Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
8 ธันวาคม 2548
 
All Blogs
 
ลุงแก่ๆกับงานของแก

10:28 4/12/2548
โลกนี้ไม่มีอะไรเป็นอมตะ นอกจากความรัก - เต้ย


วันนี้มีเรื่องของอาจารย์คนนึงมาเล่าให้ฟังครับ

...


มีผู้ชายคนนึง เป็นพี่ชายคนโตของบ้าน แกมีน้องทั้งหมดเจ็ดคน แกเหมือนคนสมัยก่อนทุกอย่าง นั่นคือ ต้องทำงานเพื่อช่วยพ่อแม่เลี้ยงครอบครัวตั้งแต่ เลี้ยงน้องดูแลน้อง ตื่นตั้งแต่ตีสามตีสี่ ที่บ้านแกทำประมง เรือประมงจะขึ้นเทียบท่าประมาณ ตีสี่ตีห้า

หลังจากนั้นแกถึงจะได้ไปโรงเรียน แกทำอย่างนี้อยู่ร่ำไป แกสอบ โรงเรียน จปร. ได้ แต่สมัยนั้น คนต่างจังหวัดอย่างที่บ้านแก หรือคนหาเช้ากินค่ำอย่างที่บ้าน ก็ไม่รู้หรอกว่า ไอ่การเป็นทหารหรือตำรวจมันเป็นอย่างไร (คงรุ่น จปร. ๘ จปร. ๙ ได้กระมัง) แกจึงไม่ได้เรียน เพราะแม่ อยากให้ทำงาน และช่วยดูแลน้องมากกว่า

แกดั้นด้นจนแกสามารถเรียน มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒจบ จนได้เป็นอาจารย์ แกเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ แกเริ่มต้นด้วยการสอนโรงเรียนวัดอย่าง โรงเรียนแจ้ง จังหวัดสงขลา สอนศึกษาผู้ใหญ่ (นั่นเป็นเหตุให้ปัจจุบัน มีคนแก่หัวหงอกมากมายยกมือไหว้แกปะลกๆ)

ต่อมาแกได้บรรจุเข้าสอนที่โรงเรียนแห่งหนึ่งที่หาดใหญ่ ; โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์ ; เป็นโรงเรียนเล็กๆแห่งหนึ่ง ที่อยู่นอกตัวเมือง ทางไปสนามบินพานิชย์หาดใหญ่

แกสอนที่นั่นมาเกือบสามสิบปีแล้วหละ บางครั้งก็มีนะ โรงเรียนดังๆ อย่างเช่น โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย , โรงเรียนวรนารีเฉลิม จ. สงขลา , โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา มาขอให้แกไปสอน แต่แกก็ไม่ไป

ครูคนนี้ แกคงคิดว่าแกสร้างโรงเรียนที่นี่มา แกก็เลยไม่อยากย้ายไปไหน ครูแกอยู่ตั้งแต่สมัยยังมีตึกไม่กี่หลัง จนกระทั่งมีตึกขนาดที่มองท้องฟ้าไม่เห็น

ตลอดเวลาสามสิบปีที่แกเป็นครู ถ้าไม่บาดเจ็บสาหัสจริงๆ แกไม่เคยขาดไม่เคยลา ถ้าไม่เจ็บไม่ป่วยจริงๆ

สามสิบกว่าปีที่ผ่านของการเป็นครู แกยังไม่มีบ้านเลยสักหลัง ต้องช่วยน้องบ้าง ครอบครัว แกไม่มีสมบัติใดๆ ที่เป็นแก้วแหวนหรือมรดกใดๆเลยที่จะให้ลูกของแก แต่ ...

แต่ ...
แกให้สิ่งหนึ่งกับลูก ... ที่ลูกแกไม่คิดว่า จะได้จากพ่อคนใดบนโลกนี้ นั่นคือ

"ความภาคถูมิใจ"
ที่เวลาพ่อไปไหนก็จะมีคนยกมือไหว้ด้วยความเคารพนับถืออย่างแท้จริง แกมีลูกศิษย์เต็มบ้านเต็มเมือง เพื่อนๆอาจารย์ ทุกคนในจังหวัด รู้จักแกเกือบหมดอย่างไม่น่าเชื่อ

แกสร้างสิ่งหนึ่ง ที่มีเงินเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถมอบให้ลูกได้ นั่นคือ ความภาคภูมิใจในตัวพ่อ

ที่ลูกสามารถเอาเรื่องของแก ไปเล่าให้เพื่อนฟัง เล่าให้ฟังอย่างไม่อายใคร
ที่ลูกบอกใครว่าเป็นพ่อ ก็มักจะได้รับคำสรรเสริญกลับมา

เป็นสมบัติที่ล้ำค่าจริงๆ จาก อาจรย์แก่ๆ ที่อีกสองสามปีจะเกษียญ
เป็นสมบัติ ที่ทำให้ลูก อยากให้ลูกในรุ่นต่อๆไป

ความเสียสละ ความรัก ความภาคภูมิใจ

ก็เลยได้รู้ที่ทำมากมายพ่อเอาเรี่ยวแรงจากไหน ...
ก็เลยได้รู้ว่าเพราะอะไร พ่อถึงชอบกอดเรา ...


...


พ่อครับ วันนี้(วันที่ ๕ ธันวา) ของทุกๆปีนับจากนี้ไป ตราบที่เต้ยยังมีลมหายใจ เต้ยจะคิดถึง และระลึกถึงพ่อมากที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ครับ

สุขสันต์วันเกิดครับ พ่อ ...


Create Date : 08 ธันวาคม 2548
Last Update : 8 ธันวาคม 2548 13:26:54 น. 2 comments
Counter : 404 Pageviews.

 
สุขสันต์ ด้วยคน ^^


โดย: mizzi IP: 203.144.252.236 วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:14:07:53 น.  

 


โดย: random-4 วันที่: 23 มิถุนายน 2550 เวลา:8:13:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.