ไม่ว่าชีวิตจะยุ่งยากแค่ไหน
ช่วงเวลาแห่งความสุข
อิ่มเอม และดื่มด่ำ
ใคร เคย ได้รับรู้บ้าง ..

ณ ชั่ววินาทีแห่งความงาม ที่ เหมือนเวลาได้หยุดนิ่ง
บางคนเคยประสบมา แต่อาจเห็นว่าไม่สำคัญ
บางคนตามหา แม้ชั่วชีวิต ก็ ไม่ได้เจอ

หลายคนที่ได้ตามหาและพบเจอ
พร้อมได้ตระหนัก ว่า แท้ที่จริง ชั่ววินาทีนั้น ...
ไม่ต้องตามหาก็ได้

ไม่จำเป็นต้องใช้เวลา
ไม่ต้องใช้ความพยายาม

เพราะมันมีอยู่แล้ว
อยู่มานานแสนนาน ยังคงอยู่ตลอดเวลา
รอเพียงแค่ .. ใครจะสามารถรับรู้ถึงมันได้เท่านั้น


ช่วงเวลาที่หัวใจ ไร้ภาระ ไร้กังวล มีเพียงรักที่พร้อมจะให้

รู้นะว่า บางที - ชีวิตมันยาก
รู้ว่าบางทีคำอวยพรในเทศกาลต่างๆ มันคล้ายประเพณีปฏิบัติ

แต่เชื่อเถอะ

ความจริงใจ มันไหลบ่าได้ตลอดเวลา ในทุกรูปแบบ
จะเทศกาลหรือไม่ จะแฝงค่านิยมหรือไม่ รับไปเถอะ

"ไม่ว่าชีวิตจะยุ่งยากแค่ไหน ขอให้ได้พบเจอชั่วเวลานั้น"





จบข่าว
(เขียนมาตั้งยาวนะเอ็ง)
Pichya B.
...................................

คำทักทายปีใหม่ที่ได้รับจากรุ่นพี่ที่นับถืออีกหนึ่งคน
หลังจากส่งคำทักทายไปจดหมายอิเลคทรอนิคเมื่อหลายวันก่อน

อ่านแล้ว .. ได้อะไรบ้าง
เป็นคำถามที่ไม่ยาก ไม่ง่าย อยู่ที่เราจะคิดและมองมัน

ฉันกับป้าเอียดแห่งทุ่งสะพานผู้นี้ รู้จักกันผ่านตัวหนังสือที่เวบแห่งหนึ่ง
แล้วก็พาลบังเอิญมาได้รู้จักกันในฐานะตัวเป็น ๆ โดยคน ๆ หนึ่ง
ไม่ได้คาดหวังจะได้พบ หรือได้เจอ แต่เมื่อเจอแล้ว ก็ ประทับใจ
จากนิสัยใจคอ จากความรู้สึก จากความเรียบง่าย และอะไรอีกหลายอย่าง
ไม่ใช่ดีทั้งหมด ไม่ใช่ไม่ดีทั้งหมด ก็แค่คนธรรมดาที่รู้จักกัน

สมัยเมื่อไม่ได้ทำงานเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้
ฉันชอบแวะไปพร้อมพลพรรคเด็ก ๆ ยกขบวนกันไปเยี่ยมเยือน
เราบุกกันถึงที่ทำงาน เพื่อให้ป้าหลงกลลงมาเลี้ยงก๊วยเตี๋ยวเป็ด
ร้านอร่อยที่แอบตัวอยู่แถวเทเวศน์ ซึ่งป้าก็ยอมหลงลงมาด้วยทุกที
แม้จะไปหาไม่บ่อยครั้งนัก แต่ก็เป็นความทรงจำที่เก็บไว้ไม่ลืม

ที่ประทับใจที่สุด เห็นจะเป็นเมื่อครั้งที่ไปทำบุญด้วยกันที่สิงห์บุรี
ครั้งแรกล่ะที่เจอหน้าค่าตา .. ป้าทำท่าอึ้งนิด ๆ เมื่อฉันบอกชื่อฉันไป
แต่ประทับใจยิ่งกว่า เมื่อหล่ออำมหิต ทำท่าตกใจกว่านั้นมาก
หัวเราะ ขำ รับปากรับคำ แบบฉบับอมยิ้มน้อย ๆ นั่นแหละ ฉัน

จากวันนั้น ป้าได้ส่งการ์ดปีใหม่ แบบลายมือไทย ๆ
และคำกลอน แบบ โคลงสี่สุภาพ ตรงตามฉันทลักษณ์เป๊ะ มาอยู่สองสามปี
ก่อนจะหายไปตามเวลาและห่างจากการติดต่อไปเช่นกัน

จนเมื่อเลิกรา เลิกคบหากับคนที่เป็นตัวสื่อกลางไปแล้วนั้น
มือถือเครื่องที่บันทึกข้อมูลของใคร ๆ ก็ดันหล่นหายไปด้วย
การคาดหวังว่าจะจดเบอร์ใครต่อใครไว้ ยิ่ง ไม่มีทาง
ฉันเป็นคนนิสัยไม่ดี ไม่ชอบจดเบอร์ใครไว้ในสมุด
เก็บข้อมูลบันทึกไว้ในหัวอย่างเดียว โดยไม่ประมาณว่า ตัวเองน่ะ แก่แล้ว
ดังนั้น เมมโมรี่ทั้งหลายจึงหลุดลอยและหายไปตามเวลาของมัน

มาพบเจอกันอีกที ก็ แค่ คนเดินผ่านแบบแว่บเดียวในงานหนังสือ
แล้วก็ ไม่ทันทัก และ ทักไม่ทัน .. คล้ายกับคนสวนทางเวลาขึ้นลงรถเมลล์
มาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ได้ฟอร์เวริ์ดเมลล์จากกลุ่มคนที่รู้จักคุ้นเคย
เห็นชื่อป้าปะปนอยู่ในนั้นด้วย เรา จึงได้เริ่ม ทำความสนิทสนมกันอีกที

ฉัน .. เป็นคนไม่มีเพื่อนมากนัก
ไม่ได้เลือกที่จะคบหาใคร และก็ไม่ให้ใครเลือกหาคบด้วยเหมือนกัน

หากแต่เมื่อลงมือคบหากันแล้ว ก็ ยากที่จะตัดขาดสัมพันธ์ลงไปได้
ไม่ว่าจะคบหากันในฐานะใด สนิทแค่ไหน ก็ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนเหมือนกัน
มีเพื่อนดี .. แม้มีแค่หนึ่ง ก็ดีกว่ามีคนเป็นร้อยแล้วเชื่อถือไม่ได้
ไม่ว่าชีวิตจะยุ่งยากแค่ไหน ก็ อย่าลืมที่จะรักษาและดูแลน้ำใจกัน

..

สวัสดีเพื่อนใหม่ ในบล๊อคแก๊ง ทุกคน ฮับ





Create Date : 05 มกราคม 2552
Last Update : 26 กันยายน 2553 14:29:00 น.
Counter : 548 Pageviews.

2 comments
: อะไรก็เป็นไปได้ : กะว่าก๋า
(22 พ.ย. 2563 06:49:22 น.)
No. 936 วุ่นวายนัก ไปดูความสดใสดีกว่า ไวน์กับสายน้ำ
(20 พ.ย. 2563 05:14:07 น.)
‘ความหวัง’ กับ ความรัก (งานตะพาบครั้งที่ 265) comicclubs
(19 พ.ย. 2563 22:46:49 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบหลักกิโลเมตรที่ 265 "ความหวัง" โจทย์โดยคุณ toor36 ภาวิดา คนบ้านป่า
(18 พ.ย. 2563 10:59:04 น.)
  
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
โดย: beautyswan วันที่: 5 มกราคม 2552 เวลา:17:33:49 น.
  
เพื่อนเก่า แม้ห่างหายกันไปนาน
แต่ความรู้สึกดีๆ ยังคงอยู่จริงๆ นะคุณ
ปีใหม่กลับบ้านที่แพร่ นัดเจอเพื่อนๆ ก็รู้สึกดีเช่นกัน ^^
โดย: BeCoffee วันที่: 5 มกราคม 2552 เวลา:20:42:17 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Inmemoir.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#16



inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]

บทความทั้งหมด