หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2561
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
28 พฤษภาคม 2561
 
All Blogs
 
ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ : นิตยา นาฏยสุนทร



เรื่อง : ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ
ผู้เขียน : นิตยา นาฏยสุนทร
สำนักพิมพ์ : บำรุงสาส์น
ปีที่พิมพ์ : 2510 พิมพ์ครั้งที่ 2
เล่มเดียวจบ



     นิตยา นาฎยสุนทร คู่ชีวิตของนักเขียน วิลาส มณีวัต เริ่มต้นงานเขียนตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ตราบจนกระทั่งจบจากคณะบัญชี จุฬา และเดินทางไปใช้ชีวิตที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก็ยังเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรก ผลงานของท่านมีหลายเรื่อง ที่ผมเคยรีวิวไปคือ นิยาย”รักที่ถูกเมิน” นอกจากนี้ยังมีเรื่อง “แก้วตาพี่” ที่เคยสร้างเป็นภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์มาแล้ว

      ผลงาน “ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ” เรื่องนี้ นับเป็นผลงานนิยายเรื่องแรกๆของท่าน ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารเดลิเมล์วันจันทร์ ของคุณมานิต ศรีสาคร ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2496 และนวนิยายเรื่องนี้ก็ได้รับการตีพิมพ์มาหลายครั้ง จนถึงปัจจุบัน

      งานเขียนชิ้นนี้ อาจจะไม่ใช่นิยายรักพาฝันทั่วไป แต่สะท้อนชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เกิดมาด้วยฐานะชาติตระกูลอันพรั่งพร้อม แต่ก็เกิดเหตุการณ์พลิกผัน ตราบจนมาถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เรื่องของ น้องแดง หรือปิยนาถ ราชเสวี ผู้นี้ ถูกเล่าผ่านมุมมองของ ฉัน หรือ นิยตา ผู้อาศัยอยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกับครอบครัวของเธอซึ่งเป็นถึงพระยาพัลลภ ราชเสวี และได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในชีวิตนั้นตั้งแต่ ปิยนาถ ยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อย ผู้มีพี่ชาย นามปิโยรส

       ปิยนาถ เป็นลูกสาวของคุณสมสวาท ที่ถูกนำตัวมาให้เป็นภรรยาน้อยของพระยาพัลลภราชเสวี ซึ่งในยุคนั้น นิยมการมีภรรยาหลายคน ชีวิตของปิยนาถน่าจะสุขสบาย เมื่อเกิดมาบนกองเงินกองทอง ได้รับการเลี้ยงดูทะนุถนอมอย่างตามใจ เพราะสมสวาทเป็นภรรยาคนล่าสุด ในช่วงวัยที่พระยาพัลลภเอง ก็อายุมากแล้ว ภายในครอบครัวใหญ่ที่มีพี่น้องหลายคน เหตุการณ์ทุกอย่าง คงจะราบรื่นโรยด้วยกลีบกุหลาบเช่นนี้ไปตลอดกาล แต่ทุกสรรพสิ่งในโลกล้วนเป็นอนิจจัง เมื่อปิยนาถอายุได้ห้าขวบ คุณสมสวาทก็เสียชีวิตจากการคลอดบุตร จากนั้น เจ้าคุณผู้เป็นบิดา ก็ได้ภรรยาน้อยคนใหม่

     จากสภาพเจ้าหญิงที่มีคนตามใจพรั่งพร้อม เด็กหญิงได้เรียนรู้ว่าโลกนี้มีความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เด็กหญิงถูกพี่น้องที่เคยกริ่งเกรง รังแก แต่นั่นก็ยังไม่เท่ากับการพรากจาก ระหว่างมิตรภาพของนิยตา กับ ปิยนาถ เมือ่เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองขึ้น พระยาพัลลภราชเสวี ที่เคยเป็นคณะผู้บริหารข้าราชการชุดเก่า จึงต้องถูกภัยทางการเมือง ลี้ภัยไปยังสิงคโปร์ เช่นเดียวกับเจ้านาย และเสนาบดีหลายคน คฤหาสน์หลังงามของปิยนาถ กลายเป็น สถานทูต และนิยตา ก็ไม่มีโอกาสได้พบกับเด็กหญิงผู้นี้อีก

       สิบกว่าปีต่อมา นิยตา เรียนหนังสือจนจบมหาวิทยาลัยและได้เป็นครู ระหว่างนั้นเอง ครูใหญ่ติดต่อให้เธอช่วยสอนภาษาไทยให้กับนักเรียนไทยคนหนึ่ง ที่อพยพไปอยู่สิงคโปร์ตั้งแต่เด็ก และยังอ่อนความรู้ภาษาไทย นั่นเองที่ทำให้ เพื่อนรักต่างวัยทั้งสองมีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง ปิยนาถเล่าว่าเธอต้องสูญเสียพี่ชายไปอีกคนหนึ่ง ในมหาสงครามเอเชียบูรพา เมื่อญี่ปุ่นบุกสิงคโปร์ และปล่อยระเบิดถล่มลงมาพอดี

         ปิยนาถเป็นคนสวย และหัวไว ด้วยความช่วยเหลือของนิยตา เด็กสาวจึงสอบเข้าเรียนต่อที่จุฬาฯ ได้สำเร็จ กระนั้นมรสุมชีวิตก็ยังไม่หมดสิ้น เมื่อพระยาราชเสวีสิ้นลง ก็เกิดการแก่งแย่งมรดกกันระหว่างพี่น้องภายในครอบครัว ปิยนาถต้องมาอาศัยอยู่กับ ป้าเครียว ที่เคยเลี้ยงคุณสมสวาทมาก่อน ด้วยความอ่อนต่อโลกและมองโลกในแง่สวยงาม ปิยนาถเชื่อฟังป้าของเธอ ที่ยุให้ฟ้องร้องเพื่อแบ่งแยกมรดก และเมื่อได้ส่วนแบ่งมาเรียบร้อยแล้ว คุณป้าที่แสนดีของปิยนาถ ก็อาสาดูแลเงินนั้นแต่เพียงผู้เดียว....

        ทุกอย่างอยู่ในสายตาของ นิยตา ที่มองมาด้วยความเป็นห่วง เมื่อรู้ว่า หญิงชราผู้นี้ มีเจตนาล่อลวงใช้เงินทองของหลานสาวไปทั้งในการพนัน โดยอาศัย ความหวังดี และความเป็นญาติฝ่ายแม่ ที่เหลือเพียงคนเดียวมาบังหน้า

           ป้าเครียวเอง ก็รู้ว่าถูกนิยตา จับตามองและพยายามจับผิดตน จึงพยายามยุแหย่ ให้ ปิยนาถ ห่างเหินไปจากเธอ รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆ และ ดามพ์ ชายหนุ่ม นิสิตสถาปัตย์ ที่หลงรักปิยนาถ ก็ถูกป้าเครียว กีดกัน ความรัก โดยอ้างถึงความเหมาะสม และหาทางให้เด็กสาวได้รู้จักสนิทสนมกับนายวิชัย ตันสุวรรณ ที่เป็นนักธุรกิจ และดูเหมือนนายวิชัยเองก็ พึงพอใจ ทั้งความสวย ความสามารถของปิยนาถอยู่ไม่น้อย

       ไม่นานเลย เมื่อนิยตา ได้ทราบข่าวการแต่งงานของ ปิยนาถกับนายวิชัย แม้จะยังรักและห่วง แต่นิยตาก็เพียงแต่ได้เฝ้ามองอยู่ห่างๆเพราะตนเองก็ย้ายมาเป็นครูอยู่ในชนบทภาคอีสาน เห็นแต่เพียงภาพข่าว ปิยนาถออกงานสมาคมกับนายวิชัย และข่าวคราวที่หญิงสาว “เฟลิ้ต” ไปทั่วกับหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มากหน้าหลายตา

        จดหมายที่ปิยนาถส่งมาถึงเพื่อปรับทุกข์นั่นเอง ได้เผยให้เห็นความจริง ทีมิใช่ภาพฝันอันสวยงามของชีวิตแต่งงานนั้นสักนิดเดียว นายวิชัย แต่งงานกับปิยนาถ เพื่อใช้หล่อนเป็นเครื่องมือแผ้วถางเจรจาทางธุรกิจ เขาใช้ความสาว ความสวยของภรรยาตัวเอง เป็นเหยื่อล่อให้ นักธุรกิจอื่นสนใจ โดยไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของ ปิยนาถ เลยสักนิดเดียว

         ความคับแค้นใจมาจนถึงขีดสุด ทำให้ ปิยนาถ หนีไปกับนิยตา ไปอยู่ยังโรงเรียนชนบทห่างไกล ที่นั่น หญิงสาวรับรู้ความสุขแบบง่ายของการเป็นครู โดยไม่ต้องการกลับไปข้องเกี่ยวกับ นายวิชัยอีกต่อไป แต่แล้วก็เหมือนโชคชะตาลิขิต เมื่อ ดามพ์เดินทางมาทำทีมวิจัยที่ในจังหวัดนั้นพอดี

        ความรัก ความหลัง ผลักดันให้สองหนุ่มสาวได้เข้ามาใกล้ชิดกันอีกครั้ง และมีโอกาสเปิดใจซึ่งกันและกัน ด้วยความรัก ทำให้ ปิยนาถตกเป็นของดามพ์ และต่อมาหล่อนก็ตั้งครรภ์ โดยที่ฝ่ายชายไม่รู้เรื่องนี้

        ป้าเครียว มาตามตัวและพาปิยนาถกลับไปกรุงเทพฯ ด้วยความที่ไม่ต้องการให้ชายคนรักต้องเดือดร้อน และสูญเสียอนาคตในอาชีพที่กำลังรุ่งเรือง ปิยนาถยอมกลับไป และพยายามยื่นข้อเสนอกับนายวิชัย เพื่อขอหย่าขาดจากกัน หล่อนต้องการหลุดจากพันธะนี้ เพื่อกลับไปหาดามพ์ อย่างอิสระ

        แต่หญิงสาวผู้อ่อนต่อโลกย์ ก็ไม่ทันเกมของ นายวิชัย เขายังหลอกใช้หล่อนเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ แม้ว่า ปิยนาถ จะบอกว่า เด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขาก็ตาม นายวิชัยเองก็มีภรรยาคนอื่นอยู่แล้วอีกหลายคน เขาไม่สนใจคำขอร้องของหญิงสาวผู้น่าสงสาร ดามพ์เองก็เข้าใจผิดว่า ปิยนาถเป็นหญิงสาวใจโลเล ไม่ได้รักเขาอย่างแท้จริง

   บัดนี้หล่อนได้เลือกทางเดินสุดท้ายของตัวเองแล้ว...

        เปลือกตาของเธอหรี่ปรือ ง่วง หรือ? หลับ หรือ? ยังก่อน ฉันจะยังไม่หลับจนกว่าจะได้เดินทางไกลอันเป็นครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตเสียก่อน ปิยนาถทรงตัวลุกขึ้นยืน หนังตาหนักอึ้ง ประสาททุกส่วนเมื่อยล้าราวกับตัวเธอจะพับลงในขณะนั้น ร่างกายเริ่มพ่ายแพ้แล้ว แต่ความเข้มแข็งในดวงใจยังคงมีอำนาจอยู่ ปิยนาถยิ้มให้กับตัวเองอย่างกล้าหาญ ลักยิ้มกดลึกลงไปอย่างงดงาม ที่สุด เป็นใบหน้าของบุคคลที่คิดว่าตัวกำลังได้รับอิสรภาพที่รอคอยมาชั่วชีวิต... และไม่ปรารถนาสิ่งใดมากกว่านั้นอีก

         ฝีเท้าของเธอที่เดินฝ่าละอองน้ำอันกระเซ็นเป็นฝอย ลงไปหาคลื่นลูกใหญ่ ที่กระแทกตัวเข้าหาฝั่งนั้น... มั่นคงและแน่นอน
ดามพ์จ๋า นาถไม่เคยเสียใจเลย ที่ได้รักและเป็นของคุณ
หาดหัวหินยามแรกขึ้นปักษ์หลังของเดือนมิถุนายน เวลานี้ดูว่างเปล่าและโล่งไปจนสุดสายตา...

    ความทุกข์ที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน ทำให้ปิยนาถตัดสินใจจบชีวิตตนเองลงในที่สุด

       ในส่วนท้ายนี้ขอเพิ่มข้อมูล เกี่ยวกับ ตำนาน “ข้าวผัดอเมริกัน” ที่ ท่านผู้เขียนเป็นผู้เริ่มต้นเมนูอาหารนี้จนเป็นที่นิยมรับประทานกันในปัจจุบันด้วย ข้อมูลจากเว็บการยางแห่งประเทศไทยครับ

        คุณหญิงสุรีพันธ์ มณีวัต (เจ้าของนามปากกา "นิตยา นาฏยะสุนทร" ภรรยา นายวิลาศ มณีวัต บรรณาธิการ นสพ.ชาวกรุง คนแรก) เคยให้สัมภาษณ์หนังสือสกุลไทย เกี่ยวกับต้นกำเนิดของ "ข้าวผัดอเมริกัน" ว่าเป็นอาหารที่คุณหญิงสุรีพันธ์ได้ประยุกต์ขึ้นเอง ขณะทำงานเป็น ผู้จัดการราชธานีภัตตาคาร ซึ่งเป็น แอร์พอร์ตเรสตัวรองต์ ของกรมรถไฟ ใน สนามบินดอนเมือง โดยที่มีสายการบินแห่งหนึ่งสั่งจองอาหารเช้า และอาหารกลางวันไว้แต่ยกเลิกเที่ยวบิน ทำให้อาหารเช้าแบบอเมริกันที่เตรียมไว้ เช่น ไข่ดาว ไส้กรอก เหลืออยู่จำนวนมาก คุณหญิงสุรีพันธ์ ได้นำข้าวผัดที่มีอยู่มาประกอบกับอาหารเช้าแบบอเมริกันดังกล่าวเพื่อรับประทาน 

          นายทหารอากาศไทยที่เห็นเข้าได้สั่งรับประทานด้วย เมื่อทหารอเมริกันมาเห็นและถามถึงชื่อข้าวผัดดังกล่าว คุณหญิงสุรีพันธ์ ได้ตั้งชื่อว่า "อเมริกัน ฟรายด์ ไรซ์" หรือ "ข้าวผัดอเมริกัน" ซึ่ง พล.อ.อ.ทวี จุลละทรัพย์ เสนาธิการทหารอากาศในขณะนั้นได้ทราบแล้วชอบชื่อนี้มาก

          ข้าวผัดอเมริกันขณะนั้นมีส่วนประกอบไม่แน่นอน บางวันส่วนประกอบก็เปลี่ยนจากไส้กรอกหรือไก่อบเป็นเนื้อทอด แล้วแต่ว่าในครัวจะเหลืออะไร เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขณะคุณหญิงสุริพันธ์แต่งงานและมีลูกแล้ว จึงเป็นเหตุการณ์หลังวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเป็นวันที่คุณหญิงแต่งงาน แม้ยังไม่พบข้อมูลแน่นอนว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อใด แต่น่าจะเกิดก่อนปี พ.ศ. 2497 ที่คุณหญิงสุรีพันธ์ลาออกจาก ราชธานีภัตตาคาร ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ 

          อย่างไรก็ตาม อีกข้อมูลหนึ่งระบุว่า ข้าวผัดอเมริกัน เกิดจากพ่อครัวชื่อ "โกเจ๊ก" คิดค้นขึ้นเพื่อให้บริการทหารอเมริกันที่ประจำการอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมาและในค่ายรามสูร ที่จังหวัดอุดรธานี ในช่วงที่ไทยยังเป็นที่ตั้งฐานทัพอเมริกาในสงครามเวียดนาม และต่อมาได้รับความนิยมจนเผยแพร่ไปทั่วประเทศ หากเหตุการณ์นี้เป็นจริงในช่วงสงครามเวียดนาม จะเกิดขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2500

       ส่วนด้านล่าง เป็นรูปผู้เขียนจากปกหลัง และ ฉบับพิมพ์ครั้งล่าสุด (ครั้งทีี่ 5 ปี พ.ศ. 2548) ของนวนิยายเรื่องนี้ครับ







Create Date : 28 พฤษภาคม 2561
Last Update : 28 พฤษภาคม 2561 8:56:28 น. 8 comments
Counter : 568 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณruennara, คุณหมุยจุ๋ย


 
เป็นนิยายชีวิตที่น่าติดตามเอาใจช่วยปิยนาถ
ผู้แต่งสวยนะคะ ขอบคุณสำหรับรีวิวและรูปผู้เขียนค่ะ


โดย: นักอ่านรุ่นเก๋า IP: 58.10.227.191 วันที่: 28 พฤษภาคม 2561 เวลา:19:10:13 น.  

 
ชีวิตตัวเอกจบไม่สวยเลยครับเรื่องนี้ แต่ชีวิตจริงในสังคมอาจจะมีอีกหลายคนที่มีชีวิตอย่างในนิยายก้ได้
ส่วนตัวยังไม่เคยอ่านผลงานของนักเขียนท่านนี้เลยครับ แต่เคยอ่านผลงานของคุณวิลาศ ผ่านๆตามาบ้าง
แก้วตาพี่ เป็นละครออกจะดัง แต่ผมกลับไปรู้จักชื่อคนเขียนซะนี่


โดย: ruennara วันที่: 29 พฤษภาคม 2561 เวลา:3:55:54 น.  

 
เห็นชื่อเรื่องก็จำคนเขียนได้ค่ะ
เคยอ่านแก้วตาพี่แต่ไม่ได้ดูละคร
เคยอ่านผลงานของท่านที่นิตยสารสกุลไทย

เรื่องนี้แม้จะไม่ใช่แนวเพ้อฝัน
แต่เรื่องนี้เนื้อหาค่อนข้างหนัก
เป็นชีวิตของนางเอกที่มีความสุขช่วงสั้นๆ
หลังจากนั้นชะตาชีวิต
ทำให้พลิกผันไปในทางร้ายมากกว่าดี
ผลสุดท้ายก็จบขีวิตลง

อ่านจบยังคิดว่าในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง
มีชีวิตของอีกหลายคนที่พลิกผัน
เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นอีกแบบหนึ่ง
อ่านแล้วเศร้านะคะ


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 29 พฤษภาคม 2561 เวลา:6:18:01 น.  

 
น่าอ่านมากเลยค่ะ นิยายยุคนั้นถ้าไม่เป็นแบบเพ้อฝันก็เป็นนิยายชีวิตที่หนักไปเลยนะคะ ประเภทให้นางเอกหรือพระเอกตายนี่สมัยนี้ผู้อ่านคงรับยาก


โดย: กุลธิดา (kdunagin ) วันที่: 29 พฤษภาคม 2561 เวลา:7:32:20 น.  

 
คุณ ruennara : เรื่องแก้วตาพี่ตอนที่สร้างเป็ฯภาพยนตร์ นำแสดงโดยคุณทูน หิรัญทรัพย์ กับ คุณจารุณี ครับ ได้อ่านที่ผู้เขียนเคยเล่าว่า คุณจารุณีให้สัมภาษณ์ ว่าเรื่องแก้วตาพี่ เป็น ภาพยนตร์ที่ คุณจารุณี ชอบมากที่สุด ที่เคยรับบทบาทการแสดงมาครับ อีกเรื่องที่ผมชอบมากๆ คือ รักที่ถูกเมิน ครับ

คุณนักอ่านรุ่นเก๋า : เป็นนิยายขนาดสั้น ที่อ่านแล้วสะท้อนใจไม่น้อยเลยครับ กับชะุตากรรมของตัวละคร ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นผลงานเรื่องแรกของท่านผู้เขียนเลยครับ

คุณ หมุยจุ๋ย : อ่านแล้วเศร้าใจกับชะตากรรมของปิยนาถมากเลยครับ

คุณไก่ : ยังนึกแปลกใจว่า เป็นงานเขียนเรื่องแรกของคุณนิตยา และยังเป็นแนวโศกนาฎกรรมเสียด้วยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 1 มิถุนายน 2561 เวลา:9:00:43 น.  

 
เพิ่งทราบจากคุณสามปอยหลวงว่าเรื่อง แม่ศรีเรือน เคยทำเป็นละครด้วย
นอกจากเด็กบ้านสวนแล้ว พ. เนตรรังษี ยังเขียนเรื่องราวชีวิตตัวเองอีก 2 เรื่องนะคะ ซึ่งเราก็ยังดอง 2 เรื่องนั้นอยู่ ส่วนนิยายก็ได้อ่านแค่แม่ศรีเรือนเรื่องเดียวคะ


โดย: นัทธ์ วันที่: 2 มิถุนายน 2561 เวลา:22:16:11 น.  

 
สวัสดีครับคุณนัทธ์ เรื่องแม่ศรีเรือน มีคุณสุพรรษา คถณอำภา และคุณมธุรส รัตนา เล่นครับ แต่บทบาทในเรื่องผมไม่แน่ใจว่ามีใครรับบทใดกันบ้าง งานของคุณ พ.เนตรรังษี หายากเหมือนกันครับ มีโอกาสคงจะพยายามหามาอ่านแน่นอนครับ


โดย: สามปอยหลวง IP: 49.229.145.57 วันที่: 2 มิถุนายน 2561 เวลา:23:21:22 น.  

 
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=808484529316559&substory_index=0&id=343653035799713


โดย: สามปอยหลวง IP: 49.229.145.57 วันที่: 2 มิถุนายน 2561 เวลา:23:23:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 70 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.