Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
22 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 
ห้องเรียน ห้องน้ำชาย ข้างถนน ... สังเวียน

9:28 22/7/2549
Old dog never give up !!!




เมื่อวันก่อน ...
กำลังคุยกันเรื่องคลิปปีนเกลียว ที่มีเด็กตบกัน ... กระจาย
เอาหัวโขกพื้น ... น่ากลัวมาก

พี่ที่ทำงานก็เลยถามว่า

"เคยต่อยกับเพื่อนไหม"


นั่นนะสิ ... ชีวิตผมเคยต่อกับใครมาบ้าง ..





คงจะเริ่มต้นที่อนุบาลกันเลยหละ

โนน ... เพื่อนที่รู้จักกันมาเกือบทั้งชีวิต
โนนเป็นเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง ที่ใกล้ชิดกันมาก ตั้งแต่เด็กๆ แต่ตอนนั้นก็ต่อยกันเรื่องอะไรไม่ทราบ ตั้งแต่เด็กๆ จำได้ว่า หางคิ้วซ้ายของโนน ที่เป็นรอยแผลเป็นทุกวัน เพราะโดนตู้ปลาที่โรงเรียนแตก น้ำกระจายเต็มพื้นห้อง ... (เหมือนในหนังเวลาตู้ปลาแตกเลย) ตั้งแต่นั้นมาก็เป็นเพื่อนกับโนน อยู่หมู่บ้านเดียวกัน เรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาล ประถม มัธยม มหาลัย(บ้างในบางช่วง) ทุกวันนี้บ้านที่เคยอาศัยอยู่กับย่า ก็อยู่หมู่บ้านเดียวกันกับโนน


ต่อมาประถม ก็ในห้องเรียนอีกเหมือนเดิมนั่นแหละ
เล่นแล้วทะเลาะกัน ตอนนั้นคงประมาณ ป.๑ ป.๒ ได้กระมัง ... ต่อกับ ศัย(อดิศัย - ไม่ใช่โพธารามิก) ศัยก็จัดเป็นเพื่อนที่คบกันมานาน เรียนมัธยมปลายที่เดียวกันด้วย เรียนมหาลัยก็ที่เดียวกันอีก จำได้เลยว่าตอนชกกันครั้งนั้น เป็นแผลแตกที่หัวครั้งแรกๆของผม เพราะชกกันไป ชกกันมาบนเบาะ หัวผมลื่นไถลยังไงไม่ทราบ กระแทกพื้น แตก !!! ตอนนั้นไม่ร้องเลยทันทีนะ อาจารย์พามาห้องพยาบาล พอไม่มีใคร ในขณะที่อาจารย์

กำลังโทรเรียกผู้ปกครอง รอรถไปส่งโรงพยาบาลอยู่นั้นก็จำได้ ว่าแอบร้องไห้กระซิกๆ (เพราะเลือดเต็มหัวเลย)

"พ่อ ... พ่อ .... พ่อ ..."


ต่อมาแถวบ้าน ถ. เตาอิฐ อ.เมือง จ.สงขลา
ตอนนั้นก็ยังประถมอยู่ แต่ก็ไม่ค่อยมีเพื่อนเลย เพราะ ที่บ้านนั้นไม่พูดใต้กัน การเข้าสังคมจึงทำได้ยากมาก

เค้าก็มองหาว่าเป็นลูกคุณหนูอะไรประมาณนั้น
ก็ไปขอเค้าเล่นฟุตบอล แต่ผมจะเล่นแรงมาก คืออยากเล่นนะ ไม่รู้จักหรอก ก็มีเด็กแถวนั้น เป็นแบบเด็กโหดๆอะประมาณมัธยมตัวใหญ่ๆบ้างเล็กบ้าง เด็กบ้านๆอะ คิดดู น่ากลัวขนาดไหน คือ ทั้งสนามเขาก็เป็นเพื่อนกันทั้งนั้น ประมาณ ยี่สิบกว่าคน แล้วเราก็เล่นแรงมาก ไอ้คนที่ตัวใหญ่สุด ก็เข้ามาหาเรื่อง ตัวเราก็สักอกมันได้กระมัง พวกนั้นก็ยืนล้อมกัน ... แล้วก็ต่อยกัน คงไม่ต้องหวังหรอก ว่าผมจะไปสู้มันได้ แต่ก็ต้องสู้
ขะมักขะมอมไปทั่วตัว ก็กลับบ้านไป แต่ก็ไม่กลัวนะ วันหลังก็กลับไปเล่นอีก แต่พอหลังๆ ไอ้ตัวใหญ่ลูกพี่มันก็เรียกเราเข้าทีมมันเองเสมอ ...

ต่อมาก็แถวบ้านอีกนั่นแหละ เล่นลูกข่างกับเพื่อนข้างบ้าน
(บ้านติดกันเลยหละ) บ้านเค้าคือเหมือนประมาณ หลายๆครอบครัว รวมๆกันอยู่ เด็กรุ่นราวคราวเดียวกันก็จะเยอะมาก .... บอย ทำลูกข่างไม้แสนแพงก็เต้ยแตก บอยเป็นรุ่นพี่เต้ย ปีถึงสองปี และมีพี่น้องรุ่นๆเดียวกันเยอะแยะมากมาย ณ ตอนนั้น พอลูกข่างเต้ยแตก เต้ยก็ชกพลั่กเข้าให้ หลังจากนั้นก็นัวเนีย เหอๆ ... ไม่ยอมหรอก แต่ไม่ร้องนะ มาร้องก็ตอนกลับบ้าน ที่ร้องเพราะโดนพ่อตี

พ่อตีเพราะพ่อเป็นครู พ่อไม่ชอบให้ผมไปทะเลาะกับใคร พ่อจึงตีเอาเสียงั้น ร้องห้เสียใจมาก พ่อไม่ฟังเลย ว่าใครผิดหรือถูก พ่อจะต้องตีเราก่อนเสมอ เวลาไปมีเรื่องกับใคร แต่คราวนั้น ที่พ่อทราบ เพราะเล่นกันอยู่หน้าบ้านพอดี หัวปูดหัวโน เลยได้บทเรียน ...

แต่หลังจากนั้นก็กลายมาเป็นเพื่อนกับบอยไปเสียนั่น บอยปัจจุบัน เป็นคนกว้างขวางอยู่แถวนั้น เวลาเจอกันที่กรุงเทพ หรือ ที่บ้าน บอยมักจะหยิบเรื่องนี้มาเล่า ประมาณเชิดชู ... ว่า ... "ไอ้นี่มันบ้าจริงๆ ... จู่ๆ มันก็ชกกูเลย ..." ฮ่าๆๆ


วันแรกของการเรียน ม.๑
ศรี(ศรีอนันต์) เป็นเด็กมุสลิม บ้านอยู่ติดกับโรงเรียน ตอนมัธยม(รพช.) ศรีจะเข้ามาวางอำนาจตั้งแต่วันแรก

พูดง่ายๆ ก็คือเบ่ง ตั้งแต่วันแรกที่เรียน ที่มันทำงั้นได้ เพราะบ้านมันอยู่ติดโรงเรียน และโรงเรียนนั้น ก็มีเพื่อนมัน ที่เป็นรุ่นพี่ของมันเต็มไปหมด แต่ก็ต่อยกันนั่นแหละ ตั้งแต่วันแรกเลย ... ตอนแรกก็ไม่อยากยุ่งกับมัน เพราะเราก็เป็นลูกอาจารย์โรงเรียนนั้นซะด้วย ... แต่หลังจากนั้น ก็กลายเป็นเพื่อนรักเดินกลับบ้านด้วยกัน เพราะบ้านอยู่ทางเดียวกัน ... ซะงั้น
ตอนนี้ก็เจอกันที่ไหน ก็จะนั่งคุยกันยาวเหยียดเลยหละ อิอิ


ม. ๔
ซัม ตัวใหญ่มาก จำความไม่ได้ว่าต่อยกันเรื่องอะไร แต่เต้ย ต้องกระโดดขึ้นโต๊ะ เพื่อชิงจุดยุทธศาสตร์อันได้เปรียบก่อน .... แต่ก็กลายมาเป็นเพื่อนรักในช่วงชีวิตการใช้มัธยมอย่างไม่น่าเชื่อ
ปัจจุบัน เวลากลับจากทำงาน นั่งรถมอไซค์ผ่าน ถ้าเห็นซัมนั่งอยู่ เต้ยจะพูดว่า "เจ็ดแม่" แบบไม่ออกเสียง มันก็จะตอบโต้กลับมาเหมือนกัน
ก็มีเดี๋ยวนี้มันก็โทรมาอยู่เรื่อยๆ .... ยังเจอกันบ่อยแหะ


โอ๋ ...
อันนี้ที่บ้านเลย ไม่น่าเชื่อว่าจะต่อยกับโอ๋ได้ ไม่รู้ไปมีเรื่องกันท่าไหน นัดชกกันที่สนามบอลตอนค่ำ

พอถึงเวลานัด ...
" ไอ่เต้ย มึงอย่าใช้สนับมือนะ " เอะรู้ได้ไง ก็ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงนะนั่น เอามือล้วงกระเป๋าแท้ๆ ...
หลังจากนั้นก็นัวเนียกัน พลักๆ ... หน้าตาบวมเบิมกันไปหมดทั้งคู่

แต่โอ๋ก็ขยับตัวขึ้นมาเป็นมือขวาของเต้ย ไปมีเรื่องที่ไหน มักจะได้เห็น โอ๋ ยืนหยู่ข้างหน้า เคียงข้างเต้ยเสมอ

หรือแม้แต่ตอนนั่งกินเหล้า ฮ่าๆๆ

ปัจจุบัน โอ๋ ยังคงจงรักภักดี ไม่เปลี่ยนแปลง กลับบ้านครั้งล่าสุด ไม่รู้มันไปคาบข่าวมาจากไหน มันพักเที่ยงจากการทำงาน ก็มารับเต้ยไปนั่งกินกาแฟกัน ....


จอม เพื่อนรัก จอมโหด
จอมเป็นเพื่อนที่โหดมาก แค่คุณเห็นหน้าก็ร้องแล้ว จริงๆ ... พฤติกรรมความโหด ผมให้ระดับ 4 ดาวครึ่ง (อีกครึ่งนึง เอาไว้ให้มันฆ่าคนก่อน แล้วผมจะให้เป็นห้าดาวเลย) ไม่รู้ไปพลาดอีท่าไหน ... ตอน ม.๔ ดันไปมีเรื่องกับมัน วีรกรรมการชกต่อย มีเรื่อง ทะเลาะวิวาท ถ้ามันเขียนแบบผม คงทำออกมาเป็นพ๊อกเก็ตบุ๊คได้สัก

เล่มนึง รู้สึกเป็นการคิดผิดมาก ... ที่ไปมีเรื่องกับมัน รอดมาได้ไงฟะ

จอมมีครบครัน ทั้งอิทธิพลและพละกำลัง ... โอ้ ...

แต่ปัจจุบัน เรากลับกลายเป็นเพื่อนรักกัน ชนิดต้นๆของแต่ละคน เมื่อวานล่าสุดก็ยังเจอมันเลย ... เหอๆ

ไอ่นี่แหละครับ ที่มันฟังเรื่องชีวิตผมแล้วมันบอก (หลังจากที่ซี้กันแล้ว)

"กูเหมือนอิร้องเลย" (ภาษาใต้) แปลได้ว่า กูเหมือนจะร้องเลยนะนั่น ...
ลองคิดดูเดะ แบบหน้ามันโหดมากเลย เราหันไปมองหน้ามันขวับ "หน้ายังเมิงเนี่ยอะนะจอม ... จะร้อง"

เหอๆ



ก้อง เพื่อนบ้าน
คนนี้วีรกรรมของมันก็โหดเหมือนกัน เพื่อนมันแต่ละคนชนิดถือมีดฟันคนได้อะ ... โอ้โหดสุดๆ ...
เล่นบอลกัน เล่นกันไปเล่นกันมา คุณเต้ยไม่พอใจ หยิบไม้หน้าสามหวดมันซะนั่น แล้วก็ชกกันนัวเนีย
มันมาเล่าให้ฟังตอนหลัง ว่า

"มันว่าไอ่นี่มันเพี้ยนดีจริงๆ ใช้ได้เลยทีเดียว"

แล้วมันก็ถามว่าพ่อกับแม่เป็นคนที่ไหน ก็ไม่รู้บอกมันไป
- พ่อเป็นคนปากพนัง นครศรีธรรมราช
- แม่เป็คนเกาะลันตา (นามสกุลแม่ ชิดที่ต้องมาคู่กับเกาะลันตาในกระบี่)
- ปู่เป็นคนชลบุรี นามสกุลผม ที่ใช้ ณ ปัจจุบันนี้ ก็ยังมีเยอะแยะ ในแถวชลบุรี ต้นตระกูลมาจากที่นั่น
- ย่าก็เป็นปากพนัง นครฯเหมือนกัน สายเลือดปากพนังนี่เขาก็ว่ากันว่า ดุไม่แพ้ใคร รักพวกพ้องยิ่งนัก

เดี๋ยวเล่าเรื่องคุณย่า ให้ฟังก่อนเรื่องนึง เรื่องความนักเลงของแก

หมาที่บ้าน ไปฟัดไก่ตรงข้ามบ้านตาย คุณย่าแกก็พูดออกมาชัดถ้อยชัดคำ

"รู้อยู่แล้วว่าบ้านเราเลี้ยงหมา จะไปเลี้ยงไก่ทำไม"

โอ้โห.... ลูกหลานฮากันกระจาย ขำแกจริงๆ น่ารักซะไม่มีอะ ... แหม ... คุณย่าฉันหละ

ตอนนี้ก็เป็นเพื่อนกับก้อง นั่งกินเหล้าคุยกันถึงเช้า เวลากลับไปบ้านเมื่อไหร่หนะ



...

ม.๖ ... ไฟต์อัปยศ
ผมไปชอบผู้หญิงคนนึง ... แต่เธอไปชอบผู้ชายคนนึง ...
ผมเจอหน้าผู้ชายคนนั้น ... ผมถุยน้ำลาย ปาดหน้าตอนเดินสวนกัน ถากไปนิดเดียว ...
หลังจากนั้นก็ไปท้าเค้าต่อยในห้องน้ำชายอีก ...

อัปยศที่สุดในชีวิตของลูกผู้ชายคนนึง T__T ชกกันเรื่องผู้หญิง

สำหรับใคร ... หรือสมัยนี้ ... ก็อาจเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะทะเลาะกันเรื่องผู้หญิง
แต่สำหรับผมแล้ว เป็นบาดแผล ที่ไม่อยากจำเป็นอย่างยิ่ง
แต่ก็จะเก็บไว้ เป็นบทเรียนไว้สอนตัวเอง

(ต้นเหตุอยู่แถวนี้แหละครับ อิอิ)

ก็เจอผู้ชายคนนั้น ตอนขึ้นมหาลัย (จำชื่อไม่ได้จริงๆ)

ก็นั่งคุยกัน เพื่อนคนอื่นก็อยู่กันด้วย พอเมาได้ที่
เพื่อนคนอื่นก็ถามว่า "ไม่เคืองใจ หรืออะไรบ้างเลยหรอเต้ย"

มึงจะบ้าหรอ ... ชกต่อยมันเรื่องธรรมดา เฮ้อ ... สบายๆ ชกเสร็จก็จบกัน ไม่มีอะไรมากมาย ไม่มีเคืองต่อ




-----------------

ผู้ชายบางคนที่เค้าไม่เคยชกกับใครมาเลยก็มี
มันก็แล้วแต่วิธีการ การตัดสินของแต่ละคน ...

แต่สำหรับผมแล้ว คงไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องอย่างนี้หรอก แต่ถ้ามันจำเป็น ด้วยปัญญาเท่าที่ตอนนั้นมีและ
อารมณ์

การต่อยกันกับเพื่อน จึงเหมือนเป็น "คำตัดสิน" หรือ "การพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น" กันในวิถี ที่ต่างคนต่างเลือก

สิ่งที่ได้กลับมาก็คือ มิตรภาพหลังจากที่ได้พูดคุยกันแบบถึงลูกถึงคนจริงๆ

ทุกวันนี้ รายนามที่เอ่ยมาทั้งหมดนั้น ผมคิดว่า ไม่ว่าผมจะไปขอความช่วยเหลือ ไม่ว่าเรื่องอะไร หรือเค้าจะขอ ก็ยังคงได้เสมอหละ


นี่แหละเนอะ ...

ห้องเรียน ห้องน้ำชาย ข้างถนน ... สังเวียนแห่งมิตรภาพจริงๆ



หน้าแรก




Create Date : 22 กรกฎาคม 2549
Last Update : 22 กรกฎาคม 2549 11:04:45 น. 6 comments
Counter : 443 Pageviews.

 
เรื่องเก่าๆเอามาเล่าใหม่ยังดูสดใสอยู่เลยน่ะค่ะ สงสัยสมัยเด็กๆท่าทางจะเฮี้ยวน่าดูเลย


โดย: หนุอุ๋ม (tenno_jung ) วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:11:48:03 น.  

 
วีรกรรมโชกโชนใช้ได้เลย ผมอยู่มาปูนนี้มีตีกับชาวบ้านสองครั้งใหญ่ เล็กๆน้อยๆไม่นับ 555

ที่ว่าใหญ่ที่คือเลือดสาดกระจาย แต่คิดแล้วก็ขำๆนะครับ เหอๆ


โดย: นายเบียร์ วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:18:38:13 น.  

 

~~~ อ้าวไหงจบแบบนี้ล่ะเพ่...

นึกว่าตอนจบจะจบแบบว่า

ต่อยกันเสร็จก็พบรักกับตึ๋งกับต๋อยไรเงียะ

โห่ ไม่มีลุ้น กร๊ากๆ ~~~



โดย: เค้กชาเขียวอยากบอกคุณว่า (ฉันชอบคุณแน่ค่ะ ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2549 เวลา:0:57:09 น.  

 
011235587


โดย: ถำ IP: 210.86.216.185 วันที่: 23 กันยายน 2549 เวลา:8:18:36 น.  

 
ซัม ตัวใหญ่มาก จำความไม่ได้ว่าต่อยกันเรื่องอะไร แต่เต้ย ต้องกระโดดขึ้นโต๊ะ เพื่อชิงจุดยุทธศาสตร์อันได้เปรียบก่อน ....


>> กระโดดขึ้นโต๊ะ เป็นจุดยุทธศาตร์ที่ใช่ไม่ได้อ่ะ เพื่อนเตะโต๊ะล้มไป เต้ยก็จะอยู่สภาพไหน นึกภาพเอาเองก็แล้วกัน (แต่ก็ไม่อยากให้ต่อยกับใครหรอก .... เราไม่เคยต่อย ส่วนมากป้องกันตัว หุหุหุห )


โดย: sago IP: 222.123.103.47 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:19:47:01 น.  

 
รุ่นพี่ท้ารุ่นน้องตบอยากบอกรุ่นน้องว่า แพ้ชนะไม่สำคัญขอให้ได้ตบมัหน้าแหกก็พอ สู้ตายนะ


โดย: วาว เด็ก ก.พ. รุ่น11 IP: 58.9.69.67 วันที่: 1 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:53:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.