Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
23 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
เราติดหนี้คุณแต่ชาติปางไหน

เปิดร้านอาหารมาอย่างจริงจังเข้าปีที่ 4 ประสบพบเจอลูกค้าต่างชาติมากก็มากหน้าหลายตา น่ารักสุดๆ ก็มี อยากจะทุบมันสุดๆ ก็เจอ

สดๆ ร้อนๆ เมื่อกลางวัน ที่ร้านมีห้องน้ำห้องเดียว เป็นห้องอาบน้ำและสุขาในตัว เจอมาหลายหนแล้วพวกฝรั่งซกมก ถามเข้าห้องน้ำ แล้วเข้าไปอาบน้ำ ซักผ้า ครัวอยู่ใกล้กัน เราก็รู้หมดนั่นแหละว่าทำอะไรบ้าง ไม่เกรงใจกันเลย ค่าน้ำค่าไฟเราต้องจ่าย พอออกมาเราก็บอกนะว่าไม่ให้ซักผ้า ไม่ให้อาบน้ำ คิดว่าคงไม่เรียกอะไรจากมันได้หรอก บอกให้รู้สึกเกรงใจเราหน่อย นี่อะไร มันปฏิเสธว่าไม่ได้อาบน้ำ ไม่ได้ซักผ้า ล้างหน้าเฉยๆ เราก็เออ มึงไปเถอะ มันกำลังจะออกจากร้าน เป็นวัยรุ่นอายุไม่ถึง 20 ท่าทางเมายาๆ ยังไงไม่รู้ พล่ามอยู่คนเดียว แล้วมันดันหันกลับมาถามแม่เราว่าให้ออกบิลที่มันกินคุ๊กกี้สามสิบบาทให้หน่อย แม่เราโมโหก็เลยด่ามันไป มันพูดไทยได้ โต้กันไปมา ก็บอกแม่แล้วว่าอยู่ไปยุ่ง แม่ก็ไม่หยุดร้องด่าลั่นร้าน พอดีลูกค้าออกหมดแล้ว กำลังจะเก็บโต๊ะ แต่เสียงด่าก็ดังซะคับถนนหน้าบ้าน โอยยย แม่นะแม่ มันเมาๆ ยา เกิดย้อนกลับมาทำอะไรลูกหลานแม่ละ ไล่มันไปก็จบ แต่แม่เล่นด่าไม่เลิกเพราะคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้วที่มันมาขอให้แม่ออกบิลค่าขนมให้

ลูกค้าฝรั่งต่างชาติ ส่วนมากเจอความซกมก เรื่องมากเพราะอยากจะกินฟรีก็มีนะ ลูกค้าจีน ญี่ปุ่นนี่สกปรกมาก เข้าห้องน้ำแล้วไม่ชอบราดน้ำ ญี่ปุ่นจะหนักกว่าเพราะปล่อยหนัก 8 ใน 10 เข้าแล้วไม่ราดสักคน โชว์ความยาวอยู่ในโถนั่นแหละ

ยังมาคิดนี่กรูติดหนี้พวกมึงแต่ชาติปางไหนกัน เปิดร้านอาหาร กำไรก็น้อยนิดยังมาเจอคนแบบนี้อีก

ลูกค้าคนไทยก็ใช่ย่อย เข้าร้านมาขอเสียบแบตมือถือเราหยวนๆ แต่เจอหลายคนมากที่เสียบแบตเพื่อจะมานั่งทำงานคอมพ์ ค่าไฟเรา ค่าพัดลมเรา ขอเติมน้ำเปล่าตลอดวัน แล้วเราได้ค่าน้ำมา 25 บาท จนทนไม่ไหว เคยมีขอค่าไฟไปเลยด้วยซ้ำ

เคยมีอยู่พวกหนึ่ง คาดว่ามาจากข่าวของช่องหนึ่ง มากลุ่มใหญ่มาก เข้ามาถามหาปลั๊กไฟ เราบอกไม่มี เค้าก็ไปหามาลากเสียบจนได้ แล้วก็มีนัดคนมาครองโต๊ะในร้านไปสามโต๊ะเพื่อสัมภาษณ์สืบพยานอะไรไม่รู้ นั่งไปหลายชั่วโมง เอาร้านเราเป็นที่ทำงาน เสียค่าเครื่องดื่มไม่ถึงร้อย แล้วทำงานเสร็จก็เก็บของไปกินข้าวร้านข้างๆ แต่จอดรถที่ร้านเรา เราก็แสดงออกเลยว่าพวกคุณทำไม่ถูกนะ แต่ก็ยังมาอีก โดนไปสามวันกับสถานการณ์แบบนั้น

เปิดร้านก็อยากจะมีรายได้จากการขายสินค้าในร้าน แต่เจอประจำกับลูกค้าไม่รู้ความ หรือรู้ แต่กรูจะทำ ประเภทขนอาหารเข้ามาแล้วขอถ้วยขอชามมาใส่ ร้านเราขายยำ มันก็ซื้อยำมา บางทีขนมในร้านไม่ถูกใจ ก็ไปซื้อปาท่องโก๋ น้ำเต้าหูมายืมแก้ว ยืมจานใส่ มาสิบคน สั่งสามคน ขนกันเข้ามากินในร้านอย่างเอร็ดอร่อย เราเปิดร้านอาหารขึ้นทำไม เปิดให้คนพวกนี้มาใช้เป็นสถานที่พบปะสังสรรค์หรือ


แต่ก่อนข้างบ้านเรามีร้านข้าวต้มมาตั้ง ก็นั่นแหละมาแล้ว ลูกค้าร้านนั้นขึ้นมานั่งร้านเราสั่งข้าวต้มสี่ถ้วย ปลาลวกปลาจิ้มเต็มคราบ แล้วสั่งน้ำเปล่าเรา เครื่องดื่มอีกหนึ่งแก้ว ร้านเราน้ำแข็งฟรี พัดลมร้านเรา ทิชชู่ร้านเรา แต่คิดเงินแล้วได้ไม่ถึงห้าสิบ มันสมควรแล้วหรือ สุดท้ายเราห้ามโดยเขียนป้ายติดไว้ข้างผนัง เป็นอันว่าเจ้าของร้านข้าวต้มริมทางมึนตึงกับพวกเรา โกรธว่าเราไม่ยอมให้เขาเอาของขึ้นมาขายลูกค้าร้านนั้นที่เคยขึ้นมาแล้วเราบอกไม่ได้แล้วนะ เขาก็โกรธ ชักสีหน้า สะบัดก้นลงจากร้านเราไปเลย เออนะ ร้านฉันฉันก็เช่า ก็ตกแต่ง ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเฟอร์นิเจอร์ พวกคุณอยากกินข้างทาง แต่ขอมานั่งในร้านเรา ราคาอาหารไม่ต่างกันเลย ข้าวต้มเขาก็ 40 ข้าวร้านเราก็ 40 แล้วทำไมคุณไม่เคยคิดจะอุดหนุนร้านเรา เอาเมนูไปวางแล้วเจอบอกว่าสั่งข้าวต้มแล้ว เอาแต่น้ำมาก็พอ มันจี๊ดนะคะ เรายอมมามากแล้วนั่นแหละ เราก็อยากจะถามมันกลับเหมือนกันว่าทำไมคุณไม่มีหัวคิดบ้าง ลองคุณเจอแบบฉันไหม

ร้านเรามีบริการเบียร์นะ ขวดเล็ก 45-50 ขวดใหญ่ 80-90 แต่ก็มีบางคนอีกนั่นแหละ หิ้วเข้ามาเป็นโหล เคยเชือดคิดราคาที่เอาเข้ามาแล้วนะ สรุปก็นั่นแหละ พวกนั้นเขาก็ไม่มาอีก

เซ็งมากกับลูกค้าจำพวกนี้ ลูกค้าคือพระเจ้า แต่ก็อย่าลืมว่าเราก็ทำงาน ทำอาหารในคุณภาพและปริมาณเท่ากับมูลค่าที่คุณจ่ายมาเหมือนกันนะ




Create Date : 23 มีนาคม 2554
Last Update : 23 มีนาคม 2554 13:42:28 น. 6 comments
Counter : 410 Pageviews.

 
เข้าใจหัวอกหัวใจคนประกอบอาชีพร้านอาหาร ผมทำงานโรงแรมแผนก FB (ไม่ใช่facebook เป็นแผนก food and beverage) พบมาสารพัด แม้ผมเป็นแค่ลูกจ้างเจอแล้วเลือดขึ้นหน้าพวกที่แกล้งโง่ คนโรงแรมยิ่งกลัวลูกค้า complaint อะไรที่หยวนๆ ก็จะให้ แต่มากขึ้นมันก็ทนไม่ได้ ขนาดใช้เป็นออฟฟิตทำงานจากเช้าถึงเที่ยง ออกไปกินข้าวข้างโรงแรม กลับมาบ่ายๆ จองสองสามโต๊ะ ทำงานต่อ ก็พวกขายประกันทั้งนั้นเหละ มีบางทีพวกนี้ไปขอถ่ายเอกสารจากเค้าเตอร์แผนกต้อนรับ พวกนี้เก่งจะทำเป็นคุย ซื่อเจ้าของโรงแรมทำพาว พนักงานให้ถ่ายฟรี ผมทราบเรื่องแล้ว นำเข้าที่ประชุม จึงได้กำหนดเก็บค่าถ่ายเอกสารแพงๆ แผ่นละ 20 บ ห้องอาหารก็ให้พนักงานถามบ่อยๆ “ท่านจะสั่งกาแฟเพิ่มไหม” น้ำฟรีก็ให้เสริฟเป็นขวดละ 80 + + บาท
พวกมันก็หายหน้าไปทันที ทราบว่าไปยึดศูนย์อาหารศึกษาภัณฑ์พานิชย์ ถนนราชดำเนินซึ่งอยู่ใกล้ๆโรงแรม มีแอร์เย็นฉ่ำ ไม่มีใครใส่ใจว่าจะนั่งทั้งวันหรือ 1 นาที น้ำดื่มฟรีไปกดเอาเอง ออฟฟิตฟรีชั้นเยี่ยม


โดย: ซ่อนรอยยิ้ม วันที่: 23 มีนาคม 2554 เวลา:14:45:05 น.  

 
สวัสดีคุณซ่อนรอยยิ้มค่ะ^^

น่าเห็นใจกับกรณีของคุณด้วยเหมือนกันค่ะ และก็เชื่อว่ายังมีกรณีเดียวๆ กันนี้อีกมาก

ไปฟังเขาเล่ามา บางทีบุฟเฟ่โรงแรม ยังมีลูกทัวร์บางคนแอบขนอาหารใส่กระเป๋าไปตุนไว้ก็มีนะ

กำไรการค้าขายอาหารนับว่าน้อยลง ยังมาเจอกรณีละเหี่ยใจอีก นับว่าเซ็งค่ะ


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 25 มีนาคม 2554 เวลา:10:38:27 น.  

 
หวัดดียามจวนแจ้งครับคุณกะรัต . . .

อ่านแล้วเห็นใจมากเลย
แต่ทำงัยได้ . . งานทุกอย่างล้วนมีปัญหาทั้งนั้น
แก้ได้ก็แก้ไป แก้ไม่ได้ก็กินยาทัมใจ
เปลี่ยนตัวเองง่ายกว่าเปลี่ยนคนอื่นแยะเลยครับ


โดย: Dingtech วันที่: 30 มีนาคม 2554 เวลา:5:24:23 น.  

 
เปลี่ยนตัวเองก็ไม่ได้ค่ะ ได้แต่ฮึ้ยๆๆ แล้วก็ปล่อยไปในที่สุด

ทักทายยามดึกเช่นกันค่า


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 31 มีนาคม 2554 เวลา:21:31:45 น.  

 
เราทำหอพัก ได้คนละไม่กี่ตังค์ มันจ้วงได้จ้วงเอา แอบใช้ไฟ ใช้น้ำ ใช้เน็ต บางทีก็โกงเครื่องซักผ้า
ก็ได้แต่คิดว่า ชาติก่อนคงไปติดหนี้มันไว้น่ะ
เมืองไทยเรานี้น่าอยู่
ถ้าหากไม่มีคนไทย


โดย: ทำหอพัก IP: 203.185.68.102 วันที่: 8 เมษายน 2554 เวลา:14:04:51 น.  

 
จะเหมารวมหมดก็คงจะไม่ได้ค่า มันอยู่ที่จิตสำนึกของแต่ละคน

ร้านเราเจอประจำ เข้าร้านปุ๊บ ชาร์ตแบตโน๊ตบุคปั๊บ กินน้ำ 25 บาท ล่อไปสามชั่วโมง ค่าพัดลมเข้าไปอีก บางทีต้องบอกเราขอค่าไฟที่คุณชาร์ทนะ บางคนก็ไม่ยอม ที่เราเรียวก็เพราะจะบอกว่าวันหลังไม่ต้องมาอีก จะจ่ายไม่จ่ายก็ช่าง เราไม่ต้องการลูกค้าเห็นแก่ตัวแบบนี้หรอก เหนื่อยค่ะ ต้องมารับภาระค่าใช้จ่ายจากพวกลูกค้าเห็นแก่ตัวสุดๆ แบบนี้


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 8 เมษายน 2554 เวลา:22:10:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





ฝาก"บัลลังก์เสน่หา : จากหนึ่งคำมั่น ตราบสิ้นนิรันดร์" ด้วยค่ะ
กรงขังสิเนหา
ทาสสวาทเงาเสน่หา
บุพเพเล่ห์จันทร์
ในรั้วรัก
เสี้ยวสิเน่หา
รอยนิรันดร์
กลีบเหมยกลางทราย
เล่ห์รักร่ายปรารถนา
ตะวันเยี่ยมรุ่ง
ขวัญข้าเอย
ลิขิตลวง
สิ้นแสงรังสิมา (หนึ่งหทัยมังกร)
ดาริกากลางใจ (ดวงใจรักจ้าวยุทธ์)
หากฟ้าไร้เมฆินทร์ (ทาสรักสลักใจ)
ฤาศศินอำพราง (ยอดพธูจอมทัพ)
รื่นกลิ่นปทุม
รักลุ้นวุ่นหวาน
สัญญาลับฉบับรัก
เพียงสิ้นชีวา
เนื่องนิจสิน
แม้นเดือนดับ
จันทร์ร้างฟ้า
กรงบรรณาการ
ฝนซาเมื่อฟ้าสาง
กลีบเก็ดถวา
แสงแรกของตะวัน
ทั้งหมดภายใต้นามปากกา วิรมย์รดา กะรัต ลนาริน ธาราพิศุทธิ์
Friends' blogs
[Add นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.