หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2561
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
24 กรกฏาคม 2561
 
All Blogs
 
ค่าน้ำใจ : ลักษณ์ โรจนา



เรื่อง : ค่าน้ำใจ
ผู้เขียน : ลักษณ์ โรจนา
สำนักพิมพ์ : โชคชัยเทเวศร์
ปีที่พิมพ์ : 2515
เล่มเดียวจบ




         เขาซุกตัวอยู่ในมุมมืดอย่างมิรู้สึกเบื่อหน่าย ทอดสายตาผ่านม่านฝนสีขาวที่โปรยเป็นละอองฝอย ก้มมองนาฬิกาข้อมือ ซึ่งลำแสงสีเขียวของหน้าปัตถ์พรายน้ำ ชี้บอกเวลาทุ่มครึ่งพอดี

     “ไปติดฝนอยู่ที่ไหนหนอ”   ชายหนุ่มรำพึงในใจถึงสหายรักร่วมเป็นร่วมตายที่ตนกำลังรอคอยอยู่ “หรือไปมีเรื่องกับใคร” นึกในแง่อกุศล ฉับพลัน ความห่วงใยก็เพิ่มพูนขึ้นเป็นทวีคูณ เมื่อนึกถึงสภาพของตนเอง และเพื่อนรักว่าขณะนี้ มิได้อาศัยอยู่บนผืนแผ่นดินอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของตน...

         สิบปีก่อน เอกวัจน์ ราชวาริน เด็กหนุ่มผู้กำลังศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ จากจุฬาฯ ตัดสินใจหันหน้าหนีสังคม เมืองกรุง เพราะมีเรื่องขัดใจกับ พระยาอรรถราชวาริน ผู้เป็นบิดา เมื่อท่านตัดสินใจที่จะมีภรรยาใหม่ หลังจากมารดาของเขาเสียชีวิต  เด็กหนุ่มออกเดินทางร่อนเร่พเนจร จากกรุงเทพฯเมืองฟ้าอมร จนสู่ปลายสุดแผ่นดินด้ามขวาน แล้ว ข้ามมาอยู่ยังปีนัง ทำงานอยู่ที่นี่โดยไม่เปิดเผยตัวตนนอกจาก ใช้ชื่อ “วัจน์ สุวิมล” 

     ที่ดินแดนปีนังแห่งนั้นเอง เขามีโอกาสรู้จัก ทวิ ศราวุธ สหายชาวไทย ที่เดินทางมาเผชิญโชคเช่นกัน ทั้งคู่ต่างคบหาเป็นเพื่อนรัก โดยไม่เคยไต่ถามที่มาของแต่ละคน ตราบจนกระทั่งถึงวันนี้ เมื่อทวิ เดินทางกลับมายังบ้านพัก ท่ามกลางสายฝน ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มผิดปกติ

     ทวิ บอกเขาว่า เจอหนังสือพิมพ์ ที่น้องก้อย น้องสาวเพียงคนเดียวของเขาลงข่าวขอให้ทวิเดินทางกลับพระนคร เพราะขณะนี้ บิดา เลี้ยงของเขาได้เสียชีวิตลงแล้ว เมื่อนั้นเอง เอกวัจน์ จึงได้รู้ว่า ทวิ หนีออกจากบ้าน เพราะคุณสมัย แม่ของตนกับน้องก้อย ตัดสินใจแต่งงานใหม่ และด้วยความเสียใจ เขาจึงตัดสินใจออกเดินทางเพียงคนเดียว และขอให้น้องสาวสุดที่รัก คอยส่งข่าว วันใด ที่พ่อเลี้ยงเสียชีวิตลง เขาจะเดินทางกลับไปรับตัว น้องก้อย มาอยู่ร่วมกัน

       แต่สิ่งที่ เอกวัจน์ เพิ่งทราบ ก็คือ พ่อเลี้ยงของทวิ ก็คือ พระยาอรรถราชวาริน บิดาของเขานั่นเอง!

     ชายหนุ่มสองคน ผู้มีชะตากรรมร่วมกัน ตัดสินใจเดินทางกลับสู่พระนคร คนหนึ่ง เพื่อจะไปรับน้องสาวมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน หากอีกคนหนึ่ง ก็เพื่อจะกลับมาแสดงความเสียใจ ต่อบิดา ผู้ล่วงลับ โดยไม่ได้คิดถึงเรื่องมรดกใดๆทั้งสิ้น แต่แล้ว ระหว่างการเดินทางนั้นเอง เอกวัจน์ สังเกตว่า มีคนสะกดรอย ตาม ทวิ ไม่ให้คลาดสายตา แต่กว่าที่เขาจะเฉลียวใจ ทุกอย่างก็สายเกินไป เมื่อทวิ ทุกกลุ่มคนปริศนา ลอบสังหาร จนเสียชีวิต!

       ก่อนตาย ทวิ ได้ฝากฝัง ให้เขาช่วยดูแล น้องก้อย น้องสาวสุดที่รักของเขา แม้จะไม่รู้จักอีกฝ่ายเลย แต่ด้วยสัจจะลูกผู้ชาย เอกวัจน์รับปาก ก่อนที่ทวิ จนหมดลมหายใจลง เขาเดินทางไปที่บ้านราชวาริน บ้านเดิมของตัวเอง อีกครั้ง ที่อยู่ถนนติวานนท์ นนทบุรี ในสภาพซอมซ่อ และพบว่า ที่นั่นไม่มีใครจดจำเขาได้เลย เพราะคนเก่าแก่ต่างก็ทยอยออกไปจนหมดสิ้น ตั้งแต่สิ้นบุญบิดาของเขาและ นางสมร ญาติของนางสมัย แม่ทวิ เข้ามาอาศัยอยู่พร้อม ไพพรรณ บุตรสาว ที่เอาแต่ใจตัวเอง และระหว่างการเดินทางเข้ามานั่นเอง ที่เขาถูกรถเฉี่ยวจนบาดเจ็บ

       หญิงสาวที่นั่งมาในรถ คือ คุณก้อย หรือ ทัชวรรณ ศราวุธ นั่นเอง หล่อนเติบโตขึ้นมากจนเป็นสาวสวย และเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินทั้งหมด ของพระยาอรรถราชวาริน โดยมีทนาย คุณหลวงดำรง เที่ยงธรรมกุล คอยช่วยเหลือ เพื่อตามหา คุณเอ หรือ เอกวัจน์ ราชวาริน ทายาทที่แท้จริงให้พบ ก่อนวันเปิดพินัยกรรมหรือวันที่เธออายุครบกำหนด

        ทัชวรรณ สงสารชายหนุ่มที่ตนเองไม่รู้จัก เลยให้เขามาทำแผล และเมื่อรู้ว่า เขาไม่มีงานทำ แต่มีความรู้ทางช่าง เป็นจังหวะที่คนงานในบ้านลาออกพอดี เอกวัจน์ จึงสวมรอย เป็น นายวัจน์ คนงานในบ้านของตัวเอง โดยไม่มีใครรู้ 

         และนั่นเอง ทำให้เขาได้เรียนรู้น้ำใจ อย่างแท้จริง ของแต่ละคน ที่แสดงออกต่อเขา จนเกิดความประทับใจทัชวรรณ โดยไม่รู้ตัว และทำให้เขาเห็นแผนการร้ายของ นางสมร กับไพพรรณ ที่ ชวนบันเจิด ลูกพี่ลูกน้อง ให้เข้ามาสนิทกับทัชวรรณ เพื่อหวังจะ หว่านเสน่ห์ ให้หญิงสาวหลงรัก และแต่งงานด้วย บันเจิดพยายามหลอกล่อเอาเงินจากทัชวรรณ โดยอ้างว่าตนเอง มีทีมงานที่สามารถติดตามหาคุณเอ เอกวัจน์ ได้ และต้องใช้เงินจำนวนหนึ่งใช้ด้วย

        นอกจากนี้ เขายังมีโอกาสพบกับ ศิรินภรณ์ และสุชีวิน กรวิก สองพี่น้องที่อาศํยอยู่ข้างบ้าน และเพื่อนในวัยเยาว์ แต่อนิจจา ที่สุชีวิน ไปเรียนเมืองนอกมานาน และเมื่อกลับมาเป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัยแล้ว ก็กลับจดจำสหายวัยเยาว์ ของตัวเองไม่ได้เลย

        เอกวัจน์ พยายามเลี่ยง การพบปะหลวงดำรงเที่ยงธรรมกุล เพราะรู้ดีว่าชายชราผู้นี้เป็นคนเดียวที่จะจดจำเขาได้อย่างไม่ผิดพลาด ตอนนี้เขายังไม่อยากเผยตัว เพราะต้องการสืบหาฆาตกรที่สังหาร ทวิ เพื่อนรัก และคอยปกป้อง คุณก้อย ด้วยความห่วงใย

       ที่มหาวิทยาลัย ที่ สุชีวินเป็นอาจารย์นั่นเอง เขามีเพื่อนอาจารย์คนสนิท คือ มรว.หญิง ทิพย์วิภา สุพิศ ที่เคยเป็นคนรักของ เอกวัจน์มาก่อน ทิพย์วิภา ยังคิดถึง เอกวัจน์ อยู่เสมอ แม้ว่าเวลาจะเปลี่ยนไปนานแค่ไหนก็ตาม

        คุณสมร วางแผน พาทัชวรรณ ไปเที่ยวหัวหิน และตั้งใจให้บันเจิด เข้าไปปลุกปล้ำ เพื่อยึดครองหญิงสาวเอาไว้เป็นของตัวเอง แต่แล้ว แผนการนั้นก็ล้มเหลว เมื่อ เอกวัจน์ เสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยเหลือ ไว้ได้ทัน และถูกบันเจิดยิงจนบาดเจ็บ ทำให้ ทัชวรรณ ซาบซึ้งใจต่อชายหนุ่มคนงานผู้นี้มากขึ้น แต่แล้ว ความจริงก็เปิดเผย เมื่อ มรว.หญิง ทิพย์สุภา เดินทางมาเที่ยวหัวหิน พร้อมกับ สุชีวิน และจดจำเขาได้ ในขณะที่ เอกวัจน์เอง ก็พบว่า บันเจิด แอบติดต่อกับ สมุนอีกสองสามคน และพบหลักฐานการจ้างวานฆ่า

         ในวันที่พินัยกรรมเปิดเผยขึ้น เมื่อหญิงสาวบรรลุนิติภาวะ ข้อความในนั้น พระยาอรรถราชวาริน ระบุว่าจะยกสมบัติทั้งหมด ให้กับ ทัชวรรณ ถ้าหากหาตัวทายาทของท่านไม่พบ ยกเว้นว่า จะพบตัว เอกวัจน์ แล้ว และเงื่อนไขเพิ่มเติมว่า เอกวัจน์จะได้มรดกทั้งหมด ถ้าหากแต่งงานกับทัชวรรณ!

          เอกวัจน์ ไม่ต้องการทรัพย์สินใดๆทั้งสิ้น เขาเพียงแต่ต้องการดูแล ทัชวรรณ ให้ปลอดภัยตามคำสัญญา กับทวิ เพื่อนรัก ตราบจนถึงวันเปิดพินัยกรรมและหญิงสาวบรรลุนิติภาวะเต็มตัว

     และบัดนี้ เมื่อพินัยกรรมเปิดออกเรียบร้อยแล้ว ภารกิจของเขาก็หมดสิ้นลง ชายหนุ่มตัดสินใจ ที่จะเดินหันหลัง ให้กับผู้หญิงที่ตนเองรักสุดหัวใจ ด้วยทิษฐิมานะ มุ่งมั่นแต่เพียงว่าจะไปเริ่มต้นงานของตัวเองอีกครั้งที่ปีนัง

     แต่แล้ว ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนๆทุกคน ก็ทำให้เขาและทัชวรรณ ได้มีโอกาสเปิดใจกันอย่างแท้จริง

       ค่าน้ำใจ จึงดำเนินมาถึงบทอวสาน ด้วยประการฉะนี้...

        เนื่องจากนวนิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายยุคเก่า การบรรยายสภาพแวดล้อมหรือรายละเอียดต่างๆ จึงเป็นภาพที่อาจจะแปลกหูแปลกตาไปไม่น้อย อย่างเช่นการชมความหล่อพระเอกของเรื่องว่า เหมือน เบน เครซี่ นางเอกของเรา นั่งรถ ดีไซโต สีฟ้า หรือคุณอาหลวงดำรง ขับรถ โอลส์โมบิล สีฟ้าหม่น หรือแม้แต่ภาพ ของถนนติวานนท์ อันเป็นคฤหาสน์ตระกูลราชวาริน บ้านของพระเอก ก็บรรยายอย่างที่สมัยนี้ อาจนึกภาพไม่ออกเลย ทีเดียวครับ






Create Date : 24 กรกฎาคม 2561
Last Update : 24 กรกฎาคม 2561 8:10:18 น. 0 comments
Counter : 349 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณruennara


ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 70 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.