Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
9 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 
สิ่งมีชีวิตชนิดเดียว ที่รอผมกลับบ้าน

18:25 9/7/2549
วันอาทิตย์ อารมณ์ผสมโรง ...



เมื่อเช้าตื่นมา ... ไม่ใช่เช้าสิ
เที่ยงตื่นมา ปลาออกมานอนตายอยู่ เลี้ยงมันมาหลายปีแล้วหละ

... เศร้ามากเลยครับ เตรียมตัวจะล้างตู้ให้มัน
เอามันมาใส่ถังเล็กๆไว้ เอาฝาครอบปิดมันไว้อย่างดี

แต่ไม่ได้เฉลียวใจ ตัวมันใหญ่ขึ้นเยอะ
เอาของทับฝาปิดไว้ด้วยนะ แรงมันเยอะมากเลย

เศร้ามากเลยครับ ... เศร้าจริงๆ ...
เวลากลับมา มันเหมือนรู้ มันจะดีดน้ำแรงๆ

เหมือนปลาชะโดกระโดดอะไรประมาณนั้นเลย

เหมือนเพื่อน เหมือนพี่ เหมือนน้อง เหมือนลูกจริงๆ

...

เวลานั่งกินเบียร์ ก็จะยกแก้ว มานั่งดูมัน
กลับมา สิ่งแรก ที่ต้องทำเลยก็คือให้อาหารมัน

ไม่ได้รู้สึกเหมือนมันเป็นสัตว์เลี้ยงเลยหละ
กลายเป็นกิจวัตร นี่ถ้าไปทำงานกลับมาไม่เจอคงเหงาน่าดู ...


หลายปีแล้วอยู่กับมัน เลี้งมันตั้งแต่ตัวเท่านิ้วก้อยเลยอะ

ตอนนี้ ตัวใหญ่กว่าสองฝ่ามืออีก ... เศร้ามากเลย

เมื่อกี้นั่งรถผ่านตลาด ก็เหงามากเลย
ปกติเห็นตลาด จะต้องแวะลง ซื้อลูกกุ้งให้มันกิน ...


เฮ้อ (ถอนหายใจจริงๆด้วย ...) ...

เหงาน่าดูเลยอะพอไม่มี

พอเวลานั่งเล่นคอมคะ แบบใกล้ๆกัน

ว่างๆ ก็หันไปดูมัน มันก็ดูเรา ...

พอเค้าหิวแล้วไม่ได้เลยนะ ฟาดงางฟาดงวง เป็นอันว่ารู้กัน
ฉันต้องเดินไปให้อาหารแกแล้ว แต่หลังๆ นี่มีเรียกเฉยๆ นะ
กวนโอ้ย ให้อาหารไป ไม่กิน จะเล่น จะให้เอานิ้วไปจิ้มตู้กระจกเล่น
เล่นมันก็จะมาชนๆ ดีดน้ำ อยู่อย่างนั้นแหละ ...

กวนโอ้ยจริงๆ ...

เวลากลับมาจากทำงานนี่ รู้แล้ว พอเปิดไฟแกร๊ก ก็ดีดตัวเลย
ประมาณ มานี่ๆ ...


เนี่ยเตรียมจะล้างตู้ให้มันอยู่แล้ว ...

หลังๆ นี่มันคุ้นมือมากเลยนะ เค้ารู้นะ ว่าเราไม่ทำอะไรเค้า
เอามือลงไปจับเล่นได้ ไม่ว่ายหนี

จริงๆ ทำให้เพื่อน ทำให้ไอ่ตองดูบ่อย

(ไอ่ตองถาม มันไม่กัดหรอ กับพี่เต้ย)



ไม่เลี้ยงแล้ว ขอเวลาทำใจก่อน

มันยากอะ กว่าจะปลาคุ้นเคย รู้ใจกันขนาดนี้อีก
หรือไม่ก็อาจไม่เลี้ยงแล้วมั้ง ทำใจไม่ได้

ไม่รู้จะโทษใคร ไม่อยากแก้ตัวเลย

รู้ว่า เป็นความผิดของเราล้วนๆ จริงๆ ...




อาลัยรัก ...
สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวบนโลกใบนี้ ... ที่รอคอยเวลาผมกลับบ้าน


ไม่มีอีกแล้ว ...










หน้าแรก




Create Date : 09 กรกฎาคม 2549
Last Update : 9 กรกฎาคม 2549 18:42:48 น. 10 comments
Counter : 492 Pageviews.

 
ก็มีครับ แบบคนที่รัก เช่น พ่อหรือ แม่

แต่เราก็ไม่ได้หมายว่า จะกลับมาจากทำงานแล้วมาเจอเค้าทุกวัน

แต่หมอ เนี่ย เราก็ได้เจอกันทุกวัน

ผมมันตัวคนเดียวครับ ... ก็มีมันนี่แหละ เป็นเพื่อนอยู่ทุกเวลา ... เหมือนคุยกับมันรู้เรื่องอยู่คนเดียว

คุยกับคนอื่นเค้า ก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง ..

เฮ้อ ... เศร้าครับ

เหงาจัง ...

แดกเบียร์ดีกว่า


โดย: R' IP: 58.10.158.207 วันที่: 9 กรกฎาคม 2549 เวลา:18:49:55 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

แบบนี้เรียกว่า ผูกพัน

ของที่บ้านก็มีค่ะ

เลี้ยงมาหลายปี พอคนเดินผ่าน จะรีบมาอยู่ตรงมุมตู้

เหมือนรู้ว่าคนกำลังมอง

พอพี่เค้าเดินมา จะทำท่ากระดุกกระดิก

เอารูปมาให้ดูด้วย




โดย: รักดี วันที่: 9 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:13:08 น.  

 
เอาน่ะครับ มีพบมีจาก คุณทำทุกอย่างดีที่สุดแล้วล่ะ

ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก อย่ารู้สึกผิดไปเลยครับ


ขอให้กลับมามีชีวิตที่ดีในเร็ววันนะครับ


โดย: pok (pilok ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:24:50 น.  

 
เสียงก๊อกๆแก๊กๆ ... เวลาที่มันคาบหินวางตรงโน้นตรงนี้เล่น

ฟังเสียจนคุ้นหู ...

เมื่อกี้เดินไปเก็บ อุปกรณ์ ... วางไว้ต่อเลยครับ

ภาพมันติดตา ยังทำใจไม่ได้เลยครับ ...
อยากยกให้คนอื่นให้หมดเลย

เห็นแล้วคิดถึงมากๆ อาหารก็ให้แต่ของดีๆให้เค้ากิน

เฮ้อ ...


So kiss me and smile .. for me ..



โดย: Register_AC (Register_AC ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:25:56 น.  

 
พูดถึงเรื่องการมี"พบ"

นั่นสิครับ ดวงคนเรามันจะขนาดไหน ...

ปลาเป็นร้อยตัว เราเลือกเค้ามาได้อย่างไร

ยังจำวันแรกได้ เหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวานเลย

เราเลือก คนขายจับออกมาให้ มันดิ้นออกมาร่วงบนพื้น

เฮียๆ เบาๆหน่อย ... ขากลับ เอาขึ้นแทกซี่เลยครับ
กลัวเค้าบอบช้ำ ...

จะอายุสามสิบแล้ว แต่มาน้ำตาซึมกับตอนปลาตาย
(น้ำมูกไหลด้วย ...)

อายจัง ...

ไม่กล้าเลี้ยงแล้วหละ ... ไม่ไหว ทำใจไม่ได้

ขอเวลาทำใจสักแป๊บ


https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=registerac&month=01-2006&date=10&group=6&blog=2


โดย: R' (Register_AC ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:37:35 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ..

อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกเลยค่ะ ไม่เคยเลี้ยงปลาแต่เลี้ยงน้องหมาสองตัวไว้ในบ้าน เค้าก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเหมือนกัน..พลัดพรากทั้งที่ยังรัก ก็ทุกข์อย่างนี้แหละค่ะ แต่ชีวิตคนเราก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป..

หายเศร้าไว ๆ นะคะ


โดย: i'm not superman (i'm not superman ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2549 เวลา:23:48:12 น.  

 
ครับ ขอบพระคุณสำหรับ คำแนะนำทุกท่าน

เก็บความเศร้าและความเหงาไว้ ...



พลิกหน้าต่อไปเถอะครับ ...


โดย: Register_AC วันที่: 11 กรกฎาคม 2549 เวลา:0:35:52 น.  

 


โดย: sofar IP: 203.144.252.236 วันที่: 12 กรกฎาคม 2549 เวลา:8:20:56 น.  

 
ไว้อาลัยกับน้องเขียว


10 วิ


โดย: sofar IP: 203.144.252.236 วันที่: 12 กรกฎาคม 2549 เวลา:8:21:16 น.  

 
เหมือนเจ้าลูกโป่งที่เลี้ยงไว้เลย วันดีคืนดี ก็ตายขึ้นมาเฉยๆ ไม่มาเข้าฝันว่าจะจากกันก่อน
ไม่รู้เพราะอะไรสิ แต่พี่ชายมาดูๆ บอกมีหินเล็กติดอยู่ในคอมัน..ไม่อยากเชื่อเลย..
เจ้าเขียวเป็นปลาหมอไหมคะ ใช่เหมือนกันเลยค่ะ
เศร้าๆ แสดงความเสียใจด้วยคน.
โอ๋.ไม่ร้องไห้นะ ไม่ร้องไห้..


โดย: วีดวาด วันที่: 26 กรกฎาคม 2549 เวลา:14:35:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.