หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2563
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
16 ตุลาคม 2563
 
All Blogs
 
ในอ้อมกอดแห่งทะเล : วิศวนาถ

เรื่อง : ในอ้อมกอดแห่งทะเล
ผู้ขียน : วิศวนาถ
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
ปีที่พิมพ์ : 2539
ภาพปก : ฟารุต สมัครไทย
เล่มเดียวจบ


        หลายคนรู้จักผลงาน ของ วิศวนาถ จาก นวนิยาย “หงส์เหนือมังกร” หรือ “หัวใจและไกปืน” หรือจากผลงานเชิงธรรมะในนามปากกา ภูเตศวร อย่าง ร่าง มารโลเก มุนี หรือ สัญญาจากลาซา แต่สำหรับ “ในอ้อมกอดแห่งทะเล”นี้ เป็นผลงานนิยายขนาดสั้นสิบตอนจบ ที่สะท้อนอารมณ์ความรัก ความรู้สึก ของตัวละคร ซึ่งเป็นอีกสไตล์หนึ่งของผู้เขียน
++++++++++++++++++++++
     เก็บเถิด เก็บความรู้สึกรักนั้นไว้
เหมือนทะเลยามสงบราบเรียบ
หากทะเลฤา มิเคยคลั่ง
หากรักฤา มิเคยท่วมท้น
ล้นความรู้สึกที่เก็บไว้


       จากข้อมูลในหนังสือเล่มนี้ ทราบแต่เพียงว่า ในอ้อมกอดแห่งทะเล เป็นงานเขียนที่ลงเป็นตอนๆในนิตยสารเปรียว ก่อนจะนำมารวมเล่มครั้งแรก และไม่แน่ใจว่าครั้งเดียวด้วยหรือไม่

        สำหรับนิยายเรื่องนี้ บอกเล่าเรื่องราวของ ตฤณ ผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง ซึ่งเขาประกาศชัดเจนว่า เป็นคนรักคนยาก ชีวิตยาวนานผ่านเลย ผ่านไป ไม่เคยพบ ผู้หญิงที่รู้สึกรัก สักคน ตฤณทำแต่งาน จริงจังและมุ่งมั่นในการก้าวเดินสู่ความสำเร็จ เพราะเขาถือคติว่า งานคือเกียรติยศของมนุษย์ และงานเท่านั้น จึงอวยทุกสิ่งอันเป็นความสุขให้แก่คน
ตราบจนกระทั่งเขาได้พบกับสิริน
             ++++++++++++++++++++
       สิริน เด็กสาวกำพร้า ที่ถูกพ่อแม่นำมาทิ้งไว้ยังสถานสงเคราะห์ตั้งแต่จำความไม่ได้ เติบโตมากับสภาพแวดล้อมที่ขาดความรัก ความอบอุ่น จนสร้างกำแพงหนาทึบ ปิดกั้นหัวใจตัวเองเอาไว้ เพราะเธอกลัว กลัวว่าเมื่อรักแล้ว จะต้องสูญเสียมันไป แต่ถ้าไม่รักก็จะไม่มีความสูญเสียเกิดขึ้น

      เด็กสาวต้องหาเลี้ยงส่งเสียตัวเองให้เรียนหนังสือ ด้วยการสมัครเป็นพนักงานขายหนังสือ จนมีโอกาสได้พบกับหนุ่มใหญ่ อย่างตฤณ เขาประทับใจในตัวของเธอ จนอยากจะรู้จักให้มากยิ่งขึ้น ยิ่งเมื่อได้ล่วงรู้ถึงชีวิตของเด็กสาว แปรเปลี่ยนความสงสารนั้น ให้กลายเป็นความรักโดยไม่รู้ตัว
       +++++++++++++++++
          ตฤณตามไปดักพบเธอ เพราะรู้ว่าสิรินมักจะใช้เวลาว่างจากงานและการเรียนแวะเวียนมาที่สถานสงเคราะห์บ้านปากเกร็ดที่เคยอยู่ตั้งแต่เยาว์วัย จนทำให้เขารู้จักตัวตนของเธอมากขึ้น สิรินเองก็เริ่มเปิดหัวใจให้ชายหนุ่ม แม้ว่าในใจจะยังหวั่นกลัวอยู่ลึกๆก็ตาม
         +++++++++++++++++++++

        “เขาเลวนักหรือ?” อีกฟากฝั่งของใจ เอ่ยถามแทนผู้ชายคนนั้น
      “เปล่านี่” คำตอบสวนออกมาอย่างรวดเร็ว
        “จะกับใครไม่รู้ แต่กับเราเขาอ่อนโยนทีเดียว”

         “หรือว่าเรากลัว?” คำถามยังคงผุดขึ้นเป็นระลอกเพราะในอดีตครั้งที่ยังเป็นเด็กกำพร้าในบ้านสงเคราะห์ยังฝังแน่น
      “เพราะผู้ชายทิ้งแม่... แม่จึงทิ้งเรา”
          แผลร้ายที่ฝังลึกในหัวใจ ฤาง่ายที่จะลบเลือน?
++++++++++++++++++++++
        แต่ตฤณ ก็ได้พิสูจน์ให้เธอเห็น ด้วยความรัก ความจริงใจของเขา เมื่อสิรินประสบอุบัติเหตุจนขาหัก เขาได้ช่วยดูแลเธอ จนหญิงสาวเกิดความประทับใจและยอมเปิดใจตัวเองอีกครั้ง


       อุบัติเหตุครั้งนั้น ทำให้ เขาได้โอกาสพาเธอไปพบกับคุณสายใจผู้เป็นมารดาและได้พักฟื้นอยู่ที่บ้าน ความสัมพันธ์ในครอบครัวอันอบอุ่นของตฤณ และการยอมรับเธอเข้ามาเป็นสมาชิกในบ้านนี้ ทำให้สิรินเริ่มผูกพันกับเขาโดยไม่รู้ตัว คุณสายใจเองก็เอ็นดูเด็กสาวกำพร้าคนนี้ ไม่ต่างกับเป็นลูกสาวคนหนึ่ง
++++++++++++++++++++
       ด้วยกำลังใจจากสองแม่ลูกทำให้สิริน สามารถฟันฝ่าอุปสรรคชีวิต จนเรียนจบ และก้าวมาถึงวันรับปริญญาในที่สุด ตฤณ ถือโอกาสนั้น พาเธอไปเที่ยวทะเลที่หาดบางแสน ทะเลที่สิรินชอบนักหนา
++++++++++++++++
    “สิรินชอบมองดวงอาทิตย์เวลาจะตก ยิ่งอยู่ชายทะเลยิ่งชอบ”
    “สิรินชอบทะเลหรือ?”
    “ค่ะ เวลาว่างๆสิรินจะออกไปนั่งที่ชายทะเล มันกว้าง... สวย... สงบ      แต่บางครั้ง ก็ดุร้ายน่ากลัว”
        “เขาว่า คนชอบทะเลต่างหากที่น่ากลัว” ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ

          +++++++++++++++++++
        และในโอกาสนั้นเอง ที่เขาตัดสินใจของเธอ แต่งงาน สิรินตอบตกลง และบังเอิญต่อมา เธอก็ได้รับบรรจุเข้าทำงานที่ภูเก็ตพอดี มันเป็นงานที่สิรินปรารถนามาตั้งแต่แรก

          ด้วยความรักและตามใจหญิงที่เขารัก ตฤณยินยอมให้เธอไปทำงานที่นั่น แม้ทั้งคู่จะต้องห่างกันไปบ้างก็ตาม เขาไปส่งเธอที่สนามบิน โดยมอบพระเครื่องของตัวเองให้เธอ เป็นที่ระลึกแทนความห่วงใยของเขา
+++++++++++++++++++++++
     “พี่ให้สิรินจ้ะ” เขาบอกเธอเบาๆ
       “แล้วพี่ตฤณจะใช้อะไรล่ะคะ” เธอถาม เพราะเห็นเขาสวมสร้อยพระเส้นนั้นติดตัวอยู่ตลอดเวลา
        “ไม่เป็นไรหรอก พี่เพียงแต่ต้องการให้สิรินรู้ว่า ไม่มีอะไรในโลกที่พี่รักเท่าสิริน เวลาเห็นสร้อยเส้นนี้สิรินจะได้นึกถึงพี่ตฤณบ้าง เท่านี้ก็พอแล้ว”
         “สิรินจะนึกถึงพี่ตฤณทุกวัน”
คือคำมั่นสัญญาที่เธอให้กับเขา
โดยหารู้ไม่ว่านั่นคือ การพบกันเป็นครั้งสุดท้าย!!
          ++++++++++++++++++++
     เครื่องเจ็ดสามเจ็ด ร่วงทะเล...
      ข่าวแพร่สะพัดทั้งทางวิทยุและโทรทัศน์ ในค่ำวันนั้น ขณะที่ตฤณตัวชา แข็งค้าง เขานึกถึงหญิงคนรัก
         ตฤณได้สิรินกลับคืนสู่อ้อมแขนอีกครั้ง เขาได้เธอคืนจากอ้อมกอดแห่งทะเลที่เธอรัก ได้เธอขึ้นมาจากอ่าวกะตะ
       พร้อมกับรอยยิ้มของธอที่ปราศจากวิญญาณ มือผอมเรียวยังกุมพระเครื่องที่เขามอบให้ แนบอก คล้ายจะบอกว่า

   แม้วินาทีแห่งลมหายใจสุดท้ายขาดหาย
สิรินก็มิลืมเลือนพี่ตฤณ ของสิริน ตลอดกาล...


 


Create Date : 16 ตุลาคม 2563
Last Update : 16 ตุลาคม 2563 7:15:31 น. 2 comments
Counter : 168 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
เป็นแนวที่ฉีกสไตล์ตัวเองของวิศวนาถ พอสมควรเลยนะคะ


โดย: ไตรตรา วันที่: 27 ตุลาคม 2563 เวลา:14:40:25 น.  

 
คุณไตรตรา : เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นๆ แต่สะเทือนอารมณ์มากเลยครับ คิดว่า น่าจะพิมพ์แค่ครั้งเดียว เพราะผมไม่เห็นมีพิมพ์ออกมาอีกเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 28 ตุลาคม 2563 เวลา:10:08:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.