Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
10 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
สงขลา : 4-6 พฤศจิกายน 2549

เวลาบันทึก 12:36 6/11/2549
ที่ สงขลา
เครื่องน้องจู้จี้กับฝน





วันศุกร์ที่ 3 พฤศจิกายน 2549

เดินทางมาถึงสายใต้ประมาณ 15.00 น.
ค่ารถทัวร์ไปลงหาดใหญ่ 1150 บาท ... โอ้ ... แพงกว่าเครื่องอีกกะมัง
เลยจองรถวีไอพี 24 ที่นั่ง ... คิดในใจ ...

" เอาวะ ไหนๆ เงินเดือนก็เพิ่งขึ้น ... ขอนั่งสบายๆหน่อยเถอะนะ "

ขึ้นไปแล้วก็นั่งสบายจริงๆ ... นั่งฝั่งที่นั่งคนเดียวเสียด้วย ...

วกกลับมาที่สายใต้ก่อน เดินไปเรื่อยเปื่อย ... เห็นน้ำเต็มตลิ่ง ...

เฮ้ย ... วันอาทิตย์นี้ลอยกระทงนี่หว่า ... อ๊ากซซซซซ์ พลาดอีกแล้วตู ...

พลาดเทศกาลอีกแล้ว ... ต้องเป็นมนุษย์ไร้เทศกาลต่อไปอีกแล้ว ...

T___T เส้าจุยจุง ...


รถทัวร์จอดแวะกลางทาง กินข้าวห้องวีไอพี ... คนมีระดับอย่างเรา ... อิอิ

โซ้ย ไม่สนใจใคร ...
ซื้อไข่เค็มตรงบูทของฝาก ... ป่าว ... ไม่ได้เอาไปฝากใคร จะซื้อให้อาต้อยทอดให้กิน
อยากกินไข่ดาวเค็ม ... โอ้ยยยย

ถามคนขาย (เคยสงสัยตั้งแต่เด็กๆ) ว่าไอ้ที่เขียนข้างกล่อง

ดาวได้ตั้งแต่วันที่ ...
ต้มได้ตั้งแต่วันที่ ...

นี่มันหมายความว่าไง ...

เมื่อก่อนเค้าจะไม่ใส่ช่วงเวลาเหมือนในปัจจุบัน
เดี๋ยวนี้เค้าจะใส่ ตั้งแต่วันที่ ... ถึงวันที่ ...

เออ ค่อยเข้าใจง่ายหน่อย แต่ยังไม่มั่นใจ เรียกคนขายมาถาม

" โทษนะครับ ไอ้วันที่ข้างกล่องนี่มันหมายความว่ายังไงหรอครับ ผมจะซื้อไปดาวเลย "

กล่องว่า ดาวได้ตั้งแต่วันที่ 8 พย. ถึงวันที่ 15

เค้าเลยบอกว่า นั่นแหละ มันเป็นช่วงที่เริ่มต้นดาวได้

ก็เลยอ๋อ ถึงบางอ้อ ... แต่ต้องเดินไปหากล่อง แล้วก็เจอวันที่ 3 เออดี

เลยซื้อมา (ไม่ได้ฝากใคร จะซื้อไปกิน .. ) 1 กล่อง 13 ฟอง 75 บาท

3.jpg


อยากกินไรก็ซื้อเลย ไม่คิดมาก เมื่อก่อนขี้เหนียว ...










เสาร์ที่ 4 พฤศจิกายน 2549
ถึงสถานีขนส่งหาดใหญ่ ...



โทรหาพ่อ ... หยอดตู้ ... เพราะโทรศัพท์ เอาไปฟังเพลงทั้งคืน ...
แบตหมด ...
ไม่ได้ใช้นาน เก้ๆกังๆ ... หยอดไปหาบาท โทรได้ทั้งหาพ่อ หาแม่ ... อืม ...
ถูกดี วันหลังจะใช้บริการบ่อยๆ ... เหลืออีกตั้งสามบาท ปล่อยให้มันกินไป ...


ออกจากสายใต้ ทุ่มนึง ถึงหาดใหญ่ หกโมงเช้า แสดงว่าวิ่งแค่ 11 ชั่วโมง
เมื่อก่อนหละ 13 ชั่วโมง เป็นอย่างต่ำ




---------------------------------------------------------------------------

เวลาบันทึก ... 19:20 8/11/2549
ค่ำวันพุธ
เครื่องตัวเอง ... กรุงเทพมหานคร





เอาหละมาต่อกัน ...


เช้าวันเสาร์ที่ 4 พฤศจิกายน 2549
ในระหว่างทางที่พ่อไปรับจากขนส่งหาดใหญ่ ...
เพื่อไปส่งที่สงขลา ...


ก็คุยกับพ่อเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปตลอดทาง พ่อเลือกเทป ...

รถแกสุดยอดเลย บอกให้ติดซีดีเสียที ไม่ติด (แกเตรียมจะยกให้ลูกเลยไม่อยากทำไร ...)

-_-"


แกเลือกเทปให้ลูกฟัง ... ABBA ครับทานโทษ ... พ่อครับ ลูกยังไม่สามสิบเลยครับ

หลังจากพ่อมาส่งที่สงขลา ก็เจออาต้อยที่รออยู่แล้ว
กับข้าวพร้อมสรรพมาตั้งรอมากมาย

ไม่รีรอที่จะคดข้าวมากิน ...

อาต้อยบอกว่าต้องออกไปทำงาน ... พ่อไปสอน

ก็เลย ... นอน ...

วันก่อนคุยกับหมอน ตอนที่เจอกัน ...

"เราชอบเตรียมเสื้อผ้าก่อนอาบน้ำ ชอบเอามาพับเตรียมไว้
พี่ถามประจำ ว่าจะไปไหนหรอ ... "

แบบคือชอบเอาชุดนอน มาพับไว้ก่อนเข้าไปอาบน้ำหนะ

คุณหมอนหัวเราะคิกคัก ...

" ทำไม ... ทำให้ดูเหมือนกับว่า มีคนเตรียมไว้ให้หรอ คิคิ "

เออ จริงด้วย แต่ชอบนะ ทำประจำ




ตื่นมา ...

อาต้อยพับเสื้อผ้า วางของกิน ข้าว ส้มโอที่แกะแล้ว วางเอาไว้ให้ข้างเตียง

อืม รู้สึกดีจัง ...


อาบน้ำ กิน ... แล้วก็นอนต่อ

ตื่นอีกที ... เกือบเย็น ... นอนแบบโลกลืม ...

อาต้อยกลับมาจากทำงาน ...

พ่อก็มารับไปกินข้าว ...


1.jpg



ที่ร้าน "ลานดอกแก้ว" แถวชายทะเล ข้างโรงเรียนเก่าเราเอง ... โรงเรียนมหาวชิราวุธ



มีโลโก้ไฮเนเก้า ที่เป็นไฟด้านหลังหนะ นึกภาพออกไหม ... กลมๆหนะ

เลยแซวพ่อไปว่า ไอ้สัญลักษณ์เนี่ย มันส่องขึ้นท้องฟ้า เหมือนเรียกพ่อไง
แบบแบ๊ทแมนแมนอะ

พ่อหัวเราะก๊าก ก็กินข้าวกัน สี่ห้าคน มีกับข้าวหลายอย่างเลย
พ่อกินเบียร์ไฮเนเก้น สองขวด


กลับมา ... พ่อมาส่งแล้วกลับไปหาดใหญ่ ...

อยากกินเบียร์บ้าง ... เลยซื้อมานั่งกินที่บ้านสองขวด ...

อาต้อยว่า ...

" อานึกว่าเต้ยยังเด็กอยู่เสมอเลย ... "


ฮึฮึ ...


คุยกับเป้ ... แอบโวยวายเรื่องเทศกาลอีกแล้วพรุ่งนี้
ดูเธอจะรื่นเริงมากเป็นพิเศษช่วงนี้ ... เลยต้องมาแสดงความเห็นอกเห็นใจ

เต้ย เธอต้องออกไปเที่ยวบ้างนะ เทศกาลหนะ ... หัดไปดูบ้าง ...


นั่นดิ .. ได้แต่นั่งดูคนอื่นผ่านทีวี ... เวลามีเทศกาลอย่างเช่น ...

วาเลนไทน์ ... ลอยกระทง ... ปีใหม่ ... คริสมาสต์ ...

ดูมันจะเซ็งๆ ... คนก็น้อย ไม่เดินกันคึกคัก ... ร้านข้าวก็ปิด ... ไฟก็มืด ...


.
.
โทรไปคุยกับตูน ...

เพื่อนตั้งแต่เรียนอนุบาล ... ตอนนี้ทำงาน ปปส. ที่สงขลา ...


" ชีวิตเธอคงน่าเบื่อมากสินะตูน "

คุณเต้ยเริ่มประเด็น ... เห็นว่าคุณตูนนอนอยู่ ...

" กลับมาจากทำงานก็นอน คืนวันเสาร์แท้ๆ .. ไม่มีอะ โทรไปแทนที่จะอยู่กับฟงกับแฟน
นอนๆๆๆๆๆ ทำงานๆๆๆๆๆ ชีวิตไม่รู้จะอยู่ไปทำไม ใช่ไหมหละ "



ใส่ใหญ่เลย ... เหมือนเอาชีวิตตัวเองไปว่าคนอื่นซะนั่น
แบบแอบประชดตัวเอง ... (มาอ่านจะโดนด่าไหมฟะ ... ฮ่าๆๆๆ)

รู้สึกสบายใจขึ้น ...

.
.
.
.

เลยออกมานั่งกลางบ้าน ... เงียบๆ ดูหมาแมวมันเล่นกัน กลางบ้าน ...

ดวงจันทร์สาดแสงส่อง ... สว่าง ....


นั่งกินเบียร์ไปเรื่อยๆ ... กับหมา ... แมว ... และคืนวันเสาร์ ...


นอน ...

ไม่เมา ...

----------------------------------------------------------


5 พฤศจิกายน ... 2549
วันอาทิตย์ ... เช้าๆ ... อาต้อยปลุก ...

ฝนตกปรอยๆ ... กำลังหลับสบายแท้ๆ ... จะไปหาพี่เอกกัน ...


นี่คงเป็นจุดประสงค์หลักกระมัง ..ที่พ่ออยากให้มาง้อพี่เอก


พี่เอกโกรธพ่อ ... พี่เอกเปลี่ยนนามสกุลไปแล้ว ไม่คุยกับพ่อ
พี่เอกไม่มาที่บ้านที่สงขลาเลย ...





ก็พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ... ฉันท์พี่น้อง ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ...

ไม่มีโทรศัพท์ ... จะติดต่อยังไงกันละหว่า ...

ได้ความว่าทำงานแล้ว ... ทำงานโรงงาน ...

ที่ TC โรงงานกระป๋องแถว ห้าแยกเกาะยอ ...

แอบแซวไป

" โอ้โห วันก่อนหุ้นตัวนี้ พุ่งกระฉูดเลย สงสัยเพราะพี่เอกเข้าทำงานกระมัง "


ช่าย แกบอกโรงงานใหญ่มาก เห็นข้างหน้าเล็กๆ เข้าไปใหญ่โตมาก

แหงหละ "มหาชน" นะนั่น ...

ไม่ธรรมดา ... เลยขอเลขที่บัญชีพี่เอกเอาไว้ ..

ยอมให้แต่โดยดี คราวก่อนอาต้อยมาขอให้พ่อ เผื่อว่าพ่อจะให้ตังค์ไว้ใช้
แต่พี่เอกไม่ให้ ... เต้ยเลยต้องมาเอง


แต่เต้ยต้องให้ เพราะ ถือว่าที่ได้รับมาจากพ่อนั้น พี่เอกไม่ได้รับเลย ...

ก็เลยถือว่าเราต้องแบ่งกัน ^___^ อันนี้ก็เป็นตังค์ส่วนของเขา

แต่เดือนหน้าเดี๋ยวพ่อเค้าคงให้เองแหละ




"คุณพ่อไม่ปลื้ม"
(เอาบ้าง เห็นวัยรุ่นเขาพูดกัน ... เราก็พูดบ้าง)
พ่อไม่ชอบ ใครที่ไม่ทำงาน พ่อเกลียดมากๆ คนอยู่เฉยๆ
ตอนนี้พี่เอกทำงานแล้วนา ...


แต่เงินเดือนก็นิดหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำ


-------------- อาแดง ----------------------
ตอนนี้อาแดงมาขายน้ำปั่น ต้องเรียกว่าน้ำเชคากกว่ากระมัง ใส่สามล้อพ่วง
จากคนที่เคยมี ... ลูกน้องเป็นสิบคน รถหกล้อ แพปลา รถกระบะไม่รู้กี่คัน
รถติดเครื่องเสียงเป็นแสน

ตอนนี้กลับต้องมาขับรถพ่วงขายของตามงานเทศกาลหรือหน้าโรงเรียน

เมื่อก่อนเขาก็อย่างนี้แหละก่อนที่เขาจะรวย เขาก็เริ่มจากสามล้อพ่วงข้าง กระเตงขายของกันไป
ไอ่เราก็ไปกะเขาบ้าง ... สนุกดี

อเแดง แฟนชื่อ อาชล คนนี้ไง ที่เคยเล่าว่า ตอนเขายังลำบาก อาชลเคยให้เงินร้อยนึง
ตอนเด็กๆหนะ แล้วก็ไม่เอา แกล้งโอบกอดเขาตอนเดิน แล้วก็เอาเงินคืนให้เขา แบบไม่รู้ตัว

^___^

เมื่อก่อนลูกเขาสองคน ไอ้ฝนกับไอ้จี้ ก็ใช้จ่ายตังค์เก่ง
คนนึง ม.3 อีกคนนึง ม. 5 ม.6 เห็นจะได้กระมัง

ก็เย็นๆก็ช่วยแม่ขายของ เสาร์อาทิตย์ก็ออกไปกับอาต้อย ไปคัดปลาโอ ชั่วโมงละตั้ง 50 บาท
วันนึงอย่างต่ำๆก็ 200 บาท อาชล ก็ว่างจากส่งปลา ก็จะออกทะเล เอาเรือหางยาวออกไปหาปลา
วันนึง ก็ตกประมาณพันนึงได้กระมัง

ช่วยกันทั้งครอบครัว จากที่เคยร๊วยรวย ตอนนี้เป็นหนี้บัตรเครดิตอยู่หลายใบ
อุทาหรณ์สอนใจ ... หนี้บัตรเครดิต

ดีนะ ... เขาก็ดูช่วยเหลือกันดี ... ปลื้มใจจัง ... ^___^

เขาไม่เห็นจะอายเลย จากที่เคยเป็นเถ้าแก่กัน


ผมละยกย่องมาก ... คนที่อยู่เฉยๆต่างหากที่ควรจะต้องอาย เนอะ ^___^




สายๆ วันอาทิตย์
กลับมาจากบ้านพี่เอก ก็ไปเดินตลาดนัด ลัลลา .. มีความสุขจัง
เสียดายฝนตกตอนเช้า เลยไม่ได้เอากล้องออกมาด้วย ...

แป่ว ... ทำเลขที่บัญชีพี่เอกหายแหะ เลยถือโอกาสแวะ ซื้อขนมไปฝาก


ซื้อ "ข้าวหมาก" ไปให้พี่เอก ...

ซื้อไป พี่เอกบอกว่า "ข้าไม่กิน พ่อโน่นกิน"

อิอิ พอกลับมาให้อาต้อยโทรไปบอกพ่อ อาต้อยเอาไปล้อพ่อใหญ่เลย


" เค้าจำได้นะตัวเอง ว่าตัวเองชอบกินข้าวหมาก รักนะแต่ไม่แสดงออกหละตัวเอง "

พ่อคงเขิลน่าดู ...

พิลึกคนจริงอาต้อย (ตัวต้นคิดนั่งพิมพ์และยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่นี่)




กลับมากินข้าว ซื้อน้ำสตูมากิน ...


แล้วก็ออกไปที่บ้านย่า ... ไปหาอาเล็ก
(คุณเต้ยเดินสายพบประชาชน)


เจอตาแดงพ่อยัยกิ๊ฟ เดินข้ามถนนนวยนาด ฮึ่ยยยยยยยยยยยย

หม่านไส้ ... เดินขวางทาง ... เดี๋ยวลงไปขอลูกสาวซะเลย

กล้าจริงนะเอ่า จริงๆ ลงไปขอเลย

งุงิ ... งุงิ

-*-

ไปไหว้ย่า ...



แล้วก็

กลับมา ...


นอน ...


ตื่นขึ้นมา ... วันนี้วันลอยกระทงนี่หว่า ... อีกแล้วหรอ :s

อี๋ ....

จริงๆก็ว่าจะกลับเย็นวันอาทิตย์นั่นแหละ

แต่ ... กลับไป ก็ไปไม่ทันเที่ยวลอยกระทง อยู่นี่ก็ไม่รู้ไปกับใคร ...


เลย ...


ลากอาต้อย ตระเวนกัน ... พอสองทุ่ม แกก็ง่วง ปกติแกบอกว่า หกโมงเย็นก็นอนแล้ว ...

-_-"


อาต้อย นั่งเล่นที่เรือตัวเอง เลยแอบถ่ายซะ ....
12.jpg




กลับก็กลับ ไม่กล้าเที่ยวอยู่คนเดียวด้วย ... ไม่รู้ไปไหน

แต่ก็ไปนั่งดูเค้าลอยกระทงกัน ที่อีกฝั่งนึง บนเรือ
อิอิ เรือของที่บ้านเองแหละ แต่ท่ามันอยู่ห่าออกไป


นั่งดู เขาลอยกระทงกัน ถ่ายรูปไปก็ไม่เห็นอะไรหรอก เลยถ่ายเล่นเองซะเลย


^___^


ตื่นตอนเช้า อาต้อยบอกว่าจะรีบปลุกไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้น ...

อย่างอแงนะ .... ฮา


เช้าวันจันทร์ ... 6 พฤศจิกายน 2549

อาต้อยปลุกลุกขึ้นมาถ่ายรูปแต่เช้า ...

สงสารหลาน ... เมื่อคืนวันลอยกระทง ...
มันก็ไม่ได้ไปไหน
5.jpg



ออกไปเดินดู บรรยากาศที่เค้าลอยกระทงกัน

วันนี้ท้องฟ้าปิด ... อิอิ ...


เลยไม่ค่อยถ่ายอะไรเลย ก็เลยเดินเล่นกัน แล้วก็มาเดินต่อแถวหัวเขื่อน
กรมหลวงชุมพร ...

จองตั๋ว ...

กินก๊วยเตี๋ยวข้างธนาคารออมสิน


ค่าตั๋วกลับตั้ง 1205 บาท แหนะ . .. T___T


หมดกัน ... เดือนนี้ หมดกัน ...

2.jpg
น้ำสตู ... และกับข้าว ...





4.jpg

หลังบ้าน ... เมื่อก่อนเป็นฟาร์มหมาตอนนี้เป็นแปลงผักแล้ว



6.jpg
กระทงขนมปัง ...












"อนิจจัง .. ทุกขัง ...
สะตุ่งสะตังค์เป็นสิ่งไม่เที่ยง ... "




และแล้วก็ถึงเวลา ... กลับไปเผชิญโลกต่างๆ ...


สู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง ...






8.jpg
ข้าวเหนียว ... มะพร้าว ... มันต้ม ... เป็นขนมที่อร่อยได้ไง




หลังหมู่บ้าน .. บ้านเรา ... บ้านย่า ...
และบ้านกิ๊ฟ ...
9.jpg



มหาลัยกิ๊ฟ ...
10.jpg



ทางเข้านี้แหละ ... ที่เคยเข้าไปออดอ้อนคุณกิ๊ฟ ...
จะไปคุยกับเธอแค่ดันไปคุยกับยามแทน ...

-_-"
11.jpg



นั่งบนรถทัวร์ ... ไม่ได้หลับเลย ...

นั่งตาแข็งตั้งแต่ ... สี่โมงเย็น ...

จนเที่ยงคืนก็แล้ว ... ตีหนึ่งก็แล้ว ...

ไปถึงต้องทำงานนี่หว่า ... หยุดพักสายตา ...

ไว้สักนิดดีกว่า ... หลับตาลง ...




นอน ฉันก็ยังนอนคนเดียวอยู่ ...
ฉันก็ยังตัวคนเดียวอยู่ ...

ไม่มีอะไร มีก็แต่ใจที่ยังมั่นคงต่อ เธอ
เหมือนวันที่เคยมีกันอยู่
แม้วันนี้เธอจะไม่อยู่
" ก็ไม่ได้คิดจะให้ชีวิตมีใคร .... "

ยังเหมือนเดิม ยังไงก็ยังอย่างงั้น
เวลาไม่เคยเปลี่ยนฉัน ที่มันยังมีแต่เธอทั้งใจ

.... ยังเก็บเธอไว้อย่างดี ยังมีรักเดียวเสมอ
ทุกอย่างยังเหมือนว่าเธอ ไม่จากไป
ยังอยู่กับรักที่มี ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ
ฉันยังซื่อสัตย์ ยังไม่อาจรักใคร
ยังรักได้แค่เธอ

จำ ... ฉันก็ยังจำแค่เรื่องเก่า
ฉันก็ยังทำเหมือนๆ เก่า
ยังมีชีวิตติดอยู่กับความทรงจำ และคำว่ารัก
แม้ต้องมีฉันเพียงผู้เดียว
ฉันก็ยังคงจะรักเดียว
ต่อให้มันเหงา ต่อให้ปวดร้าวเพียงใด ...


ยังรักเธอ...เสมอ ยังรักเธอ...คนเดียว

" ... ยังเก็บเธอไว้อย่างดี ยังมีรักเดียวเสมอ
ทุกอย่างยังเหมือนว่าเธอ ไม่จากไป
ยังอยู่กับรักที่มี ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจ
ฉันยังซื่อสัตย์ ยังไม่อาจรักใคร
แม้คนที่ซื่อสัตย์ต้องไม่เหลือใคร
แต่ฉันก็รักเธอ "

ไม่มีเธอฉันก็ไม่เคยคิด จะเปลี่ยนใจ
แม้ว่าในวันนี้ ไม่มีใคร
แม้ว่าในวันนี้ ไม่มีเธอ

ยังรักเธอ

ฉันก็ยังนอนคนเดียว
ฉันก็ยังตัวคนเดียว
ฉันยังมีเธอคนเดียว
เพราะทั้งหัวใจยังมีเธอ...เธอผู้เดียว
ในจิตใจที่มียังรักเดียว
ทั้งชีวิตยังรักเธอ รักเธอผู้เดียว

นอน ฉันก็ยังนอนคนเดียว
ฉันก็ยังตัวคนเดียว
ก็ฉันยังรักเธอคนเดียว










7.jpg

หน้าแรก




Create Date : 10 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 11 พฤศจิกายน 2549 9:22:12 น. 0 comments
Counter : 519 Pageviews.

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.