สาวน้อยประแป้ง (อาภา) บทที่ 2

บทที่ 2 เรื่องเก่า นิลกับแป้ง

============
ในสนามเด็กเล่นเมื่อหลายสิบปีก่อน เรื่องราวของเด็กประถมในตอนนั้น 

" เนส นายหยุดรังแกเพื่อนที่อ่อนแอกว่าเดี๋ยวนี้นะ " เสียงเด็กหญิงวัยประถมสามที่เข้ามาห้ามการกระทำรุนแรงของเด็กชายแข็งแรงที่กระทำต่อเด็กชายอ่อนแอซึ่งชายสองคนก็เป็นรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอ

" นายปล่อยฉันไปเถอะ ฉัน ฉันกลัวแล้ว " เด็กชายที่มีสภาพร่างกายบาดเจ็บสาหัสเพราะการลงมือของเนส ได้ขอร้องสุดชิวิตให้ตนนั้นไม่ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย

เนสยอมเอามือข้างที่จับคอเสื้อเด็กชายที่อ่อนแอกว่าได้ปล่อยให้เป็นอิสระ " ทีหลังอย่ามาทำให้จับได้นะว่าไปแอบหัวเราะเราเรื่องครูใช้ไม้เรียวตีจนก้นลาย " และก็หันเดินไปทางอื่น 

เด็กหญิงตัวน้อยเข้ามาหาเด็กชาย เธอรู้สึกว่าเด็กชายแค่เผลอหลุดความลับออกมาก็โดนอัดจนสะบักสะบอมขนาดนี้ " นิล เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย เนสเขาเป็นคนแบบนี้แหละ ทั้งดื้อทั้งซน และไม่ชอบให้ใครล้อหรือลับหลัง "

เด็กชายนิลที่นั่งพักฟื้นปล่อยโฮประสาเด็ก " เจ็บชะมัดเลย " เขาจ้องมองไปที่ใบหน้าเธอ " ขอบใจนะที่เธอช่วยห้ามไอ้เนสมัน แต่เธอเป็นใคร? "

" ฉันเป็นเด็กคนละห้องกับเธอ เราอยู่รุ่นเดียวกัน " เด็กสาวนั่งลงเคียงข้างแล้วยิ้ม " ฉันชื่อแป้ง " 

" ชื่อแป้ง ออ เธอหน้าตาน่ารักดีนะ " 

และแป้งก็เริ่มหน้าแดงขึ้นก่อนที่เธอจะพูดว่า " ฉันน่ะชอบนิลมาตลอดเลยล่ะ  แต่เสียดายที่ยังไม่เคยเรียนอยู่ห้องเดียวกัน "

นิลมีความรู้สึกว่าเบื้องบนส่งคนรักมาให้เขาด้วยหรือ "เธอ เธอน่ะชอบฉันหรอ "

" เธอจะคิดอย่างนั้นก็ได้ " เด็กหญิงแป้งหลับตาหนึ่งข้างและใช้นิ้วชี้ตั้งขึ้น" ฉันอยากให้เราสองคนมีความรักที่ผูกพันหนักแน่น ไม่ว่าอนาคตไปอยู่ไหน  เธอมีปัญหาอะไรฉันจะช่วยเธอทุกอย่าง "

เด็กชายนิลเมื่อได้คุยกับเด็กหญิงแป้ง ร่างกายของเขากะปรี้กะเปร่าโดยไม่ต้องทำอะไร " แป้ง ฉันอยากจะจำเวลานี้ของเราสองคนตั้งแต่นี้ "

" เธอจะมาหาฉันทุกวันเลยมั้ย " เด็กหญิงแป้งเริ่มถามเป็นเหมือนคนจะสัญญาความรักแก่กันแล้ว

 

........................................

.............

" นิล นายรู้จักกับอาภามาก่อนแล้วหรอ " นายปอนด์ที่ประคองนิลเอาไว้เมื่อนิลทำเหมือนร่างกายจะมีปัญหา

เหตุการณ์ที่เป็นภาพบรรยากาศเก่าๆในตอนนั้นผลุดเข้ามาที่นิล ทำให้นิลมองผู้หญิงที่ชื่ออาภาแล้วเขาได้รู้สึกว่าเด็กผู้หญิงแป้งในวันนั้นคือ " อา.... อาภา " 

" นาย ...... " อาภาที่หลบสายตาไปทางอื่น มีความรู้สึกประหลาดต่อผู้ชายชื่อนิลในบ้านของปอนด์

" อาภา " โชะเด๊ะเรียกเธออีกครั้ง แล้วเพื่อนสาวอย่างโชะเด๊ะก็เกิดอยากหันไปถามอะไรกับนิลและปอนด์ " พวกนาย นี่มันมีเรื่องอะไรกัน "

" เออะ ฉันไม่รู้ "  ปอนด์ตอบคำถามให้ " แต่นิลน่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น "

นิลที่ได้รับความทรงจำเป็นเหตุการณ์เก่าๆพุ่งเข้าในสมอง เริ่มปรับร่างกายให้ทรงตัวดีขึ้น " เธอ เธอคือเด็กที่เคยช่วยฉันเมื่อตอนเด็กใช่มั้ย มาห้ามเด็กเกเรที่ชื่อเนส "

" ถ้างั้น " อาภาตัดสินใจแล้วกล้าหันหน้ามาถาม " นายก็คือนิล เด็กที่ร้องไห้ในตอนนั้น"

"หลังจากที่เหตุการณ์ภาพเก่าๆปรากฏในหัวของฉัน อาภา ใช่แป้งจริงๆ" นิลย้ำคำตอบ

"นี่ใช่นิลคนเดียวกับนิลในตอนนั้นจริงๆ" อาภาย้ำคำตอบ

นิลบอกว่า " จากวันนั้นที่ฟ้าประทานคนที่อยู่เคียงข้าง ตอนนั้นเริ่มมีความรักแบบเด็กๆ "

อาภาบอกว่า " หรอ จากวันนั้น ... " อาภาเล่าว่าเธอจดจำอะไรในตอนนั้น แต่ทว่าเรื่องที่บอกออกมากลับเหมือนล้อ " เด็กขี้แยขี้แพ้ อ่อนแอกว่าเด็กผู้ชายในมาตรฐาน คนอะไรอ่อนแอกว่าผู้หญิงอีกแน่ะในขณะนั้น ฉันได้เข้าไปปกป้องด้วยความเป็นห่วง .....อ๊ะ " อาภาเกิดอาการปวดตุบๆที่ศีรษะ " หะ หัวฉัน "

" อะ อาภา " โชะเดะเข้ามาประคอง

เหตุการณ์เก่าๆในชีวิตที่อาภาเกือบจะลืม ตอนนี้ในหัวของเธอกำลังปรากฏเหตุการณ์ในอดีตหลายๆภาพ

 

..............................................

............................

" เนส เธอมาแกล้งนิลอีกแล้ว " จากวันที่เด็กหญิงแป้งมาช่วยนิลวันแรก วันนี้เด็กหญิงได้มาเห็นเด็กชายเนสใช้ก้านไม้จากต้นไม้มาเป็นอาวุธ " หยุดนะ "

" อ๊ากกกกกก " นิลโดนตีที่ขาอย่างแรง วันนี้การกระทำของเนสรุนแรงกว่าที่ผ่านมาเพราะก้านไม้สร้างบาดแผล เลือดไหลซิบ เนสหัวเราะสะใจและวิ่งหนีไป

" นิล " เด็กสาวอาภารีบเข้ามาหา " เลือดไหลเยอะเลย " และเธอก็กอดเขา "  นิล อีกไม่นาน ขอเวลาอีกไม่นาน ฉันจะช่วยเธอเอง " 

" ฮือ ๆๆ แง แง " เด็กชายนิลในตอนนั้นร้องไห้หนักมากกับความเจ็บแสบ 

....................

............

อาภาจับศีรษะด้วยความปวด มองมาที่นิล " ฉัน…นี่มันเป็นเรื่องที่เก่ามากนะ "

" อาภา หลังจากตอนนั้นเธอไม่ได้อยู่ให้เห็นอีก จำไม่ได้แล้วว่าเธอเปลี่ยนชื่อเรียกตอนไหน " นิลบอก

..................

..........

วันต่อมาหลังจากที่เด็กชายนิลต้องทำแผลที่ถูกก้านไม้ตี นิลมาโรงเรียนแต่ไม่พบแป้ง เขาได้ฟังคำพูดของเธอจากวันก่อนและจำได้ว่า ' ฉันจะช่วยเธอเอง ' วันนี้ไม่พบเจอ หรือวันนี้เธอมีเหตุผลที่ลาหยุดเรียนหรือเปล่า

เด็กชายนิลในห้องเรียนของเขา เขาเดินมาหาเด็กชายปอนด์ในขณะนั้นที่ยังไม่สวมแว่นใช้กระดาษเปล่าวาดรูปตึกในจินตนาการของเด็ก " ปอนด์ นายรู้จักแป้ง ผู้หญิงรุ่นของเราที่อยู่คนละห้องมั้ย "

มือของปอนด์หยุดวาดสักพัก " ใครหรอ ? "

" อ่า ไม่มีอะไร ฉันไปทำความรู้จักกับเด็กผู้หญิงห้องอื่นเอาไว้ "

เพื่อนผู้ชายในห้องเดียวกันที่ไม่ได้สนิทคนหนึ่งเดินมาเล่าเหตุการณ์เรื่องเนสให้นิลฟัง " เนสถูกส่งเข้าโรงพยาบาล ฉันคิดว่าเด็กซนมากๆอย่างมันเจออะไรแบบนี้ก็สมน้ำหน้าจริงๆ มันได้เจ็บป่วยบ้างซะ ดีเนอะ "

" เนสเข้าโรงพยาบาลหรอ ? " นิลกำลังคิดสงสัยว่าเนสจะเจออะไร

................

.......

" นิล " อาภามองนิล " " ฉัน ..... ฉัน เฮ้อ อาจจะไม่ใช่แป้ง ...ก็ ก็ได้ " อาภามีอาการพูดติดๆขัดๆ " ฉันไปก่อนนะ "

" อ้าว อาภา" โชะเด๊ะรีบเดินตามเพื่อนสาวของเธอ " เดี๋ยวสิ รอฉันด้วย "

 

" นิล " ปอนด์ที่อยู่ข้างหลังเรียก " แล้วอาการชื่นชมในตัวโชะเด๊ะล่ะ "

"ชอบเด๊ะ.......มั้ง  สุดท้ายอาภาบอกว่าอาจจะไม่ใช่คนสมัยเด็ก ก็คงไม่ต้องคิดอะไรมากก็ได้มั้งว่าฉันลืมอดีต "

" นิล บอกไว้ก่อนนะ ว่าถ้ารู้จักอาภาในที่ทำงานของเรานะ อาภามีตำแหน่งเป็นดาวของบริษัท คงเพราะสวยมากอย่างนั้นนิลน่าจะสนใจด้วยคนหนึ่ง "

" มีตำแหน่งขนาดนั้นเลยหรอ "

" เออสิ ถ้าเป็นนายสนใจจะกล้าเปลี่ยนจากเด๊ะเป็นเธอมั้ย " ปอนด์เห็นความนิ่งไปของนิล " นายคิดอะไรอยู่น่ะ ถ้าเป็นเรื่องอย่างว่าก็บอกหน่อยสิ "

..............................

...................

ย้อนกลับไปเหตุการณ์ที่เนสเจอก่อนเข้าโรงพยาบาล

วันที่เนสสะใจได้แกล้งนิลให้มีบาดแผล วันนั้นแป้งรู้สึกอยากจะเอาคืนให้กับนิล

ตอนโรงเรียนเลิก แป้งได้เดินทางไปที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ่งเนสอาศัยอยู่ แอบเข้าบ้านของเนส ที่บ้านนั้นมีกระถางใส่สาวน้อยประแป้งประดับบ้านไว้แล้ว เด็กหญิงแป้งแปลงกายเป็นพืชไม้ประดับสาวน้อยประแป้งแอบสลับเปลี่ยนกับของแท้

เนสกลับบ้านมาถึงก็มาสังเกตตรงนั้น " ทำไมสีมันซีดกว่าเก่า " แต่มองดูไม่นานก็โดนพลังดึงดูดให้มาเด็ดใบไม้มาเคี้ยว กลืนลงไปถึงสองใบ เป็นเหตุให้เด็กชายเนสเกิดอาการเป็นพิษ เนสล้มลง ส่งเสียงร้องโหยหวนทรมาน

" เนส " เสียงพ่อแม่ที่ได้ยินจากข้างในบ้าน " เกิดอะไรขึ้นกับลูกน่ะ "

บุพการีสองคนออกมาเห็นเนสล้มลงและสภาพดูไม่ค่อยได้ เหมือนร่างกายจะอ่อนแอมากๆ และสายตาของบิดาก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่อยู่ใกล้ๆคือต้นสาวน้อยประแป้ง " นี่แม่ โทรเรียกรถพยาบาลเร็ว เนสดันกลืนใบสาวน้อยประแป้งลงไป " 

เมื่อรถมาถึงเวลา พ่อและแม่ของเนสนำพาร่างเนสเข้ารถพยาบาลแล้วทั้งสามคนก็ได้อาศัยรถพยาบาลไปถึงที่หมาย

เด็กหญิงแป้งตอนนี้ปลอดภัย แปลงกายกลับเป็นมนุษย์และออกมา

เมื่อจัดการเนสให้นิลได้แล้ว เด็กหญิงแป้งก็มีเหตุอันต้องย้ายที่เรียน ทำให้แป้งและนิลไม่ได้พบกันเป็นเวลานาน 

.................................

....................

ปอนด์สะกิดถามเพื่อน " นายไม่ได้เจออาภามานานแค่ไหนแล้ว "

" …คิดว่าเป็นปี " นิลคิดประมาณนั้น

=====================




Create Date : 17 กรกฎาคม 2565
Last Update : 17 กรกฎาคม 2565 22:12:34 น.
Counter : 422 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

คุกกี้คามุอิ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



กรกฏาคม 2565

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
20
21
22
24
25
26
27
29
30
31
 
 
All Blog