Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
28 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
ก่อนจะมาเป็นร้านอาหาร

หยุดการนินทาลูกค้าผู้มีพระคุณชั่วคราวค่ะ
วันที่เก้าเดือนกันยายนนี้ก็จะครบหนึ่งปีที่ทำร้านมา ชีวิตการงานกว่าจะมาลงตัวที่การทำร้านอาหารได้ก็นานพอดู

แรกเริ่มเดิมทีท่านแม่ของอิมาอิเปิดร้านตัดเสื้อเล็ก ๆ ก็เปิดมันในซอยเล็ก ๆ ของเมืองเล็ก ๆ อะไรมันก็เล็กไปหมด

ตั้งแต่จำความได้แม่เคยขายข้าวแกง ก่อนมาเย็บผ้า เราก็เป็นลูกมือสอยผ้า ติดกระดุม ตอนนั้นแม่เย็บผ้าโหลได้ตัวละ 10 บาทเอง พอย้ายมาอยู่ที่จังหวัดบ้านเกิดแม่ก็ไปรับผ้าจากร้านใหญ่ในเมืองมาเย็บ แม่เคยเรียนกับร้านหนึ่งมาก่อน มีความรู้ความชำนาญก็เปิดร้านตัวเอง รายได้ดีนะตอนนั้น เมื่อสิบกว่าปีก่อนรายได้เป็นหมื่นต่อเดือน ใช้สอยสบายมือ
ต่อมาเสื้อผ้าสำเร็จรูปตีตลาดราคาถูกมาก ร้านตัดเสื้อเลยซบเซาตาม ๆ กัน พอดีเราเรียนจบก็เลยเปิดร้านต่อจากแม่แต่ทำหน้าให้มันดีขึ้น เปิดได้ปีกว่าก็ไม่ไหว เหมือนใจมันไม่ไป ลูกค้าก็น้อยแต่ก็ดีที่อิสระ ทุกเย็นจะขับรถไปกับหลานและแม่แถไปเรื่อย

หยุดทำร้านเสื้อ เรามาเปิดร้านเช่าการ์ตูนเฉยเลย ตอนนั้นก็ทำขนมขายที่หน้าบ้านไปด้วย ก็ไปได้เรื่อย ๆ แต่ก็ขาดเงินทุนหมุนเวียน ลูกค้ายืมแล้วไม่ส่งบ้างล่ะและก็พอดีมีร้านนึงเค้ามาเปิดใหม่ไล่กับเราพอดี ร้านเขาใหญ่ตู้มมาก ร้านเก่าแก่ในตัวเมืองกระเทือนไปหลายร้าน นับประสาอะไรกับร้านเล็กที่เพิ่งมีแค่หนังสือการ์ตูนอย่างเรา จอดสนิทติดหนี้กองทุนหมู่บ้านอีก แต่ก็ใช้หนี้หมดแล้วนะ


ไปห้องสมุดประชาชนบ่อยเห็นขนมอะไรก็อยากทำ จนไปถอยเตาอบไฟฟ้าขนาดเล็กมาได้ เริ่มหัดอบคุกกี้ ได้หนึ่งอย่างก็ดีใจเสียเต็มประดา เห็นขนมไทยโบราณก็น่าทาน เลยลองทำกัน หึหึ ทำได้ และสวยด้วย เลยคิดที่จะขายขนมไทยกัน น้องหาเงินมาลงทุนทำร้าน โดยขายขนมไทยควบขนมฝรั่ง พวกจ่ามงกุฎ ทองเอก เสน่ห์จันทน์ เรไร สำปันนี ช่อม่วง อัญชันทำขายหมด ไม่ทำแต่พวกขนมพื้น ๆ ที่มีขายตามตลาด ก็ไปได้ปีกว่า ๆ ของสดขายไม่หมดก็ต้องทิ้งต้องแจก เลยขายกับข้าวควบด้วยก็เหมือนเดิมอีก

หยุดพักอยู่นิ่ง ๆ กันเกือบครึ่งปี พอดีน้องเขยกับน้องสาวไปล่าฝันที่เมืองกรุง ได้เงินทุนมาเลยเปิดร้านกาแฟสด ขายแต่ขนมฝรั่งคราวนี้ ทำไอศกรีมกันเองด้วย ติดที่ร้านอยู่ในซอยและแคบไปหน่อย รวบรวมเงินกันอีกครั้ง ออกมาที่ถนนกลางเมือง ที่นี้ก็ต้องต่อสู้กับค่าใช้จ่าย ร้านใหญ่ก็ต้องมีคนงานเพิ่มจะอาศัยแต่แรงเรามันไม่ได้จริง ๆ ที่นี้ก็เพิ่มอาหารเข้าไป แต่เป็นพวกจานเดียว สเต็ก สลัด ไอศกรีมไม่ได้ทำเองแล้วไม่มีเวลากันจริง ๆ งานในครัวช่วยกันทำสามแม่ลูก ช่วงแรกที่เปิดร้านไม่เข้าขากันทะเลาะกันก็บ่อยแทบจะต้องปิดร้านเลยก็มี


เดี๋ยวนี้ดูเหมือนจะรู้อะไรกันดี ถึงยังไงก็หนีกันไม่พ้นเลยรอมชอมเข้ากันได้ดีกว่าแต่ก่อน
เปิดร้านแรก ๆ เรารับหน้าที่เกือบทุกอย่าง แม่บ้านทำความสะอาด ยกเก้าอี้จัดหน้าร้าน ล้างจานล้างห้องน้ำ รับลูกค้า เสิร์ฟอาหาร จัดจานบ้าง ช่วงเช้าถึงบ่ายก็ทำขนมไว้ขายในแต่ละวัน น้องเขยรับหน้าที่ทำเครื่องดื่มไป ทุกวันเดินกันแทบขาขวิด อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้ขยับตัวมั้ง เลยระบมไปหมด เท้าเราบวมขาเคล็ดไปหาหมอฉีดยาตั้งสองครั้ง หมอบอกว่าอย่าเดินเยอะซิ (หมอหลายคนเป็นลูกค้าร้านเรา) ทำไงได้ค่ะ


ไม่มีใครมาสมัครงานเลยนี่นา กว่าจะมีคนงานเราก็เดี้ยงไปนาน ถ้านอนลงแล้วแทบลุกไม่ขึ้นน้องต้องช่วยพยุง อยู่เป็นคุณนายมานานพอได้ทำงานยืดเส้นยืดสายเลยได้เจ็บ ลุกมาเข้าห้องน้ำตอนดึกเนี่ยแทบคลานมา

ปวดจนไม่รู้จะปวดยังไง แต่ก็ยังไม่ได้หยุดร้าน อย่างมากก็เดือนละสองวัน นอนไม่หลับทั้งคืน ลุกมาทายาแก้ปวดอยู่เรื่อย บางครั้งปวดมากจนร้องไห้ออกมา อยากจะตบตัวเองซักทีเหมือนกัน ทำงานแค่เนี้ยถึงกับเดี้ยง (ทำงานไม่หยุดจนต้องนอนโรงพยาบาลก็มี ย้อนไปอ่านตอนล้มหมอนแต่ไม่นอนเสื่อได้เลย)

นับถือคนที่ทำงานหนักกว่าเราเขาเก่งจริง ๆ ทุกวันนี้มีลูกจ้างช่วยล้างจาน และช่วยเสิร์ฟตอนค่ำแล้ว เลยเบาตัวไปได้บ้าง
ทุกวันนี้ลูกค้าไม่ค่อยมากอย่างแต่ก่อน ลูกค้าประจำที่แวะเวียนมาก็บ่อย บางคนเราเปิดมาเป็นปีบอกว่าเพิ่งเคยเห็นก็มี แล้วร้านอาหารควบกาแฟสดก็เปิดไล่เลี่ยกันมาอีกหลายร้าน แชร์ส่วนแบ่งการตลาดกันไป ที่ทำทุกวันพอแค่ค่าเช่าร้านกับจ้างลูกน้อง พอได้อาศัยกินในแต่ละวัน กำรี้กำไรไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ ในสมรภูมิร้านอาหารคงต้องสู้กันอีกนาน...จะไม่ถอดใจง่าย ๆแน่นอนค่ะ


สวัสดีและขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามานะคะ

มีความสุขในทุกวันนะคะ


Create Date : 28 สิงหาคม 2551
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 11:35:45 น. 37 comments
Counter : 494 Pageviews.

 
สู้ๆ นะค่ะ ย่าก็เคย ทำร้านอาหาร ตั้ง
แต่สมัยเด็กๆ จนเป็นสาว ตอนนี้แก่
แย้ว เลิกทำแล้วค่อย สบายหน่อย
55555

ชีวิตคือการต่อสู้ อุปสรรค ความเจ้บปวดคือ ยากำลัง จ้า


โดย: ย่าชอบเล่า IP: 124.122.165.66 วันที่: 29 สิงหาคม 2551 เวลา:22:35:56 น.  

 
เหมือนกันเลยค่ะ ขาย ๆไปเนี่ยไม่เคยได้เห็นหรอก
ว่ากำรี้กำไรมันไปอยู่เสียที่ไหน
ลูกค้าประจำที่เคยมาทุกวัน
ก็สอง วันสามวันมาที
เพราะใครก็รัดกเข็มขัดกันเอวกิ่วทั้งนั้น
ในสภาวะที่น้ำมูกน้ำมันแพงยังกับทองอย่างนี้

ดีอย่างเดียวที่ไม่ต้องเช่าบ้าน เพราะเป็นบ้านที่เราซื้อเอง
แต่ก็ยังเป็นหนี้ธนารอยู่ยู่
เพียงแต่คุณพ่อยังจ่ายค่าบ้านให้ทุกเดือน
ได้มาก็ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเนต หมุนใช้กันไปอยู่แบบนี้
เลิกอยู่เฉย ๆเงินก็หมดเท่านั้นค่ะ พราะเราไม่ได้ทำงานมีเงินเดือนกะใครเขา
ขออนุญาตแอดบล้อกด้วยเลยนะคะ จะได้ไปมากันง่าย ๆไม่หลงลืมค่ะ




โดย: บรรณภรณ์ วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:23:58:06 น.  

 
ชีวิตต้องสู้ค่ะพี่ 555 ตอนเด็กๆที่บ้านก็เป็นหนี้ ต้องขายที่ ย้ายบ้าน กินอยู่ประหยัด พ่อแม่ไปทำงานไม่ได้เจอหน้ากันเป็นปีๆ แถมลูก 3 คนก็กำลังเรียนกำลังโต กว่าจะผ่านมาได้แทบแย่

แต่ตอนนี้ที่บ้านก็คงจะสู้น้อยลงเพราะได้หนูมาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงแล้ว (แต่คงต้องเพลาๆเรื่องผุ้ชายลงบ้าง โดนมองตาเขียวทุกที เวลาหอบซีดี/หนังสือเข้าบ้าน)


โดย: ข้าวสวยหุงไม่สุก วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:3:54:54 น.  

 
ขอบคุณ คุณย่าชอบเล่า คุณบรรณภรณ์ และน้องข้าวสวย ฯด้วยค่ะที่แวะเวียนมาทักทายกัน

หัวเรี่ยวหัวแรงเรื่องเงินนี่ต้องยกให้น้องสาวค่ะ น้องเขยก็ช่วยไ้ด้มาก แต่อาชีพศิลปินนี่ก็เอาแน่นอนไม่ได้ วงการเมืองไทยใครมีลูกมีเมียต่อให้คุณเสียงดีแค่ไหน บริษัทเขาก็ไม่ดันหรอก เขาก็เลยครึ่ง ๆ กลาง ๆ กับอาชีพเขา ตอนนี้ก็เลยลงเมืองกรุงรับทำงานดูแลร้านอาหารให้คนอื่นอีกที ขายเสียงบ้างบางครั้งถ้ามีคนจ้าง ก็พวกเพื่อนศิลปินที่เขาทำร้านอาหารนั่นแหละ

อยากหยุดอย่างมั่นคงที่การทำร้านอาหารค่ะ ความฝันของทุกคนในบ้านก็คือขยายร้านให้ใหญ่และครบวงจรมากกว่านี้ ฝันให้ไกลและจะไปให้ถึงในซักวัน เพื่อลูกหลานในอนาคต รุ่นยายรุ่นแม่ลำบากมามาก รุ่นลูกรุ่นหลานควรจะได้สบายกัีนเสียที

สู้ค่ะ


โดย: อิมาอิซังค่ะ IP: 125.26.214.113 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:11:42:31 น.  

 
เก่งจังเลย มีเพื่อนร่วมต่อสู้ด้วยกันเนอะ


โดย: redclick วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:21:59:40 น.  

 
โอ้โหยว เนตมีปัญหาซะแล้ว เข้า ๆ ออก ๆ ไม่สะดวกเลยค่ะ จะไปเดินเล่นบ้านโน้นบ้านนี้ก็ยาก ทำไม ทำไมกันนี่


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:17:22:06 น.  

 
ก็นะ....คนเรากว่าจะสบายก็ต้องลำบากมาก่อนทั้งนั้น

เคยคิดย้อนไปสมัยเด็กๆคิดว่าแม่ตัวเองเก่งมากๆ ที่สู้ชีวิตมาสารพัด
แม่เคยไปรับจ้างทำขนมกับป้าแถวบ้าน แถมเอาเราไปเลี้ยงด้วยเพราะไม่มีคนเลี้ยง

ตอนนั้นแม่ทั้งโดนดูถูก โดนตำหนิสารพัด แต่แม่เราก็อดทน
เรากับน้องก็ลำบาก อยากกินขนมก็ไม่ได้กิน อาศัยขนมเหลือๆที่แม่ได้มาจากป้าที่สอนแม่นี่แหล่ะ

ทุกวันนี้เราเลยชอบกินขนมหวาน ขนมไทย เพราะจำฝังใจว่า ตอนเป็นเด็กเคยได้กินแต่เศษขนมทั้งนั้น

คิดแล้วเศร้า...น้ำตาซึมทุกที


โดย: แม่ใบบัว (Nrostahpan_My ) วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:17:55:39 น.  

 
สวัสดีค่า
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนกันนะคะ




โดย: toon (lovegongli ) วันที่: 3 กันยายน 2551 เวลา:16:21:15 น.  

 
สวัสดีค่า
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ
เลยแวะมาเยี่ยมบ้าง

การทำอนิเมชั่นสองมิตินั้นใช้หลักเดียวกันหมดค่ะ
อย่าง heise กับ feimo นั้นงานของเขาเป็นลักษณะภาพนิ่งใช่ไหมคะ
จริงๆ
ซึ่งงานแบบนี้ภาพจะมีลายละเอียดสูง ถ้าจะทำให้เคลื่อนไหว
เราคงต้องดีไซน์คาแรคเตอร์ใหม่ให้มีรายละเอียดน้อยลงน่ะค่ะ
รายละเอียดนั้นหนูจะค่อยๆ ทยอยอัพในบล๊อกเรื่อยๆนะคะ


ส่วนปัญหาเรื่องการวาดรูปไม่เป็นนั้น ต้องฝึกฝนค่ะ ลองหารูปอะไรที่ชอบมาเป็นแบบแล้วก็ลอกจากกระดาษไขก็ได้ค่ะ จะทำให้เราพอเข้าใจถึงการลากเส้นแบบต่างๆ
ค่อยๆฝึกไป อาจอาศัยตำราสอนวาดรูปที่เดี๋ยวนี้มีออกมาเยอะมาก ก็ช่วยได้เยอะค่ะ

ค่า สวัสดีค่ะ


โดย: ฮาทสึ วันที่: 3 กันยายน 2551 เวลา:21:19:13 น.  

 

สวัสดีค่ะ
ขอให้พี่สาวหายป่วยเร็ว ๆ นะคะ
ไม่เคยกินนะอ้อดิบเนี่ย ที่รู้จักก็ต้นบอน เวลาเอามาทำอาหารก็ต้องต้มก่อน แต่ก็ไม่เคยกินอีกนั่นแหละ คนเฒ่าคนแก่ชอบกินกับส้มตำ
หัวอกคนทำร้านอาหารเหมือนกัน กลัวลูกค้าจะเจ็บป่วยเพราะอาหารของเรา


ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ พี่สาวอาการดีขึ้นแล้วค่ะ

ส่วนที่สงสัยเรื่องอ้อดิบ
อ้อดิบกับบอนคือต้นเดียวกัน แต่เรียกชื่อต่างกันเท่านั้นเองค่ะ ภาคกลางเรียกอ้อดิบ ส่วนทางใต้เรียกโชน หรือทูน

อืมม์ ..เรื่องลูกค้านี่เป็นจริง ๆค่ะ เราเป็นผู้ประกอบการให้บริการ ก็อยากจะดูและให้เขาได้รับสิ่งที่ถูกใจมากที่สุด

นี่ก็ถือว่าเราโชคดีมาก ที่เขาเข้าใจแม้เขาจะเจ็บป่วยเพราะอาหารจ่กร้านเรา แต่ก็ยังใจดีจะมารับพี่สาวไปหาหมอด้วยค่ะ

ถ้าจะเสียลูกค้าเราก็โทษเขาไม่ได้หรอก แต่ถ้าเขาเอาเรื่องเอาราวนี่สิคงแย่ค่ะ

แต่โชคดีมากที่เขาเข้าใจ



ดอกไม้แทนคำขอบคุณนะคะ


โดย: บรรณภรณ์ วันที่: 4 กันยายน 2551 เวลา:19:09:21 น.  

 
เราทำร้านอาหารเหมือนกันกว่าจะลงตัวได้ตั้ง 3 ปี แต่ก็ชอบและรักที่จะทำเมื่อเรามีคุณภาพลูกค้าก็จะกลับมาหาเราเสมอ สู้ สู้ นะคะ จะคอยเป็นกำลังใจให้


โดย: juydakpan วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:1:27:14 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนครับ

พยายามเข้าครับ ผมคงทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าการให้กำลังใจ ... แต่ถ้ารู้ที่ตั้ง อาจจะช่วยได้มากขึ้นนิดนึงครับ อิอิ


โดย: Tentty วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:1:45:39 น.  

 
วันศุกร์แล้ว ขอให้สุขเหมือนวันนะคะ



โดย: ญามี่ วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:19:06:24 น.  

 
สู้ ๆ ค่ะ


โดย: หมูอ๊วนอ้วน วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:20:39:02 น.  

 
หวัดดีวันเสาร์จ้า

ถ้ามี รูปขนม กะ ร้าน จะดีมาก ๆๆๆ



โดย: ดอกฝิ่นสีชมพู วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:14:47:32 น.  

 
ตอนนี้ที่นึกออก เป้นเพลงจีนของ
เติ้งลี่จวินค่ะ
ชื่อ wan feng hua xiang
ดนตรีเก่าหน่อย แต่เพราะเชียว

แล้วจะส่งให้ หนูได้ไงอะค่ะ ย่ามีอยู่ในคอม ทำไงบอกด้วยจ้า


โดย: ย่าชอบเล่า IP: 124.120.67.86 วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:15:59:47 น.  

 
เพลงนี้เกรงว่า ยูตูป จะไม่มี
อะนะ เพราะว่า เก่า พอสมควร

ยังไง จะให้ย่าส่งให้ก็ แอด เอ้มเอสเอ้น

มาก็ได้ แร้วย่าจะส่งให้ทางเมล

หรือส่งทางหน้าเอ้ม ก้ได้นะจะเร้ว

หน่อย

qinglincherry@hotmail.com


โดย: ย่าชอบเล่า IP: 124.120.63.235 วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:19:27:58 น.  

 
สวัสดีค่ะ
บล็อกหน้ากะว่าจะลงรูปร้านให้ดูกันค่ะ แต่ก็อายนะ เดี๋ยวจะหาว่าโปรโมทกัน อิอิ

ร้านของน้องสาว เรามันแค่ลูกจ้างคนนึง ที่บังอาจเถียงกับนายจ้างทุกวัน


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:21:13:18 น.  

 
สู้ๆๆจ้า ลงเลยอยากเห็นร้าน


โดย: NaUgHtYkA วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:13:41:07 น.  

 
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบ้านและให้กำลังใจค่ะ

ขอให้กิจการรุ่งเรืองนะคะ สู้ๆๆ ค่ะ


โดย: ลำน้ำซอง วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:15:38:05 น.  

 
ขอบคุณนะค่ะที่แวะไปเยี่ยมเยียนค่ะ..

ยังเศร้าอยู่เลย...


โดย: หมูอ๊วนอ้วน วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:16:42:52 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกค่ะ
เราอ่านโตเกียวทาวเวอร์แล้วเหมือนกันค่ะ
ดีมากๆเหมือนกัน เชียร์ให้อ่านๆ


โดย: Bumu_Chan วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:19:40:17 น.  

 
เก่งจังเลยครับ เคยลำบากทำงานแบบในฝันเหมือนกันฮะ เหนื่อยนะ แตมีความสุข ขอให้ร้านโตวันโตคืนนะครับ ดูแลสุขภาพด้วย ถึงเหนื่อยยังไง ก้อเชื่อว่า จขบ มีความสุขชะมะล่า


โดย: เหมียวออก้า (orcahappy ) วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:23:07:30 น.  

 
อิมาอิ นี้คือ เพลงที่ย่า แนะนำคะ

ลองฟังดูนะ ว่าตรงกับที่ต้องการอะเป่า

นะ


wan feng hua xiang - µËÀö¾ý


รักคะ หวังว่าย่าคง ทำได้ถูกนะ เป้น
ครั้งแรกทีเอาเพลงลงในช่องคอมเม้นท
ค่ะ อิอิ


โดย: ย่าชอบเล่า (ย่าชอบเล่า ) วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:14:50:16 น.  

 
ถ้าเก่าไป หรือไม่ชอบ จะลองหา

ให้ใหม่นะค่ะ

ย่าชอบช่วย 555


โดย: ย่าชอบเล่า (ย่าชอบเล่า ) วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:14:51:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ...แวะมาชม (ตกลงว่าคุณอิมาอิ=คุณกะรัตใช่มั้ยคะ?)
ยังไงก็สู้ๆนะคะ เราเองก็อยากทำร้านเหมือนกัน แต่ทุกวันนี้ยังต้องรับราชการอยู่เลย อิอิ


โดย: minnie_RR IP: 125.26.78.206 วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:15:50:33 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ
คิดถึงคุณเหมียวออก้า คุณเหมียวออก้าก็มา
แวะไปขอบคุณคุณย่าที่บ้านแล้วนะคะ แถมด้วยเรื่องกวนใจอีกกระบุงโกย

หนังสือโตเกียวทาวเวอร์ไปที่ร้าน ร้านบอกหมด เขาว่าละครสนุกมาก รู้ค่ะ แต่ไม่ได้ดู แง

สวัสดีคุณminnie ค่ะ กะรัตกับอิมาอิคนเดียวกันค่ะ
ตอนแรกจะล็อกอินชื่อกะรัตนี่แหละค่ะ เพราะอยากใช้ชื่อเดียวกันทุกเว็ปที่ไปสมัคร แต่มีคนใช้แล้ว ก็เลยเป็นอิมาอิซัง เพราะชอบตัวการ์ตูนรุ่นพี่ชมรมบาสชายคนนี้มากค่ะ บ้าบอก็ได้ เคร่งขรึมก็ดี แม้จะเป็นตัวประกอบแต่ชอบมากค่ะ
ดีใจค่ะทีคุณminnieแวะมาทักทาย กะรัตไปบ้านคุณแมวทุกวัน แต่ไม่มีการเคลื่อนไหว บ้างก็ฝากข้อความไว้ หรือบางทีำ็ก็ไปทักคุณแมวที่บ้านเฟยเลย
แต่ตอนนี้ก็ผลุบโผล่บ้านเฟย เพราะมัวแต่เสียเวลากับหนุ่ม ๆ จาก feimo และ heise อิอิ

เคืองที่ตงมันดอดไปนั่งดื่มน้ำชากับสาว


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:17:05:59 น.  

 
จะเอาเป้นเพลงจีนอย่างเดียวใช่ไม๊ค่ะ

ถ้าเป้นเพลงเกาหลี ก้มีเพลงจากเรือง

คลาสิก ก็เศร้า สุดๆ นะ บิว ความรุ้สึก

ได้ที่เดียว แต่ถ้าจะเอาเพลงจีน

ขอนึกแปปนะ ถ้านึกออกจะหาทาง

ส่งมาให้ฟังใหม่คะ


โดย: ย่าชอบเล่า IP: 124.120.61.162 วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:22:57:21 น.  

 
li dao -


เพลงนี้พอได้ไม๊คะ


โดย: ย่าชอบเล่า (ย่าชอบเล่า ) วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:23:07:20 น.  

 
bu liao qing.wma -

เพลงนี้ ทั้งเนื้อเพลงก้เศร้าคะ

ชื่อเพลงคือ ไม่หมดรัก

ลืมไม่หลงความรักทีมีต่อเธอ

อิอิ ถ้าจะเอาความหมายทั้งหมด แบบ
เปะๆ เด่วขอแปลก่อนนะ

แต่ว่าเศร้า พอหรือเปล่าละ


โดย: ย่าชอบเล่า (ย่าชอบเล่า ) วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:23:39:20 น.  

 


หลับฝันดีมีเงินเหลือเก็บนะคะ

ปล. ขอบคุณกับกำลังใจค่ะพี่อิมาอิซัง


โดย: ญามี่ วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:1:28:08 น.  

 
อิมาอิ เป็นภาษาจีน หรือ เปล่าคะ

ถ้าได้ แปลเลยเองคร้า อิอิเพราะถ้ารอ

ย่าต้อง ช้าหน่อยนะ

เห็นเขียนนิยาย ชื่อ จีน อะค่ะ


โดย: ย่าชอบเล่า IP: 124.120.60.151 วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:8:10:52 น.  

 
.สวัสดีคะแม่ค้าคนสวย...
อ่านแล้วนับถือจริง ๆ เลยเก่งมาก
เป็นแม่มดคง จบพอเลิกต้องแต่ในครัว 555

เอาใจช่วยนะคะ สู้ ๆ ช่างคิด ช่างหาอะไรทำแบบนี้นะคะ ไม่น่าเบื่อดีคะ

คนเราจริง ๆ ก็แค่หวังชีวิตธรรมดา ๆ หละคะ กินแค่อิ่มกำไรไม่ต้องมากหรอกคะ มากเท่าไหร่กไม่พอไม่อิ่มหรอก ได้อยู่บ้านกับแม่กับน้อง กับครอบครัว แค่นั้นกสุขแล้วคะ
โชคดีนะคะ


โดย: แม่มด (GreenWitch ) วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:13:42:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณคุณย่าชอบเล่าด้วยค่ะ
กำลังกดฟังอยู่ค่ะ แต่สองเพลงหลังติด ๆ ขัด ๆ แต่ก็ไม่เป็นไร กำลังพิจารณาอยู่ค่ะ เรื่องมากจริงเนอะ

อิมาอิไม่ถนัดภาษาใดในโลกนอกจากภาษาไทยค่ะ
รักหนุ่มไต้หวัน แต่ภาษาจีนไม่กระดิก พยายามจะแปลเพลงให้ได้ค่ะ แต่ต้องอาศัยพจนานุกรม เปิดจนตาเหลือกมือหงิกไปข้างเลยค่ะ แต่เพราะหัวใจมันฝักใฝ่กับหนุ่มสัญชาติจีนแล้วไซร้ยังไง อิมาอิก็คงแถไปได้แหละ

ที่ร้านมีฝาหรั่งมานั่งเยอะ เคยมีหมอดูตาถั่วมาทักเราด้วนแหนะว่า โอ้ตอนนี้กำลังอยากจะได้แฟนเป็นคนต่างชาติใช่มั้ย มีเกณฑ์จะได้แฟนฝรั่งหัวทองนะนี่
อยากเอาถาดฟาดหมอดูซะจริง หัวใจอิฉันไม่มีไว้ให้หนุ่มหัวทองที่ไหนหรอก นอกจากเจ้าหนุ่มหัวทองในกล่องคอมเม้นต์น่ะ

คุณแม่มดค่ะ เจ้าของบ้านห่างไกลคำว่าคนสวยมากกกกกกกกกก
รูปร่างเหมือนยัยคิมซัมซุน แต่ความสวยยังไกลห่างนัก


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:15:20:27 น.  

 
สู้ๆนะ จาเปงกำลังใจให้ สู้สู้


โดย: yung_x วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:15:55:16 น.  

 
ยังแต่งบล็อกไม่เปงเลยขอคำแนะนำบ้างนะ ขอบคุณที่แวะไปนะ


โดย: yung_x วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:15:56:53 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณอิมาอิซัง
แวะมาเยี่ยมค่ะ

ตูนเสียดายมากๆค่ะที่เกิดช้าไปหน่อย และเสียดายมากๆที่มารู้จักอาเหมยตอนเธอเสียไปได้ 4 ปีแล้ว ไม่รู้ตอนที่เธออยู่ไปงมโข่งอยู่ที่ไหน แต่ตอนที่อาเหมยเสีย ตูนเพิ่งอายุ13 เอง
แล้วช่วงที่เหมยเยี่ยนฟางและบังเทิงฮ่องกงบูมๆ ตูนก็แบบว่าเด็กมากๆ เลยไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ ตอนนี้เลยได้แต่นั่งเสียดายค่ะ

(ร้านคุณอิมาอิซังอยู่แถวไหนหรอคะ เผื่อจะแวะไปปอุดหนุน อิอิ)


โดย: toon (lovegongli ) วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:14:47:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





ฝาก"บัลลังก์เสน่หา : จากหนึ่งคำมั่น ตราบสิ้นนิรันดร์" ด้วยค่ะ
กรงขังสิเนหา
ทาสสวาทเงาเสน่หา
บุพเพเล่ห์จันทร์
ในรั้วรัก
เสี้ยวสิเน่หา
รอยนิรันดร์
กลีบเหมยกลางทราย
เล่ห์รักร่ายปรารถนา
ตะวันเยี่ยมรุ่ง
ขวัญข้าเอย
ลิขิตลวง
สิ้นแสงรังสิมา (หนึ่งหทัยมังกร)
ดาริกากลางใจ (ดวงใจรักจ้าวยุทธ์)
หากฟ้าไร้เมฆินทร์ (ทาสรักสลักใจ)
ฤาศศินอำพราง (ยอดพธูจอมทัพ)
รื่นกลิ่นปทุม
รักลุ้นวุ่นหวาน
สัญญาลับฉบับรัก
เพียงสิ้นชีวา
เนื่องนิจสิน
แม้นเดือนดับ
จันทร์ร้างฟ้า
กรงบรรณาการ
ฝนซาเมื่อฟ้าสาง
กลีบเก็ดถวา
แสงแรกของตะวัน
ทั้งหมดภายใต้นามปากกา วิรมย์รดา กะรัต ลนาริน ธาราพิศุทธิ์
Friends' blogs
[Add นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.