space
space
space
<<
มกราคม 2565
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
space
space
20 มกราคม 2565
space
space
space

หัวกะทิ
A : ตั้งวงเหล้า ๆ มาคุยกันหน่อย
ฺB ิ: เรื่องไร
A : ไอ้เหี้ยกี้ ไอ้อาชญากรใช้เสน่ห์เลยไม่โดนตำรวจจับ
ฺB : C มึงมาฟีงสิ 
A : เห้ ไอ้กี้ ไม่เข้ามาสนทนาหรอ เห็นยืนกอดอกนิ่งอะไรอยู่ที่ระเบียง

คุกกี้ : คุยกันไปก่อน เพราะอั๊วะกำลังเพ้อ อยากย้อนอดีต

A :  เรื่องสมัยเก่าๆของมันนะ สำหรับอนุบาลมันก็เรียนรู้เร็ว แต่ตอนประถมสองที่มันไปหาเม อาภาพรส่งผลให้ประถมสามเป็นต้นมา มันอาจจะไม่ได้สาระเรียนรู้อาจจะใช้ชีวิตเล่นอิสระมาก แต่สิ่งหนึ่งที่มันน่ากลัวน่ะ
C : ไอ้เหี้ยกี้ ไอ้ชั่วเนี่ยนะ ดูน่ากลัว ไอ้ชั่วไอ้เหี้ยรับกรรมที่มันเคยก่อเหตุเหอะ ไม่น่ากลัวหรอก
A : มึงคิดดุู ใครที่มันอาจจะใหญ่พอทำให้ไอ้เหี้ยกี้ไม่ได้เข้าคุกอะ เพราะตอนที่คบกัมไอ้หัวโต ถึงแม้ตอนนี้ไม่ได้เจอ คบกับหัวโตมันก็ค่อนข้างคุ้มในชีวิตอะแหละ
B : แบบนี้มันน่ากลัวว่ะ ที่ว่าเป็นอาชญากร แต่นั่นคืออดีตด้วยใช่มั้ย ตอนนี้มันก็ไม่คิดเรื่องทำความเดือดร้อนในลักษณะส่วนรวมเท่าไร่แล้ว
A : ซดเหล้ากัน เออ เชื่อมั้ย ไอ้ตอนที่ผ่านยุคจอย ศิรินภากับการเข้าสู่สถานภาพการศึกษาที่เคยสูงๆตอนม.ต้น บางคนเขาก็ยังจดจำไอ้ภาพลักษณ์นี้นะ คือ ไอ้การเป็นคนของเขมาภิรตารามรุ่น 93 แบบพวกห้องคิงมาก่อนน่ะสมัยม.ต้น
C : ฮะ มันเนี่ยนะคิง
A : อ้าวไอ่เหี้ย c ไม่รุ๋เหรอ ไอ้พวกมหาลัยเอกชนแม่งคิดว่ามันเป็นจุฬาด้วย ก็เพราะไอ้อดีตของมันเนี่ย แต่....อดีตมันทำความเหี้ยไว้เยอะเหมือนกันแล้วตอนนี้มันเปลี่ยนแปลงใช่มั้ยล่ะ
C : เหี้ยกี้ มึงเล่ามาสิ ตอนที่มึงเรียนสูงๆมีพลังจำอะไรนั่นน่ะ มึงจริงๆหรือเปล่า มึงไปทำเหี้ยอะไรในสังคมเขมาภิรตารามเขาไว้ทั้งๆที่มึงเรียนห้องคิงนะเว้ย

คุกกี้  : ........เออ กูก็ชักกลับมาคิดถึงความเหี้ยทำเหี้ยแต่ได้ดีมากกว่าทำดีได้คนด่าแล้วล่ะ ก็ไอ้พวกเหี้ยๆเหมือนกูมันจะไล่กูไปสถาบันรัฐบาลดังๆ แต่กูตอนนี้มันไม่ใช่ ถึงแม่ว่ากูจะดีขึ้นแต่กูรู้อยู่แล้วกุูมันเคยเหี้ย ไม่ใช่ไม่รู้หรอก  ไอ้แจ้ไอ้บุ๋มมันถึงไปรักไอ้หัวโตมากกว่าไง ใช่มั้ยล่ะ แต่ถึงกูจะเป็นอดีตอาชญากรมีเสน่ห์ เสน่ห์ในการใ้ช้ชีวิตใกล้เคียงกับไอ้พระเอกอย่างอาธิมิส ฟาวล์ ที่เป็นนิยายวรรณกรรมเยาวชนแต่อาธิมิสสมองเขาไม่เปลี่ยน

A : เออ มึงเล่าสิ มึงไปทำเหี้ยอะไรสมองมึงเปลี่ยนเป็นอะไรนะ ไม่จำใช่มั้ย ตอนมอสามทับคิงอะ 

คุกกี้ : กูเกิดป่วย เป้นโรค ไม่สบาย ตอนนั้นเป็นไข้หวัดรุ่นใหม่ใน 2545 ที่คนจะมีไข้ ตัวสั่น อาเจียน เหงื่อไม่ออก  ไม่มีน้ำมูก และมีปอดอักเสบซ้อนมา ทั้งๆที่ตอนนั้นยังไม่สูบบุหรี่เลยด้วย ผ่านการรักษานั้นมาแล้วกูก็แบบว่าสมองไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ แต่ถ้าไม่ได้เป็นโรคอะไรกูจะเปลี่ยนสมองไปเปล่าวะ

C : A ไอ้มอสามเป็นปีที่เขมา 93 ใช้บุหรี่กันใช่มั้ย
A : เออ แกต้องทึ่ง ถ้าย้อนกลับไปก่อนยุคที่มันจะไม่มีสมองน่ะ
B : เหอๆ มึงก็พูดไป มันจะแสดงอะไร ปัจจุบันที่เกี่ยวกับมหาลัยรัฐบาลมั้ย ไม่เกี่ยวเลย
A : ได้สิ ถ้าพลังความจำแม่งอยู่กับมันน่ะ มันน่ากลัวชิบหายเลยนะ เอางี้ ไอ้ตอนที่มันเป็นคิงในระดับแล้ว ตอนที่มันน่ากลัวจริงๆคือ ถ้าแม่งเอาเวลาใช้ชีวิตไปอ่านหนังสือได้ทุกวันจริงๆง่ะ โดยตอนม.2 เทอมที่ 2 มันทำเปอร์เซนต์กลางภาคน่ากลัวที่สุดเลยนะ ถ้ามันไม่ใช่ 83.03  มันทำ 90 คือที่หนึ่งอย่างบุ๋มบิ๋ม น่าจะ 88
C :  แกว่า แกว่ามันทำได้?
A : ถ้าสมัยนั้นของมันน่ะ ถ้ามันตั้งใจเรียนแล้วอ่านทุกวัน คือมันมีพลังสมองดีมากๆคิดถึงตอนนั้นถ้ามันไม่เหี้ยแล้วอ่านแม่งทุกวันได้... ไม่มีใครเรียนสู้มันได้จริงๆนะ แม้แต่บุ๋มก็สู้มันไม่ได้ถึงแม้ว่าไอ้กี้ไม่ได้เกรดออกเป็น 4 หมด แต่ที่ได้น่าจะมีโอกาสเป็น 3.9 แต่เรื่องเปอร์เซนต์น่ะ ถ้ามันอ่านตลอดเวลา คือ มันเก่งยิ่งกว่าเตรียมอุดมจะแข่งเข้าจุฬา เตรียมอุดมสู้มันไม่ได้นะเว่ย ไอ้พวก 3.9 ของเขมา จะว่าไป ไม่ว่าจะ ณัฐวัตร บรรเจิดธีรกุล จะ ชวิน ตัณติพิบูลทรัพย์ จะ ปิติพงษ์ เริ่มทอง ตอนม.2 พวกนี้ชนะเปอร์เซนต์ไอ้กี้อยู่แต่ณัฐวัตร 83.3 ก็เกือบแพ้ไอ้กี้แล้วนะเว้ย ยุคนั้นมีคนจาก 1/4 มาเป็นม้ามืดอยู่ก็ เอ็ด เอกชัย อินทะวงษ์ 84.5 นำหน้าณัฐวัตร ที่น่าอิจฉาเอกชัยมากทีุ่สดก็คือ ชวิน ภิรายุ เอกชัยตรวจเกรดตอนม.2เทอมสองได้ 3.93 ต่อมาชวิน กับ ภิรายุ เกรดลด เอกชัยเกรดไม่ลดและได้เป็นอันดับแรกในเพศชายของ93คู่กับณัฐวัตร 3.93 ปิติพงษ์ที่เก่งแล้วรู้สึกเกรดแพ้เอกชัยด้วย ในตอนนั้นคนเกรด 4.00 เป็นผู้หญิงกันหลายคนด้วย เหอๆยังจำมาเล่าได้อีก เรื่องนี้ฟังมาจากไอ้กี้มัน อ่า ม.ปลาย บุ๋มไม่อยู่เขมาแล้ว มีเด็กใหม่ ผู้หญิง แอร์ วรรณวิภา นาคทองตอนเข้าม.ปลายสายวิทย์เข้าห้องที่ 2 ห้องไอ้กี้อะ แอร์อยู่ห้องนั้นก็จริงแต่เรียนเป็นที่หนึ่งบ่อยๆ น่าจะได้ดีกว่าณัฐวัตรบ่อยด้วย ม.ปลายสายวิทย์ม้ามืดก็เคยมีไอ้แว่นนิโกร นอต รัฐพล 3.96 มาครั้งนึง ตอนม.5 ตั้ม วุฒิชัย (หมายถึงสายวิทย์ ไม่ใช่ตั้ม วุฒิชัยสายศิลป์ภาษา) 4.00 ตอนม.6 ไอ้เบนซ์ ดนุพล 3.96 ตอนม.6  ส่วนแอร์ 4 หมดมาตั้งแต่ม.4เทอมสอง เก่งกวาพวกคิงอย่างณัฐวัตรและหลายคนเลย
C   : เอ้ย ไอ้เหี้ยกี้ จริงเปล่าวะมึง ที่มึงมีโอกาสเรื่องพวกนี้ เรื่องนี้ทำไมไม่ได้แสดงในปัจจุบัน

คุกกี้ : ตอนนี้กูโคตรคิดถึงสมองตัวเองมาก  แม่งเอ้ย ถ้ากูรู้ว่ากูไม่ต้องไปมีปัญหากับบุ๋มบิ๋มไปคลั่งอะ กูคงมีความสะดวกสบายในการใช้สมองเรียนหนังสือไปละ แต่บุ๋มมันไม่ชอบกูนี่หว่า กูถึงได้มีเวรมีกรรมไม่หมดสักทีเนี่ยสมองมันไม่มีความจำ ยังไงกูเข้าใจแล้วล่ะ ไอ้การที่ปัจจุบันเสน่ห์ไม่ใช่เรื่องใบหน้าบิ๊กหรอก ในสมัยก่อนหน้ากูเคยเป็นยังกะหม่ำจ๊กมก แต่หม่ำในอดีตคืออะไร คือ สมอง และ อาจจะมีเสน่ห์ที่รูปร่างสูงใหญ่ แค่นั้นน่ะ แต่ไอ้เรื่องเหี้ยๆนี่อาจจะไม่ทำเท่าไหร่ในสมัยนี้ กูสงสัยการเป็นบิ๊ก ดีทูบี ตกลงสาวๆแม่งเชียร์มา เห็นใจ หรือใจรักด้านไหนกันแน่ ตอนที่เป็นบิ๊ก อาจจะได้เสน่ห์จากตัวเองที่มีปัจจัยเรื่องไม่โดนข้อหาอะไร เพราะพวกผู้หญิงเป็นปัจจัย และพวกผู้หญิงเขาต้องการให้บิ๊กทำตัวเป็น playboy พวกผู้ชายแม่งก็อยู่ร่วมชีวิตในไทยกะกูก็ไมไ่ด้อีกนะ คิดจะแค้นจะฆ่าจะแช่ง ก็เพราะพวกแม่งก็อิจฉากัน อิจฉานี่มันนิสัยกูในอดีตแท้ๆ กูยังไม่สาบแช่งใครขนาดพวกนี้นะ

A : จะว่าไปไอ้เหี้ยนี่มันทำให้ผู้ชายอิจฉามันจริงๆนะเว่ย มันไม่ดีในสมัยก่อนมาแล้วแต่ตอนที่มันเริ่มหล่อแล้วคนก็ยังติดภาพลักษณ์ความไม่ดีของมันตั้งแต่ยุคเก่าๆ  ไอ้ B C  คือ มึงอิจฉามันจริงๆใช่มั้ยกับไอ้การที่ผู้หญิงบางคนให้มันร่านอย่างเดิม ไอ้คนที่ชอบกี้มันก็ชอบมันตั้งแต่เป็นหม่ำ 

B : ก็ไอ้อาชญากรอย่างมันเคยทำความเหี้ยแล้วไม่โดนจับ ยาเสพติด เฮโรอีน พรากผู้เยาว์ โกหกปริ้นปร้อน คงน่าอิาจฉาคนแบบมันน่ะแหละ ถ้าคิดจะทำความเหี้ยต่อไป เดี๋ยวกูจะไปสำรวจคนไทยสิ มันทนไม่ได้หรือเปล่า

A  : แต่กูว่าถ้ามันกลับเป็นหม่ำแต่ผู้หญิงคิดกับหม่ำนั่นแหละ ไม่ใช่คิดกับหน้าบิ๊ก พวกมึงคงแสดงความอิจฉาตรงนี้ว่ะ

คุกกี้ : ยาเสพติด เฮโรอีน พรากผู้เยาว์ บ้านแกสิที่จะว่ากูเคยทำ กูติดแค่บุหรี่ และสูบทีหลังจุฬาฯ ด้วยซ้ำ ส่วนโกหกปริ้นปร้อนนี่ไม่รู้ใครติดจากใครระหว่างกูกับหัวโต

A : ฉายาอาชญากรใช้เสน่ห์ ตอนเด็กๆเคยสร้างวีรกรรมความเหี้ยไว้เยอะ รู้ บุ๋มกับแจ้มันถึงไม่รักมันไง แต่หัวโตก็อาจจะมีเหตุผลแหละที่ชอบอยู่กับกี้ เพราะยังมีผู้หญิงที่เกี่ยวกับรักกี้ หัวโตก็เลยมีการร่วมทุกช์ร่วมสุขกับกี้มัน หัวโตไม่ได้อนาคต แต่เรื่องที่มันไม่ไร้ค่าไปตลอด เพียงแต่ขาดการทำงาน การเรียน ... หัวโตร่วมทุกข์ร่วมสุขกับมันไม่ได้โดนจับไปด้วย ตรงเนียะ เขาเรียกว่า คนที่ใหญ่โตของประเทศไทยน่ะอาจจะมีสักคนที่ใหญ่กว่าตำรวจที่สามารถปกป้องหัวโตได้ ตอนนี้ไอ้เหี้ยกี้มันก็แบบว่าได้วรางคณาแอบใบ้ว่าบุ๋มรักหัวโต มันก็คิดถึงหัวโตนะ

B : แล้วไอ้เหี้ยกี้กับหัวโต ใครคือ 3.96

A : แยกออกมาแล้วยังไม่รู้หรอก แต่คนนึงสมองดีคนนึงห่วยเลยนะ แล้วทำไมตอนปัจจุบันกี้มันก็ห่วยแตกอยู่เนี่ย แต่น่าจะห่วยกันทั้งคู่สำหรับการมีชื่อเสียงของสองหน่อนี้ แล้วๆใครไล่ให้มันไปรามคำแหงเพราะคนมันเชื่อเรื่องความจำและใครวะที่ไล่ให้ไปจุฬา ก็ไอ้พวกเหี้ยนักฟุตบอลทางบริหารม.เกริก เออ ไอ้กี้มันให้ข้อมูลนักฟุตบอลมาแต่อย่าเพิ่งสงสัยจนเอาไปถามล่ะว่าไอ้พวกนักฟุตบอลเคยว่าไอ้กี้มันจริงๆไหม จริงๆมันไม่ได้แสดงต่อกี้ มันแสดงต่อเพื่อนมันเองที่จะไล่มันออกไปจุฬาน่ะ แต่ไอ้กี้มันก็คิดอะไรเป็นตัวเองอยู่

B : ก็ให้ไอ้กี้มันโดนนักฟุตบอลม.เกริกกระทีบมันสิ รอไร นักฟุตบอลออกจะแข็งแรงกลัวอะไรมัน

คุกกี้ : มึงพูดอะไรนะ

B :  ปะ เปล่าๆ 

A : หุบปากไปเลยทีเดียวมึงไอ้ B 
C : ความน่ากลัวตอนสมัยมัธยมนั่นน่ะ คือ ถ้ามันเรียนดีจริง ไม่มีใครสู้มันได้ใช่มั้ย แล้วทำไมมันไม่เป็นอย่างนั้นต่อไปเรื่อยๆว้า

คุกกี้ : ถ้าไอ้ตอนพลังความจำคือตัวกูจริงๆ กูโคตรอยากได้เลยว่ะ ก็บุ๋มบิ๋มมันไม่ชอบกูแล้วจะให้กูทำไงวะถึงจะกลับไปมีสมองความจำได้

B : อย่าหลงตัวเองเลยไอ้ห่า มึงไม่มีอะไรดีหรอก เข้าคุกอย่างเดียว มึงคิดว่ามึงมีดีการศึกษาแล้วใช่มั้ยล่ะ ไม่มีเลยตังหาก การศึกษารัฐบาลดังไม่น่าจะใช่คุณสมบัติ

คุกกี้ : ............กูเคยเห็นไอ้เหี้ยเป็นธรณี จุฬา ไอ้เหี้ย โอ๊ต ภิรายุ สุริชัยพาณิชย์ ไง แล้วทำไมมันเข้าได้วะ

A : ไม่ต้องคิดเรื่องสถาบันหรอก แต่คิดถึงที่ไม่มีใครสู้แกได้จริงๆ ตอนสมัยก่อน เตรียมอุดม จุฬา อะไรนี่ถึงจะ 4 หมดเลยแต่ไอ้คุกกี้อาจจะทำเปอร์เซนต์กลางภาคได้มากกว่าเขา

คุกกี้ : ถ้ากูไม่ใช่ไอ้สมองจำดีๆแบบอดีตนั้นจริงๆ กูรู้สึกไม่อยากใช้ชีวิตร่วมกับคนไทยว่ะ เดี๋ยวมันก็มาบ่นอะไรวะเป็นคนฉลาดหรือเปล่า ทำไมไอ้กี้จบนิเทศมาได้ไงวะ แล้วสื่อสารไม่รู้เรื่องเลยไอ้เหี้ยกี้เอ้ย จริงๆกูเคยคิดมาบ้างล่ะ ว่าไอ้ที่มันคนปกติแล้วคนเขาคบหากันมากกว่าคบกับกูกูมันคบไม่ได้เนี่ย ไอ้ปกติอะคือเรียนหนังสือไม่ไหว แล้วไอ้ที่ไม่ปกติอะมักจะรอดการเรียน คือ ความยุติธรรมของคนมันไม่มีในโลก อาจจะเคยเกิดเรื่องให้คนเป็นด็อกเตอร์มาคุยกับคนธรรมแล้วคนธรรมดาไม่รู้เรื่อง เคยเห็นมั้ยล่ะ กูก็พอจะนึกดูแล้วว่าในชีวิตอาจจะมีด็อกเตอร์รู้มากมายมาพูดไทยคำปนอังกฤษคำ คงไม่รู้เรื่องจริงๆในสังคม แล้วกูล่ะ ไม่รู้เรื่อง ไมได้รู้ห่าอะไรเลยยังไม่พูดไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม

C : ถามอะไรหน่อย ทำไมแกไม่โดนตำรวจจับวะ

คุกกี้ : มันหาหลักฐานไม่เจอ ไม่สิ ไม่ได้มีความผิดอะไรแบบแรง ....กูไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความผิดในระดับกฏหมายเสียหน่อย ไม่ได้เกี่ยวกับยา ไม่ได้เกี่ยวกับฆาตกรรม ไม่ได้เกี่ยวกับผิดลูกผิดเมีย

B :  เดี๋ยวๆๆ มึงไม่รู้หรอมึงมีจอยเป็นเมีย

คุกกี้ : ........... อะไรนะ

A : ชู่ว.............ไอ้ B  แกหาเรื่องอีกแล้ว

คุกกี้หันไปมองฟ้ามืด : ฉันไม่คิดว่าบิ๊กมีอะไรดีจนมีความสุข ฉันคิดถึงตอนเด็กเป็นหม่ำก็ยังมีคนรักบ้างแล้ว และถ้าหม่ำในอดีต สมอง ร่างกายดี แต่การทำตัวเหี้ยมันดีกว่าบิ๊กจริง.....หรือ  

............กูคิดว่า หม่ำ ไม่ได้เหี้ยเกินไป

C : หึ ตกลงอยากกลับไปแบบเดิมมั้ย เห็นบางเวลาก็มาเพ้อช่วงเวลาความเป็นเด็กๆ

A : พ่อมันเป็นอัยการ ตอนนี้เกษียณแล้ว ไอ้ B ไอ้ C ลูกอัยการก็จริงง่ะ อัยการเกี่ยวกับการเคารพความยุติธรรม แต่ลูกแม่งเหี้ยฉิบหายเลย เรียนนิติศาสตร์ไม่ได้เลยนะ ไม่ใช่ว่ามันเหี้ยเกินเรียนนิติศาสตร์ แต่สมองในปัจจุบันมันไม่เหมือนเก่าไง มันไม่เอาการเรียนที่เน้นท่องเยอะอะไรอย่างงั้น

B : คนที่มันเหี้ยขนาดว่ามันเป็นปรปักษ์กับทางนิติศาสตร์ผู้เคารพความยุติธรรมมันอยู่เรียนกันไปไม่ได้หรอก ขืนไอ้กี้เรียนนิติศาสตร์จบไปก็ไม่ต่างกับอะไรอะ นักการเมืองหาแดก ยังมีคนเป็นลูกเหี้ยพ่อตำรวจก็มี

คุกกี้ : หม่ำ หม่ำไม่ได่้เหี้ยเกินไปถ้านั่นคือคุณสมบัติในชีวิตที่มันเป็นคุกกี้แท้จริงๆ และลุ้นว่าสมองนั้นเป็นพลังของตัวกี้เองจริงๆ ..........

B  : มึงก็เอาสมองกลับมาเซ่ เอากลับมาสิโว้ย

คุกกี้ : แล้วจะให้กูทำยังไงเล่าไอ้ห่านี่ กูก็อยากได้กลับมาเพื่อความสะดวกสบายด้วยซ้ำ แต่เพราะกูทุกวันนี้มันมีเวรกรรมมีกรรมเพราะผู้หญิงที่รักเราเราก็ไม่เอา ผู้หญิงที่เรารักเขาเขาก็ไม่เอา 

ฉันชักยังไงแล้ว บางทีฉันไปคิดเรื่องบุ๋มแล้วหมดศรัทธาไปหมดแล้ว

A : บุ๋มเป็นหมอ

คุกกี้ : มันจะเป็นก็เป็นสิวะ ความจริงเรียนระดับแพทย์มันต้องกูในอดีตด้วยซ้ำ แต่กูเป็นพวกสายหมอสัตว์ 

B : มึงก็ดูถูก สายตามึงนี่ต่ำจริงๆ ความเก่งกาจแบบหมอบุ๋มจะไม่มีเหรอ คนจะชมว่าเก่ง คนจะนับถือว่าบุ๋มเก่ง

คุกกี้หันมามอง B  : ..... มึงชอบเขาหรอ

B :  อะไร ไม่หนิ หันมามองทำไม

คุกกี้ : ........บอกได้มั้ย ใครรักอีดอกนี่บ้าง ไอ้แจ้ใช่มั้ย

A : .... เอ่อ ......เอ่อ สมมติว่ามีคู่ชายหญิง แจ้ กับ บุ๋ม

C : A  .......ไอ้ตัวผู้ชายมันเป็นคนดี และไอ้ตัวกี้กับตัวฝ่ายผู้หญิงมันก็ไม่ค่อยดีใช่มั้ย 

คุกกี้หันกลับไปมองฟ้า : แล้วแต่พวกแก ไอ้แจ้แม่งเคยทำให้วงดนตรีชื่อ flame ของ rs แม่งทำเพลง เลวทั่งคู่ สาบแช่งด้วยเพลง จำไว้คนเลว ทั้งๆที่กูไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมาย ไอ้วง q ก็เหมือนจะถามผู้หญิงเพราะมันไม่ค่อยเข้าใจกูอะ เพลง หรือผู้หญิงชอบคนเลว สรุป.....

A  : สรุปอะไร

คุกกี้ : สรุปกูทำเหี้ยเลยแช่ง หรือ อิจฉากูตอนทำตัวดีแล้วมันแช่งกันวะ

A : เอ่อ หวังว่ามึงจะไม่หลงตัวเองแน่นะไอ้เหี้ยเอ้ย

B : นี่ ถ้ามึงกลับไปสมองมีพลังกับใบหน้าเป็นแค่หม่ำนี่ มึงจะทำตัวเหี้ยๆเหมือนเก่าอะดิ

คุกกี้ : ก็ไม่ได้เหี้ยขนาดนั้น อาจจะเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้เยอะ สรุปคนเขารู้ด้วยหรอ กูทำอะไรไว้บ้าง ใครแม่งชอบกูบ้างวะ ไม่มีเหี้ยอะไรดีสักอย่าง

C : ไม่มีหรอ มึงก็ได้สมอง

คุกกี้หันมามองตาขวาง : ถ้ามึงยอมรับข้อนี้ถือว่ากูได้คุณสมบติที่ดีอยู่เฟ้ย ไอ้ควาย ไม่ได้เหี้ยไม่ได้แย่ทั้งหมดแล้ว มันมีดีที่เรียนได้ 3.9 แล้วถ้างั้น

A : แค่นั้นมันลบล้างผลกรรมไม่ได้เว้ย

คุกกี้ : อ้าว งั้นกูจะไม่ต้องทำเหี้ยให้มันเสีย 3.9 สิ กูก็มีดี

B : เอ้า พอได้ 3.9 หน้าตาก็อย่างกะหม่ำ แล้วใครรักมึงหน้าหม่ำมันมีมั้ย

คุกกี้ : ขอโทษที่มึงสื่อมานี่ มึงจะบอกว่าบิ๊กดีทูบี ไม่มีสมองยังได้ความรักที่ดีๆมากกว่าหม่ำ แต่กูว่าไม่ใช่ หม่ำจะเหี้ยก็ไม่ได้เหี้ยไปตลอด ยังดีซะกว่าที่มันเป็นสิ่งที่ใช่ของคุกกี้ ของกูเนี่ย แล้วผู้หญิงมันรู้มันคิดไว้ ว่าชอบหม่ำแล้วก็ไม่ได้ชอบบิ๊กเท่าไหร่ 

C : อ้าว  เอ้า โอ้ว แล้วทำไมบุ๋มไม่รักมึง

คุกกี้ : มึงก็อย่าถามมากเลย ไม่รักมันก็เรื่องนึงอาจจะเพราะใบหน้ามันไม่ใช่อะ ไม่ใช่หน้าตาที่บุ๋มเขาจะรักก็ได้

A : ออ โอวววว อูยยยยยย ไอ้บ้า อย่างนี้ก็สร้างความเขื่อหนิเชื่อว่าบุ๋มรักมึงหน้าหม่ำนี่หว่า

คุกกี้ : กูยังไม่ได้เกิดความเชื่อเรื่องหม่ำทำให้บุ๋มรักเสียหน่อย โอเค ..... อืม เรื่องนี้ เรื่องถ้าฉันสูบบุหรี่ยังไงมันไม่ได้กลับไปมีพลังสมองอย่างเงียะ แล้วสมองมันเปลี่ยนเพราะอะไร

A :  ถ้าการตรวจสุขภาพอาจจะมีคำตอบจากหมอว่าบุหรี่ทำลายสมอง

คุกกี้ : แต่มันใช่บุหรี่ของกูหรือเปล่าล่ะ

B : เออมึงก็บ้าไปคิดว่าคนอื่นนั้นจะทำลายไม่ใช่บุหรี่มึงแล้วมึงว่าจะเป็นของใคร ก็โทษหมอโทษจุฬา 

คุกกี้  : ขอโทษนะ กูจะบอกความจริงนะ สัตวแพทย์แม่งลองสูบบุหรี่ก่อนกูจะไปเลียนแบบจุฬาอีก หรือมึงไม่เชื่อ

A : ไม่เชื่อ
B : ไม่เชื่อ
C : ขี้โม้ว่ะ ไม่เชื่อ มันไม่มีหลักฐาน สัตวแพทย์มันรักเรียนมากขนาดนั้นเขาก็รักสมองของเขา พวกเขาจะสูบเร้ออออ

คุกกี้ : C เอาเงิน 6 หมื่นกว่าๆมา พากูไปเข้าสัตวแพทย์ เทคโนโลยีมหานคร
 
C : มึงจะกลับไปหรอ แหม กลับไปว่าเขาสูบบุหรี่

คุกกี้ : เปล่า ไอ้ตอนที่กูเห็นหลักฐานกูก็ไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้ มึงนี่นะไม่เชื่อกูเลย  และก็ไอ้สมัยที่กูอยู่ที่สัตวแพทย์นั่นกูยังไม่ได้สูบบุหรี่ด้วย แต่ตอนนี้กูมีบุหรี่แล้ว มันอาจจะทำให้กูเกิดสมาธิในการเรียน ฝ่าฟันเรียนจนจบแล้วล่ะ 

A  : .......... สูบบุหรี่ ทำให้มีสมาธิได้ อืม....... แล้วมึงเข้าไปเรียนแล้วเกิดอะไรขึ้นในยุคที่มึงมีบุหรี่สูบ

คุกกี้ : กูก็คงถามการเรียนจากการสอนของอาจารย์เขาฉิบหายเลยเพราะไม่รู้เรื่องอะไรเลยแต่อาจจะจบได้เหมือนกันเพราะถามชิบหาย อ่านและอ่านทุกวัน และการมีบุหรี่สร้างสมาธิ สมองโล่งแล้วเนี่ย

A : B แกว่าการสูบบุหรี่ของสัตวแพทย์เทคโนโลยีมหานครกับพวกนิสิตรัฐบาลดังๆ นี่ มันจะทำให้ไอ้กี้เรียนไม่รอดหรือเปล่าวะ คือเราหมายความว่าหัวกะทิพวกนั้นสูบบุหรี่แล้วสุขภาพไอ้กี้จะโดนไอ้พวกนี้เล่นงานจนตาย

คุกกี้ : หืม ..... หือ .........  แล้ว ....... การสูบบุหรี่ของกูจะไม่ได้เรียนได้สูงระดับพวกเหี้ยสัตวแพทย์นี่บ้างหรอวะ กลายเป็นว่า พวกเหี้ยนี่สูบบุหรี่เรียนสูงกว่ากูได้หมดแม่งก็เรียนรอดกัน กูอาจจะรอดแบบคะแนนต่ำกว่าใครเลย

A : .....คุกกี้ กินเหล้ามั้ย ..... ออ ลืม คุกกี้มันไม่ติดแอลกอฮอล์ แต่มันติดบุหรี่

คุกกี้  : ปัจจุบันมีบางคนที่เขาอาจจะเห็นความเป็นจริง ยังมีเจ้านิว วรพล มงคลศิลป์ ที่ยังคอยคุย และสูบบุหรี่เหมือนกัน เขาก็มาเกริกเหมือนกัน ไม่ได้เก่งเรื่องจดจำ เรียนรัฐประศาสนศาสตร์จบไปแล้ว นี่เป็นอะไรที่คุกกี้และนิวไม่ได้ไร้ค่าเรื่องปริญญาตรี 

ตอนนี้กี้ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรเรื่องบุ๋มบิ๋มหรอก ตั้งแต่ตอนบุ๋มเป็นแพทย์ศิริราข ทำไมกี้เริ่มรู้สึกศรัทธาน้อยลง และตอนหลังเริ่มรู้อะไรมากขึ้น มันเหมือนกับรับไม่ได้ที่รู้แล้ว ถ้าข้อมูลที่สืบได้ว่าแจ้มันรักบุ๋มคนนึงจริงๆเนี่ย ......คงจะไม่มีใครรักอีนี่จริงๆ 

วรางคณาที่แต่งงานแล้วนี่......เจ้าพีทสามีเขาจะอธิบายยังไงกับเรื่องแมวชื่อวรางคณาที่มารักกี้วะ
 


Create Date : 20 มกราคม 2565
Last Update : 24 มกราคม 2565 19:58:24 น. 0 comments
Counter : 281 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

คุกกี้คามุอิ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add คุกกี้คามุอิ's blog to your web]
space
space
space
space
space