หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
 
มกราคม 2561
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
22 มกราคม 2561
 
All Blogs
 
คฤหาสน์ปะการัง : ลักษณ์ โรจนา



เรื่อง : คฤหาสน์ปะการัง
ผู้เขียน : ลักษณ์ โรจนา
สำนักพิมพ์ : โชคชัยเทเวศร์
ปีที่พิมพ์ : 2520
เล่มเดียวจบ



        ผมเคยรีวิว “ยอดรักนักสืบ” ผลงานแนวหัสคดีหรือ คอมเมดี ของ ลักษณ์ โรจนา ไปก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อมีโอกาสได้อ่านผลงานเรื่องที่สองของท่าน คฤหาสน์ปะการัง กลับให้อารมณ์ไปในอีกรูปแบบหนึ่ง ที่น่าสนใจไม่น้อยเลยครับ

     นิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นอายในสไตล์กอธิค ลึกลับสร้างปมพิศวงชวนอ่าน ถ้าใครชอบงานลักษณะนี้ อย่างผลงานของคุณจินตวีร์ วิวัธน์ บางเรื่องเช่น บ้านศิลาทราบ คุ้มคำพญา หรือ คฤหาสน์ดำ ผมว่า เรื่องนี้ ให้อารมณ์ในการอ่านคล้ายๆกันเลยครับ

     โน หรืออโนชา ศรีปากน้ำ เด็กสาวยากจน อาศัยอยู่ในสลัมกับมารดาเพียงสองคน เด็กสาวทราบแต่เพียงว่า บิดาคือพ่อหริ หรือสิริ เสียชีวิตไปตั้งแต่เพิ่งจำความได้ ส่วนมารดาก็ทำงานหาเลี้ยงครอบครัว พยายามส่งเสียอโนชาด้วยความยากลำบาก จนกระทั่งหล่อนเรียนถึงระดับมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย และกำลังจะจบในเวลาอีกไม่นาน
เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อมารดาของอโนชา ประสบอุบัติเหตุ และก่อนที่จะเสียชีวิตลง นางได้เรียกอโนชาเข้าไปพบ และเอ่ยถึงความลับสำคัญ ที่เด็กสาวเพิ่งจะรับรู้

    หล่อนคือทายาทของคฤหาสน์ปะการัง!

       มันคือคฤหาสน์หลังงาม สร้างอยู่ริมทะเลในเขตจังหวัดสมุทรปราการ สถานที่ซึ่งเธอไม่เคยรู้จักมาก่อน แม่ได้มอบแหวนทองคำขาว สลักชื่ออภิรามให้กับอโนชาสวมติดกายเอาไว้ และให้หล่อนเดินทางไปพบบิดาที่นั่น เพื่อแสดงตนเป็นทายาท...

         อโนชา ยังไม่ตัดสินใจ หล่อนรู้สึกเกลียดบิดาที่ไม่รู้จักมาก่อน เข้าใจว่าเขาเป็นฝ่ายทอดทิ้งหล่อนและแม่ ยิ่งเมื่อเห็นจากรูปถ่ายในวัยเยาว์ ที่เขาแต่งชุดนายทหารยศพระยา แล้ว ยิ่งรู้สึกว่าเขาใจดำกับแม่ของหล่อนเหลือเกิน เด็กสาวตัดสินใจไปสมัครงานหารายได้ ระหว่างรอรับปริญญา และที่บริษัทนั้นเอง อโนชาได้พบกับ วันรบ เจ้าของบริษัทหนุ่มใหญ่ รูปงาม แม้วาเขาจะนิ่งขรึมไปสักหน่อยก็ตาม

       วันรบตัดสินใจรับหล่อนเข้าทำงาน และเมื่อทราบว่าอโนชาเอง กำพร้าแม่ ต้องอาศัยอยู่ลำพังในสลัม เขาจึงเสนอเงื่อนไข ให้หล่อนมาอาศัยที่บ้านของเขา ซึ่งมีน้องสาวคือ วรวีร์ และวรภา วรวีร์ น้องคนกลางเป็นโรคซึมเศร้า และต้องการมีเพื่อนวัยไล่เลี่ยกันคอยดูแล ในขณะที่วรภาเอง เป็นเด็กสาวเอาแต่ใจตัว ไม่เคยคิดสนใจพี่สาว เพราะเตรียมตัวจะไปเรียนต่อเมืองนอก

     สิ่งที่ทำให้ อโนชา ตัดสินใจรับงานนี้โดยไม่ลังเลใจเลย ก็คือ บ้านที่ วันรบพูดถึง มีชื่อว่า คฤหาสน์ปะการัง!!

          หล่อนตัดสินใจปกปิดเจตนาแท้จริง เดินทางเข้าไปอาศัยอยู่ที่นั่นในฐานะเลขาของวันรบ เพราะสงสัยว่า สามพี่น้อง เจ้าของคฤหาสน์ปะการังเป็นใครกันแน่ และบิดาที่แท้จริงของเธออยู่ที่ไหน?

    ที่คฤหาสน์ปะการังนั่นเอง เธอได้เจอกับป้าแก้ว แม่บ้านสูงวัยของคฤหาสน์ปะการัง และระวิน นายทหารเรือหนุ่ม ลูกชายป้าแก้ว ที่เจียมเนื้อเจียมตัว หล่อนแอบรู้มาว่า วรวีร์ และระวิน รักกัน แต่ถูกมารดาของวรวีร์ กีดกัน จนกระทั่งก่อนเสียชีวิตได้ขอร้องให้ หล่อนเลิกติดต่อกับระวิน ทำให้รักของสองหนุ่มสาวต้องสะบั้นลง และวรวีร์ ก็กลายเป็นคนอมทุกข์อยู่ตลอดเวลา ส่วนระวินก็ยังคงรอคอย วรวีร์ด้วยความหวัง แม้ว่า จะมีวรภา น้องสาว คอยกีดกัน ด้วยความอิจฉา ก็ตาม

      อโนชา ทราบว่า เจ้าของคฤหาสน์ปะการัง คือ พระยาบรรหานฤมิตร ท่านมีภรรยาหลายคน และคนหนึ่ง ก็คือ พร มารดาของอโนชานั่นเอง น่าประหลาดที่ท่านไม่มีลูกแม้แต่กับคุณหญิง ยกเว้นเด็กหญิงน้อยที่เกิดจากพร แต่ภายหลัง ภรรยาท่านนี้ ได้หอบลูกสาวตัวน้อยหนีหายไปจากคฤหาสน์ปะการังอย่างไร้ร่องรอย แม้จะพยายามตามหาสักเพียงใดก็ตาม ก็ไม่พบ

       ที่คฤหาสน์ปะการังนั่นเอง อโนชาได้ค้นพบ ห้องลับภายในห้องสมุดขนาดใหญ่ มันมีประตูกล เชื่อมต่อลงไปยังห้องใต้ดิน และที่นั่นเอง หญิงสาวได้พบกับชายสูงวัยนัยน์ตาบอดสนิท ถูกขังเอาไว้ข้างล่าง หล่อนแอบเห็นป้าแก้ว เป็นคนนำข้าวปลาอาหารมาส่งให้กับชายผู้นั้น และพยายามสอบเค้นความจริงบางอย่าง...

         ความจริงที่เกี่ยวข้องกับพินัยกรรมฉบับสุดท้ายที่หายไป!!

         และ วันรบเอง ก็พยายามตามหาพินัยกรรมฉบับนั้นอยู่ด้วย บางที หรือว่าเป็นเขาเอง ที่ไม่ต้องการให้ทายาทตัวจริงของคฤหาสน์ปะการัง ได้มีโอกาสเข้ามาครอบครองคฤหาสน์หลังนี้?

         ภายใต้ความแคลงใจ สงสัย ในตัวชายหนุ่มผู้เงียบขรึมทว่าเอื้ออารีต่อหล่อนนั้น อโนชากลับรู้สึกถึงความรู้สึกดีๆ ที่เขาส่งผ่านมาให้เธอ จนรับรู้ได้ แต่อโนชา ก็พยายามตัดใจ เมื่อรู้ว่า เขาเองก็มีนันทิยา สาวสวยรวยเสน่ห์ เป็นคู่หมั้นอยู่แล้ว ส่วนนันทิยาเองก็มีท่าทางหึงหวง เมื่อหล่อนสังหรณ์ว่า วันรบ จะหลงรัก อโนชา จึงรวมตัวกับ วรภา ซึ่งไม่ถูกชะตากับเธออยู่แล้ว เพื่อหาทางขัดขวางความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่

        อโนชาสืบรู้จนได้ว่า ชายชราในห้องใต้ดิน คือนายเอิบซึ่งเป็นน้องชายของพระยาบรรหารนฤมิตร เจ้าของคฤหาสน์ปะการังนั่นเอง แต่ เนื่องจากเป็นคนเกเร ใช้ชีวิตอย่างเสเพลจนต้องมาหยิบยืมหนี้สิน จากพี่ชายอยู่บ่อยครั้ง ในที่สุดก็พยายามหาทางเข้าครอบครอง คฤหาสน์ปะการัง ด้วยวิธีการต่างๆ ที่เลวร้าย จนแม่ของอโนชา ต้องพาเธอหนีออกมา เพราะกลัวอันตรายจะเกิดกับหล่อน

       ผลกรรมที่ตามมา ทำให้ชายผู้นี้ กลายเป็นคนสติวิปลาส และสูญเสียนัยน์ตาทั้งสองข้าง แต่สิ่งสำคัญที่นายเอิบกุมความลับไว้ คือที่ซ่อนของพินัยกรรมฉบับล่า นั่นเอง เพราะตนเองเป็นคนขโมยมา ทำให้ไม่มีผู้สืบทอดมรดกที่แท้จริง วันรบ พยายาม ตามหา พินัยกรรมฉบับนั้น เพราะจิตสำนึกของเขาบอกว่า ตนเองไม่ใช่เจ้าของที่แท้จริง จึงอยากจะตามหาทายาทของคฤหาสน์ปะการัง และอโนชา ก็มีโอกาสได้พบมันโดยบังเอิญที่สุด

        สัญญาในพินัยกรรมฉบับนั้น ระบุให้ยกทรัพย์สินทั้งหมดและคฤหาสน์ปะการัง ให้กับ เธอเพียงผู้เดียว โดยมีแหวนสัญลักษณ์อภิราม ที่สวมติดไว้เป็นเครื่องหมายยืนยัน และรอยนิ้วเท้า ที่เก็บเอาไวตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อย นั่นเอง แต่เงื่อนไขทั้งหมด จะสมบูรณ์ ก็ต่อเมื่ออโนชา ได้แต่งงานกับบุตรบุญธรรมของพ่อเธอ นั่นก็คือ วันรบ!

        แท้จริงแล้ว มารดาของวันรบ เป็นหญิงม่าย ที่มีลูกติดมาก่อน และได้เข้ามารับใช้พระยาบรรหารนฤมิตร จนได้เป็นภรรยาคนสุดท้ายของท่าน ก่อนที่ทุกคนในคฤหาสน์ปะการังจะเสียชีวิตลงหมด ทำให้วันรบ และน้องสาวทั้งสอง ได้ครอบครอง คฤหาสน์หลังนี้ไปโดยปริยาย

       วรภา แอบเห็น จึงพยายามคาดคั้นเอากับอโนชา เพราะกลัวว่า มรดกของคฤหาสน์ปะการังจะตกเป็นของคนอื่น ตัวเองจะต้องลำบาก หล่อนพาอโนชาขึ้นรถไปด้วยกัน และโต้เถียงกันขึ้น จนเกิดอุบัติเหตุรถชน

        อโนชาสลบไป และเมื่อฟื้นขึ้นมา จึงพบว่า แหวนจารึกนามสกุลอภิราม ได้ ถูกถอดออกไปแล้ว!

        เป็นวรวีร์กับระวิน นั่นเอง ที่มาเยี่ยมอโนชาที่โรงพยาบาล และพบแหวนนี้โดยบังเอิญ ความจริงได้เปิดเผยออกมาแล้ว ว่า อโนชา คือทายาททั้งหมดของคฤหาสน์ปะการัง ในขณะที่สามคนพี่น้อง วันรบ วรวีร์ และวรภา เป็นเพียงบุคคลอาศัยเท่านั้น

        เหตุการณ์นี้เอง ทำให้ นันทิยา ที่เคยคิดไปว่า วันรบมีเงินทองมากมายจากมรดกคฤหาสน์ปะการังต้องกลายเป็นโมฆะ หญิงสาวผู้โลภเงินทอง จึงขอถอนหมั้นจากเขา ชายหนุ่มเองก็หยิ่งทระนง จนไม่อาจเอ่ยปากบอกรักต่อ อโนชาได้ ซ้ำยังเข้าใจผิด ว่าหญิงสาว เอง มีคนรักคือเพื่อนชายร่วมมหาวิทยาลัย ที่ไปมาหาสู่กันโดยตลอด อโนชาน้อยใจ จึงตัดสินใจ ออกจากโรงพยาบาล และเขียนบอกทุกคน ว่าหล่อนยกมรดกให้กับ สามพี่น้องโดยไม่มีเงื่อนไข

          หญิงสาวกลับมาอยู่บ้านในสลัม กับเพื่อนบ้านที่เอื้ออารี เช่นเดิม แม้จะยากลำบากกายเพียงใด แต่อย่างน้อยก็ยังไม่ลำบากใจ และเจ็บปวดหัวใจของตนเอง แต่แล้ว วันรบ ก็เป็นฝ่ายเดินทางมาหาเธอ เพื่อปรับความเข้าใจกัน

        ที่นั่นเอง ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมา บ้านหลังซอมซ่อ แต่ความเข้าใจแท้จริงที่มีให้แก่กัน ทำให้ทั้งอโนชา และวันรบ ได้รู้หัวใจตนเองอย่างแท้จริง

        “ผมรักคุณมานานแล้ว” วันรบกล่าวต่อไป
        “แต่ผมไม่กล้าจะเอ่ยออกมาให้ทราบ กับทั้งผมเอง ยังไม่มีอิสระเพียงพอ มาบัดนี้ผมสามารถที่จะพูดความในใจออกมาได้ แต่มันจะดูคล้ายกับว่า ผมเป็นคนเห็นแก่เงิน เห็นแก่ได้ ผมไม่ต้องการสิทธิที่ผมจะได้ หากผมต้องแต่งงานกับคุณตามข้อความในพินัยกรรม ผมจะแต่งงานกับคุณเพราะรักคุณ รักตัวคุณ ไม่ใช่ทรัพย์สมบัติ…”

    ความมืดคืบคลานเข้ามายังที่ สองหนุ่มสาวยืนอยู่ วันรบสวมกอดอโนชาแน่น สร้างความอบอุ่นแผ่ซ่านในตัวของหญิงสาว
     “โน รักผมบ้างหรือเปล่า?”
         วันรบกระซิบซ้ำ ท่าทางอ่อนโยนราวกับไม่ใช่วันรบคนเดิม อโนชาไม่ตอบ หากซบใบหน้าลงกับอกของเขา อันเป็นเสมือนเกราะปราการที่แข็งแรง คุ้มกันภยันตรายให้หล่อนได้ตราบชั่วชีวิต

          วันรบจุมพิตที่เรือนผมของหญิงสาวเบาๆ เขาเองก็รู้สึกว่าเวลานี้ เป็นเวลาแห่งความสุขที่แท้จริง ซึ่งเขาเพิ่งจะเคยประสบตั้งแต่ชีวิตย่างเข้าสู่วัยหนุ่ม และจะเป็นความสุขที่จีรัง ตราบชั่วชีวิตของเขาและหล่อน
                  ********************



Create Date : 22 มกราคม 2561
Last Update : 22 มกราคม 2561 8:28:22 น. 8 comments
Counter : 579 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณruennara, คุณหมุยจุ๋ย, คุณpolyj


 
สวัสดีครับคุณสามปอยหลวง
แนวกอธิก ผมชอบมากเลย แต่ส่วนใหญ่จะอ่านของจินตวีร์ ของคนอื่นไม่ค่อยรู้จักที่เขียนแนวนี้สักเท่าไหร่ครับ
มีอีกเรื่องที่ชอบคือเรื่องปราสาทแห่งคำสาป แต่หายากมากๆแล้ว
อยากจะแนะนำคุณสามปอยหลวง เพราะมันสนุกจริงๆ


โดย: ruennara วันที่: 23 มกราคม 2561 เวลา:5:35:32 น.  

 
คุณ ruennara : ปราสาทแห่งคำสาป ชื่อเรื่องก็น่าสนใจมากๆครับ สงสัยคงต้องไปหามาอ่านบ้างแล้วครับ
ถ้าเป็นแนวกอธิค มีนักเขียนในอดีตหลายท่านเขียนไว้หลายเรื่องเลยครับ นอกจากคุณจินตวีร์ แล้ว อย่างคุณตรี อภิรุม ที่เขียน มฤตยูผยอง คุณวราภา เรื่อง โดมทอง คุณนิติกุล ในเรื่อง พยับสีเลือด หรือ อีกท่านหนึ่งที่ผมตามหาอยู่ คือ หทัยทิพย์ ของคุณสายัณห์ ลวพงศ์ ที่ค่อนข้างหายากอยู่ไม่น้อยเลย


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 23 มกราคม 2561 เวลา:8:42:46 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสามปอยหลวง

เรื่องนี้ลึกลับแต่ไม่ซับซ้อนมาก อ่านสนุกค่ะ สงสารอโนชามากตอนเดินทางกลับไปบ้านอย่างท้อแท้สิ้นหวัง จนวันรบตามมาปรับความเข้าใจกัน รู้สึกอินมากค่ะ


โดย: นักอ่านรุ่นเก๋า IP: 58.9.133.201 วันที่: 23 มกราคม 2561 เวลา:23:04:19 น.  

 
ห่างหายไปนานเพิ่งกลับมาอ่านรีวิวใหม่
นวนิยายแนวกอธิคจะไม่ชอบอ่านของรุ่นเก่า
แต่มาชอบอ่านของรุ่นใหม่เป็นบางเล่ม
อ่านผ่านๆเรื่องแก้วขนเหล็กของตรีอภิรุม
หรือของจินตวีร์ วิวรรธ์ หลายเรื่องเขียนได้สนุกดี
สมัยก่อนอ่านแล้วอ่านอีก สุสานภูเตศวร ลึกลับ
โรแมนติค

เรื่องคฤหาสน์ปะการัง ของลักษณ์ โรจนา
เคยอ่านแต่ไม่จบ เบื่อพล้อตเรื่องที่วนเวียน
อิจฉาริษยา ร้ายก็ร้ายเกิน แต่ก็เป็นที่นิยม
ตามยุคสมัยนั้นๆ

ชอบอ่านรีวิวของคุณสามปอยหลวง
มากว่าอ่านนวนิยายเล่มจริงอีก
สำนวนน่าติดตาม รีวิวได้ต่อเนื่องไม่เยื่นเย้อ
อ่านเพลินรวดเดียวจบ


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 24 มกราคม 2561 เวลา:23:45:36 น.  

 
คุณ นักอ่านรุ่นเก๋า : เรื่องนี้ อาจไม่ซับซ้อนเท่าแนวลึกลับของคุณจินตวีร์ ครับ แต่ก็อ่านสนุกในระดับหนึ่งเลยครับ เล่มเดียวจบ กำลังดีครับ

คุณหมุยจุ๋ย : แก้วขนเหล็ก สนุกครับ จำได้ว่า ตอนอ่านแล้วมาต่อด้วยจอมเมฆินทร์ กลับรู้สึกไม่ค่อยชอบเท่าไร อาจเป็นเพราะเหมือนจบตอนตั้งแต่ ภาคแก้วขนเหล็กแล้ว และมีโอกาสชมภาพยนตร์ ที่คุณ ฤทธิ์ ฤาชา เล่นเป็นเมฆินทร์ ด้วย ผมว่า สนุกดีครับ ของคุณตรี อภิรุม ที่ผมชอบมากๆ คือ มฤตยูผยอง ครับ เพิ่งเห็นนำมาพิมพ์ใหม่ด้วย

สุสานภูเตศวร ก็สนุกครับ เป็นแนวลึกลับอีกสไตล์หนึ่งเลย ครับ



โดย: สามปอยหลวง วันที่: 25 มกราคม 2561 เวลา:8:55:09 น.  

 
สวัสดีครับคุณสามปอยหลวง


โดย: ruennara วันที่: 28 มกราคม 2561 เวลา:7:24:26 น.  

 
Happy ending
ซื้อเอามาทำละครหลังข่าวได้เลย
จะมีช่องไหนสนใจบ้างไหนนะ
Work work work ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 29 มกราคม 2561 เวลา:8:45:56 น.  

 
คุณ ruennara: สวัสดีครับ ฝากติดตามรีวิวเรื่องใหม่ ธารโศก ด้วยนะครับ

คุณ เริงฤดีนะ :พลอตเรื่องเหมาะนำไปทำละคร มากครับ มีทั้งลึกลับ ปมปริศนา โรแมนติค และมีตัวอิจฉาพร้อมสรรพ เลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 29 มกราคม 2561 เวลา:8:47:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 70 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.