หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2564
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
31 พฤษภาคม 2564
 
All Blogs
 
ด้วยเนื้อนาบุญ : เนธิชา

เรื่อง : ด้วยเนื้อนาบุญ
ผู้ขียน : เนธิชา
สำนักพิมพ์ : หมึกจีน
ปีที่พิมพ์ : 2534
เล่มเดียวจบ


      นักอ่านหลายท่านคงจะเคยผ่านตา ละครโทรทัศน์ช่องเจ็ดเรื่อง ด้วยเนื้อนาบุญ ที่เป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของ นักร้องสาวชื่อดังยุคนั้น คือ คุณอ้อม สุนิสา สุขบุญสังข์ ที่มาแสดงบทบาท “ดาดา” ตัวละครเอกของเรื่อง ร่วมด้วยคุณศตวรรษ ดุลยวิจิตรในบทพระเอก ผมเองเคยผ่านตากับละครเรื่องดังกล่าว แต่จำรายละเอียดต่างๆไม่ได้เลย เมื่อได้มาอ่าน ด้วยเนื้อนาบุญ นิยายชื่อแปลกเรื่องนี้อีกครั้ง ก็เป็นเสมือนหนึ่งการช่วยทบทวนความทรงจำไปในตัว
         ++++++++++++++++++
          นิยายเรื่องนี้ เขียนขึ้นจากบทประพันธ์ของ เนธิชา ข้อมูลที่ผู้เขียนบอกเล่าในคำนำ ทำให้ทราบว่าท่านมีผลงานการเขียนมาไม่ต่ำกว่าสามสิบปี ทั้งในหน้านิตยสาร บางกอก สายฝน กุลสตรี สกุลไทย เริงสาร นะคะ และมีหลายนามปากกา อีกด้วย ซึ่งนอกจากเรื่องนี้แล้ว ยังมี บ้านวังแดง ผลงานเลื่องชื่อของท่าน ในนามปากกา อรอนงค์ ที่ผมได้เขียนถึงไปแล้ว รวมถึง เรื่องอื่นๆตามมา คือ มรกตแดง รักแสนรัก ณะจ๋าอย่าร้องไห้ น้ำค้างสีชมพู และขวัญหาย เป็นต้น
          ++++++++++++++++++++
      สำหรับ ด้วยเนื้อนาบุญ นวนิยายพลอตแปลกเรื่องนี้ บอกเล่าผ่านสายตาของ นครินทร์ จิตรกรหนุ่มผู้ได้รับการว่าจ้างให้มาวาดภาพ ไตรภูมิ ที่อาคารเบญจรงค์ อาคารสูงใหญ่ใจกลางเมือง ซึ่งเป็นของ “หลวงแม่แสงทอง” ซึ่งหลวงแม่ที่เขาพบนั้น ได้สร้างความประหลาดใจไม่น้อย

         สุภาพสตรีในชุดเสื้อกางเกงสีเหลือง เกล้ามวยไว้ตรงต้นคอรวบจนตึง ริมฝีปากบางเฉียบ แต่ก็เห็นรอยหยิกหยักชัดเจนเป็นใบหน้าที่สง่างาม ตรึงใจผู้เห็นแม้เป็นครั้งแรก
         หลวงแม่ มาพร้อมสุนัขสีดำปลอดตัวใหญ่ อันมีชื่อว่าเจ้าแบร์ ที่แสนรู้
          ++++++++++++++++++++++
            และจากนั้น เขาก็มีโอกาสรู้จักกับ รัชนีวรรณ หรือ นิดหนึ่ง บุตรสาวของเธอ ที่เป็นคนคอยอำนวยความสะดวก และ ลัทธิวรรณ หรือตาเล็ก ที่เป็นหลานชายวัยหนุ่มใหญ่ของท่าน แต่เมื่อนครินทร์ได้มาอาศัยอยู่ภายในอาคารเบญจรงค์แห่งนี้ เขากลับพบความลับที่สงสัย เมื่อเจอเสื้อที่เขียนว่า “ภัทรธาลดา” ซึ่งเมื่อสอบถามนิดหนึ่ง ก็ไม่ยอมตอบ ให้เขาไปสอบถามกับหลวงแม่เอง

       และในยามค่ำคืนหนึ่ง เขาฝันและตื่นขึ้นมาเห็นเจ้าแบร์ยืนอยู่ข้างเตียง แต่ร่างของมันกลับเป็นสีขาว!
         นอกจากนี้ ระหว่างการวาดรูป มีภาพหนึ่งที่เขากำลังวาด มารดาให้น้ำนมเด็กทารก พอตอนเช้ากลับปรากฏว่า รูปวาดนั้น ถูกเปลี่ยนเป็นทารกกำลังดูดน้ำนมจากสุนัข!
         +++++++++++++++++
          นครินทร์สืบจนพบเด็กสาวอีกคนหนึ่ง อาศัยอยู่ในอาคารเบญจรงค์แห่งนี้ แต่เธอมีลักษณะเหมือนสุนัข จนกระทั่ง หลวงแม่เล่าความจริงให้ฟังว่า เด็กสาวคนนั้นคือ ดาดา หรือ ภัทรธาลดา ลูกสาวคนเดียวของเธอ ที่ถูกเลี้ยงมาโดยสุนัขที่เป็นแม่เจ้าแบร์ ทั้งแบร์และดาดา จึงถูกเลี้ยงมาพร้อมกันเติบโตมาพร้อมกัน และมีอากัปกิริยา ไม่ต่างกับสุนัข โดยถนัดในการคลานสี่ขา มากกว่ายืนสองขาเหมือนมนุษย์ ดาดาใส่ชุดหมีสีขาว แอบเข้ามาสังเกตการณ์ตอนเขาหลับ จึงทำให้นครินทร์คิดว่า เจ้าแบร์มีสีขาว อีกตัวหนึ่งไปด้วย
          +++++++++++++++++
       ส่วนนิดหน่ึ่งนั้น เป็นเพียงลูกสาวบุญธรรม ที่เธอรับเลี้ยงเอาไว้ เช่นเดียวกับ ลัทธิวรรณ
           ลัทธิวรรณ เป็นหนี้การพนัน จำนวนมากและเขาก็พยายามจะหาเงินมาใช้หนี้ จนเกิดอุบายว่าจะจับตัว ดาดา เพื่อเรียกค่าไถ่ โดยมี สิงคาร คนสวนคนใหม่ที่รับเข้ามา ร่วมมือด้วย ลัทธิวรรณเอง มีเพื่อนสนิท ที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ มาอาศัยที่อาคารเบญจรงค์แห่งนี้ คือ รัตตัญญู ดังนั้น เมื่อดาดา หายตัวไป จึงทำให้ หลายคนคิดว่า รัตตัญญู เป็นตัวการทั้งหมด
           +++++++++++++++++++++++
        ดาดา ถูกนำมาขังไว้ ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี แต่เด็กสาวก็หนีรอดออกมาได้ และมาอยู่ในความดูแลของ มะแอ ซึ่งมีลูกสาวชื่อตะวัน ทั้งตะวันและดาดา สนิทสนมกันมาก ตะวันพยายามหาทางช่วยเหลือให้ ดาดา ยืนสองขาได้เหมือนมนุษย์ปกติ โดยการฝึกการรำและไม่นานหลังจากนั้น ด้วยความมุ่งมั่นและตั้งปณิธานเอาไว้ ทำให้ดาดา ทำสำเร็จ
          ++++++++++++++++++
        นครินทร์ และ นิดหนึ่ง พยายามออกตามหา โดยมีเจ้าแบร์ ติดตามมาด้วย จนสามารถตามมาถึงหมู่บ้านกระเหรี่ยงแห่งนั้น และพาดาดา รวมถึงตะวันให้เดินทางกลับมาหา หลวงแม่แสงทองได้ในที่สุด ในขณะที่ความจริงเปิดเผยว่า เล็กหรือลัทธิวรรณ เป็นคนวางแผนจัดการเรื่องนี้ ชายหนุ่มเองก็รู้สึกผิด และขออภัยต่อเรื่องราววุ่นวายที่เกิดขึ้นทั้งหมด

         ในขณะที่รัตตัญญู ขอแต่งงานกับ นิดหนึ่ง และ ตะวัน ก็ได้รับการขอร้อง จาก หลวงแม่ ให้แต่งงานกับ ลัทธิวรรณ และภายหลังเมื่อต่างได้ผ่านเรื่องราว มากมาย ที่เข้ามาทดสอบ ทำให้นครินทร์และดาดา เริ่มมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน เธอเองเคยตั้งความปรารถนาจะบวชแก้บนเป็นภิกษุณี ภายหลังจากสามารถกลับมาใช้ชีวิตแบบมนุษย์ปกติได้สำเร็จ แม้ว่าเจ้าแบร์เองจะล้มป่วยลง เพราะขาดเพื่อนที่คุ้นเคย อย่างเธอไปก็ตาม
              ++++++++++++++++++++
          “ใครนะ บอกดาว่า คุณนครินทร์นี่ลิ้นทอง ดาเห็นจริงแล้วละ ดาจะบวชเพื่อแก้บน เท่านั้น ถึงยังไง ก็ได้บวชดังใจปรารถนาเหมือนกัน ได้เนื้อนาบุญมาพอควร...”
          “ครับที่ยึดถือกันว่าทำบุญมากๆ ยิ่งได้ขึ้นสวรรค์ชั้นสูงขึ้นไปนั้น เป็นเพียงสิ่งเร้าให้เราทำดีงาม สวรรค์แท้จริงอยู่ในใจของทุกคน คนที่มีชีวิตอยู่ ย่อมอยู่ในสวรรค์ได้ด้วยใจตัวเอง และถ้าถึงกาลหมดตัวเหลือแต่วิญญาณนั้น ไม่มีใครจะพิสูจน์อะไรได้ ได้แต่เชื่อเอาตามที่มนุษย์เราปรารถนาจะให้เป็น
นั่นก็เป็นการพิสูจน์อยู่แล้วว่า สวรรค์ชั้นดาวดึงส์หรือที่สูงขึ้นไปอีกนั้น ก็ล้วนเป็นสิ่งที่มาจากใจทั้งนั้น ผมจำคำคมของคนๆหนึ่งที่กล่าวไว้ว่า จงเป็นในสิ่งที่ต้องเป็นให้เป็นสุข อย่าพยายามเป็นให้เป็นทุกข์ในสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็น...”
               ++++++++++++++++++
          สำหรับการอ่าน ด้วยเนื้อนาบุญ เรื่องนี้ ผมพบว่าเป็นนวนิยาย ที่มีพลอตเรื่องหลัก ที่ประกอบด้วย “ซับพลอต” หลากหลายแตกแขนงออกมาเยอะมาก ทั้งแนวไสยศาสตร์ที่มีการกล่าวถึง พิธีการแต่งงานกับวิญญาณตามความเชื่อที่หลวงแม่ให้ลัทธิวรรณแต่งงานสมมติกับ วิญญาณที่ชื่อเง็กท้อ หรือเรื่องปมความรักของ สินไหมน้องสาวของสิงคาร ที่ตกเป็นเมียของ ลัทธิวรรณแต่ก็ต้องมาแต่งงานกับชะมวง พี่ชายของมะแอ ด้วยความจำใจ ท้ายสุดก็ต้องยกลูกให้กับลัทธิวรรณดูแลแทน นอกจากนี้ยังมีรายละเอียดปลีกย่อยเรื่องต่างๆ แตกแขนงออกไปอีกมาก

         
ซึ่งตอนที่ได้อ่านเรื่องนี้ ค่อนข้างจะสับสนอยู่ไม่น้อย พยายามเรียบเรียงและสรุปแกนหลักของเรื่องออกมาโดยไม่ได้เล่ารายละเอียดปลีกย่อยเหล่านั้น คิดว่า ถ้าหากมีโอกาสได้ชมในเวอร์ชันละครด้วย ก็อาจจะเห็นรายละเอียดต่างๆ เพิ่มเติมหรือตีความขยายจากในหนังสือ มากขึ้นด้วยครับ


Create Date : 31 พฤษภาคม 2564
Last Update : 31 พฤษภาคม 2564 11:09:00 น. 0 comments
Counter : 628 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku


ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 78 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.