Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
17 ธันวาคม 2549
 
All Blogs
 
Season Change

10:37 17/12/2549
Sunday ...Morning ..





พี่สาวย้ายไปแล้วเมื่อวาน แต่ของก็ยังอยู่หลายอย่างยังเก็บไปไม่ไม่หมด

กว่าครึ่งปีแล้วสินะ ... ที่พี่สาวมาอยู่ ... ตั้งแต่บอลโลกอะ ... ไม่ทราบพอจะจำกันได้หรือ

เปล่า


กรกฏาคม สิงหาคมได้กระมัง

โอ้โห ... ไม่น่าเชื่อเลย ว่าเราจะสามารถทนใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นได้นานขนาดนี้ (ในห้องตัวเอง)


เมื่อคืนก็เลยนอนเอาซะ หกโมงเช้าแหนะ เกี่ยวไรกันเนี่ย ..


นอนไม่หลับ ... กระส่ายกระสับ หิวข้าว ... ตีสามลงไปหาข้าวกิน

ได้ข้าวหน้าเป็ด ผสมกับหมูแดง ใส่ๆเข้ามาตามยถากรรม

ก่อนหน้านั้น ตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ก็นั่งคุยกับซัมอยู่ ...
คงจะรู้สึกเหมือนนั่งดูโชว์ด้วยกันเลยกระมัง


ฮ่าๆๆๆ



แม้ว่าต้องการเพื่อนคุย .... ฉันมีเจ้าทุยสนทนา พูดคุยตอบถามประสา ... ~~~

ลัดเลี้ยวคันนาตามชอบใจ ~~~





รู้สึกว่าวันเดิมๆของฉันจะกลับมาอีกแล้ว ... วันที่โรคจิตนอนเช้าเนี่ย
พี่เขาอยู่ นี่ก็นอนเร็วตลอด ดึกสุดก็ตีหนึ่งตีสอง

พอซื้อข้าวกลับมา ก็มานั่งเปิด "Season Change" ดู

เห็นเรื่องนี้แล้วก็หมั่นไส้ ชีวิตฉัน มันไม่ค่อยน่าจะจดจำสักเท่าไหร่ ในช่วงชีวิตมัธยม

เรื่อยเปื่อยมาก ...



เค้าต้องมีความฝันกันด้วยหรอ ... ว่าจะต้องเรียนอะไร ไม่รู้สิ ไม่เคยเห็นจะมี
ตอนนั้นก็ไม่เห็นจะมีความคิดว่าอยากจะเรียนอะไรเลย


ฉันบอกพ่อว่า อยากจะเรียนเศรษฐศาสตร์ ตอนนั้นยังไม่ทราบเลยว่าเศรษฐศาตร์หน้าตาเป็นยังไง

ที่อยากจะลง เพราะเห็นเพื่อนมันเรียนกันหลายคนดี ...

(ภูมิใจในตัวเองจัง ...)


พ่อบอกว่าจะเรียนไปทำไม แกบอกว่าต้อง วิทยาศาสตร์ คอมพิวเตอร์สิ

อ่าว เรียนก็เรียน ก็เรียน ... เอิ่กๆ ...


ไม่รู้จักสักกะตัว อะไรหนอ คอมพิวเตอร์


ตอนม. ต้น เข้า ม. ปลาย ก็จะเรียน คณิต-อังกฤษ พ่อบอกว่า ไม่ได้ ต้องเรียนวิทยาศาตร์-คณิตศาสตร์

อ่าว ก็เรียนตามพ่ออีก


ดูฉันจะไม่ค่อยได้คิดอะไรมาก ดูเหมือนจะเป็นพวกขี้เพ้อ พวกขี้ฝัน


โดยก็ไม่ได้จะมีฝันมีอะไรกับเขา พ่อให้ทำอะไร ก็ทำอันนั้น




งานเลี้ยงพบปะสังสรรค์
ฉันก็ดูจะไม่ชอบมาก จริงๆ ของโรงเรียนเก่า เค้าก็พบปะกันที่งานเลี้ยงศิษย์เก่ากันทุกปี
ที่สวนอัมพร แต่ฉันก็ไม่ได้ไปหรอก ...


เคยไปอยู่ปีสองปี ไปเพราะเพื่อนมันไปกันหมด แล้วไม่รู้จะอยู่กับใคร
ฉันว่ามันเป็นงาน อวดในสิ่งที่ฉันมี ใครก็ไม่รู้ทั้งนั้น เห็นก็เพียงแว่บผ่าน
แค่จะไปโชว์กันว่า ฉันมีอะไร ฉันมีอะไร แล้วก็นั่งนินทา ถึงสิ่งที่คนโน้น คนนี้มีกัน


ไอ่ฉันมันก็คนไม่ค่อยมีอะไรไปโชว์กับเขา งานพวกนี้ฉันเลยขอเซย์โน บับบายมาตลอด

ตอนที่จบมัธยมปลายมาใหม่ๆ ก็มีการเลี้ยงห้องกัน
เขาก็พูดๆเรียงๆกันมาทุกคน ... พอฉันจับไมค์ได้ จำได้ว่าตอนนั้น คงจะอายุ 19 ได้กระมัง

แต่กลับพูดเรื่องความตาย ... ทั้งห้องเขาก็เงียบ วงแตกกันไปหมด ...



-_-" บรรยากาศพาเครียดชอบกล ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เลยไม่ค่อยไปงานเลี้ยงอะไรพวกนี้สักเท่าไหร่ (อีกเช่นกัน)




ปีใหม่นี้ พอพี่สาวไป เมื่อวานแม่ก็เลยบอกว่าจะมาอีก ...
ปากก็บ๊นบ่นบ่น ... ว่า พี่สาวมาอยู่อย่างนี้ แล้วฉันจะหาแฟนได้จะใด

แต่พอวันหยุดเทศกาลแกก็มาอยู่เสียอีก ... น้อยใจนะเนี่ย ไม่เห็นมีใครจะเข้าใจจริงๆ
สุดท้ายเขาก็ทำตามความต้องของเขากันทั้งนั้นเลย ...


ฉันเองก็เหมือนกัน ดูจะคล้อยตามความต้องการคนอื่นไปวันๆ ...


จะบ่นแม่ไปก็เท่านั้น บอกว่า อยากจะอยู่คนเดียวบ้าง หยุดเทศกาลยาวๆ

บ่นไปก็เท่านั้น สุดท้ายก็ต้องใจอ่อนอีก แล้วเลยไม่รู้จะทะเลาะกันทำไม

เซ็งอีกแล้วกระมัง หยุดตั้งหกวันเจ็ดวัน ...

มันก็ไม่เกี่ยวกับเรื่อง มีเมียไม่มีหรอก



คนมันจะมีมันคงมีไปนานแล้ว ไม่เห็นต้องรอ หยุดเทศกาลยาวๆเลย มีวันนี้ มันจะมีมันก็มี


แต่คิดแล้วก็เซ็งจัง ...



จะสิ้นปีแล้ว ... อากาศก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ...


ชีวิตก็ดูจะยังไม่เปลี่ยนอะไรเท่าไหร่เลย ...






Artist : รัดเกล้า
Title : ลมหายใจ






index2









Create Date : 17 ธันวาคม 2549
Last Update : 17 ธันวาคม 2549 14:04:19 น. 0 comments
Counter : 386 Pageviews.

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.