สาวน้อยประแป้ง (อาภา) บทที่ 7
บทที่ 7 : ดารุมะ + แบดมินตัน 

============

ร้าน mini pop ที่อยู่ในห้างสรรพสินค้า ดูจากภายนอกแล้วทำให้เข้าใจว่าร้านไม่ค่อยใหญ่เท่าไหร่แต่กลับมีสินค้าโมเดล ฟิกเกอร์แทบทุกอย่างไม่น่าเชื่อว่าร้านเล็กๆจะมีพื้นที่เก็บเอาไว้มากมายเหมือนกระเป๋าของโดเรม่อน 

นายนิลนั่งตรงเก้าอี้ที่ประจำไว้แถวๆหน้าร้าน นั่งอยู่ติดกับตู้กระจกที่มีความสูงพอๆกับมนุษย์ในท่านั่ง บนตู้ทางริมด้านขวาวางไว้ด้วยสิ่งหนึ่งที่เปรียบเสมือนเครื่องรางช่วยให้กิจการ mini pop รุ่งเรือง แม้ว่าเมื่อก่อนตอนที่อาภาเคยมาเสนอความช่วยเหลือจากการที่หล่อนเป็นครีเอทีฟโฆษณาช่วยได้ผลดีและงานไปได้สวย ทางการจึงนำสิ่งนี้มาประดับไว้เพิ่มระดับโชคลาภ สิ่งนี้ที่อยู่บนตู้กระจกตรงฝั่งริมนั้นเป็นตุ๊กตาดารุมะตัวสีแดงที่ไม่ได้ทำจากกระดาษวาชิเหมือนต้นตำรับจากญี่ปุ่น มันเป็นวัสดุจากผ้าชนิดที่ไว้ทำตุ๊กตาน่ารักๆนิยมในหมู่ของเด็กผู้หญิง ดารุมะถูกจัดตั้งอย่างงามสง่า ใบหน้าของตุ๊กตาหันในทิศที่มีผู้คนที่เดินผ่าน 

สายตาของนิลที่หลุบต่ำมองอยู่กับมือถือที่นิลกำลังนั่งกดปุ่ม แล้วเขาก็เงยมองขึ้นมาข้างหน้า พบใครคนหนึ่งที่คุ้นเคยกันอยู่ทักทายเขาเหมือนหลงไหล

"สวัสดีค่ะพี่นิล มีมี่มาแนะนำสื่งนี้" สาวน้อยที่ผมหน้าม้าเกือบปิดบังขนคิ้วสวยของเธอ นำสิ่งที่มือข้างหนึ่งถือประคองไว้ แล้วก็วางไว้ส่วนบนของตู้กระจก " นี่คือดารุมะสีชมพู"

นิลได้คุยกับมีมี่ถึงสิ่งที่นิลพอรู้ " ดารุมะนี่ยังถือว่ามีที่มาและไม่เก่าแก่ไปกว่าตุ๊กตาดินเผาที่เป็นปริศนาอย่างโดะงู ปัจจุบันสีของดารมุะมีหลากหลาย อย่างสีชมพูของมีมี่นี่เน้นขอพรเรื่องความรัก เรื่องมิตรภาพ ที่ริมของตู้กระจกหน้าร้านนี่ก็สีแดงเป็นอะไรที่คลาสสิคเริ่มแรกตามความคิดความเชื่อจากญี่ปุ่นที่ว่าสีแดงเป็นสีมงคลช่วยขจัดภูติผีปีศาจ และสีแดงตัวดารุมะมาจากประวัติศาสตร์ว่า พระโพธิธรรม พระสงฆ์ที่คิดนิกายเซนซึ่งสวมจีวรสีแดงกับเรื่องราวนั่งสมาธิหันหน้าเข้าหากำแพงนานเก้าปี มือเท้าเปื่อยหมด และบรรลุธรรม มีเรื่องน่ารู้ทั้งความหมายของตุ๊กตา คิ้ว หนวดเครา การที่ลักษณะคล้ายกับตุ๊กตาล้มลุกเป็นคำสอนว่าล้มเมื่อใดแล้วยังลุกไปเพื่อบรรลุเป้าหมาย นอกจากนี้มีเรื่องที่มาของมัน เรื่องวิธีการขอพร สีสำหรับขอพรด้านเงินทองและชื่อเสียงไม่ใช่สีแดงอย่างที่ตั้งโชว์ในร้านนี้นะ"

มีมี่พยักหน้าและชี้นิ้วไปที่ดารุมะสีชมพูที่เธอนำมา " ดารุมะสีชมพูนี้หนูจะให้พี่นิล "

" ให้พี่ขอพรเรื่องความรักน่ะเหรอ อืม พี่ไม่ค่อยแน่ใจว่าพี่รักใครหรือเปล่า ......ต้องเติมลูกตาข้างซ้ายของตุ๊กตาด้วยหมึกสีดำ ตอนที่พรจะสมหวังหรือไม่ เราก็ขอบคุณดารุมะทำการเติมลูกตาอีกข้างครบสมบูรณ์ วางบนหิ้งบูชา ระยะเวลาที่ตุ๊กตารับพรจะเก็บได้นานถึงหนึงปี เมื่อหมดวาระหน้าที่ก็ส่งให้วัดและนำตุ๊กตาดารุมะไปเผา " นายนิลหยิบยกเจ้าตุ๊กตาประจำชาติญี่ปุ่น พลางพลิกดูหน้าและหลังของเจ้าตัวกลมๆเพ่งพินิจพิจารณาอยู่สักพัก ในใจนึกคิดเรื่องอาภา ' ถ้าขอพรได้จริง เราก็อาจจะแถมการแก้บนเพิ่มเข้าไปให้แก้บนแสดงการขอบคุณแก่ตุ๊กตาดารุมะ....'

" นิล งานเป็นไง " เสียงผู้ชายผมยาวถึงบ่ากอปรด้วยหนวดเครา สวมที่ครอบศีรษะเป็นหมวกไหมพรมมาเรียกนายนิลที่หน้าร้าน

นิลได้ยินชายผู้นั้นก็ยิ้มรับแล้วรีบรายงาน " ครับ พี่เบอร์เกอร์ วันนี้ช่วงเช้าขายชุดปิรามิดได้ถึงสองชุด " นิลหันไปบอกมีมี่ให้รู้จัก " มีมี่ นี่พี่เบอร์เกอร์ ผู้ผลิตงานโมเดลและเจ้าของร้าน mini pop "

" อ๊ะ สวัสดีค่ะ " มีมี่ยกมือพนมกล่าว

" ดีจ้ะ " เบอร์เกอร์รับไหว้และหันมากล่าว " เอ่อนิล พี่กะจะหยุดขายสักสี่หรือห้าวัน คือ พี่จะเดินทางไปต่างจังหวัดน่ะ ตอนนี้นิลสามารถกลับบ้านได้เร็วกว่าปกติเลยนะ " พอเบอร์เกอร์พูดเสร็จก็เดินเข้าร้าน ร่างของเบอร์เกอร์ค่อยๆกลมกลืนไปกับห้อง

เสียงสายเข้ามือถือของนิลดังออกเป็นเพลงสากล เขาหยิบขึ้นมาดู ' ปอนด์โทรมา '

มีมี่เตรียมตัวจะลุก ก่อนจะไปได้บอกชายหนุ่มว่าเธอจะให้ดารุมะเอาไว้ 

นิลรับสาย พูดและฟัง"ฮัลโหลไอ้ปอนด์ มีอะไรรึ" 

" เออ ตอนเลิกงาน เรา และ อาภา กับ เด๊ะ และเพื่อนสถาปนิกสองคนชื่อเท่งทึงกับนีโม่จะไปเล่นแบดมินตันน่ะ เลยคิดจะชวนแกด้วย "

" ออ อืม ก็ดีเหมือนกันนะ ..." แล้วนิลก็เหมือนเพิ่งนึกอะไรให้สะกิดใจได้ " เห เดี๋ยวนะ อาภาหรอ? "

" ใช่ แกฟังไม่ผิดหรอกว่าอาภาก็มา ก็ ที่เธอมาก็เพราะมียัยโชะเด๊ะด้วยไงล่ะ "

นิลแอบคิดสงสัยว่าหัวใจของตนจะเต้นเร็วขนาดไหนเมื่อจะได้เห็นสายตาของเธอมองมาตรงๆในขณะยืนหันหน้าเข้าหากัน วันนี้แค่ได้รับดารุมะสีชมพูโดยยังไม่ขอพรเรื่องอาภาก็เหมือนจะมีเรื่องอาภาค่อยๆเดินเข้ามาหาหัวใจในชีวิตนิล

มือข้างหนึ่งใช้มือถือแนบกับหู ส่วนอีกข้างถือดารุมะสีชมพู นิลคุยกับเพื่อนพลางดูเจ้าตุ๊กตามงคลที่ยังไม่เริ่มใช้งาน

..................
...........

ณ สนามแบดมินตัน

หลังจากที่นิลใช้เวลากลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เป็นชุดที่เหมาะกับการเล่นกีฬาในช่วงที่ผองเพื่อนยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน และเมื่อเขาถึงเวลาเดินทาง ก็ได้มาที่หมายในเวลาไล่เลี่ยกัน

ที่ม้านั่งแถบยาวตรงขอบสนาม นิลนั่งลงโดยด้านข้างมีตุ๊กตาดารุมะสีชมพู เขาตัดสินใจเอาสิ่งนี้มาด้วย เหมือนจะช่วยเรื่องโชคลาภแม้ว่ามันจะเป็นสีชมพูที่ต้องเป็นเรื่องความรัก เขามองเห็นภาพพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าสีเขียวอ่อนกว้างๆ เส้นของสนามที่เห็นได้ชัดเพราะสีเส้นเข้มกว่าสีสนาม และสายตาของเขาไม่พลาดที่จะมองไปยังสองสาวกับชุดที่ใส่เป็นเสื้อยืดสีชมพูอ่อนสว่างและกางเกงขาสั้นสีกรมท่าเข้มเกือบเป็นสีดำ

" หวัดดีนิล " นายเท่งทึงกับนีโม่ สถาปนิกเพื่อนของเพื่อนทักทาย " ไอ้ปอนด์มันเคยนินทานิลด้วยว่าขี้แตก "

" โถไอ้พวกมั่ว พวกมึงไม่ต้องมาพูดมั่วนิ่มเอาเองเลย " ปอนด์ดึงซิปที่กระเป๋าใส่ไม้แบดออกแล้วทดสอบการจับไม้และตวัดกับอากาศ " เออ พวกมึงสองคนมาเล่นแบบคู่ เดี๋ยวกูจะจับคู่กับนังเด๊ะ "

อาภาเดินมาที่ม้านั่งและนั่งลงใกล้ๆกับนิล " เด๊ะ โชว์ให้เขาเห็นไปเลยว่าผู้หญิงก็เก่งนะ " 

นิลนิ่งเงียบเพราะมีอาภาด้านข้าง เขาใช้ผ้าเย็นเช็ดหน้า กลิ่นน้ำหอมที่ผ้าเย็นติดจมูก

สาวสวยอาภาหันมามอง " นิล " เธอเรียกและก็ถือลูกที่ใช้สำหรับตีให้ดู "ลูกแบดมินตันในภาษาไทยเรียกมันเป็นขนไก่ แต่มันทำจากขนเป็ด ฟังดูแปลกมากนะ " 

นิลอธิบาย " ในประวัติศาสตร์ของกีฬานี้เคยใช้ขนไก่จริงๆและมีใช้ขนนกบางชนิด ส่วนปัจจุบันใช้ขนเป็ด การสื่อที่จะเข้าใจได้ง่ายที่สุดก็คงต้องเรียกว่าลูกแบด "


ทีมปอนด์กับเด๊ะ กำลังซ้อมท่าตี เด๊ะใช้ศอกและแขน เธอฝึกใช้ท่าแบ็คแฮนด์ 

" ไอ้นีโม่ เสิร์ฟเลย " เท่งทึงที่อยู่ด้านข้างซึ่งเป็นทีมเดียวกันสั่งคู่ของตน

นีโม่เผลอตัว การเสิร์ฟของเขาโยนลูกขึ้นข้างบนไปก่อน

เท่งทึงเห็นแล้วไม่สบอารมณ์ เตือนสติคู่หูของตัวเอง " เสิร์ฟลูกแบดพ่อง นั่นมันเสิร์ฟลูกเทนนิส "

" อ้าว แบบนี้ไม่ได้เหรอ " นีโม่รู้สึกอาย เก็บอาการขายหน้าไว้ภายในลึกๆ แล้วส่งลูกไปให้เท่งทึงเอาไปเสิร์ฟ

หัวไม้เวลาเสิร์ฟกระทบลูกจะต้องไม่สูงกว่าข้อมือและเอว ไม่ใช่โยนขึ้นนะ แต่เป็นมือจับและปล่อยใกล้ๆไม้

เท่งทึงทำการเสิร์ฟได้ถูกต้อง ลูกปลิวออกไปเป็นวิถีโค้ง ข้ามตาข่ายไปอีกฝั่ง เด๊ะตีโต้กลับไปที่นีโม่ นีโม่กระโดดและตีโต้

ปอนด์สังเกตว่านีโม่มันเล่นผิด แล้วก้าวขาแบ็คแฮนด์ตีกลับ " ไอ้นีโม่ มึงกระโดดทำไมวะ ผิดกติกา "

แต่ไม่รู้ช่วงเวลาไหนที่เท่งทึงได้เปลี่ยนไม้เป็นไม้เบสบอล เขาตีลูกแบดกลับไปอย่างโฮมรันแล้วกำลังจะทำการวิ่งออกสนามเพื่อไปหาแต่ละเบสของกีฬาเบสบอล หกล้มด้วย

ลูกเทนนิสปลิวมาจากไหนไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยมากระทบหลังคอของนีโม่ " โอ้ย "

" พอๆ " นายปอนด์บอก " ขอพักการเล่นชั่วคราว ขืนเล่นกับพวกมึงต่อ กูอาจจะมีกีฬามวย" ปอนด์เดินมาตรงที่นายนิลนั่ง " ดารุมะหรอ " 

" อือ มีคนให้ " นายนิลตอบ " ปกติเราจะคุ้นเคยกับสีแดง ดารุมะเนี่ยน่าจะศักดิ์สิทธิ์มากๆ "

ปอนด์อยากบอกถึงระดับที่คิดว่าผลที่ได้นั้นยิ่งใหญ่ " อันนี้ดูแล้วมันจิ๊บจ๊อย แกต้องเอาดารุมะใหญ่เท่าถังเบียร์สิ ผลลัพท์ของคำขอพรน่าจะทวีคูณ "

นิลบอก " เหอะๆ ใหญ่ขนาดนั้น เรายังไม่มีเงินพอจะซื้อเลย "

" นิลขอพรไว้แล้วหรือยัง " อาภาถาม และเธอก็มองตุ๊กตา " ยังไม่มีการเติมลูกตาข้างซ้ายของตุ๊กตา แสดงว่ายังไม่ทำอะไรหนิ "

" เอิ่ม ผมยังไม่แน่ใจตัวเอง " นิลบอก

เด๊ะเดินมาหาและหยิบตุ๊กตามาดู " ดารุมะสีชมพู นี่ถ้านายนิลขอพรเรื่องรักอาภาแล้วสมหวังนี่...."

" หือ ?...." นิลแอบทึ่ง

อาภาแซวเพื่อนสาว " เด๊ะ เธอเองน่ะ ถ้าขอพรเรื่องรักใครจะสมหวังนั้นดูไม่เหมาะ เพราะเธอเปลี่ยนผู้ชายบ่อย เธอต้องขอพรอะไรที่มันแบบว่า....ชีวิตชาตินี้จะได้ผัวสักที ไม่ขึ้นคานทองตอนแก่ "

" แหม แหม ... " เด๊ะอุทาน ในใจกำลังว้าวุ่นกับคำที่แซว

ทุกคนหัวเราะ เด๊ะหน้าแดงแต่ก็หัวเราะ

=============



Create Date : 18 กันยายน 2565
Last Update : 18 กันยายน 2565 23:01:43 น.
Counter : 463 Pageviews.

1 comments
  
สวัสดีค่ะ~ ทางเราจากแอพ NovelToon ค่ะ
เห็นนิยายของคุณถ้าปรับเป็นนิยายแชทโพสต์ในแอพเราจะมีโอกาสได้รับความนิยมและผู้อ่านมากขึ้นค่ะ ทางเราจะช่วยโปรโมทผลงานอย่างเป็นพิเศษ!
ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่มาเชิญคุณเข้าร่วมกับเราค่าาา~o(* ̄▽ ̄*)ブ
ถ้าเห็นข้อความนี้แล้วสนใจ โปรดทิ้งช่องทางติดต่อให้เรานะ~ ถ้าสะดวกฝากติดตามเฟ๊สขอทักแชทคุยละเอียดค่ะ ขอบคุณนะคะ
FB:Honeie Zi
โดย: NTthaii (สมาชิกหมายเลข 7449101 ) วันที่: 6 มีนาคม 2566 เวลา:17:01:51 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

คุกกี้คามุอิ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



กันยายน 2565

 
 
 
 
1
2
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog