Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2550
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
7 มิถุนายน 2550
 
All Blogs
 
Mkt : Intermission

12:57 7/6/2550
พักรบ ... ไม่พักรัก





.
.


สวัสดี ... ช่วงตลาดหุ้นพักครึ่ง เลยแวะมาคุยกัน มามะ
ช่วงนี้ ตั้งแต่กลับมาจากสงขลานี่ ทำตัวแบบ นักเล่นหุ้นมืออาชีพอย่างแรง ...

ตื่นแปดโมงเช้า เก้าโมงเช้า
ตื่นมาจิบกาแฟ ... ฟังเพลง อ่านข่าว อ่านกระทู้
สิบโมง เปิดทำการ ... ฮ่าๆ ...


ดีเนอะ ชีวิตแบบนี้ ... เค้าว่าพอร์ตถึง 10 ล้าน ถึงจะไม่ต้องทำงานได้ นั่งเล่นหุ้นอย่างเดียว
ของผมนี่ 1-3 ล้าน นี่ก็เผ่นแล้วมั้ง แค่นี่ก็ยังขี้เกียจแล้วเลย ... ฮ่าๆ ...


ก็ไปเก็บหุ้นมาช่วงก่อนหน้าอ่านคำวินิจฉัย ก็เลยได้กำไรมาพอสมควร เก็บตั้งแต่ 23 24 25 แล้วโน่น

RATCH @ 44
SAT @ 11.00
KBANK รู้สึกจะ 59 นะ ...


วันนี้เลยขายมานั่งยิ้มร่าอยู่อย่าง ชดเชย กับที่ขาดทุนกับ MLINK ไป



แล้วพอเที่ยงๆ ปิดตลาด ก็จะลงไปหาข้าวกินบ้าง อะไรบ้างตามประสา นั่งดูทีวี ดูข่าวภาคเที่ยง

ช่วงนี้ก็เริ่มดูทีวีเยอะมากขึ้น เล่นคอมให้น้อยลง ติดมาจากบ้านนะ อยู่บ้าน ดูแต่ทีวี ไม่รู้ทำไร


พอตลาดปิด สี่โมงครึ่ง ก็นอน ... นอนสักชั่วโมง สองชั่วโมง
บางวัน ตลาดไม่ปิดก็นอนก่อน ...

แล้วไปนอนอีกที โน่นเลย เกือบเช้า ตีสามตีสี่ ... เอิ่กๆ ...

.
.
.


เมื่อวานนี้ นั่งดูช่องเจ็ด ละครเรื่องอะไรน้า กาษา ฯ อะไรสักอย่าง

พบว่าตัวเองแก่ไปมากเลย ... (ฮ่าๆ ...)

นอกจากจะไม่รู้จักชื่อดาราแล้ว ยังเสือกแยกแยะหน้าตาดาราไม่ออกอีกอะ

นางเอก ตัวร้าย หน้าตาคล้ายกันมาก ไม่รู้จักเหมือนกัน แต่มันคล้ายกันมากเลยวะ

ที่ดูนี่ไม่ใช่อะไรหรอกนะ จะรอดู ชะ ชะ ช่า หนะ

แล้วขี้เกียจเปิดไปช่องโน้น ช่องนี้ เดี๋ยวแม่ม เผลอเปิดไปช่องสาม เจอ "รักเธอทุกวัน"


หมั่นไส้เป้เว้ยยย เลยไม่อยากเห็น เป้มันชอบเรื่องนี้ (เป็นเอามาก ... )

ก็มาเล่าให้ฟังขำๆนะ ว่าคนมันเป็นเอามาก ... แบบชั้นไม่อยากดูเรื่องเดียว เปิดไปเจอช่องเดียวกับเธอ


มาเล่านี่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร สบายๆ ... (แต่ตอนเกิดเหตุการณ์นี่เป็นเอามาก)


ก็ขำดีนะ ว่าตนเองนี่บ้าดี ...


ผ่านมาก็เข้ามาคุยกันได้

ใครๆ ก็คุยได้ จะคุยเรื่องอะไรก็คุยได้ สบายๆ นะ



เดี๋ยวนี้ก็อายุพอควรแล้ว (เบื่อจะบอกแล้ว เขารู้อายุกันทั้งบางแล้ว) ขี้เกียจมานั่งอ้อมค้อม
พูดแคนนอนไป แคนนอนมา ให้เสียเวลาอยู่ ...


ดี ... ดีที่บ้ายังยอมรับว่าบ้า ... ฮ่าๆ ...

พอช่วงนี้ไม่ได้กินเบียร์ เลยรู้ตัว ว่าภาวะปราศจากกูก็เพี้ยนเหมือนกัน ใช่จะเพี้ยนแต่ตอนเมา ...


ฮ่าๆ ...


เลยไม่ต้องกินดีกว่า เพราะไม่กินก็เมา ~~~


ก็เริ่มขี้บ่นนะ บ่นโน่น บ่นนี่ บ่นอู้บ่นอี้ ...



แต่ไอ่ที่เปลี่ยนไป มันก็โลกรอบข้าง เดี๋ยวนี้นะ ฟังเรื่องการเมืองนะ ฟังวันเดียวก็ได้ความครบถ้วน

ไม่เหมือนเมื่อก่อนหละ ... เวลาเกิดเหตุการณ์อะไรสักอย่าง ... กว่าจะได้เรื่องราวครบ ฟังทุกมุมมันช้า

เดี๋ยวนี้แม่ง เปิดไปช่องไหนก็เจอข่าว เมินตา (เอ้ย) ลืมตามาก็เจอข่าว กี่โมงก็เจอข่าว

สื่อมันเยอะจริงๆ ... วิถีการเมืองเลยเปลี่ยนไป เรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นรวดเร็วมากๆ



.
.
.

(พิมพ์มาถึงบรรทัดนี้ ... กูคงรู้ตัวว่าแก่แล้วจริงๆ ... ฮ่าๆ)




โคตรฮาเลยนะ เมื่อวานคุยกะไอ้ปิว

ประเด็นเรื่องการมีลูก ...

ปิวมันเรียน ซัพพลายเชน อยู่ ซัพพลายเชนแอนด์ลอจิสติก

เออ พูดก็พูดเหอะนะ (ขอนอกเรื่องนิดนึง) ไอ้คำว่า Supply Chain and Logistic

ตนฟังแล้วก็งงว่ะ งงว่า ทำไมมันถึงใช้แอนด์ แล้วทำไมถึงต้องเอามาพูดรวมกัน

ลอจิสติก มันเป็น หนึ่งในซัพพลายเชน นึกออกไหม ห่วงโซ่อุปทาน มันก็รวมไปถึงลอจิสติกอยู่แล้ว

ตนจึงคิดว่า คำๆนี้ นำมาใช้รว่มกันไม่ถูกนัก การใช้ and เชื่อม น่าจะเป็นคำที่มีน้ำหนักเท่ากัน เช่น


System Analysis and Design

ก็คือ การวิเคราะห์ระบบ และ การออกแบบระบบ

เออ มันต้องได้ความหมายอย่างนี้สิใช่ไหม

ถ้า Logistic and Supply Chain Management อย่างนี้ไม่ถูก ตรรกะมันไม่ได้อะ ...

คือน้ำหนักของคำมันต้องเท่ากัน แต่ ลอจิสติก เป็นหัวข้อหนึ่งในซัพพลายเชน เท่านั้นเอง
เอามายืนเคียงข้างกันคงไม่ได้ ถ้าไม่ใช้แบบคอนจังชึ่นแบบ in อะไรประมาณนั้น


( ไอ้ ซัฟฟิก -ชึ่นๆ อะไรเนี่ย ไม่ใช่กูเรียนมาจาก วิชา โพรนังซิเอชึ่นหรอกนะ กูเป็นของกูเอง พูดแล้วแหลดี ... กูชอบ ...)

.
.
.

มาถึงเรื่องที่คุย ... ก็ประมาณว่า เอะเรื่องลูกใช่ไหม ไอ้ปิวมันเรียนโท ซัพพลายเชนใช่ไหม




" เฮ้ย ปิว เอ็งรีบท้องตอนนี้เหอะวะ เอาลูกไปเรียนด้วย ลูกแม่งต้องเก่งแน่เลย ว่ะ
เวลามันจะเกิดนะเว้ย มันต้องคิดถึงการลดต้นทุนเว้ย ...
แม่ เดี๋ยวหนูรอน้องก่อน หนูยังไม่ออกไป เราลดต้นทุน ค่าทำคลอดแม่ เดี๋ยวหนู รอออกไปพร้อมน้อง "





ฮ่าๆ จะได้เสียค่าทำคลอดทีเดียวเลยเว้ย ... กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆ

คือถ้า ลูกออกมาไม่พร้อมกัน ต้องเสียค่าทำคลอดสองครั้งใช่ไหม ...



ไม่แน่นะเว้ยปิว รีบท้องเหอะวะ พี่ว่า จริงๆ ...


.
.
.


จะไปแระ แต่ไม่เอาดีกว่า

จะมาเล่นว่า ตอนกลับสงขลา มีความสุขกับการกินมากเลยนะ วันนึงกินข้าววันละสามสี่มื้ออะ ... (นี่จะไปลดพุงรึเปล่าเนี่ย)

กินหลายอย่างมาก ก็กินสตู หนะ กินบ่อย แล้วก็ไก่เครื่อง ข้าวมันแกงไก่

อะอะ ไม่รู้จักอะเดะ หร่อยเว้ย หร่อย แล้วก็ ขนม รวมมิตร ผัดไม่ล้างกระทะ ... อะไรประมาณนั้น



เออ บืม วันนี้นัดไอ้กอล์ฟ (น้องคุณกิ๊ฟ) เอาไว้นี่หว่า ... ลืมเลย
นัดจะไปห้องมัน เห็น ว่าอยู่คนเดียว แต่ไม่อยากไปอีก ไปแล้ว ไม่พ้นกินเบียร์กันอีก (ไม่รู้ใครชวนใคร)

อุตส่าห์เลิกมาได้ตั้งแปดวันแล้ว ไม่ได้ ไม่ได้ ...

ต้องอดใจไว้ ... ใจก็อยากไปนะ ...


เฮ้อ ... ไม่ไปดีกว่า กินแล้วเดียวยาวอีก (ยาวนี่หมายถึง ยาวหลายอาทิตย์ติดกันนะ ไม่ใช่ยาวแบบในวันเดียว)


ใจก็อยากไป ... " กอล์ฟ เมิงพูดกับพี่เมิงให้หน่อยสิวะ ... นะนะนะนะนะ ... "


อะไรประมาณนั้น ... ฮ่าๆ ...


.
.
.

บ่ายนี้ยังไม่รู้ซื้ออะไรดีเลย ... เฮ้ย ลืม เออ DTAC จะเข้าตลาดแล้วนะ แต่ไม่รู้สิ ตอนแรกก็ว่าจะไปจองเหมือนกันนะ มาคิดๆ

42 บาท ต่อหุ้น


คิดจะซื้อ
๑. ซื้อมาเก็งกำไรก็โอเคนะ วันเปิดวันแรกๆ ต้องเด้งขึ้นบ้างละว้า 2-3 เปอร์เซนต์


คิดจะไม่ซื้อ
๑. ซื้อมาแล้ว เงินก็ไปกองอยู่ตั้งหลายวัน กว่าจะเปิดให้ทำการซื้อขาย จองวันที่ 12-13 มิถุนายน
ซื้อขายในตลาด วันที่ 22 มิถุนายน เงินไปจมอยู่ตั้งหลายวัน ช่วงนั้น เล่นตัวอื่น(อาจ)ได้กำไรมากกว่าไหม

๒. ตลาดผู้ใช้โทรศัพท์ มือถือก็คิดว่าคงตัวแล้วนะ คือคงที่ มันก็ไม่ขยายไปกว่านี้แล้วหละ ...
คนใช้ก็เพิ่มเท่าเดิม ส่วนแบ่งตลาด จาก ADVANC หรือ ของ ทรู ก็ใช่ว่าจะแย่งมาง่ายๆใช่ไหม
ทรู เดี๋ยวนี้มันก็แข็งแกร่งขึ้น นับวัน


เมื่อคิดได้ดังนั้น เลยว่าจะไม่จองดีกว่า ...



.
.
.

คืนนี้ถ้าไม่ขี้เกียจก็ว่าจะอ่านหนังสือสักหน่อยว่ะ ...











เอาฟังเพลงๆ ... อะ เพิ่งโพส สดๆร้อนๆ ...











index2




Create Date : 07 มิถุนายน 2550
Last Update : 7 มิถุนายน 2550 14:03:09 น. 6 comments
Counter : 612 Pageviews.

 
ไปอ่านบล็อกที่คุณไปสัมภาษณ์งานมาล่ะ

เพลงได้อารมณ์จริงๆ

คงหายแค้นแล้วนะคะ

..

สำนวนการบ่นๆของคุณมันไม่เหมือนใครเลยนะ

ก็เลยเข้ามาอ่านเรื่อยๆนี่แหละ

มาอ่านมั่ง มาจิ๊กเอ๊ยฟังเพลงมั่ง

(ความจริงก็เอาของเค้าไปจนจะหมดบล็อกแล้วล่ะ )

ไปอ่านบล็อกที่คุณเขียนเรื่องกว่าจะเป็นหนึ่งเพลงที่คุณฟัง

มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เราง่ายมากแค่ copy embed code คุณมา .. จบ

ก็ขอบคุณมากๆล่ะค่ะ


โดย: random-4 วันที่: 7 มิถุนายน 2550 เวลา:18:47:51 น.  

 
สวัสดีครับ คุณ random-4


ผมเองก็เขียนเพราะ ...


๑. ชอบเขียน ชอบเล่า
ก็เลยแบบ ไม่เป็น ฉันขอให้ฉันได้เล่าอะไรแบบเนี่ยไปเรื่อยๆ ก็คงตอบเหมือนเดิมทุกครั้ง
ว่า ... "กลัวสิ่งที่ตนรู้ หรือสิ่งที่ตนคิด มันจะตายไปพร้อมๆกับเรา "

ก็เลยอยากจะบันทึกๆไว้ ...

ก็มีนะครับ บางทีที่ขี้เกียจๆ ... แหะๆ แต่

๒. ต้องรายงานตัวต่อผู้บังคับบัญชา
ถึงไม่ได้อะไร มันก็ต้องเป็นห่วงบ้างละว้า ... ว่ามันจะไปเมาหัวคว่ำที่ไหนหรือเปล่า
มันทำอะไรอยู่ฟระช่วงนี้ .. เปรี้ยวที่ไหน บ้าเรื่องอะไรอยู่

นั่นก็เลยเป็นเหตุให้ต้องมาเขียนอยู่เรื่อยๆ จนเกิด ...


๓. ความผูกพันที่รู้สึกได้
เมื่อสมัยก่อนก็เขียนเมลล์นะครับ ตอนนั้นยังไม่มีไดอารี่ออนไลน์ เขียนส่งไปให้คนพิเศษ
แต่บางครั้ง บางเรื่อง เราก็ปรึกษาเพื่อนไม่ได้ (เพื่อนในชีวิตจริงๆ ที่มีตัวตนอยู่จริงๆ)
ก็เรื่องของคนที่เรารู้สึกดีนั่นแหละครับ ...
ก็เลยต้องอาศัยระบายออกทางเมลล์ ไปกับฟอร์เวิร์ดเมลล์ภาพโป๊บ้างอะไรประมาณนั้น

เพื่อนส่วนใหญ่ในตอนนั้น ก็จะเป็นแบบเด็กเรียนคอมอะไรแบบเนี่ยด้วยกัน
เราก็ไม่รู้หรอกนะ ... ว่าเค้าอ่านหรือไม่อ่าน

จนมาวันนึง พอเราไม่เขียน เขาก็เมลล์กลับมา ถามว่าหายไปไหน
เรื่องนั้นเป็นไงต่อ เรื่องโน้นเป็นไงบ้าง

ตลกดี พอมาในยุคเอ็มเอสเอ็น ก็เลยได้เพื่อนแปลกๆ เพิ่มมากขึ้น
บางคนก็ขอที่จะอยากเจอเราให้ได้ อยากมานั่งกินเบียร์ด้วยกันอะไรประมาณนั้น
รุ่นน้องก็มาชวนคุย ... อะไรสนุกสนาน เออ คนก็ติดตามอ่านเยอะเหมือนกันนะ

คราวนี้ก็เลยมาเป็นยุคของไดอารี่ออนไลน์
ยุคนี้อะขำมาก เคยมีครั้งนึง ก็มีเด็กผู้ชายคนนึง มันก็มาตามอ่าน ตามคอมเมนท์ ไดอารี่ผมทุกวันเลยนะ

แบบประมาณมีผมเป็นต้นแบบมากๆ ... ทั้งความคิดหรืออะไร แล้วผมก็ลองเข้าไปดูไดอารี่มัน

ปรากฏว่า ... (ช่างไปเจอนะ)

เขาก็เล่าว่า วันนี้ เขาไปว่าคนทิ้งขยะออกทางหน้าต่างรถเมล์มา แล้วคราวนี้ไอ้โน่นมันจะเอาเรื่อง
เพราะมันก็มองมาด้วยสายเคียดแค้นที่ถูกว่า

เด็กคนนี้ก็เลยโทรไปหาเพื่อนนัดเอาไว้ก่อน ลงไปเลยซัดไอ้คนที่ทิ้งขยะทางหน้าต่างรถเม์ซะเละ

.
.
.

ไอ่เราก็ขำนะ ... โอ้ววว ... กลุ่มเป้าหมายของตู ...

.
.
.

บางครั้งเราก็กลับกลายเป็นผูกพันกับคนที่อ่านไปเหมือนกันนะ ... ฮ่าๆ ...


(ไม่ใช่แต่คนอ่านเท่านั้นที่รู้สึก)



จนความผูกพันกลายเป็นความลึกซึ้ง ... ลึกซึ้งจนไปไกล ...



ไกลจนเราเสียคนที่เคยรู้สึกดีๆไปหลายคน


.
.
.

จน มาถึงจุดนึง ... ที่รู้สึกว่า การที่เรายิ่งต้องไปเป็นห่วงใคร หรือพะวงเรื่องอะไรมากๆ ...
มันกลับกลายเป็นภาระเสียมากกว่า มันเปลี่ยนเป็นความรับผิดชอบ ...

.
.
.




เพราะ เราก็เป็นคนค่อนข้าง คิดมาก ห่วงเพื่อนนิดนึง ก็เลยตัดใจ ไม่ค่อยอยากคุย
หรืออยากตอบโต้ใครๆ ทั้งนั้น ...

บางครั้งก็ไปคาดหวัง เฮ้ยยยยยยยยย เมิงทำไมไม่อ่านว่ะ ... ทำไมไม่สนใจกันฟระ ... อะไรประมาณนั้น

คาดหวังว่า ไอ้นั่นต้องอย่างนั้น ไอ่นี่ต้องอย่างนี้ ...

.
.
.




ผมก็เลยไม่ค่อยไปคอมเมนท์ หรือ ตอบกลับ คนอ่านเท่าไหร่ ... ก็ต้องเป็นกรณีที่เป็นคนรู้จักกันเท่านั้น

ไม่ได้ฟอร์มนะ จริงๆไม่ได้ฟอร์มเลย ..



มันก็เลยกลายมาเป็น ...


เหมือนดั่งที่เห็นเช่นปัจจุบันนี้ ...




" ความสัมพันธ์ไม่ได้ยากที่ตอนสร้าง ... แต่ยากที่ตอนรักษา ... "


โดย: Register_AC วันที่: 8 มิถุนายน 2550 เวลา:2:58:14 น.  

 
ส่วนเรื่องเพลง(จากหน้าไปสัมภาษณ์งาน)นั้น Classico ผมชอบนะครับ สนุกดี
เหมือนประมาณ " โฟร์ท เฟอร์ เอลิเซ่ " ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ท่อนแรกมันเป็น เฟอร์ เอลิเซ่ แต่ลงท้าย จบด้วย โฟร์ท ซิมโฟนี่ ขำดี

เขาเลยตั้งชื่อ " Classico " ชื่อเท่ห์เลยทีเดียว เพลงนี้ แจ๊ค แบล๊ค เป็นคนร้องนะครับ

นักแสดงจากเรื่อง คิงคอง / สกูลออฟร๊อค / นาโช (ไอ่เรื่องนี้ที่เป็นมวยปล้ำนะ)

แต่จริงๆ แล้ว แจ๊ค แบล๊ค นี่ก็แอบแสดงเรื่อง Contact เหมือนกันนะ ที่ จูดี้ ฟอสเตอร์เล่น


แต่หนังที่เอาเพลงนี้มา เรื่อง เทเนเชียส ดี นี่ ไม่ค่อยสนุกอะ แต่เพลงเพราะทั้งเรื่อง

เรื่องมันคือ คู่หู แล้วเพลง คลาสสิโก้ นี่ ก็คือ ตอนที่ทั้งคู่เจอกันครั้งแรก

แล้วคู่หูเค้าก็เล่นกีตาร์ เค้าก็โซโล่ปาก ...


.
.
.

พอหนังจบ ผมต้องแจ้นไปหาเพลงมาเลยครับ ทั้งอัลบั้ม


.
.
.

บางครั้งผมโพสเพลงก็ไม่ได้อะไร เพราะบล็อกผม ก็ไม่ค่อยจะมีคนเข้าเท่าไหร่แหะๆ ... (เกาหัวเขิลๆ)


ก็อยากให้คนอย่างคุณ random-4 ช่วยเอาไปให้คนอื่นฟังต่อนั่นแหละครับ ...



เพลงเพราะๆ ก็อยากให้ฟังกันเยอะๆ ... เนอะ ... ~~~






จบแบบครื้นเครงหน่อยนะครับ ... ซึ้งๆแล้วมันเขิลอะ ...


ฮ่าๆๆๆ. ..











โดย: Register_AC วันที่: 8 มิถุนายน 2550 เวลา:3:01:30 น.  

 
จนความผูกพันกลายเป็นความลึกซึ้ง ... ลึกซึ้งจนไปไกล ...



ไกลจนเราเสียคนที่เคยรู้สึกดีๆไปหลายคน

...

เข้าใจแฮะ เพราะเคยรู้สึกดี๊ ดี กับใครบางคนทั้งๆที่ไม่เคยเห็นตัวเป็นๆ

วันไหนไม่มา up blog .. ก็ห่วง

วันไหนไม่มาเม้นต์ให้ .. น้อยใจ และ รอคอย

ดีใจที่ผ่านอารมณ์บ้าๆนั่นมาได้

ตอนนี้คนนั้นกลายเป็นพี่ชายแต่ยังไม่เคยเจอกันอยู่ดี


...

เพลงนี้มันส์จริงๆอ่ะ


โดย: random-4 วันที่: 8 มิถุนายน 2550 เวลา:5:48:50 น.  

 
เวลาเราเขียนบล็อกนี่ ความตั้งใจทีแรกคือไม่อยากบอกเรื่องส่วนตัวเลยนะ

แต่กลายเป็นว่าคนที่อ่านบล็อกเราทุกวันจะรู้หมด

บ้านอยู่จ.ไหน พ่อแม่ทำอะไร มีพี่น้องกี่คน มีหลานกี่คน ชื่ออะไรบ้าง หมาที่บ้านชื่ออะไร

ทำงานอะไร ที่ไหน วันนี้อารมณ์เจ้าของบล็อกเป็นยังไง

อืม มันอดไม่ได้นะที่จะเล่าเรื่องส่วนตัวไปน่ะ

ปกติไม่ค่อยตามไปอ่านบล็อกเก่าๆของใครนะ แต่เราก็กลับไปอ่านบล็อกคุณหลายบล็อกเลยแหละ

อ่านเพลินดีนะ ทั้งๆที่บางบล็อกยาวโคด เหอๆ

ก็รู้หลายเรื่องพ่อแม่ญาติๆ วันนี้เมาเบียร์ป่ะ กิ๊กเก่าๆสิบกว่าคนที่ว่า ฯลฯ อะไรเทือกนั้นแหละ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า


โดย: random-4 วันที่: 8 มิถุนายน 2550 เวลา:6:02:13 น.  

 
" ความสัมพันธ์ไม่ได้ยากที่ตอนสร้าง ... แต่ยากที่ตอนรักษา ... "
จริง

เมื่อวานดู 007 ภาคแรกอ่ะ พระเอกไม่ค่อยเก่งเลย โปรยเสน่ห์ซะเยอะ บอกเฉยๆ

ยังไม่ได้หอเลยอ่ะ

แว้นนนนนนนนนนนน ตุ


โดย: Tood Oil IP: 124.120.78.238 วันที่: 8 มิถุนายน 2550 เวลา:13:12:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.