Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
25 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
หนึ่งวัน กับชีวิตในวัยมัธยมต้น ภาคต้น

4:40 25/5/2550



.
.
.

แสงลอดหน้าต่างลงมา ผนวกกับเสียงเคาะประตูห้อง ปึงๆ ...
เป็นสัญญาณให้รู้ว่าผมต้องตื่นไปเรียนแล้วหละ ... ผมตื่นขึ้นมาท่ามกลางห้องแคบๆ ที่วางหนังสือระเกะระกะ ข้างขวาเป็นราวตากผ้าที่แขวนเสื้อเชิ้ต เสื้อสีกากีของพ่อ บ่อยครั้งไปที่พ่อมักจะให้ผมรีดเสื้อให้แก ผมจะต้องโดนดุทุกที ก็รีดเสื้อให้แกกลีบโง้วซะขนาดนั้น

เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยกระมังที่ผมมีห้องส่วนตัวเป็นของตัวเอง ...

ชุดนักเรียนของผมที่นี่ สีกางเกงเปลี่ยนไปเป็นสีกากี ผมก็ต้องตัดทรงนักเรียนหัวเกรียนเขียวแวววับสดับใจเหลือคณา

...

ผมไม่รู้ว่าควรดีใจที่ได้อยู่กับพ่อ หรือเศร้าใจที่อยู่ห่างจากอาต้อยดี

ตอนเช้า ... เราสองพ่อลูกต่างปฏิบัติภาระกิจส่วนตัวของแต่ละคน พ่อต้มน้ำกินกาแฟของแกไป บางวันแกก็ออกเช้ากว่า บางวันแกก็ออกสาย แต่ผมต้องเดินไปเรียนเองทุกเช้า

เพราะพ่อไม่อยากให้ผมมีอภิสิทธิ์เหนือนักเรียนคนอื่นมากนัก ...

แต่ในขณะที่ทุกคนเข้าทางด้านหน้าโรงเรียน แต่ผมเดินมาจากทางหลังโรงเรียน ... มาจากทางบ้านพักอาจารย์

เป็นอีกครั้งนึงที่ผมแห้วจากการสอบเข้าโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด ผมจึงต้องระเห็จมาอยู่กับพ่อที่หาดใหญ่นี่ ... ผมเองก็ต้องสอบเข้าที่นี่เหมือนกันนะ ไม่ได้มีอภิสิทธิ์อะไร แต่ก็สอบเข้าได้เรียนห้อง ๑ ของที่นี่ ผมไม่รู้ควรจะดีใจดีรึเปล่า ...


ทางเดินไปโรงเรียน ผ่านบ้านพักอาจารย์หลังอื่นๆ บ้านพักภารโรง ฝูงวัวของอาจารย์ ... ฝูงวัวของภารโรง ... และกองขี้ของวัว ...


ทางเดินไปโรงเรียนไกลเอาเรื่องอยู่ เกือบจะกิโลเมตรเลยหละ ... อากาศที่นี่เย็นมาก มีหมอกลงระเรื่อ ต้นไม้ เสียงนกร้อง

..ผมอดไม่ได้จริงๆ ที่จะเดินอ้อยอิ่ง ชมนกชมไม้ไปตามทางเรื่อยๆ เลือกกิ่งไม้เหมาะๆมือสักอัน เดินฟันต้นหญ้าข้างทางไปตามประสา ~~~


ผมแวะที่โรงอาหารกินข้าวตามที่พ่อสั่ง ร้านก๊วยเตี๋ยวของป้าคนนี้ แกเป็นแฟนของอาจารย์ที่โรงเรียนนี้แหละ บ้านแกก็อยู่ในระแวกเดียวกันกับบ้านผม แกชอบคุย แต่ผมชอบเงียบ และไม่ค่อยคุย ได้แต่ยิ้ม ... ที่นี่ทุกคนเขาเรียกผมด้วยชื่อพ่อ ... แหม ... น่าจะต่อท้ายด้วยคำว่า จูเนียร์ ไปเลยนะ ...

กินหมดบ้าง ไม่หมดบ้างกันไป ...


แรกๆก็แปลกดี เวลาที่ยืนต่อแถวเคารพธงชาติ แล้วเห็นพ่อตัวเอง ยืนคุมแถวนักเรียนชั้นมัธยมปลายทห้องที่แกประจำชั้นอยู่ หลังๆก็เริ่มชิน

เวลาเดินกับเพื่อน เมื่อต้องเดินผ่านพ่อ .. เพื่อนๆจะหัวเราะกันคิกคักๆ ... แหม ใครหละครับ จะมีประสบการณ์ได้เรียนโรงเรียนเดียวกับพ่อเหมือนอย่างผมบ้างละเนี่ย ....


ฮา


ผมเองก็โดดเด่นไม่น้อยกับการเป็นลูกอาจารย์ที่นี่ ก็ป้ายชื่อสกุลแปะหราเสียขนาดนี้ ... เดินไปไหนใครก็ทัก ... พ่อเขาออกจะดังนะในโรงเรียนนี้ ... อาจารย์ที่ชื่นชมเขาก็มี อาจารย์ที่ไม่ชอบเขาก็คงจะมี ... แต่ก็ไม่เคยมีอาจารย์คนไหน ที่ไม่ชอบพ่อผม แล้วมาทำกิริยาที่ไม่ดีกับผม ... เออวะ เขาก็เป็นโปรกันดีนะ ...

ที่นี่ มีนักเรียนบ้านๆมากมาย จากโรงเรียนสาธิตฯที่ผมจากมา ... นักเรียนแต่งตัวเนี้ยบ ตัดผมรองทรง กางเกงสีน้ำเงิน ผู้หญิงกระโปรงแดง พอมาที่นี่ ... บ้างก็มีเสื้อเก่าๆ เสื้อเหลืองๆ กางเกงปะๆ ... แปลกดีชะมัด

บ่อยครั้งไปที่ผมมักจะได้รับคำชมเรื่องการเรียน แต่ดูผมไม่ค่อยภูมิใจเท่าไหร่เลย ...

ห้องเรียนของเรา แยกออกมาเรียนต่างหาก กับเด็กห้องสองที่ติดกัน เด็กห้องหนึ่งจะเรียนเก่งกว่า (มั้ง) ก็เลยมักจะถูกหมั่นไส้อยู่บ่อยๆ ...

มีเด็กห้องสองคนนึงมาชอบผม เธอชื่อ อรชา ... น่ารักทีเดียว เธอเคยขอเพลงให้ผมผ่านทางรายการวิทยุเพลงนึง

เพื่อนเอามาล้อกันตั้งแต่เช้า ผมไม่ทราบหรอกนะ ผมไม่ได้ฟังวิทยุนะ ก็เป็นเพลงดังเลยทีเดียว ของ เท่ห์ ...

ที่ร้องประมาณว่า ... คงเป็นวิชามาร ~~~ อะไรสักอย่าง ... ผมไม่รู้จักหรอก ผมฟังแต่เพลงที่พ่อเปิด บางครั้งก็เปิดของพ่อฟังเองบ้าง ... พ่อชอบเปิดเพลงของคุณ จรัญ มโนเพชร ... บ่อยครั้งที่พ่อไม่อยู่ ... ผมชอบเหงาๆ ก้ชอบฟังเพลง "มิดะ" และปล่อยตัวเองไปราวกับเป็นหนึ่งในห้วงของทำนองเพลงที่กำลังบรรเลงอยู่ ...



แต่พูดก็พูดเหอะ ... ผมก็มีคนที่ชอบอยู่แล้วนะ ... เป็นรุ่นพี่คนนึง หน้าตาน่ารักมากทีเดียว เธอชื่อ อรฉัตร ชื่อเล่นชื่อ หนิง ว้าวๆ ...


" พี่เค้าน่ารักมากเลยนะ ... แต่ไม่เหมาะกับเธอเลย "

เพื่อนผู้หญิงในห้องเรียนคนนึงให้ทรรศนะ ...


อาคารเรียนก็เหมือนอาคารเรียนทั่วไป ขึ้นลงได้สองทาง ผมมักจะชวนเพื่อนไปเดินเวียนห้องที่ พี่หนิง (แหม ชื่อไปคล้องกับพี่สาวของผมอีกนะเนี่ย) เราเดินกันเป็นวงกลม วนขึ้นไปเพื่อที่จะได้เห็นหน้าเธอบ่อยครั้งขึ้น ...

ผมนั่งเขียนจดหมายให้เธอที่บ้าน แล้วเอามาให้ที่โรงเรียน ฝากให้เพื่อนเอาไปให้ เธอขยำมันทิ้งลงทั้งขยะพร้อมกับหัวใจ

ของผม ... T___T

แต่ผมไม่ยอมแพ้หรอกนะ ...

เราเคยดูหนังด้วยกันด้วยหละ ...



หนังเรื่อง "คนเล็กหมัดเทวดา" ตอนนั้นโรงเรียนจัดให้นักเรียนไปดูกัน เธอนั่งห่างไปสามแถว ... พี่หนิงดูหนัง ... ผมนั่งดูเธอ ...


และแล้วมื้อเที่ยงก็มาถึง ...
เป็นธรรมดามากที่รุ่นพี่ ม.๖ จะเข้ามาคุยกับผม ... เป็นกระเทยนะ เป็นนักเรียนในห้องประจำชั้นที่พ่อประจำอยู่นั่นเอง

บางทีก็มีสาวๆมาคุย แต่ส่วนใหญ่ ผู้ชายจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะพ่อระเบียบจัดมากๆ ...

ผมได้เงินไปเรียนเพิ่มมากขึ้น เป็น ๔๐ บาท แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้อะไร เพราะผมก็เดินมาโรงเรียน ...

โรงเรียนที่นี่อยู่ห่างออกมานอกตัวเมืองมาก ดังนั้น นักเรียนทุกคนจะกลับบ้านเร็ว แค่สี่โมงครึ่ง โรงเรียนก็โหวงเหวงแล้วหละ ...


ผมดูจะมีความสุขมากที่สุดในวันศุกร์ เพราะผมจะได้กลับสงขลาเสียที ... นั่งรถสาย "สนามบิน-มอ." หรือที่ผมกับพ่อเรียกมันว่า "รถสองบาท" เพราะแรกๆที่เขาเปิดให้บริการ จะมีโปรโมชั่น สองบาทตลอดสาย

ผมต้องไปต่อรถ "สงขลา-หาดใหญ่" ที่สะพานดำ รู้สึกน้อยใจเป็นอย่างมาก ทำไม เขาถึงให้คำว่า สงขลา มีศักดิ์และสิทธิ์ เทียบเท่ากับคำว่า หาดใหญ่ ทั้งๆที่หาดใหญ่เป็นเพียงหนึ่งอำเภอในจังหวัดสงขลาเท่านั้น ...


มาถึงบ้านที่สงขลาก็ทุ่มกว่าแล้วหละ ... ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย กลับมาก็ดึกแล้ว แถมยังต้องรีบนอน เพราะตอนเช้า มีการ์ตูนอีก ...



และแล้ววันอาทิตย์ก็มาถึง ...
ผมจะต้องกลับไปหาดใหญ่อีกแล้วหละ ... ส่วนใหญ่ก็จะกลับไปหลังการ์ตูจบหมดทุกเรื่องแล้วนะ ...



ต่อมา ย่าก็ทำปลาสำลีตากแห้ง ให้เอาไปขายให้อาจารย์ที่โรงเรียน แรกๆก็เขิลนะ ... แต่มันได้เงินนี่หว่า ... นี่ก็เลยเป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่ผมทำในตอนนั้น ผมเริ่มทำเยอะขึ้น ย่าจะตากปลาสำลีเอาไว้ แล้วแพคใส่ถุง ขาย ถุงละห้าสิบบาท ได้หลายร้อยเลยทีเดียว แกทำให้เอาไปขายเฉยๆ ... ไม่คิดต้นทุนกับผม ... มันทำให้ผมได้แวะ ซื้อการ์ตูน BOOM และหนัง ปริศนา เอาไว้อ่าน สนุกเลยแฮ ...

ใครจะสนหละ ... พอมาถึงหาดใหญ่ ผมก็จะเอาปลาที่ย่าทำมาให้ เดินขายตามบ้านพักอาจารย์ต่างๆ ... ขายหมดเร็วดี คนที่นี่ ไม่ค่อยได้กินของดีๆนัก ของทะเล กับหาดใหญ่ถือเป็นของดี แต่ที่บ้านผม เขากินกันเบื่อแล้วหละ ...

ถ้าอาทิตย์ไหนไม่มีของ ลูกค้าผม ก็จะเรียกถามหากัน ... อิอิ ...


ตกเย็น ...
พ่อซื้อกับข้าวกลับมาที่บ้าน ... ผมไม่กินเผ็ด กับข้าวเราจึงเป็นสูตร
ของผมหนึ่ง
ของพ่อหนึ่ง
ของที่กินร่วมกันอีกหนึ่งอย่าง

แล้วก็น้ำเต้าหู้ หรือ ขนมหวานปิดท้าย ...

ผมมักจะดีใจเสมอ เวลาที่พ่อพาออกไปตะแล๊ดแต๊ดในตัวเมืองหาดใหญ่ด้วย แต่พ่อไม่ค่อยพาออกไปนะซี


พ่อไม่อยากให้ผมนั่งกินข้าวไป ดูทีวีไป แกเลยไล่ผมมานั่งกินข้าวชั้นล่างคนเดียว ... ผมก็นั่งเล่นไป กินข้าวไป เล่นคนเดียวนะ ... บ่อยครั้งไป ที่ต้องเตะบอลอัดผนังบ้านคนเดียว ลูกอาจารย์แถวนั้น ไม่มีอายุไล่เลี่ยกับผมเลยหละ ... อยากเล่นปิงปอง ก็ต้องเดาะกับฝาผนังคนเดียว ...


ผมเริ่มชินกับชีวิตที่นี่ เสียงจิ้งหรีด ทุ่มนึงก็ปิดบ้าน ...

มีบ้างเป็นบางคืน ที่พ่อไม่อยู่ ก็จะได้ดูละครเรื่องโปรดของผม ตั้งหลายเรื่องเลยนะ ...

อรุณสวัสดิ์ ... น้ำใสใจจริง ... ผมติดละครสองเรื่องนี้มากๆ ...


^____^



ว้า พ่อกลับมาแล้วหละ ... โดนไล่ไปนอนอีกแล้ว ...




ผมเดินคอตกกลับเข้าห้อง อ่านการ์ตูน BOOM รอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่ทราบ ...



ฝันดีกันนะ ~~~




Related Field :
368. หนึ่งวัน กับชีวิตในวัยประถม [24/05/50]








index2




Create Date : 25 พฤษภาคม 2550
Last Update : 25 พฤษภาคม 2550 5:43:16 น. 11 comments
Counter : 460 Pageviews.

 
ฝันดีเช่นกันครับ


โดย: Zantha วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:6:58:43 น.  

 
เมื่อวานก็เข้ามาค่ะ แต่มึนหัวนิดหน่อยเลยอ่านไม่จบทำให้ไม่รู้จะเม้นต์อะไร แต่แอบขโมยเพลงชินจังไปเพลงนึงค่ะ

จำได้นะที่คุณบอกว่าจะเอาอะไรในบล็อกนี้ก็ได้นอกจากหัวใจจขบ.(เพราะมีคนเอาไปแล้ว)

ขอบคุณนะคะ จะเป็นอะไรรึปล่าวนั่นเพราะเพลงที่เคยขอไปประกอบบล็อก(everyday)มันถูกเปิดฟังหลายรอบมาก ถ้ามีปัญหาบอกกล่าวกันได้นะคะ

..

เป็นลูกครูในโรงเรียนที่เรียนตอนเด็กเหรอคะ ดีออกค่ะ ยืดเลย ฮี่ๆ

สาวอรชามาสนแต่กลับไปชอบสาวหนิงรุ่นพี่ซะนี่

...

อืม อยากกินปลาสำลีตากแห้งบ้างนะเนี่ย


โดย: random-4 วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:58:55 น.  

 
ผ่านมาคับ
ผมก็เขียนเล่าเรื่องตอนเด็กๆเหมียนกันน้า


โดย: Kurt Narris วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:40:37 น.  

 
แวะมาทักทาย

อยู่ๆ...วันนี้ก็นึกถึงนะ

ขี้เกียจตามอ่านล่ะ ไม่แน่ใจว่าไหนเรื่องจริงเรื่องเล่าเรื่องแต่ง

แต่อยากรู้ว่าชีวิตเป็นยังไงบ้าง

ยังกินเบียร์เมาทุกวันอยู่ไหม

ยังเบื่อเรื่องงานอีกไหม

ยังมีปัญหาอะไรอีก

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เค้านึกถึงจิงๆนะ


โดย: องุ่นเอง IP: 203.107.230.2 วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:13:23 น.  

 
สวัสดี "องุ่นเอง"

เต้ยจำความไม่ได้เหมือนกัน ว่าเต้ยเคยแต่งเรื่องไว้ตอนไหน
มันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้นอะจ๊ะ ...

ชีวิตก็ราบลื่น(ไปทางโน้นที ทางนี้ที) ... ดี

ยังเมาเบียร์อยู่"เกือบ"ทุกวันจ๊ะ

ไม่เบื่อเรื่องงานแล้วจ๊ะ เพราะไม่มีงานจะให้เบื่อ ...

มีปัญหาเดิมๆอะจ๊ะ ...

บางครั้งเรานั่งมอง คนอื่นเขา ที่เขาผิดหวังกับความรักบ่อยๆ
อกหักซ้ำไปซ้ำมา เขียนหมุนแบบเดิมไป แบบเดิมมา
เราก็รู้สึกสงสารเขา ...


พอมองย้อนกลับมาที่ตัวเอง ..

อ่าว ไอ่อิ๊บหาย ตูก็เป็นนี่หว่า ...


ก็เลยรู้สึกเหมือนกับว่า โดนคำสาป ให้ไม่พบรักเสียที ...

อดสูยิ่งนัก ...

รอวันที่จะมีบิวตี้ มาจุมพิต เดอะบีสต์ ผู้นี้ด้วยรักแท้เสียที ...

(จะได้รู้ว่ามีสัตว์ที่ร้ายกว่า...ซ่อนอยู่ ... ฮ่าๆ ..)


ล้อเล่นน้า ~~~ (เดี๋ยวเค้าขายไม่ออก)
.
.
.


สวัสดี แรน (random-4) ...

ผมเองต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ ที่ช่วยเอาเพลงไปให้คนฟังเยอะๆ ...
ผมละดีใจนะครับ ... ที่มีคนฟังเยอะๆ ...

ส่วนหัวใจเจ้าของบล็อกเจอก็ช่วยเก็บมาให้ด้วยนะครับ
โดนทิ้งโดนขว้าง ไม่สนใจไปแล้วครับ *_*


T_T ช่วยโอ๋หน่อยสิครับ ...


โดย: Register_AC วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:15:22:09 น.  

 


ฝากเพลงไว้ ... เพลงจากละครอรุณสวัสดิ์ ...


โดย: Register_AC วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:15:29:25 น.  

 
ส่วนหัวใจเจ้าของบล็อกเจอก็ช่วยเก็บมาให้ด้วยนะครับ

โดนทิ้งโดนขว้าง ไม่สนใจไปแล้วครับ

ุุ^
^

กลับบ้านเด๋วนี้นะไอ่แก่ !!

แหม ๆๆๆ ปล่อยไว้คืนเดียว มาป้อสาวอยู่ในนี้นี่เอง 555

เด๋าเจื๋อนให้เป็ดกินซะเลย ฮึ่ม ๆๆๆๆ



โดย: ไอ่ม๋านี่แหละ เชอะ !! IP: 203.155.172.15 วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:21:03 น.  

 
^
^

อ๊ายหย๋า ... เล่นงี้ ระวังเหอะ ...

เจ้าแม่ประจำบล็อกจะทรงพิโรธเอาเน้อ ... สิบอกไห่ ...


(โกรธเอ็ง แต่มาลงกะข้าอะ ... เอ็งเคยเห็นป่าววะ ตรรกะนี้)


" เพิ่มโทษลงทัณท์งดตอบโต้ทุกทางเพิ่มอีกหนึ่งเดือน " !!!!


(เว่ยยยยย ~~~~~~~~~~~~~~~)




กรั่กๆ ..


โดย: Register_AC วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:19:04:09 น.  

 
มาโอ๋จขบ.ค่ะ

ระวังโดนเจื๋อนนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ขอบคุณสำหรับเพลงค่ะ แล้วจะมาขออีกนะคะ

ขอให้ได้งานใหม่ที่ชอบ และ happy in love น๊า


โดย: random-4 วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:06:54 น.  

 
หวัดดีค่ะแอมเองทักทายกันบ้างสิค่ะ


โดย: Am IP: 118.175.162.75 วันที่: 5 ตุลาคม 2551 เวลา:13:41:35 น.  

 
บายดีบ่อ


โดย: Am IP: 118.175.162.75 วันที่: 5 ตุลาคม 2551 เวลา:13:45:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.