Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
27 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
หนึ่งวัน กับชีวิตในวัยมัธยมต้น ภาคปลาย

16:05 27/5/2550




.
.
.

" เต้ย ... เต้ย ... เต้ย ... "


" คร้าบบบ ย่า ... " ผมงัวเงียตอบกลับเสียงย่าออกไป พลางใช้นิ้วมือปาดขี้ตาทั้งสองข้างเพื่อให้มองเห็นโลกทรรศน์ได้ดีขึ้น ... หกนาฬิกาห้านาที ... ผมมองนาฬิกาที่มันไม่สามารถจะปลุกใครได้ ภาพ เควิน ชว้านซ์ กำลังเทโค้ง หัวเข่าติดพื้น กระจกกั้นตาของหมวกกันน๊อค สะท้อนเส้นบนขอบถนนได้อย่างชัดเจน ... นักบิดสไตล์บู๊ดุเดือดบ้าระห่ำที่ติดอยู่ในห้อง มันถูกตัดออกมาจากหนังสือแม๊กกาซีนมอร์เตอร์ไซค์อย่างเรียบร้อย


ผมเปิดวิทยุรายการโปรดตอนเช้า ที่มีโฆษณาเทลมี พาวเดอร์ เสียงหวานๆ ของ อ้อน เกวลิน คอตแล่น " สูตรสำหรับกลางวันค่ะ สูตรสำหรับกลางคืนค่ะ " ส่งเสียงแข่งกับเครื่องเสียงของย่าที่เปิดเพลงลูกกรุง ... อยู่ที่ห้องข้างๆ ...


ย่าเรียกผมเสร็จผมกับเตรียมของไว้ใส่บาตรเสร็จแล้วเช่นกัน ย่ามักจะตื่นตั้งแต่ตีสี่ตีห้าเสมอ ทำกับข้าว เปิดร้าน ... หน้าที่ผมทุกเช้าแลกกับการอาศัยอยู่ที่กับย่าที่นี่คือ ถูบ้านก่อนไปโรงเรียนทุกเช้า ... และวันนี้แกก็เรียกให้ผมตื่นมาใส่บาตรกับแกเหมือนอย่างเคย ...


ย่า ... ในความทรงจำของผมก่อนหน้านี้ ...
คือคนที่พาผมไปโน่นไปนี่ ทัวร์เที่ยวจังหวัดโน้นจังหวัดนี้ ... เพราะอะไรนะหรอ ... ผมไม่ต้องเสียค่าตั๋วไง
ย่า ... จะเที่ยวเก่งมากๆ ... ไม่ค่อยจะได้เจอย่าเท่าไหร่ ... ย่าไปเที่ยวมาแล้วเกือบทั้งเมืองไทย ...
และย่าอีกหนึ่งความทรงจำของผมนั่นก็คือ ... คนที่พาผมไปหาดใหญ่ กระเตงๆ ... หายาหม้อ ยาสมุนไพรจีน เพื่อรักษาโรคหืดหอบของผม สมัยเด็กๆ ...


ผมอาบน้ำอาบท่า แต่งตัว ... เสื้อสีขาวใหม่เอี่ยม ที่รีดไว้ตั้งแต่เมื่อวันอาทิตย์ กางเกงสีน้ำเงิน รองเท้าแพนสีดำ หุ้มส้นนิดๆสปอร์ตดี ...

ผมย้ายมาอยู่กับย่า ... รวมไปถึงย้ายโรงเรียน มาตั้งแต่ ม. ๒ เทอมสอง พ่อย้ายผมให้มาอยู่ที่โรงเรียนประจำจังหวัดที่สงขลา ... ผมดีใจ ที่ได้กลับมาอยู่สงขลาอีกครั้ง ... แต่ผมก็ไม่ดีใจเลย ที่ต้องห่างพ่ออีกครั้ง แต่คราวนี้ผมโตพอที่จะนั่งรถไปหาพ่อได้เองแล้วนะ ...


ที่นี่(ในหมู่บ้าน)ไม่ค่อยมีเพื่อนที่เรียนโรงเรียนเดียวกันเลย ...
เพื่อนส่วนใหญ่ ในหมู่บ้านเรียนที่โรงเรียนแถวนั้นกันหมด มีผมทะลึ่งไปเรียนไกลถึงในตัวเมืองโน่น เป็นอีกครั้งที่ผมต้องเดินออกไปเรียนคนเดียว เดินผ่าน เดินไปเกือบหนึ่งกิโลเมตร ผ่านทุ่งหญ้าสองข้างทาง จนถึงหน้าปากซอยตที่ติดกับถนนใหญ่ เพื่อจะรอรถเข้าไปในจังหวัด ...


โรงเรียนที่นี่แปลกดี ...
เป็นชายล้วนเฉพาะ ม. ต้น แต่ ม.ปลาย เป็น สห ดูแล้วลักกะเพศยังไงชอบกลนะ ...



แน่นอนเลยหละ ว่าที่นี่ ผมย่อมถูกเขม่นเป็นเรื่องธรรมดา แต่ผมก็ชินแล้วนะ กับการถูกมองด้วยสายตาหมั่นไส้ .. เพียงเพราะเส้นใหญ่ได้ย้ายโรงเรียนมากลางคันแบบนี้ ...

วันที่ผม ... มาโรงเรียนนี้วันแรกผมจำได้ ... นี่จะไม่ใครเดินมาส่ง หรือ มาหลงอยู่ด้วยกันเลยหรอ ... คือถ้าเราเข้าไปในโรงเรียน ม.๑ พร้อมกับใครเขา เราก็จะได้หลงกันเป็นหมู่คณะใช่ไหม ... แต่ผมเข้ามากลางปีแบบนี้ คงต้องเดินหลงไปหลงมาคนเดียว ... อยู่นานเลยทีเดียวกว่าจะชินกับเพื่อนทั้งหมด


ผมมีเพื่อนจากโรงเรียนประถมเก่าๆ เหมือนกันนะ แต่อยู่กันคนละห้องทั้งนั้นเลย ...

เบียร์ อยู่ห้องหนึ่ง ...
เบนซ์ ... อยู่ห้องสอง
เอก อยู่ห้องสาม ...

นอกนั้นก็มีพี่ชายผม ... "ไอ้กอล์ฟ" อีกหนึ่งคน ... ลูกพี่ลูกน้อง ... ผมเรียน ม.๒ กอล์ฟเรียน ม. ๓


จะว่าไป ... ผมก็คุ้นกับที่นี่เร็วมากเลยนะ ...

แต่ที่นี่ ... ชุดพละเราต้องเอามาเปลี่ยนเอง เสื้อเป็นเสื้อสี ... กางเกงขาสั้นขาบาน ... โล่งสบายเหมือนแทบจะไม่ได้ใส่อะไร ... พวกเราจะม้วนให้เป็นเหมือนกระบอกรถเมล์ แต่ผมทำไม่เป็นหรอก ต้องคอยให้เพื่อนม้วนให้ตลอด ...


ที่นี่ ... มีความหลากหลายทางชาติพันธ์สูงมาก ... ตั้งแต่ลูกเถ้าแก่ ... ยันลูกเจ้าของนากุ้ง บางคนก็อยู่หอตั้งแต่ มัธยมหนึ่ง ... คงน่าสนุกเนอะการอยู่หอ


เด็กที่นี่เรียนเก่งกันเยอะ ...
มีครั้งนึง ผมโดนอาจารย์ สอนวิชาเลขเสริมเข้าไปพบ ... (ด้าน มุม ด้าน ... ด้าน ด้าน ... มุม)


" เธออย่านึกว่า เธอย้ายมาแบบนี้ แล้วพ่อเธอจะใหญ่ ไม่ต้องทำการบ้านนะ ... "

ผมตะลึง ...มาก ... ไม่นึกว่าจะหลุดมาจากปากของอาจารย์ ... เอิ่ม ... แค่ไม่ส่งการบ้านเนี่ยอะนะ ...



ที่นี่ทำให้ผมแปลกใจหน่อยๆ ... เมื่ออาจารย์หลายคนก็ยังรู้จักพ่อของผม ... (โดยเฉพาะหมวดคณิตศาสตร์) พ่อสอนอยู่โรงเรียนบ้านนอกไกลปืนเที่ยง ชื่อไม่น่าจะดังมาถึงที่นี่ได้

ผมชักเริ่มจะมีปัญหากับชื่อสกุลของผมอีกแล้วนะซี ... โถ่ ... นึกว่าจะหนีพ่อพ้นแล้วเชียวนา ...

อาจารย์ส่วนใหญ่ ต้องมาสะดุด ตรงที่เรียกชื่อผมทั้งนั้น บ้างก็รู้จักกับอาต้อย ... มีครูสอนภาษาอังกฤษคนนึง เคยสอนอาเล็ก .. โอ้



การเรียนสนุกมากเลยทีเดียว เนื่องจากเป็นห้องที่มีชายล้วน พวกเราถึงออกฤทธิ์กันได้อย่างเต็มที่ ... มีเพื่อนไม่กี่คนในห้อง ที่เริ่มทำหล่อ ... เริ่มทำนักเลง ...


พอพักเที่ยงเราก็เตะบอลกัน อย่างไม่คิดว่า โดนแดดแล้วมันจะดำเลยหละ ... พอใกล้ๆจะเข้าคาบบ่าย ... แวะเข้า "หอสมุดติณสูลานนท์" อันเป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียนนี้มากๆ ... เข้าไปเพื่อตากแอร์ ... หนังสือนิตยาสารมอร์เตอร์ไซค์ ... หนังสือซ๊อคเกอร์ ดูจะเป็นหนังสือที่ถูกพวกนักเรียนเปิดบ่อยที่สุด ...


ที่นี่ นอกจากเตะฟุตบอลแล้ว ผมยังได้เล่นบาสอีกด้วย

มีอยู่ครั้งนึง ...
ผมมายืนที่ระเบียงอาคาร ๑ ... ตอนนั้นเป็นเวลาพักเที่ยง ...
ผมเลียนแบบละครชื่อดังที่กำลังเล่นอยู่ในขณะนั้น ...


" เหิรฟ้า ............................................... "


อาจารย์เดินผ่านมาพอดี ... จึงเรียกผมลงมา โดนตีไปสามที


ผมผิดตรงไหนวะ ...

.
.
.


เพื่อนหรอ ... ก็มีเยอะนะ ... แป๊ะ เจี๊ยบ ยศ สนิท โต ออย เสรี

แป๊ะ ดูจะตื่นเต้นกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมี ...
(เนื่องจากมันภูมิใจในทุกสิ่งที่ผมมี ... ผมก็เลยขายเกมบอยที่ผมมีไปให้มันด้วย พี่โทนี่ให้ผมมาฟรีๆ ... มันคงจะภูมิใจดี ที่ผมขายมันไปพันนึง ... )

แป๊ะ ตื่นเต้นกับเรื่องพี่ชายของผม ... มีครั้งนึง มันเสียงดังลั่นห้อง ...


" จริงหรอว่ะ ไอ้ณัฐ มึงชอบทอมหรอว่ะ "

" - - - มึงเบาๆสิไอ้แป๊ะ ... " (แต่ตอนนั้น เพื่อนก็มารุมกินโต๊ะผมไปหมดเรียบร้อยแล้ว ... นึกยังไงวะไปชอบทอม)




ใช่แล้วครับ ทุกเย็นก่อนกลับบ้าน ผมจะต้องเดินผ่านโรงเรียนหญิงล้วนอีกโรงเรียนหนึ่งข้างๆกันตามประสา ~~~ เพื่อนที่เดินด้วยกันที่กลับบ้านทางนี้ ก็ไม่ใช่เพื่อนห้องเดียวกัน เพราะบ้านผมค่อนข้างไกลเลยทีเดียว จึงได้เพื่อนต่างห้องมาอีก ...

ซาฟารี ห้องสาม... ชูพงศ์ ... ห้องหนึ่ง ... กลับบ้านพร้อมกับผมเกือบจะทุกวัน ... ในวันที่ผมไม่ได้เล่นบอลกับเพื่อนห้องเดียวกัน ...

ซาฟารี ... ช่วยแอบดูชื่อเธอที่ปักบนหน้าอก (อันน้อยนิด) ... ของเธอได้มาว่า .. เธอชื่อ " กรองแก้ว "...

นามสกุลขอเก็บเอาไว้ ...




หลังเลิกเรียน ผมจึงมีทางเลือก ๔ ทางด้วยกัน
๑. เตะบอลกับเพื่อนๆ ในห้องเดียวกัน ... ซึ่งบางวันมันก็ต้องไปเรียนพิเศษกัน
๒. เดินมารอ "ตุ๊ก" กรองแก้ว ... ที่ยืนรอรถ ... (บางที่ผมก็รู้สึกว่า ท่าทางอันทะมัดทะแมงของเธอแข็งแรงกว่าผมเสียอีก)
๓. แต่บางวันก็เข้าไปซื้อเทป ... ที่ร้านโต้ง ...
นักร้องอย่าง เบิร์ด ธงไชย อัลบั้ม ธ ธง หรือ คริสติน่า อาร์กีเลล่า ... เรดบีท ... ดังมากเลย ใครไม่มี คงจะเชยไม่น้อย ...

เงินได้มาจากไหนนะหรอ ... ก็แฮ่บเงินย่านี่แหละ ...
ที่บ้านเป็นร้านขายของ ผมก็เลยได้แฮ่บเงินแกบางครั้งก็หลายสิบบาทอยู่ ...

เอามาซื้อนิตยาสารบ้าง ซื้อเทปบ้าง ... ซื้อหนังสือสามมิติ ดูบ้าง ...


๔. กลับมาเตะฟุตบอลกับเพื่อนที่ในหมู่บ้าน ... ที่มันจะรอผมกลับมาอย่างใจจดใจจ่อ ...



เพราะทีมนึง ต้องมี 5 คน หรือ 4 คน ขาดไป ก็ใครไปก็คงไม่สนุก ... เด็กวัยๆเดียวกันในหมู่บ้านก็ไม่ค่อยมีใครมากนัก บางครั้งเราก็ต้องยอมให้พวกเด็กเล็กๆ ในหมู่บ้านเล่นอย่างอดเสียไม่ได้ ...


ผมก็ไปเรียนพิเศษกับเขาเหมือนกันนะ ...
ตามเพื่อนไป ... อาจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์คนหนึ่ง ... อาจารย์ชำนาญ นอกจากท่านจะสอนผมในชั้นเรียนแล้ว ... ยังตามมาสอนถึงที่เรียนพิเศษอีกแหนะ ... แต่ดูท่าจะสนิทกับพ่อผมมาก ... เพราะแกเรียกชื่อผม เป็นชื่อพ่อ ต่อคำหน้าด้วยคำว่า "ไอ้" ทุกคำ ... แกชอบล้อผมแรงๆ ...


ที่ห้องเรียนพิเศษ มีสาวจากโรงเรียนหญิงมาเรียนด้วย พวกเราต้องล้างหน้า แต่งกันพอสมควรก่อนจะเข้าชั้นเรียน ... แต่ถ้าโชคดี ได้เจออาจารย์ชำนาญ ก็ถือว่า ... ซวยไป ...

อาจารย์ท่านบอกว่า ฝาผนังห้องนี้ที่เป็นรอย ... เพราะเกิดมาจากว่า ผมมาวาดแผนที่ ... วาดแผนที่อะไรนะหรอ ... ก็เอิ่ม เอ่อ .. ช่วยตัวเองไง ... ช่วยตัวเองใส่ฝาผนัง

รู้สึกเหมือนโดนลากไปเชือดยังไงชอบกล ... เพื่อนๆทั้งห้องหัวเราะกัน ...


ผมไม่เคยอยากเด่นหรือดังนะ ... แต่เหตุการณ์หรือคนรอบข้างมันมักจะพาไปต่างหาก ...
เชื่อหรือยัง ...





กลับมาถึงบ้าน ก็เย็นแล้วหละ ... พอตกค่ำ ...
เอ็กซ์ ... จะมารับผมออกไปกินน้ำชา ... ไปนั่งตามร้านซ่อมมอร์เตอร์ไซค์ นั่งตามร้านน้ำชา ... ขับรถเล่น ... กว่าจะกลับบ้านอีกทีก็โน่นเลยหละ ... สี่ทุ่มห้าทุ่ม ... ต้องมาเรียกย่าที่นอนไปแล้ว หรือกำลังดูละครอยู่ทุกวัน


ผมกินข้าวกินปลา ... อาบน้ำ ... บางครั้งก็นั่งดูละครกับย่า ...
บางวันย่าก็รอกินข้าวด้วยกัน ...
เข้าห้อง ... อ่านหนังสือมอร์เตอร์ไซค์ ... หนังสือ เอนเตอร์เทน ...


นอนหลับผล๊อยไปอีกหนึ่งวัน ...



Related Fields :
369. หนึ่งวัน กับชีวิตในวัยมัธยมต้น ภาคต้น [25/05/50]
368. หนึ่งวัน กับชีวิตในวัยประถม [24/05/50]




index2




Create Date : 27 พฤษภาคม 2550
Last Update : 27 พฤษภาคม 2550 16:31:48 น. 4 comments
Counter : 563 Pageviews.

 
วัยเดียวกันแน่เลย...เราก็ชอบทำท่าเหิรฟ้า ตอนอยู่ม. 2


โดย: GTN IP: 58.147.79.209 วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:09:13 น.  

 
ขอเม้นไว้ก่อนนะคะ

เพราะยาวมากๆเลยค่ะ ตอนนี้แทบจะไม่มีเวลาแล้ว
(ใช้ร้านอินเตอร์เน็ตค่ะ แหะๆๆ)

ชื่อซินค่ะ เพิ่งเข้ามาครั้งแรก
ไว้มาเยี่ยมบล็อกเราบ้างนะ


โดย: CynCyfer (สาวน้อยแมนัวร์ ) วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:06:22 น.  

 
pk;0y'


โดย: ,lkp IP: 222.123.214.202 วันที่: 6 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:33:19 น.  

 
หวัดดีค่ะ..ตาลค่ะรุ่นน้องค่ะ.....อยู่มหาฯเหมือนกาน


โดย: OotanoO IP: 222.123.47.196 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:20:29:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.