ทักษภณ
<<
สิงหาคม 2561
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
11 สิงหาคม 2561

ขุนช้าง ขุนแผน ตอนที่ 5/2 ขุนช้างขอนางพิม ต่อ



ขุนช้าง ขุนแผน

เรียบเรียงจากเสภาเรื่อง ขุนช้าง ขุนแผน โดย ทักษภณ

ตอนที่ 5/2ขุนช้างขอนางพิม ต่อ

ครานั้นพิมพิลาไลยกับสายทองอยู่ในห้องปักสะดึงกรึงไหม (เป็นงานประณีตศิลป์ไทยที่มีความละเอียดอ่อน) จนกระทั่งบ่ายพิมและสายทองพร้อมด้วยข้าไท ทั้งหลายไปอาบน้ำ ถึงท่าพากันผลัดผ้าลงเล่นน้ำเข็ดสีเหงื่อไคล บางคนชวนเล่นไล่ จัดแบ่งผู้ใดซ่อน ผู้ใดหา เปรียบหนีเปรียบไล่ให้อยู่โยง กระโดดดำผุด ดำว่ายไป อีโคกโก้งโค้ง กระโดดน้ำดำน้ำไปอีเอียดดำหนี อีโคกว่ายน้ำไล่ อีรักหนักท้องว่ายน้ำชักช้า อีโคกกระชั้นใกล้เข้ามาทุกทีอ้ายโห้งแอบอยู่หลังกอแขมแอบดูอดหัวร่อมิได้ ขุนช้างโมโหตีด้วยไม้ อ้ายโห้งจึงชี้ให้นายดู

“นั่นแม่พิมอยู่ริมตลิ่งหน้าอกใหญ่จริงกำลังสีตัวอยู่”

ขุนช้างด่าว่า

“มึงอย่าว่าแม่ของกูอีแสมนั่นแหละของมึง”

อ้ายโห้งฟังนายพูดค่อยสบายใจกล่าวว่า

“ฉันคิดไว้ตั้งแต่มาถึงความรักเกิดขึ้นแวบแรกที่เห็น อีคนนี้มีค่าตัวหนึ่งชั่ง รูปร่างราวตะโพนโผนลงน้ำฉันยักคิ้วให้เมื่อกี้ แสดงอาการพลิกหงายสองที ฉันก็มีดีจากครูดีจ๊ะ”

ในสายตาขุนช้างและลูกน้องคนสนิทมองไปที่ท่าน้ำอีกครั้ง เห็นอีโคกกระโชกไล่อีรักจับขาได้ดึงชายผ้าดำน้ำกอดรัดฟัดกัน ครั้นผุดขึ้นอีรักตาเหลือกสำลักน้ำ ร้องด่าด้วยคำหยาบคายนอนไถลผ้านุ่งไม่ติดตัว อ้ายโห้งถูกใจปรบมือ

“แม่ทูนหัว เจ้าสั่นรัวหน้าแหงน ดังปากปลาม้า”

สายทองนางพิมอยู่ริมตลิ่งหัวเราะล้มกลิ้งจนมิอาจลุกได้ ผ้าของพิมหลุดจากรักแร้ เนินถันปรากฏแก่สายตา ขุนช้างเห็นดังนั้นรู้สึกงุ่นง่านใจเอามือบีบคั้นหน้าแข้งตัวเอง ยืนแยงแย่ โคลงตัวส่ายบิดตัวไปมาดูเหมือนตุ๊กแก

“อีแม่เอ๋ยวันนี้กูต้องตายแน่ๆ”

เพลานั้นพิม สายทอง ร้องเรียกข้าไท

“ไปเหวยพวกเจ้าตะวันบ่ายแล้วหนา”

จากนั้นทั้งนายทั้งบ่าวรีบขึ้นมาพลัดผ้าใช้เวลาไม่นานก็เดินทางตามกันกลับบ้าน ขุนช้างรีบออกจากพุ่มไม้บ่าวไพร่น้อยใหญ่ติดตามพลัน ในเส้นทางเดียวกับพิม และบ่าวไพร่กลับบ้านขุนช้างเดินเรียงเคียงไหล่ ยิ้มไปเล่มา สายทองและพิมจึงหลีกทางให้ ขุนช้างเดินเกินนางขึ้นมาด้านหน้าแกล้งร้องเพลงยาวกล่าวกระทบมาว่า

“โอ้ว่าดวงดอกฟ้ามณฑาธาร”

อ้ายโห้งโก่งคอต่อกลอนนาย

“พี่เห็นเจ้าเข้าหมายว่าของหวานดูกระเพื่อมตละเชื่อมซึ่งเต้าตาล”

ขุนช้างเดินผ่านพ้นนางไปพิมโกรธด่างุ่นง่าน

“แม่มึง...อ้ายหัวล้านกบาลใส”

จากนั้นพิมและบ่าวไพร่รีบเดินกลับบ้านฝ่ายขุนช้างออกไปไกลขอบรั้ว แสงแดดแผดเผาจนหน้าเผื่อน จึงแกล้งชวนบ่าว ข้าเที่ยวเถลไถลไปเรื่อยให้ชักช้า ประมาณครู่หนึ่ง จากนั้นห้ามบ่าวไพร่มิให้ส่งเสียงเดินเป็นระเบียบเข้าบ้านศรีประจันทันที จากนั้นหยุดอยู่ที่ประตูถามหา บ่าวแจ้งว่า

“โน่น..ท่านอยู่ที่นั่น”

จึงกล่าวว่า

“ข้ามาหาท่านโปรดเมตตาฉันบอกแม่ศรีประจันว่าเรามา”

พวกข้าที่รับคำขุนช้างรีบขึ้นไปบนเรือนแจ้งว่าขุนช้างมาหานางศรีประจันมองไปที่หน้าต่าง แลเห็นขุนช้างมีเหงื่อไหลอาบหน้าผาก ก็ใจหาย คิดในใจว่าใยฝ่าแดดมาเยี่ยงนี้รีบร้องเชิญให้ขึ้นมาบนเรือน

“เชิญคะขึ้นมาบนเรือน ท่านช่างทนแดดแผดเผาเหงื่อไหลรี่ รีบใช้น้ำ ลดร้อนเถิดหนา”

เรียกข้าด่าอึงมี่สับสนไปขุนช้างย่างขึ้นบนนอกชาน จากนั้นคุกเข่าคลานเข้าไปในเรือนใหญ่ครั้นนั่งบนเสื่อเป็นที่เรียบร้อย ยกมือไหว้นางศรีประจัน นางก็รับไหว้แล้วบอกให้กินหมาก จากนั้นถามว่า

“แดดร้อนเยี่ยงนี้ไปไหนมาฤา”

ขุนช้างกระอักกระอ่วนมิใคร่บอกอู้อี้ค่อยๆ เอื้อนเอ่ยเนื้อความว่า

“ลูกนี้..ขัดสน..ปัญญายิ่งนัก”

จากนั้นก้มหน้านิ่งมิกล่าวคำใดๆครานั้นนางศรีประจันเห็นขุนช้างทำอ้ำอึ้ง ทำให้นางใคร่รู้เป็นยิ่งนักจึงเซ้าซี้ถาม

“มีความกังวลสิ่งใดขอบอกมาเถิดเป็นคนกันเอง อย่าได้เกรงใจต้องการสิ่งฤา พ่อจึงมา”

ขุนช้างหมอบชิดจนติดหมอนกล่าวว่า

“ได้โปรดก่อนขอรับคุณแม่ขาลูกนี้ขัดสนจนปัญญายิ่งนัก จะปรึกษาใครก็ไม่มี แก่นแก้วตายแล้วเป็นหลายเดือนเงินทองกองเกลื่อนไม่เป็นที่ โดนลักฉกฉวย ลูกผู้เดียวดูไม่ทัน วันนี้หายไปตั้งหลายชั่งสิ่งที่หายมิใช่เงินทองเท่านั้น

แม้แต่ผ้าผ่อนก็โดนหักกุญแจง้างเอาทั้งกลางวัน ถ้ามีใครจะรับปกครองทรัพย์สินเงินทองทั้งปวงได้จะยกให้ทั้งไร่นา และข้าไท มอบเหย้าเรือนให้เป็นแม่เรือน แม่หม้าย ก็ไม่ว่า ขอแค่มีกิริยาไม่อายเพื่อนจะได้ช่วยเก็บ ช่วยตักเตือน แค่พอเหมือนแม่พิมพิลาไลย ลูกก็พอใจแล้ว”

ยายศรีประจันฟังคำขุนช้างรำพันไม่อาจนิ่งได้ คิดโลภขึ้นมา

“เหมือนอย่างพ่อช้างนี่มีเงินเหตุใดจะไร้ทอง พอจะหาเมียดีได้เหมาะสม ไม่อายแขกไทยที่ไปมาจะเลือกคัดจัดหาที่ดีดี รู้การเก็บข้าวของอย่างถ้วนถี่รู้การรอบคอบครอบครองปกป้องข้าไท ทั้งไร่ นา เจรจาอ่อนหวานการผู้ดีมีฐานะสมกันรู้การปักเย็บกรอง ได้อย่างแน่นอน

ในสุพรรณบุรีไม่เห็นใครมีฐานะเสมอกับพ่อช้าง ที่จริงออพิมพิลาไลย พอจะเป็นผู้ใหญ่กได้บ้างแต่ก็เพียงปานกลาง ไม่เหมือนอย่างนางในกรุงศรีอยุธยา”

ขุนช้างได้ฟังคำชมหน้าบานกล่าวยิ้มว่า

“อันจะหาผู้ใดเหมือนแม่พิมนั้นยากนักลูกคิดทุกวันเวลาจะให้มาว่าเป็นไมตรีครั้นหารือกับแม่เทพทองจะรับคำปรองดองก็ใช่ที่ มิใช่เรื่องอันใดดอกแต่ด้วยเห็นว่าเล่นกันแต่ก่อนนี้เหมือนเป็นพี่เป็นน้อง

เมื่อคราวปลงศพบิดาก็เคยหารือกันเรื่องจะให้ผูกพันเข้าหอร่วมห้อง แต่กลัวแม่ข้างนี้มิปรองดอง แม่เทพทองจึงมิกล้ามาแม้นแม่มิโกรธถือโทษจะหาท่านผู้ใหญ่ให้มาสู่ขอ จะยกทั้งวัวควายและไร่นา เงินทองเสื้อผ้าทุกอย่าง”

ครานั้นพิมและสายทองฟังอยู่ในห้องให้รู้ปั่นป่วนแค้น ถ้อยคำขุนช้างเจรจาด้วยมารดาจึงเปิดหน้าต่างร้องออกไป

“อ้ายผลไปไหนมึงมานี่อ้ายหัวล้านอกขนคนอัปรีย์ งานการยังมีไม่นำพา”

ตาผลหัวล้านร้องขานนาย

“มีกระไรฤาคุณแม่ขา”

แล้วรีบลนลานหัวใสมาขุนช้างได้ฟังเสียงพิมด่า รู้สึกอายข้าไท ไม่อาจอยู่ต่อไปได้ รีบงกงันลาศรีประจันพลุ่งพล่านย่างก้าวออกจากเรือนพลัน ตาผลสวนขึ้นมาคาบันได หลีกขุนช้างตัวสั่น ขุนช้างเงยหน้าทำหน้าเหรอหรายิ้มยิงฟันทักทาย

“นานๆจะเจอสักครั้งนะ”

ตาผลตกใจรีบยกมือไหว้ท่ามกลางเสียงแว่วมาพวกหัวล้าน เพราะเที่ยวชนไก่แต่เมื่อก่อนขุนช้างทำเป็นไม่ได้ยิน เก้ๆ กังๆ ไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ครั้นสิ้นแสงตะวันเป็นเวลาที่พระจันทร์ได้เปล่งแสงนวลงามตา พิมน้อยแสนละห้อยเฝ้าคิดถึงแต่พลายแก้ว ด้วยว่าห่างหายไปหลายวันแล้วได้แต่รอคอยทุกเช้า ค่ำ แต่มิเห็นมาจึงได้ปรึกษากับสายทองผู้ฉลาดล้ำ

“พลายแก้วไปแล้วหามาไม่หลายวันหายไปไม่เห็นหน้า น้องรู้สึกเสียใจในคำสัญญาที่ได้ให้ไว้ กลับไม่เป็นไปตามคำจะโทษแต่พี่ก็มิได้ ควรโทษที่ใจของน้องด้วยที่มักง่าย ไปหลงรูป เชื่อคำที่ไพเราะของพลายแก้วจึงเสียของรัก มิรู้จะทำอย่างไรได้ ช่างน่าเจ็บใจยิ่งนักหากแม้นยังซื่อตรงต่อกัน ควรเวียนมาบ้างให้ประจักษ์แก่น้ำใจร้อนเย็นจะได้เป็นที่ปรึกษา

เมื่อไม่มาจะทำอย่างไรดีน้องไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร พี่เห็นหรือไม่พี่สายทอง อ้ายขุนช้างมันกล้ามาหาแม่ใช้ทรัพย์สมบัติหลอกล่อ กิริยาแม่ช่างโลภทรัพย์สิ่งของนี้สุดใจ

ดูเหมือนว่าใคร่เป็นปรองดองยิ่งนักจะนิ่งอยู่เยี่ยงนี้ฤาพี่ ไม่อยากจะนึกเลย น้องนี้จะอยู่เป็นสุขได้อย่างไรพี่สายทองจะคิดประการใด จงบอกให้น้องแจ้งด้วยเถิดรา”

สายทองปลอบน้องด้วยกอดแนบหน้าชอนคางพลางช่วยเช็ดน้ำตา

“น้องพี่เวลายังไม่เกินกำหนดการ เจ้าอย่าโศกาไปเลย พลายแก้ว ได้ให้คำมั่นสัญญาไว้มากมายใช่คิดลวงเล่น แต่หมายรักพิมของพี่กว่าชีวีจะอวสาน ลางทีมีเรื่องสำคัญต้องทำมากมายหรือไม่ ก็เรื่องรู้ถึงสมภารทำให้ต้องวุ่นวาย จึงเป็นเหตุเงียบหายไม่เข้ามา อย่าอาวรณ์ร้อนใจไปใยน้องเจ้า

พรุ่งนี้พี่จะออกไปตามหาให้เจ้าสิ้นแคลงใจ จะดีร้ายเยี่ยงไร อย่าด่วนกังวลใจไป หากแม้นอยู่ดีมิมีภาระพี่เจอแล้วจะพามา จงลดความโศกเศร้าลงเสียบ้างเถิด เดี๋ยวจะซูบผอมได้ผัดหน้าไว้รอเจ้าพลายแก้ว ค่ำพรุ่งนี้คงจะได้เจอ”

ปลอบพลางโลมเล้าเอาใจกล่อมพัดวีให้เจ้าพิมนอน ครั้นพิมหลับ สายทองลุกกลับมาที่ห้องเอนตัวลงนอน หลับไปในเวลาไม่นานจนกระทั่งฟ้าสางสายทองรีบตื่น บ้วนปาก ล้างหน้า เข้าไปหาท่านศรีประจัน นั่งลงรีบเล่าเรื่อง

“ท่านขาเมื่อคืนนี้ แม่พิมฝันประหลาดหนัก เรื่องฝันเห็นร้ายไม่น่าไว้ใจในฝันว่าไปนอนในเรือนอื่น กลางคืนหลับแล้วไฟไหม้ ยุบลงถึงดิน เนื้อตัวถูกไฟลวกพองไม่รู้ว่าร้ายดีประการใด พิมมีอาการตกใจ ดิฉันจะไปวัดป่าเลไลย ปรึกษากับท่านสมภาร”

ตอนที่ 5 ยังมีต่อ...




Create Date : 11 สิงหาคม 2561
Last Update : 13 มกราคม 2562 19:05:47 น. 1 comments
Counter : 639 Pageviews.  

 
แวะมาทักทายจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite ร้อยไหม IPL Medisyst adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow Haijai.com สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรเพื่อสุขภาพ น้ำมันมะพร้าว ขิง ประโยชน์ของขิง ผู้หญิง สุขภาพผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการ ตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อคนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4713825 วันที่: 11 สิงหาคม 2561 เวลา:13:10:49 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

thampitak 33
Location :
สุรินทร์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




New Comments
[Add thampitak 33's blog to your web]