ทักษภณ
<<
พฤษภาคม 2561
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
5 พฤษภาคม 2561

ขุนช้าง ขุนแผน ตอนที่ 4/3 พลายแก้วเป็นชู้กับนางพิม จบตอน



ขุนช้าง ขุนแผน

เรียบเรียงจากเสภาเรื่อง ขุนช้าง ขุนแผน โดย ทักษภณ

ตอนที่ ๔/๓พลายแก้วเป็นชู้กับนางพิม (จบตอน)

พลายแก้วยังออดอ้อนต่อไปว่า

“พิมเจ้าขออย่าตัดรอนขออย่าโกรธ ลงโทษพี่ เจ้าอย่าน้อยใจไป พี่รักน้องด้วยความจริงใจ ไม่คิดหาญหักดอกที่พลั้งมือฉวยชายสไบน้อง เพราะอาการกำเริบรักเกิดขึ้นงดโทษให้พี่เถิดหนาถือว่าเอาบุญ อย่ามีความขุ่นเคืองอันใดเลยอันอกเจ้างามเปล่งปลั่งดังเงินยวง ล่วงเกินบ้างอย่าน้อยใจ”

พลายแก้วกล่าวพลางพร้อมกับค่อยๆประคองกอดพิมขึ้นบนตัก พิมแม้ว่าจะผลักดิ้นก็ดูเหมือนว่ายากจะหลุดได้ต่อมาพิมรู้สึกว่าผ้าชายสไบกำลังจะถูกปลด รีบกำฉุดชายสไบไว้ พิมพิลาไลยก้มหน้าอยู่กับตักน้ำตาคลอเบ้า เฝ้าวอนไหว้พลายแก้วว่า

“อนิจจาว่าแล้วหาฟังไม่พี่จะฆ่าพิมเสียที่ไร่ฝ้ายนี้แล้วฤา รักน้องล่วงเกินในที่แจ้งเยี่ยงนี้ ไม่ถือว่ารักน้องถึงจะมิได้แต่งก็ควรจัดแจงให้น้องมีห้องหอบ้างตามสมควร แล้วฉันจะปรองดองไม่ขัดขืนใดๆ ทั้งสิ้น ตัวน้องนี้ยังมิเคยมือชาย จะล่วงเกินกลางวันกลางแจ้งหาควรไม่ คิดดูให้ดีก่อนเป็นไร พี่กลับไปก่อนเถิด อดข้าวนะเจ้าชีวาวายไม่ตายดอกเพราะอดเสน่หา”

พลายแก้วจูบลูบผมแล้วมองหน้าพิม

“น้องเจ้าน่ารักนักน้ำตาคลอเบ้าไปใย ไหว้วอนอ้อนวอนให้ปล่อย ดูแล้วน่าสงสารยิ่งนัก ยิ้มสักหน่อยเถิด ที่ทำไปเพราะรักดอกมิใคร่จะจากเจ้า พี่จะหอบเสน่หาลาไป ทิ้งความอาลัยที่สุดทรมานเสีย”

หยิบมือพิมมาประทับที่ทรวงกล่าวว่า

“แม่ดูดวงจิตของพี่ฟุ้งซ่านนักเวลาค่ำแม่จงสังเกตการณ์ พี่จะไปที่บ้านหาเจ้า”

จากนั้นช้อนคางพิมขึ้นมาจูบชมเชยรำพันโลมลูบทั้งกายส่วนพิมยังคงนิ่งเงียบอยู่กับตักพลายแก้วเช่นเดิม

“พี่จะลาแล้วหันมาเถิดเจ้า”

ตะวันร่ำไรเสียงบ่าวไพร่ที่ไปเก็บฝ้าย พากันเดินร้องเพลงมา สายทองที่คอยระวังอยู่ต้นทางเห็นพวกบ่าวพากันเดินมา จึงแกล้งทำเสียงเสียงร้องอึงว่า

“ไปได้แล้วจวนเย็นแล้ว”

สองครั้งสองคราพิมได้ยินดังนั้นรีบไหว้พลายแก้วกล่าวว่า

“พวกบ่าวไพร่มาแล้วรีบไปเถิด ก่อนที่พวกเขาจะเห็น อย่าฆ่าน้องทั้งเป็นเลย เอ็นดูน้องด้วยเถิดไปเสียให้เร็วไว”

พลายแก้วกอดพิมไว้กับตักด้วยความเสียดายเป็นเหตุมิใคร่คลายอ้อมกอด เสียงบ่าวไพร่ดังกระชั้นเข้ามา จึงผุดลุกขึ้นบังต้นไม้แล้วค่อยๆหลบไป ส่วนพิมรีบลุกขึ้นพรวดเดินออกจากพุ่มไม้ยืนอย่างรวดเร็ว บ่าวไพร่เห็นพิมมีท่าทีรีบลุกขึ้นพรวดออกจากพุ่มไม้จ้ำอ้าวหนีไปรู้สึกแปลกประหลาดปนฉงนเล็กน้อย สายทองเห็นพิมรีบเดินเข้ามาประชิดยิ้มแย้มพูดคุยหยอกล้อ

“แม่พิมวันนี้เป็นกระไรหลังไหล่เลอะดินเต็มไปหมด”

พิมค้อนให้พี่เลี้ยง

“พี่ดีใจเกินไปหนาเสียงดังระวังบ่าวไพร่จะได้ยิน ข้ามิเป็นกระไรดอก”

สายทองได้ฟังก็นิ่งยิ้มพิมค้อนนัยน์ตาเขียว ด้านหลังพวกบ่าวไพร่แบกฝ้ายตามมาไม่นานทั้งหมดก็ถึงบ้านทั้งหมดรีบขึ้นเรือน เวลาจวนค่ำแล้ว พวกข้าทั้งหมดช่วยกันนำฝ้ายไปเก็บก็พลบค่ำสายทองชวนน้องเข้าห้องนอน คุยกันกระซิกกระซี้หยอกล้อกับพิม

“เมื่อกลางวันเป็นเยี่ยงไรบ้างแม่พิมบอกมาให้หมดเถิดหนา”

พิมค้อนแล้วพลิกตะแคงข้างจากนั้นเริ่มลงมือข่วนหยิกสายทอง

“เพราะพี่แนะนำพลายแก้วเห็นหน้าพูดจาคำสองคำก็กระโจนกอดปล้ำแกล้งให้ได้อาย แท้จริงแล้วเขาคิดจะปล้ำทำเล่น น้องใคร่ร้องขึ้นให้ไร่ฝ้ายถล่มทลายน่าน้อยใจหนักหนา ผ้าผ่อนถูกฉวยให้หลุดจากกายสองครั้งสองคราเยี่ยงนี้ตัวตายก็ยังดีกว่าเป็นคน ข้าแค้นใจนัก วันนี้คิดจะเอามีดกรีดพี่ให้ตายไปสมกับที่เป็นต้นเหตุให้ฉันได้อาย

แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าพี่สายทองเคยได้เลี้ยงดูมาจึงหักห้ามใจไว้ได้ ลางครั้งคิดจะบอกแม่ให้ได้รู้ จะได้ดูว่าพี่สายทองจะทำเยี่ยงไรเดชะบุญพวกข้ามาเสียก่อนมิเช่นนั้น คงถูกล่วงเกินอีกคำพูดของพี่มีแต่ให้ฉันได้น้อยใจ เสียแรงที่เลี้ยงน้องมา เพลานี้สิ้นรักน้องเสียแล้วก่อนกลับพลายแก้วยังสั่งซ้ำว่าคืนนี้จะมาหาอีก”

พูดจบพิมลุกขึ้นไปปิดประตูหน้าต่างลงลิ่มสลักอย่างแน่นหนา นำมีดมาถือไว้กล่าวว่า

“คืนนี้ถ้ามาแล้วหากพิมมิแทงด่าว่าอีพิมถ่อยได้เลยพี่ออกไปจากห้องนี้บัดเดี๋ยวนี้ วันนี้น้องจะคอยจนถึงรุ่งเช้าไม่หลับไม่นอน”

สายทองเห็นอาการโกรธเกรี้ยวของพิมจึงรีบปลอบว่า

“น้องพิมอย่าเพิ่งโกรธไปแค้นไปเลยดูให้แน่ใจไปก่อน อันความเสน่หา ย่อมมีความร้อนแรงรุมเร้าใจพลายแก้วยังหนุ่มกำดัดนัก จะหักห้ามใจคงทำมิได้ เกิดใจกำเริบเพราะยังมิเคยพบหญิงความอายเพราะชายในครั้งนี้ของพิมยังน้อยนัก แม่จงฟังคำของพี่อันหญิงถึงจะมีความต้องการใจโลกีย์ ก็ยังหักห้ามใจอยู่บ้างแต่ชายหาเป็นเช่นนั้นไม่ แม่อย่าด่วนคิดว่าเป็นสิ่งน่าอาย ความจริงก็คือความจริงสัญญาที่เคยให้ไว้ก็ยังอยู่ แม่พิมจงพิเคราะห็เถิดหนา

พลายแก้วเป็นชายบริสุทธิ์ผุดผ่องเรื่องนี้ไม่มีข้อกังขา ส่วนแม่พิมก็เป็นสาวพรหมจารี ตั้งแต่เป็นสาวมายังไม่มีผู้ใดมาล่วงเกินพึ่งได้เจอพลายแก้ว เรื่องแค่นี้ฤาจะมาหักหาญกันโดนล่วงเกินสองคราเป็นสิ่งที่ไม่น่าปรารถนา เป็นมลทินที่เกาะกินใจถึงเจ้าจะไปได้ผู้อื่นอีก

ถ้าไปพบคนเก่าเจ้าจะหน้าไปไว้ไหนตราบาปจะติดตัวไปจนตาย ขอแม่อย่าได้วู่วาม หยุดความวิตกกังวลไว้ก่อนอดนอนพรุ่งนี้จะตื่นสาย แม่ท่านจะเกิดความสงสัยได้ พลายแก้วมิมาดอกนอนเถิดน้องพี่จะไปนอนเช่นกัน”

กล่าวจบสายทองก็กลับไปห้องนอนเข้านอนหลับไปส่วนพิมยิ่งคิด ยิ่งตรอมใจ ยิ่งคิดถึงพลายแก้ว ได้แต่นอนตรึกตรองไป

“พี่ลืมพิมแล้วฤาหรือเคืองน้องแล้ว จึงทิ้งให้อยู่แต่ผู้เดียว ไม่รักน้องก็แต่แรกอย่าทำเป็นรักทำให้มัวหมองแล้วเมินไม่มาหา คำสัญญาว่าจะมาถึงห้องนอนของพิมพี่ลืมแล้วฤานี่ก็ยามหนึ่งแล้วพ่อแก้วเอ๋ย พี่ยังมิมา”

พิมนอนคิดไปเรื่อยกระทั่งพระจันทร์ดับแสงก็หลับไป ส่วนพลายแก้วไปถึงวัดเพลาค่ำหาบวชไม่คอยดูฤกษ์ดูยาม ประมาณสองยามปลาย ดวงเดือนส่องแสงระยับเพ่งมองเห็นสิ่งที่หมายเด่นชัด จัดแจงแต่งตัวพิเคราะห์ดูดวงดาวอีกคราคำนวณดูด้วยความชำนาญ เป็นที่แน่ใจก็เกิดความฮึกหาญ ย่างก้าวไปตามทิศทางที่คำนวณไว้ไม่นานก็มาถึงบ้านพิมพิลาไทย เสกข้าวสารหว่านไปรอบๆ สะกดคนในบ้านให้หลับสนิทสะเดาะกลอน บานที่ปิดก็เปิดในทันที จึงกลิ้งครก เหยียบยืนขึ้นบนเรือนเดินด้วยฝีเท้าแผ่วเบา เห็นที่หมายก็ตรงไป เข้าไปในห้องอย่างฉับพลัน

อัจกลับ(โคมอย่างหนึ่งทำด้วยทองเหลือง)ส่องแสงสว่าง ภายในห้องมีสิ่งของมากมายทั้งโตกพาน เซี่ยนขันโต๊ะเครื่องแป้งจำหลักลายดูสวยงาม คันฉ่อง เครื่องทอง ตั้งไว้พานหมากเครื่องนากมีมากมาย ม่านสายปักไหมาถมทองฝีมือของพิม เป็นเรื่องศิลป์สุริยา ตอนพานางข้ามน้ำแล้วพลัดกัน พลายแก้วรำพึงในใจว่า

“น้องเจ้ากระไรเลยฉลาดนักฝีมือหาใครเทียบ”

พลายแก้วบรรจงรูดม่านย่องเข้ามาเปิดมุ้งเห็นพิมนอนหลับสนิท ดูเหมือนยิ้มรับเล็กน้อย ทำให้พลายแก้วอดคิดไม่ได้ว่า

“พิมเจ้างามนักยิ้มรับให้พี่รีบมาร่วมหมอน”

สุดที่พลายแก้วจะหักใจได้จึงก้มบรรจงจูบรับขวัญ ครั้นทอดตาดูอีกครั้ง เห็นเหมือนพิมค้อนให้เล็กน้อยคอคางบาง เล็บยาวขาวขัดดูงามสม เข้าประคองพิมขึ้นมา จากนั้นคลายสะกด ให้พิมตื่น

“เจ้าอย่าแหนงแคลงใจว่าพี่ลวงแต่จงตื่นขึ้นเถิดรา”

พิมครั้นตื่นขึ้นพลิกกายมองชำเลืองมา เห็นหน้าพลายแก้ว ในใจคิดพรั่นหวั่นใจชม้ายค้อน

“ดูสิ กลอนขัดอยู่ก็เข้ามาได้การลอบเข้าเรือนเป็นความรักฤา ข่มแหงไม่เกรงใจตั้งแต่กลางไร่จนกระทั่งถึงเรือนมันน่าอายแค้นใจนัก รบเร้าให้ขอต่อแม่ก็มิใส่ใจ มีแต่หยอกกันให้ฉันเป็นราคี พูดกลบเกลื่อนเป็นอย่างอื่นที่ไร่ฝ้ายปล้ำทำให้อาย ใยฝ้ายติดคันไปทั้งตัว มือหนัก ยึดยื้อ ทั้งหยาบ ทั้งโดนหยามเสียตัวอยู่ที่บ้าน ไม่ตายก็คงหลังลายเป็นแน่แท้ เยี่ยงนี้มิขอรับเชิญถอยไปเถิดฉันไม่ใยดี”

“ยอดรักของพลายแก้วพี่มาแล้ว ขออย่าได้ขับไล่เลย พี่มาครานี้ไม่อาลัยชีวิต เจ้าอย่าได้กล่าวอันใดเลยพี่ผิดพี่ก็มาลุแก่โทษ จงอย่าถือว่าหยาบหยามคลายความโกรธเถิดพี่ชมโฉมเจ้าด้วยใจรัก น้องเจ้าดิ้นนัก กายของพี่ล้วนแต่มีรอยเล็บเพราะการหยิกข่วน พี่มาด้วยความที่รักน้องกลัวจะมัวหมอง ผ้าผืนใดตะเข็บขาด แจ้งมาเถิดพี่จะชุนเย็บให้ ขอดูมือเจ้าหน่อยเจ็บมากกว่าแขนพี่หรือเปล่า”

จากนั้นพลายแก้วจับจูบลูบไล้เย้า หยอก พิมค้อนกล่าวว่า

“ผู้ใดให้ถามถึงเจ็บมือก็มิได้เชิญผู้ใด จะดูแผลน้องไปทำไม ใครเจ็บก็รักษาเอาเองมาจับมือถือแขนเอาง่ายๆ ไม่เกรงใจทำเหมือนผัวเมีย ที่นี่เรือนมิใช่ไร่ฝ้ายข้ามิกลัวดอก ถึงเยี่ยงไรก็มีเพื่อนบ้านเป็นพยาน ไปให้พ้น มิเช่นนั้นฉันจะร้อง”

พลายแก้วออดอ้อนต่อไปว่า

“ไม่เมตตาก็ฆ่าพี่เสียเถิดกระทุ้งห้องร้อง เอามีดกรีดได้เลย อย่านึกว่าพลายแก้วจะกลัวตายจะกอดพิมไม่ให้ห่างกาย ตามแต่พิมจะปราณี”

กอดกระชับกว่าเดิมกล่าวต่อไปว่า

“อย่าสะบัดไปเลยไม่พ้นมือพี่ดอกสองแก้มเจ้าเย้ายวนพี่นักขอจูบทีเถิด”

“เดี๋ยวจับเดี๋ยวจูบ ทั้งลูบทั้งชม ทำเหมือนเป็นเชลย พูดยังไงก็ไม่ฟังกัน จะหยิกเยี่ยงไรก็ไม่เจ็บดูซิเล็บจะหักแล้ว”

“อย่าทำให้เล็บหักเลยลงโทษพี่อย่างอื่นเถอะ ทำเล็บหักเหมือนไม่รักพี่จริง เล็บเจ้ามีค่ากว่าเงินทอง”

พลายแก้วยิ้มเข้าประชิดกว่าเดิมอุ้มพิมแนบไว้กับอกด้วยใจยินดี เอนประทับลงที่หมอน หน้าแนบหน้า ทั้งสองกอดดิ้นไปมา เกิดมหาเมฆมืดพายุพัดกระหน่ำท่ามกลางสายฝน สะเทือนสะท้านทั้งสามภพ

ครานั้นพิมที่อยู่ในห้วงเสน่หา ขณะอยู่บนที่นอน พัดวี พลอดรัก กอดพลายแก้วมิยอมห่างซับเหงื่อให้ด้วยสไบ ละลายกระแจะจันทร์ทา อ้อนวอนให้กินของหวานและหมากพลู บุหรี่ ซุบซิบสนทนา ลุ่มหลงอยู่ในรสกามา มิได้หลับมิได้นอนในท่ามกลางพระจันทร์ส่องแสง ดวงดาวอับแสงลง เสียงไก่ขันแว่วมา ผสมกับเสียงนกร้องเป็นระยะ ไม่นานพระอาทิตย์เริ่มส่องแสง พลายแก้วได้สติคิดจะกล่าวลาด้วยคำหวาน แต่ก็มิอาจกล่าวได้โดยง่าย

“พี่จะลาจากพิมรู้สึกเหมือนใจจะขาดรอนๆ แก้วตาคอยอยู่เกิด พอพลบค่ำ พี่จะกลับมาอย่างแน่นอน“

พิมพิลาไลยสะอื้นออดอ้อนอ่อนระทวยในอ้อมกอดพลายแก้ว

“พ่อมาให้พิมนี้ตรอมใจก็สาสมแล้วที่พิมเป็นคนโฉดชั่ว เช้าค่ำคงได้จมอยู่ในความเศร้าโศก อีกนานเท่าใดมิมีผู้ใดรู้ได้ พิมรักพี่ พี่รักพิม แต่พี่มาหักหาญน้ำใจ รักแล้วจาก ทำให้ต้องทรมานต่อแต่นี้จะปรึกษากับใครได้ ความทรมานเหมือนนอนในกองไฟ พี่อยู่ไหนจะรับรู้ได้ พี่อยู่วัดพิมคงไปหาไม่ได้ค่ำแล้วขอให้พี่จงกลับมา ให้ได้เห็นหน้าทุกคืนพอชื่นใจ”

พลายแก้วปลอบแล้วลูบประโลม

“พี่รักเจ้าจะมิให้ห่างไกลอย่าห่วงเลยไก่ขันแล้ว จำใจจากไกล อย่าเสียใจพี่จะมาหาทุกคืนพอพลบค่ำจะมาหาถึงห้องให้หายคิดถึง พี่คงต้องปีนกลับไปแล้ว เจ้ายืนส่งแค่พอพ้นเรือนก็พอ”

พลายแก้วปลอบพลางโอบอุ้มฟูมฟายน้ำตานอง ถึงประตูเรือนที่มีแสงเทียนเรือนรางเหมือนความระทมจะมากขึ้นตามแสงเทียนที่เรือนราง แสงสีทองส่องท้องฟ้าแล้วแต่พลายแก้วมิอาจจากนางได้ทรุดนั่งพะว้าพะวังด้วยอาลัยอาวรณ์ ประโลมลูบจูบเสมือนว่าชื่นชมยังไม่อิ่มใจสุดท้ายก็ตัดใจได้

“ปิดประตูเถิดเจ้าอย่าเศร้าโศกไปเลย”

จากนั้นพลายแก้วรีบลุกขึ้นในขณะที่ไฟสวาทยังคุกกรุ่นในใจมิหาย ยิ่งเหลียวหลังมองพิมยิ่งเกิดความอาลัยเหมือนจะขาดใจพิมปิดประตูด้วยสีหน้าละห้อย พลายแก้วแข็งใจเดินออกจากบ้าน ถึงวัดหลบท่านสมภารนมัสการชีต้นให้บวชทันที




Create Date : 05 พฤษภาคม 2561
Last Update : 13 มกราคม 2562 19:11:47 น. 1 comments
Counter : 677 Pageviews.  

 
สวัสดีจ้าา มาทักทายจ้า sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน ร้อยไหม adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4507140 วันที่: 5 พฤษภาคม 2561 เวลา:15:07:06 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

thampitak 33
Location :
สุรินทร์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




New Comments
[Add thampitak 33's blog to your web]