้ล อะไรในโลกก็หาเจอ
ฉันล่ะทึ่งในความสามารถของเจ้านักค้นหาตัวนี้นักเชียว แต่ก็แอบกลัวมันด้วย

ในที่สุด ก็ หาจนเจอแหละน่ะ นะ
.. ก็ หวังว่าคุณจะดีใจ และ ยิ้มจนแก้มปริ เหมือนเคย

หลาย ๆ คนถามว่าฉันรู้จักกับคุณหรือเปล่า ทำไมดูคุ้นเคยเหลือเกิน
รวมทั้งคนทางเมืองไกล ๆ คนนั้นด้วย .. ก็สงสัยเหมือนกัน แต่ไม่ต้องกังวลนะ
ฉันเองก็แอบคิดว่า ใครหลายคนที่แวะเข้ามาทัก คงจะอยากรู้ด้วยกระมัง


ถ้าอย่างนั้น ฉันคงได้แต่ยิ้มและหัวเราะ พร้อมจะบอกดัง ๆ ว่า ไม่เคยรู้จักเลย
แต่ถ้าบังเอิญคุณจะเคยรู้จักฉันมาก่อน .. แล้วฉันจำคุณไม่ได้ ก็ต้องขอโทษด้วยแล้วกัน

เพราะ ฉันไม่สนใจหรอก .. ว่า เราจะต้องรู้จักกันหรือเปล่า

ฉันสนิทใจกับทุกคนได้ง่าย ๆ ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร
แต่เรื่องสนิทตัวนี่ ต้องใช้ระยะ และ เวลา จำนวนไม่น้อยเหมือนกัน

เพื่อนกลุ่มหนึ่ง ที่ฉันเคยบอกแล้วว่า เป็นกลุ่มคนรักเพศเดียวกัน
ที่เรารู้จักกันผ่านทางโลกไซเบอร์ แล้วกว่าจะเจอกันนั้น ใช้เวลาไม่น้อยเลย
แต่เมื่อผ่านขีดข้ามแห่งความกลัวแห่งโลกไซเบอร์ไปได้
ปีนี้ ก็เข้าปีที่แปดแล้วที่เรายังคงคบกันต่อมา และก็คาดว่าจะเป็นเช่นนี้ต่อไป

เพื่อนกลุ่มที่ว่า .. จนเข้าป่านนี้แล้ว เรารู้จักกันแค่เพียงเท่าที่อยากให้รู้จัก
เรื่องราวของครอบครัว ฐานะ หน้าที่การงาน ความเป็นอยู่ แล้วนั้น ตามแต่อยากจะบอก
เราเพิ่งจะเดินเข้ามาใกล้กันมากขึ้น ก็คงเมื่อตอนงานศพของพ่อฉันนั่นแหละ
ที่เมื่อส่งข่าวไป เพื่อนก็เข้ามาหามากขึ้นและอยู่ใกล้กันมากขึ้น
ขอบคุณนะ ที่อยู่ด้วย และไม่ได้ทำให้ ชีวิต-ต้องเหงา มากเกินไป

เมื่อกี้ก็เพิ่งอ่านที่คุณภูเพยียเขียน : สบายดีหรือเปล่า

แล้วก็เลยคิดถึงเพื่อน คิดถึงใครต่อใคร รวมทั้ง นึกถึงคุณด้วย
คุณชอบคำว่านึกถึงมากกว่า ฉันก็ชอบคำนี้เช่นกัน มันไม่ใช่ความห่างเหินหรอก

คิดถึงเพื่อนในโลกไซเบอร์อีกหลายคนเลยล่ะ
ก็เจ็ดแปดปีเหมือนกัน ที่รู้จักกันมาและไม่เคยคิดจะพบปะหน้าตากันเลย
ฉันเข้าเนทออกเนทมาก็หลายรอบ เขียนอะไรต่อะไรไว้ก็หลายที่
รวมทั้งชื่อเสียงเรียงนามก็เปลี่ยนไปอยู่หลายรอบด้วยหลายเหตุผล
แต่ก็มีคนจับไว้ว่า คนบ้านนี้ คือใครในชื่อเก่า .. นับถือในความสามารถจริง ๆ

เขาว่า ในเนื้อคำคนเรา ในความคิดคนเรา จะอย่างไรก็ไม่ห่างจากรอยเดิม
เท้าที่เราย่างเหยียบไป ยังไงซะ มันก็ยังเป็นน้ำหนักเท้าที่เอียงในองศาเดิม
แม้เราจะเปลี่ยนชื่อไปกี่ร้อยพันครั้ง แต่หัวใจเรา ก็ยังดวงเดิมไม่ใช่หรือ

จะเปลี่ยนแปลงไป จะแปลกแตกตางไป .. นั่นก็ฉายภาพเงาของเราเหมือนเดิม



เพื่อนที่บ้านกาแฟหลังเก่าที่ห่างหายกันไปตามเวลา
ถ้าบังเอิญคุณ ๆ เหล่านั้น ผ่านมาขอคำทักทายกันเหมือนเคยนะ
สวัสดีคุณพิมฟ้า คุณกาแฟ คุณทิชา และน้องตุ๊ รวมถึงป้าเอียดจากอีกที่นึง

แล้ว ถ้าคุณที่กำลังอ่านอยู่ เป็นใครก็ได้บนโลกนี้อยากจะมีเพื่อนอีกสักคน
เพื่อน ที่ .. ไม่น่ารักขนาดเข้ามาทักทุกวัน ไม่ใจดีที่จะโทรหาคุณในทุกนาที
และก็ไม่ใช่คนดี ที่ จะโปรยความคิดถึงไปหา อย่างสม่ำเสมอแล้วล่ะก็

โปรดลงชื่อในความคิดถึงไว้บ้างก็แล้วกัน
ฉันเชื่อมั่นมิตรภาพของสายเคเบิลแบน ๆ ของโลกกลม ๆ ใบนี้

ขอบคุณสำหรับ bloggang นี้
คุณอ้อน คุณปอย ก่อนเพื่อน เพราะเมื่ออ่านแล้วทำให้อยากเขียน
คุณบี ที่ .. กระตุ้นความคิดอ่านได้เสมอ ๆ
สำหรับคนอื่น ๆ อย่าน้อยใจ
.. ถ้าไม่มีคุณ ๆ แวะเข้ามทักทายกันแล้ว ก็คงไม่อยากเล่าอะไร ต่อมิอะไร

....
สวัสดีในมิตรภาพของโลกกลม ๆ
//ตาไซ




เขียนจบในชั่วโมงที่สี่
.. และทักทายกัน นะฮะ



Create Date : 08 มีนาคม 2552
Last Update : 26 กันยายน 2553 14:03:11 น.
Counter : 533 Pageviews.

7 comments
ชีวิตนี้ดี๊ ...ดี ถ้ามี แมววววววว Max Bulliboo
(14 ม.ค. 2564 20:40:42 น.)
‘หน้ากาก’ ที่เราสร้างเอง เจ็บเอง (งานตะพาบครั้งที่ 269) comicclubs
(13 ม.ค. 2564 01:05:23 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม. 269  "หน้ากาก" จันทราน็อคเทิร์น
(13 ม.ค. 2564 09:49:44 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 269 : หน้ากาก The Kop Civil
(13 ม.ค. 2564 13:44:22 น.)
  
มิตรภาพ ณ ที่แห่งนี้ ได้สร้างสายใยบางอย่างไว้
จะบอกคุณว่าไงดีน๊า

"ฉันมองตัวหนังสือได้ด้วยตา แลสัมผัสได้ด้วยใจ"

แน่นอนว่า ด้วยเพราะนึกถึง จขบ เนี๊ยแหละจึงได้แวะเวียนมา แม้บางทีอาจไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้...
(อิอิ ขอค่าหน้าม้าด้วย อ่า ล้อเล่นค่ะ)
โดย: ลงชื่อ...ความคิดถึง (Karn_theFreeItem ) วันที่: 8 มีนาคม 2552 เวลา:18:12:54 น.
  
อืมม..
เราไม่เคยรู้จักกัน
และไม่ใช่การจำกันไม่ได้

ฝากบอก ... ว่า ไม่ต้องกังวลและสงสัย


โดย: .. IP: 119.31.0.61 วันที่: 8 มีนาคม 2552 เวลา:23:12:10 น.
  
อิอิอิ สี่ชั่วโมงเขียนนานเหมือนกันนะคุณ
แต่รู้นะว่าเขียนจริงๆ แป๊บเดียวแต่ว่าเยี่ยมบ้านเพื่อนๆ นานใช่ไหมล่ะ
เพราะว่าอ้อนก็เป็นเหมือนกัน เหมือนตอนนี้บล็อกไม่ได้อัพบนะ
เพราะว่าวันนี้ทำงานล่ะ แล้วก็กำลังติดหนังสือเล่มนึงอยู่ด้วย
หนาปึกเลยหวังว่าจะได้เป็นหนึ่งในรายนามหนังสือที่อ่านจบในลิสเดือนหน้า ^^

ปล.ที่บ้านนี้ก็ร้อนเหมือนกัน แต่เปิดแอร์นะคุณเลยไม่ร้อนเท่าที่ควรจะเป็น
ปล.อีกที นอกจากทำงานและเล่นเนทและเดินทางไปยังสถานที่เดิมๆ สองสามที่
แล้วชีวิตก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรก็อ่านหนังสือนี่แหละคุณ
โดย: BeCoffee วันที่: 9 มีนาคม 2552 เวลา:0:02:19 น.
  
ยิ้ม และกลิ้งกลุ๊ก ๆ มาหา .. "เพื่อน"
โดย: Paulo วันที่: 9 มีนาคม 2552 เวลา:13:07:35 น.
  

สวัสดีคุณกานต์ที่คิดถึง ..
หวานมะ เอาเป็นว่าหวานที่นี่ดีกว่า
ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าไม่เลี่ยนแถวนั้น อาจมีหัวแตก
อิอิ
ขอบคุณ ที่ลงชื่อไว้ ในความคิดถึง (แฟนใครหนา ช่าง)น่ารักจริง

สวัสดีคุณ .. สองจุด
ดูท่าว่า ฉันจะทำให้เพื่อนคนดีของฉัน น้อยใจอะไรซะแล้ว
ยิ้มน่า ยิ้มไว้ ไม่มีอะไรในใจสักหน่อย
โอเค!!! นะ ดีกัน ดีกัน ยกกาแฟแก้วชงเองยามบ่ายให้คุณเลย

สวัสดีสาวอ้อน
กรุงเทพวันนี้ ร้อนแค่ไหนไม่รู้สิ แต่ชอบวันทำงานก็ตรงนี้แหละ
มันมีแอร์เย็นชุ่มฉ่ำใจ แถมเนทก็ไวกว่าที่บ้านเยอะเลย
ติดหนังสือสายลับชอคโกแลตอยู่ คาดว่าจะได้อ่านเรื่อย ๆ
ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อน

แล้วก็ .. คุณ paulo คุณฟี่ ช่ายมะ
อย่ากลิ้งเพลิน เดี๋ยวตก...ขอบเวบ
หายจิตตกหรือยัง .. ยิ้มไว้ ยิ้มไว้ ถ้ายังไม่ยิ้ม
ก็กรุณาเดินไปแผนกซุปเปอร์มาร์เกต หาซื้อสักอัน
จะได้แก้มตุ่ย อารมณ์ดี เน๊อะ

โดย: inmemoir วันที่: 9 มีนาคม 2552 เวลา:15:12:42 น.
  
สวัสดี คุณเพื่อนที่คิดถึง

อืมม อยากขึ้นต้นแบบนี้

ไม่มีบทต่อ ไม่มีบทจบ

มาแอบ..แอบ..พัก
โดย: .. IP: 119.31.74.22 วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:0:53:07 น.
  
แอบมาอ่านแล้วนั่งอมยิ้ม กับถ้อยคำน่ารัก ๆ แต่แฝงไปด้วยความจริงใจ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
โดย: สายน้ำ IP: 117.47.24.128 วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:17:01:45 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Inmemoir.BlogGang.com

inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด