space
space
space
<<
ตุลาคม 2564
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
space
space
21 ตุลาคม 2564
space
space
space

บุญคุณแรก+ตามหาใครที่เป็นสัญญาแรก
คุกกี้ : .....
A : ......

คุกกี้ : นายต้องช่วยฉันสืบ ฉันพยายามมาก พยายามเข้าใจให้ถูกต้องว่าตอนเด็กสองขวบถึงสี่ขวบ ฉันมีสัญญาความรักกับผู้หญิงแล้ว แต่ฉันกลับไม่มีความจำสัญญาและลักษณะบุคคลแรก

A : ไม่ต้องกังวลน่า ก็ในเมื่อนายอาจจะลืมไปจนไปหาคนอื่น ถ้าหน้าตาเธอทำให้นายผิดหวัง นายก็บ้าตัดสินใจคิดหาแมวชื่อบุ๋มอยู่ดี

คุกกี้ : ฉันอยากนึกหน้าอยากนึกข้อมูลคนแรกให้ทราบจริงๆ ฉันผิดสัญญาก็จริง แต่คนแรกคือบุญคุณแรกนะ ถ้าเป็นเพราะพลังรักนั้น ฉันถึงมีความรู้สะสมในตอนเด็กๆไง  ฉันจะไปเจอเพื่อบอกไง ไปบอกว่าใจยังอยากขอบคุณว่าครั้งหนึ่งมีชีวิตที่มีเธอ ที่เธอได้มอบก่อนจอย ศิรินภา เธอคือคนที่ดีมากๆนะ ฉันขอโทษทุกอย่าง อะไรต่างๆฉันรับรู้ในตอนโต
ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ สัญญาฉันเกิดครั้งแรกที่เมหรอ นั่นฉันมันก็ไม่จำ ลืมเหมือนกัน

A : ไม่หรอกมั้ง อย่าคิดมากจนเกินไป ถ้าสัญญาเกิดที่เมนายน่าจะเห็นเมสนิทพูดคุยอีกอะตอนเด็กๆนั้น นายเองบอกว่าตอนเด็กพบว่าขณะที่นายไปใกล้นั้นเมกำลังจะร้องไห้ มันก็มีความหมายในกิริยาอาการนั้น คือ เฮ้ยๆ แล้วคนรักแรกของแกล่ะ 

คุกกี้ : ถ้าทั้งหมดเป็นเมจริง ปัญหาชีวิตเดี๋ยวมันก็ไม่ใช่จอยเลยด้วย และฉันต้องปวดใจนะ ถ้าฉันมีความชอบเข้าแล้วกลับทำร้ายเธอไปนานไม่รู้ตัว เออชีวิตที่ผ่านมาในวัยมหาลัยขนาดว่าผู้ชายยังชื่อเมด้วย มีเหตุการณ์แปลกๆอย่างนี้

A : ตั้งแต่นายคิดย้อนไปเพราะมายนัสในการบินมีการบินคนนึงบอกว่ามายนัสคือเมียเก่า นายเลยมาเห็นเรื่องเก่า เลยชอบหน้าเม อาภาพรเรอะ

คุกกี้ : หน้าเมลางๆตอนเด็ก แล้ววัยผู้ใหญ่จะเป็นยังไง พอลองคิดว่าภาพใบหน้าที่มันเลือนลางไป เอาไปเรียกให้กับแมว เม เม เหมียวๆๆๆ

A : มันเย็นชาสินะ แมวมันไปตรงกับคำตอบที่ว่าไม่มีใจตามที่คิดสืบสวนไว้ ก็ประถมสามไม่ได้เรียนห้องเดียวกันแล้ว

คุกกี้ : ฉันก็อาจจะชอบหน้าเมโดยไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน 

A :  หน้ามายนัส ? 

คุกกี้ : เออน่า เม มายนัส รู้สึกว่าในประถมการัญฉันเจอสาวอย่าง เก๋ จันทร์ประภา นามวงศ์  เพิ่มเข้าไปในสารบบคนหน้าใกล้เคียงเม นอกเหนือไปจากลักษมี

 A : นายว่าบุญคุณแรก กับ จอย นี่ถ้าได้รับ ใครสามารถทำให้ชีวิตมีคุณค่า

คุกกี้ : ฉันว่าอาจจะใกล้เคียงกัน แต่ยุคของบุ๋ม ฉันกลายเป็นคนธรรมดาตั้งแต่มอสาม  และปัจจุบันนี้ต้องมีสาเหตุบางอย่างที่ฉันสงสัยอะว่าทำไมเหมือนฉันถูกยึดติดเรื่องจอยที่ผ่านไปน่ะ ยังกะคนมันบอกให้รู้เองอะ

A : หึหึ แม่ง เหมือนแกไม่ทันนึกเลยแล้วคนเลยทำให้รู้อีกแน่ะว่าจอยน่ะคิด ตัวบุ๋มเองไม่มีบุญคุณอะไรหรอ

คุกกี้ : เรียนหนักจากการที่เคร่งเรียนไม่ไหวน่ะฉันว่า และให้ฉันคิดเรื่องผู้ชาย บุ๋มน่าจะน้อยนะ ไม่กี่คนเลย

A :  ถามหน่อย ถ้านายคิดว่าเรื่องบุ๋มอาจจะจิ๊บจ๊อยแล้วว่า ธรรมด๊าธรรมดาชีวิต นายจะพยายามบอกเธอไหมว่านายมีเม 

คุกกี้ : สืบดูให้ชัดเจนก่อนว่าสัญญาแรกถ้ามันใช่เม ฉันจะพยายามบอกบุ๋มให้ว่าฉันจะไป ไปและกลุ้มใจมากน่ะสิ

A : มึงนี่กับจอยที่ทราบข่าวคราวตอนหลังมึงก็ไม่กังวลตอนย้อนมาคิดเรื่องจอย

คุกกี้ : ถ้าจะให้พูด ฉันหลงนิโคล หลงโมเม หลงเมจิด้วยความรุนแรง หลงบุ๋มด้วยความรุนแรงมาสักขณะและฉันก็เปลี่ยนไม่มีสมองจำอีก และตอนแย่ๆก็เคยหลงปานวาดด้วยอาการนี้เช่นกัน ยังประหลาดใจ

A : ไม่เคยใส่อาการหนักไปที่จอยเลยหรอ

คุกกี้ : ไม่เคย และฉันก็ยังสงสัยว่าขนาดช่วงปานวาดยังมีอาการรุนแรงแน่ะ

A : เอ อาการหนักของยุคคลั่งนิโคล โมเม มาก่อนจอย เมจิก็เกิดขึ้นก่อนจอยในปีเดียวกันกับจอยนั้น เริ่มโดยไม่ได้มีจอยเข้ามา กับ อาการหนักยุคใหม่ แล้ว.....

คุกกี้ : เอ้อ เฮอ รักใครไปใจต้องนิ่งแล้วมั้ง ไม่งั้นเขาจะว่าไอ้บ้าไอ้ลืมคนบางคน สงสัยเพราะการลืมนึกถึงจอยน่ะ ฉันถึงพุ่งใส่ปานวาดแม้ฉันจะไม่ได้บุญคุณจากจอยแล้ว

================


Create Date : 21 ตุลาคม 2564
Last Update : 21 ตุลาคม 2564 9:10:38 น. 0 comments
Counter : 119 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

คุกกี้คามุอิ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add คุกกี้คามุอิ's blog to your web]
space
space
space
space
space