หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2564
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
5 สิงหาคม 2564
 
All Blogs
 
ดอกกระถินริมรั้ว : โบตั๋น

เรื่อง : ดอกกระถินริมรั้ว
ผู้ขียน : โบตั๋น
สำนักพิมพ์ : ชมรมเด็ก
ปีที่พิมพ์ : 2534
เล่มเดียวจบ


         ในความทรงจำ ผมคุ้นว่าเคยชมละคร ดอกกระถินริมรั้วครั้งแรก ทางช่องเจ็ด ที่นำแสดงโดย สามตัวละครเอก คุณชฎาพร รัตนากรในบท กระถิน คุณเบน อิสรางกูร ณ อยุธยา ในบท หิมวัตและ คุณทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ในบทไอ้หยิก น้องชายนางเอก แต่ก็จำรายละเอียดเรื่องนี้ไม่ได้เลย นอกจากบุคลิกห้าวๆของกระถินและพระเอกที่เป็นอดีตนักมวย หากสิ่งที่กลับจดจำได้เป็นอย่างดีคือเพลงประกอบละครเรื่องนี้ ที่ไพเราะติดหูมาจนถึงทุกวันนี้ นั่นก็คือเพลง “ดาวบนดิน” ที่ขับร้องโดย คุณแหม่ม พัชริดา วัฒนา และ เพลง ไม่ใช่ดาว โดยฝีมือการร้องของ คุณทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ภายหลัง นวนิยายเรื่องนี้ ยังนำมาสร้างเป็นละครในเวลาต่อมาอีกครั้ง

หากเธอเป็นดาว คงส่องแสงแพรวพราวระยับดวงตา
อยู่บนฟ้า ฟ้าก็คง โอบล้อมด้วยห่วงเธอ
แอบอิงกันและกัน ผูกพันรักนั้นเสมอ
ได้เจอ ทางฝัน ที่มันทอดยาว...
(เพลง ไม่ใช่ดาว : ศิลปิน ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง)


          วิเมลือง ม่ายสาวใหญ่ลูกสอง ที่มีภาระต้องดูแลมารดาที่ชราภาพ กำลังมองหาผู้มาช่วยดูแลบ้านแทนเด็กสาวที่เพิ่งลาออกไป และโชคดีที่ เพื่อนของเธอช่วยติดต่อ พาสุมนา เด็กสาวจากต่างจังหวัดมาช่วยงานนี้แทน เธอทราบภายหลังว่า สุมนา หรือดอกไม้ วัยยี่สิบเอ็ดปี เพิ่งอกหักจากคู่หมั้นหนุ่มคือ ครูวงกต เพราะถูกเพ็ญจันทร์ลูกสาวกำนันที่แอบชอบครูวงกตอยู่มอมเหล้า จนได้เสียกัน ทำให้เขาต้องยอมมาแต่งงานกับเพ็ญจันทร์ แทน

          ดอกไม้ไม่อาจอยู่ที่นั่นได้เพราะถูกคุกคามจากทั้งกำนัน และ พรชัย พี่ชายของเพ็ญจันทร์ที่แอบชอบเธออยู่เช่นกัน จนต้องมาอาศัยทำงานอยู่กับวิเมลือง ที่กรุงเทพฯ แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเธอตั้งครรภ์

           สุมนัส หรือกระถิน คือเด็กเพศหญิงที่ถือกำเนิดขึ้น และวิเมลือง ก็ช่วยรับเลี้ยงไว้ด้วยความรักและสงสาร เธอเองก็มีลูกอยู่แล้วสองคน คือ อภิราม ลูกชายซึ่งไปเรียนต่อเมืองนอกและต่อมาก็ใช้ชีวิตแต่งงานกับหญิงต่างชาติที่นั่นเลย ส่วนลูกสาวคืออภิรุม ก็เติบโตมาเป็นสาวทอมที่มีนิสัยสมบุกสมบัน และพลอยทำให้ กระถินติดนิสัยห้าวๆ เช่นนั้นไปด้วยโดยไม่รู้ตัว

           ครูวงกต พยายามติดตามหาตัวดอกไม้จนพบ แต่ก็ได้รับการปฏิเสธ เขาเองก็ไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับเพ็ญจันทร์ เพราะหล่อนต้องการเอาชนะดอกไม้เท่านั้น เมื่อทุกอย่างสัมฤทธิ์ผลแล้ว หล่อนก็เบื่อหน่าย และหันไปติดผู้ชายคนอื่นๆ โดยเฉพาะบรรดานักร้อง นักดนตรี และใช้ชีวิตอย่างเสเพล ภายหลังจากมีลูกคนหนึ่ง ชื่อสุวินัย หรือ หยิก และทิ้งเอาไว้ ครูวงกตผู้พ่อเลี้ยง

           ครูวงกต ต้องย้ายไปสอนยังโรงเรียนห่างไกลอีกแห่งหนึ่ง หลังจากมีปากเสียงกับ เพ็ญจันทร์บ่อยครั้ง เขาตัดสินใจฝากไอ้หยิกไว้กับ นางเวียนน้องสาว ที่แต่งงานไปกับ นายชัย คนงานในไร่ พร้อมเงินมรดกส่วนของเขาเพื่อลูกชายคนนี้ แต่แล้ว ในวันที่เขาจะกลับมารับเด็กชายไปอยู่ด้วยกัน ครูวงกต ก็เกิดหายสาบสูญไปเฉยๆอย่างไร้ร่องรอย เด็กชายสุวินัย เติบโตมาท่ามกลาง ความอ้างว้างโดดเดี่ยว และขาดความรัก เขาถูกนางเวียนใช้ให้ทำงานอย่างหนัก จนกลายเรียนไม่จบ และสุดท้ายก็กลายเป็นคนติดยา โดยไม่รู้เลยว่า มรดกที่ครูวงกตมอบให้ไว้ผ่านน้องสาว จะถูกโกงเอาไปเป็นของตัวนางเวียนเอง

           กระถินเติบโตมาเป็นสาวน้อยที่ห้าว มุทะลุ ภายนอกดูเหมือนเด็กผู้ชาย เพราะมีอภิรุมเป็นต้นแบบ เมื่อดอกไม้ ได้รับการติดต่อจากพ่อให้กลับไปยังบ้านเกิด เพื่อดูแลที่นาและมรดกของตนเอง ทำให้กระถินติดตามมาที่เมืองนี้ด้วย และตั้งเป้าว่า จะเปิดสนามยิงปืนและกีฬาการต่อสู้ต่างๆที่ตนเองถนัด ที่นั่นเอง เธอได้พบกับ ไอ้หยิก น้องชายต่างแม่ ที่มีท่าทีรังเกียจและอาฆาตอย่างเห็นได้ชัด จนแทบจะเข้ามาทำร้ายเธอ

          ชีวิตของหยิกหรือสุวินัย ตกต่ำขีดสุดจนกลายเป็นคนติดยาเสพติด เพราะคิดว่า ดอกไม้และลูกสาวเป็นคนแย่งเอา พ่อของตนไป โดยไม่เคยกลับมารับเขาตามคำสัญญา เขาจึงรู้สึกเกลียดชัง กระถินตั้งแต่แรกเห็น แม้ว่าต่อมาชีวิตของเขา จะเริ่มดีขึ้น เพราะมี พี่วัต หรือ หิมวัต หัวหน้าค่ายมวยและอดีตนักมวยวัยสามสิบหกปี เป็นคนช่วยชุบชีวิตของเขาให้เกิดใหม่ขึ้น

     “ไม่รู้ว่าจะเกิดมาทำไม แม่เขาว่าอย่างน้อยเขาก็ให้ชีวิตผม ใครๆก็รักชีวิต แต่ผไม่รักหรอก ชีวิตบัดซบ”

         “แต่เอ็งเกิดมาแล้วนะหยิก ทำตัวแบบนี้ก็เสียกับตัวเอง ทำไมเราไม่พิสูจน์ให้โลกรู้ว่า ถึงไม่มีเขา เราก็อยู่ได้และอยู่อย่างดีด้วย นี่เท่ากับว่าเอ็งต้องพึ่งพาเขา พอเขาไม่ให้พึ่ง เอ็งก็ก็ช่วยตัวเองไม่ได้ กลายเป็นหมาข้างถนน ถ้าเอ็งช่วยตัวเอง พี่ก็พร้อมจะช่วยเอ็ง เมื่อเอ็งยืนอยู่บนสองขาของตัวเองได้ เอ็งก็จะหัวเราะเยาะเขาได้ เย้ยเขาได้ว่า ไม่มีเขาเอ็งเอาตัวรอดได้ไง เท่ากับตบหน้าคนพวกนั้นทุกคนเลย”

         หิมวัต ลูกชายนายตำรวจ เคยมีอดีตเป็นเด็กเกเร ที่มีประวัติชีวิตโชกโชน เขาใช้ชีวิตวัยหนุ่มอย่างคุ้มค่า กับสตรีต่างๆไม่เลือกหน้า รวมถึงเพ็ญจันทร์ ก็เคยผ่านเข้ามามีความสัมพันธ์กับเขาเช่นกัน แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง หิมวัตก็กลับตัวกลับใจ สร้างฐานะตัวเอง ด้วยการเปิดค่ายมวยขึ้น จากความสนใจในเชิงชกต่อยเป็นทุนเดิม และยังเปิดร้านขายอุปกรณ์กีฬาต่างๆ อีกด้วย เขาสงสารหยิก ที่ต้องหนีร้อนมาพึ่งเย็น เมื่อ นางเวียน ใช้งานเด็กหนุ่มผู้น่าสงสารราวกับทาส เขาจึงตัดสินใจรับอุปการะหยิกไว้ที่ค่ายมวย คอยให้กำลังใจและช่วยทำให้อีกฝ่ายเลิกยาเสพติดได้สำเร็จ

    บุคลิกหนุ่มใหญ่นักกีฬามาดแมนของเขา เป็นที่สนใจของสตรีสาวหลายคนในตัวเมือง แต่หิมวัตก็ยังไม่เคยคิดจะลงหลักปักฐานกับใครสักคน
      จนกระทั่งเขาได้พบกับกระถิน...

        เขาเคยแอบสนใจ ดอกไม้ แม่ของกระถิน สมัยที่ตัวเองเพิ่งแตกเนื้อหนุ่มมาก่อน จนกระทั่งได้มาเจอลูกสาวของดอกไม้ในวันนี้ วันที่หล่อนบุกเข้ามาหาเขา เรื่องน้องชายของหล่อน ส่วนกระถินเองก็เพิ่งเคยเผชิญหน้ากับ ลูกพี่ของ หยิก เป็นครั้งแรก

        หญิงสาวนึกภาพลูกพี่ของพวกนักมวย คงเป็นชายผิวดำ ร่างใหญ่ใบหน้ากร้านตามแขนขามีรอยสัก พูดจานักเลง แต่ชายคนที่ออกมาพบหล่อนนั้นเป็นชายหนุ่มใหญ่ ผิวค่อนข้างคล้ำก็จริง แต่ไม่มีบุคลิกของนักเลงบ้านนอกแม้แต่น้อย อายุคงประมาณสามสิบห้ามากหรือน้อยกว่านั้นไม่กี่ปี รูปร่างดีอย่างนักกีฬา ตัดผมเกรียน กิริยาคล้ายทหาร เสื้อยืดและกางเกงที่สวมเป็นชุดกีฬามียี่ห้ออย่างดี...

         ในขณะที่ หิมวัตเองก็อดประหลาดใจกับตัวเองไม่ได้... เด็กสาวท่าทางทอมบอย ที่ไม่ได้มีเสน่ห์เร้าใจทางเพศ อย่างสาวสวยคนอื่นที่เขาเคยพานพบและมีความสัมพันธ์มาด้วย สักนิดเดียว แต่เขารับรู้ว่าหล่อนมีความเป็นหญิงอย่างเต็มตัว มันทำให้เขาตัดสินใจพาตัวเองเข้ามาพัวพันกับชีวิตของเธอ และน้องชาย กระถินเองก็ไม่ชอบหน้า หิมวัตนัก เด็กสาวมองว่าเขาเป็นนักเลงอันธพาล ชอบชกต่อยซึ่งเป็นอคติส่วนตัว แต่เพราะกระถินต้องมารับผิดชอบที่ดินจำนวนมากที่เป็นมรดกของมารดา ทำให้เธอต้องหาใครสักคนที่ไว้ใจได้ มาช่วยเหลือ หญิงสาวจึงจำต้องคบหากับหิมวัต เพื่อประโยชน์ของตัวเอง
ในเวลาเดียวกัน นั้นเอง ที่จันทร์เพ็ญ ก็ปรากฏตัวขึ้น และหิมวัต ก็ไปขอร้องเธอให้ไปพบหยิก ลูกชายของตนเอง แต่แล้วคืนนั้น จันทร์เพ็ญ ก็ถูกฆ่าปาดคอจนตายอย่างน่าสยดสยองในโรงแรม

       หิมวัตถูกควบคุมตัว เพราะคิดว่าเป็นฆาตกร แต่แล้วเขาก็พิสูจน์ตัวเองได้ในที่สุด และทำให้กระถินเริ่มมองเขาในอีกแบบหนึ่ง บุคลิกภายนอกที่ดูดิบเถื่อน แต่มีความเป็นลูกผู้ชายเต็มตัว และที่สำคัญ มันทำให้หล่อนเริ่มหวั่นไหวกับตัวเอง ทุกครั้ง ที่ถูกเขาสัมผัสใกล้ชิด ด้วยความเสน่หา...

        การค้นพบศพของ ครูวงกต ทำให้ สุมนัสและสุวินัย สองพี่น้องต่างพ่อสามารถปรับความเข้าใจ กันได้ในที่สุด หากปมปริศนาการหายสาบสูญไปของบิดาบังเกิดเกล้าที่ พยายามจะรื้อฟื้นค้นหา กลับนำพาซึ่งเหตุการณ์เลวร้ายต่างๆตามมา สุวินัยหรือหยิก ถูกลอบยิง เหมือนต้องการฆ่าปิดปาก

         หากด้วยความช่วยเหลือของ หิมวัต และเพื่อนนายตำรวจ นั่นเอง ที่ตามล่าตัวผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารเหล่านั้น นางเวียนและนายชัย สามี ที่ต้องการฮุบมรดกทั้งหมด และกำจัด ครูวงกต แล้วแอบฝังกลบเกลื่อนหลักฐานเอาไว้ ทำให้ครูวงกต ไม่อาจจะเดินทางมารับตัวไอ้หยิก ตามที่เคยสัญญากับเด็กชายเอาไว้ได้
          ส่วนเพ็ญจันทร์เอง ก็ถูกมือสังหารที่นางรื่น เมียของ พรชัย พี่ชายหล่อนเอง ส่งมาเพื่อฆ่าปาดคอในโรงแรม เพราะไม่ต้องการให้เพ็ญจันทร์ รับส่วนแบ่งมรดก ในส่วนของตัวเอง เรื่องนี้ ทำให้พรชัยและนางรื่น แตกคอกันในที่สุด

         เมื่อทุกอย่างจบสิ้นลง หยิกจึงตัดสินใจบวชอุทิศส่วนกุศล ให้กับบิดาของเขา และหลังจากสึกออกมาแล้ว เขาก็มาทำงานให้หิมวัต ในขณะที่ปมปัญหารักของ หิมวัต หนุ่มใหญ่กับสาวน้อยจอมห้าว ก็ยังไม่ยอมลงตัวเสียที ในเมื่อกระถินเองก็ยังหวั่นกลัวความรัก หญิงสาวกลัวว่าตนเองจะเหมือนดอกไม้ผู้เป็นแม่ ที่ต้องพลาดท่าเสียทีให้กับผู้ชาย แล้วก็ต้องมานั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าด้วยความอาดูร
         เมื่อผู้ชายทุกคน มองเห็นเธอเป็นเพียง ดอกกระถินริมรั้ว!

          “คุณเห็นกระถินเป็นดอกไม้ริมรั้วบ้าน จะเด็ดเมื่อไรก็ได้” หญิงสาวยังสะอื้นต่อว่าเขาอีก
        “ไม่แล้ว กระถินจ๋า ผมไม่ได้เหยียดหยามลูกผู้หญิงอย่างกระถินเลยนะ รู้หรอกว่าชื่อก็คือชื่อ ถึงชื่อจะเป็นดอกไม้ริมทาง แต่จริงๆ แล้ว เป็นดอกไม้ที่มีหนามคมกริบเลยเชียว นอกจากมีปืนเป็นอาวุธแล้วยังมีน้ำตาเป็นอาวุธที่ร้ายกว่าหลายเท่านัก นี่ถ้ากระถินเอาปืนจี้ผมนะ ผมอาจจะยิ่งฮึด บ้าขึ้นมาเลยปล้ำเสียเลย ไม่มาเช็ดน้ำตาให้อย่างนี้หรอกนะ”
          เขาหัวเราะ แล้วก็อดมิได้ที่จะก้มลงจูบแก้มที่เปียกชื้นของหล่อน...


      ในที่สุด ทั้ง ไอ้หยิก และ อภิรุม จึงต้องวางแผนร่วมกัน เพื่อทำให้ คนทั้งคู่ได้เปิดใจต่อกันได้สำเร็จ แต่กว่าจะลงเอยด้วยความหวานชื่นของความรัก หิมวัตก็แทบจะจะถูกสาวน้อยจอมห้าว ยิงปืนใส่เสียจนถอดใจ แต่ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน และความรักที่มีให้หล่อนอย่างเต็มเปี่ยมทั้งหัวใจ มีหรือที่คนอย่างเขาจะยอมแพ้!

     จะเจอกับเธอ
     ฉันคนนี้ จะคอย ปลอบขวัญตัวเธอ
      จะไม่ยอม ให้ใจเธอ บอบช้ำอีกต่อไป
       จะคอยเป็นดั่งเงา ติดตามไม่ว่าแห่งไหน
      แม้เธอ เป็นได้ แค่ดาวบนดิน
(เพลง ไม่ใช่ดาว : ศิลปิน ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง)


       ส่วนใหญ่ในจำนวนนวนิยายหลายเรื่องของโบตั๋น จะมีเนื้อหาค่อนข้างเคร่งเครียด เต็มไปด้วยประเด็นปมปัญหาต่างๆผ่านเข้ามาสู่ตัวละคร และสะท้อนภาพชีวิตผู้คนได้อย่างถึงแก่น แม้ว่า ดอกกระถินริมรั้วเรื่องนี้ อาจจะไม่ได้เข้มข้น หรือหม่นทึบ ในสไตล์หลักของโบตั๋น และออกไปทางแนวนิยายรักก็ตาม หากก็ยังนำเสนอเรื่องราวของผู้คนที่พบได้ทั่วไปในสังคมปัจจุบัน ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกิเลส ตัณหา และความต้องการ ตามรูปแบบของมนุษย์ปุถุชน ไม่ว่าจะเป็น ตัวร้าย ตัวเอก หรือแม้แต่พระเอก นางเอก ของเรื่อง ก็ตาม อันเป็นจุดเด่น ที่พบได้ในงานวรรณกรรมของนักเขียนศิลปินแห่งชาติ ผู้นี้ครับ



Create Date : 05 สิงหาคม 2564
Last Update : 5 สิงหาคม 2564 12:30:50 น. 2 comments
Counter : 572 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอพีย์, คุณ**mp5**, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณhaiku, คุณnewyorknurse


 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 5 สิงหาคม 2564 เวลา:15:05:27 น.  

 
คุณ **mp5** ขอบคุณมากๆนะครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 6 สิงหาคม 2564 เวลา:13:34:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 78 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.