Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
24 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
ตื่น

8:27 24/2/2550
Wake me up ... before you go ...




ตื่น ...
เพิ่งตื่นเมื่อกี้นี้เอง วันหยุดสุดแสนสบาย
เพิ่งจะรู้ว่าการตื่นโดยไม่มีรสลิ้มของแอลกอฮอร์ มันก็รู้สึกดีไม่น้อย
จิบกาแฟ ... เปิดเพลงเบาๆ ...



วันนี้ ...
จะมาเล่าเรื่องอะไรนิดๆหน่อย ... แต่เป็นเรื่องที่เดินทางอยู่บนเวลามาอย่างยาวนานแสนนาน ...



เรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้ ... ได้ถูกเตรียมพล๊อตมาตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์
ขณะที่กำลังนั่งอยู่บนรถทัวร์กลับมากรุงเทพแล้ว ... แต่ไม่ค่อยจะมีโอกาสเล่นสักเท่าไหร่
ก็ทำงานหนะ ...


เริ่มหละนะครับ

.
.
.
.


วันศุกร์ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
วันนี้จะต้องเตรียมตัวเดินทางกลับบ้านที่สงขลา ...
ก็เตรียมอะไรไว้นิดหน่อยมาตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็ ... อยากไปเจอกิ๊ฟครับ
Related :
16-20 มกราคม 2550 : อิอิ หายไปหลายวันเลย [20/01/50]

หลายวันก่อนเดินทาง ก็เดินยิ้มกรุ้มกริ่มไปตลอดทาง และคิดว่า
กลับบ้านไปครานี้ยังไงก็ต้องเจอกิ๊ฟให้ได้ สบายๆ
เดินคุยเล่นริมชายหาดกัน ไม่ได้เครียดอะไร

(นี่ไม่ได้เครียดนะเนี่ย แต่ดันเตรียมตัวนานไปหน่อย อิอิ)

ถึงขั้นเดินร้องเพลง "กลับไปหา" ของ "อาร์มแชร์" ตลอดทาง
แต่เป็นในเวอร์ชั่นที่อิมโพรไวส์ขึ้นมาใหม่



เพราะรู้ว่านี่คือเสียงที่ไม่ได้เพียงเหงาใจ
คล้ายๆว่ามีอะไรที่ทำให้ใจรู้สึก
ก็อยากจะกลับไปอยู่ตรงนั้น
ทันทีที่เธอต้องการฉัน ไปดูแลใกล้ๆกัน
นานเท่าไรที่ไม่ได้ยินเสียงเธอ
ไกลจะไกลเท่าไรแต่ใจเรายังเหมือนเดิม

จะกลับไปสงขลาและอยากจะทำให้เธอฝันดี
ตรุษจีนปีนี้เพราะรู้ว่าเธอไม่มีผู้ใด
จะกลับไปหาไม่มีอะไรในใจมากมาย
แค่อยากให้เริ่มกันใหม่ ก็ฉันนั้นมีแต่เธอในหัวใจ




อะไรประมาณนั้น ...

คงดีไม่น้อยเนอะ วางแผนไว้ทุกขั้นทุกตอน ... ไปถึงเช้าวันเสาร์
โทรไปหา 4 โมงเย็น นัดเจอกัน 6 โมงเย็น
เป็นเวลาที่โพล้เพล้ดีไม่หยอก ... (เวลาต้องตามนี้ด้วยนะ)

6 โมงเย็นเป็นเวลาที่ดี ยังไม่มืดค่ำเท่าไหร่


แต่พอไปถึงจริงๆ ...


วันเสาร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
ถึงขนส่งหาดใหญ่เวลาเช้า พ่อมารับ ... พ่อลากไปโน่นมานี่ทั้งวัน เหนื่อยไม่หยอก ...
แล้วก็ต้องไหว้ด้วย เพราะวันนี้เป็นวันไหว้ จึงไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ ...

ต้องไปโน่นไปนี่ เหนื่อยก็เหนื่อยนะ

๑. ยุ่ง
๒. ไม่ว่าง

เป็นเหตุผลที่ดูเหมือนจะฟังไม่ขึ้นมาก ... ที่จริงคงจะ "ปอดแหก" มากกว่า

วันนี้ก็เลยไม่ได้เจอกัน ... วิตกจริต ... คิดมาก ...

" ถ้าโดนปฏิเสธจะทำไง "

" ถ้ากิ๊ฟไม่ว่างหละ "

" ถ้า ... โน่น .. "

" ถ้า ... นี่ ... "




วันอาทิตย์ ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
วันนี้ก็ต้องไปโน่น ไปนี่อีกเช่นเคย ... ในใจก็สับสนไปเรื่อย บางครั้งก็ปนความหงุดหงิดใจไม่น้อย ...


มีขับรถผ่านบ้าน คุณแขบ้าง เป็นบางคราว ไม่รู้จะผ่านทำไมแถวนี้
อ่อ ทางผ่านหนะ ... มองเข้าไปในบ้าน ทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่อยู่ ตลกดี ที่เมื่อก่อน ก็มาแอบรับเธอ แถวนั้น แถวนี้
Related :
เอาไงดี สุขสันต์วันเกิดแล้วกัน [07/12/49]

นัดเจอกันบ้าง นั่งคุยกัน ... ไม่มีอะไร ... ~~~


พอไปหาดใหญ่แล้วก็หงุดหงิดใจ วิตกจริต คิดมากอีก ฟุ้งซ่านกระมัง ...


อ๊ะ ตรงนั้น กิ๊ฟเคยผ่านป่าวว้า อะตรงนี้ อุ๊ ตรงโน้น

หงุดหงิดหัวใจอย่างที่สุด

จนถึงขั้น อยากใช้อำนาจมืดไปฉุดให้เธอมาอยู่ด้วยกันเสียเลย บรรยากาศมันมาคุ แล้วก็โกรธมากๆ

ติดไฟแดงตรงหน้า มอ. แล้วก็หวั่นๆใจ เธอจะเคยมาติดไฟแดงแถวนี้ไหมว้า

กินข้าวที่โลตัส ก็คิด ... เฮ้อ ... เครียดโว้ยยยย



มอ. : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ นี่จัดเป็นมหาลัยที่เราเห็นทีไรแล้วก็เจ็บแปล๊บ เจ็บแปล๊บทุกที

- แข เรียน วิทยาการจัดการคอมพิวเตอร์ ที่นี่
- แจง เรียน รปส. ที่นี่ แต่ไม่รู้ทำไม เรียนได้ปีนึง แกก็อารมณ์ติสต์สุดๆ ออกไปเรียนเรียนกรุงเทพต่อ
แต่ก็ดีนะ ก็ได้เจอกัน
- กิ๊ฟ ก็จบฑันตะฯ ที่นี่ ...


เห็นมหาลัยนี้ แล้วไม่รู้ จะสุขใจหรือทุกข์ใจดี ...



มันก็แค่นี้เอง เห็นคนเค้านั่งเป็นคู่กันในรถยังไม่ได้เลย หงุดหงิดใจ
นี่ถ้าฉันได้อยู่ด้วยกันกับกิ๊ฟบ้างอย่างนี้จะเป็นไร

คุยกัน ง๊องๆแง๊งๆ คงจะดีไม่น้อย โอ๊ย ... จะบร้าตาย ...


ไปเดิน โรบินสัน หาดใหญ่ต่อด้วย ... โฮ๊ย ...




เริ่มไม่ค่อยได้สติ ... เหม่อมองท้องฟ้าไปไกล


วันจันทร์ ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2550 : วันที่ต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ
ก็คงยังขับรถแอบผ่านบ้านคุณแขอยู่เป็นนิจ ...


บ่ายๆเย็นๆ ก่อนที่จะเดินทางกลับ ...

ขับรถเรื่อยเปื่อย ... อำลาสงขลา เรื่อยเปื่อย ... แวะไปซื้อบุหรี่มาดูด ...



อ๊ะ ... นั่นใครหน้าตาคุ้นๆ ...



บี


บีเป็นเพื่อนสนิท คุณแจง คุณแข


เธอก็อ๊ะ ... ตกใจเหมือนกัน เราก็ตกใจ


" เธอชื่ออะไรแล้วนะ "

สวรรค์ล่ม ... เพื่อนกู ... จำชื่อกูไม่ได้ ... อ๊ากกกกกก


แล้วก็คุยๆ กัน เพื่อนตั้งแต่สมัยเรียน ม. ปลาย หนะ ห้องเดียวกัน เรียนมาด้วยกัน 3 ปี


แล้วบีก็มาถาม "เธอชื่ออะไรแล้วนะ"


ชั้นเป็นคนที่ไม่น่าจดจำขนาดนั้นเลยหรอ ...


บีก็พูดขึ้นมาว่า


" วันก่อนแจงกลับมาเมืองไทย คนไปกันเยอะเลย "

" หรอ เราไม่เห็นรู้เรื่องเลย "

Related :
อืม ... กลับมาแล้วหรอ [09/09/49]

(แหลสุดๆ ท่อนนี้ ไอ่เบนซ์โทรมาแล้ว)

" อืม มีคนไปหลายคนเลยทีเดียว

เบนซ์ (นั่นไง เห็นมันส่งเมลล์มา เต็มอินบ๊อกซ์เลย เปิดดู ตะกี้ก็ตกใจ มันไม่เคยส่งเมลล์มาเลย)
แหวง (ไอ่แหวง นี่มันไปทำไม หรือ ไอ่โน คนที่เป็น วิศวกร ฮอนด้า)
น้ำ (เคยจีบเมื่อสมัย ม. ต้น)
กิ่งกานต์ (เขียนถูกป่าววะ ช่างหัวมัน)
แบงค์ (อ่าวไอ้แบงค์ ไปด้วยหรอ)
บัญ ( ไอ่เวรนี่ไปเกี่ยวไร กับเค้าเนี่ย)
โอ๊ก (คนที่เพิ่งได้ลูกไป)


แล้วก็ บลาๆ เบลอๆ

เลยถามว่า บีกลับมาทำไม บีบอกว่า มางานแต่งงานเพื่อนในห้องอีกคน ชื่อ โบน

(เต้ยไม่เคยสนใจคนอื่นเลยหรอเนี่ยในห้อง)


" แขก็มานะ "

ตะลึง อ่าว ... หรอ งานแต่งงานมีไปเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานี่เอง


" แขมันอยู่กระบี่แล้วเดี๋ยวนี้ "

อืม ... จริงด้วย ...

" หรอ "

(ยังแหลอยู่ เป็นพวกฟอร์มจัดมากๆ ...)


.
.
.

ได้ใจความว่า บีจะกลับกรุงเทพฯ เลยไปส่งเธอที่ ขนส่ง (สงขลา)

ตลกดี ฉันก็จะไปเที่ยว 5 โมงเย็นเหมือนกัน แต่รถคนละคัน

ของฉัน VIP 24 ที่นั่ง ไฮโซสุดๆ ...


.
.
.

ระหว่างที่นั่งฟังเธอพูดคุยเรื่องราว ก็นั่งเหม่อลอยไปไกล ...

ฟังบี เล่าเรื่องแฟนคนใหม่ (ที่เท่าไหร่) ของแขให้ฟัง ...


บีล่าเรื่องว่า แจงจะแต่งงานเร็วๆนี้ ...


นั่งเหม่อลอยไปไกลอีกเรื่อยๆ ...
.
.
.
.

เพื่อนห้องเดียวกันหรอ ตอน ม.ปลาย
แจง แข เบนซ์(วัว) เต้ย บี โบน แบงค์ โอ๊ก ซัม(คนนี้ขาดไม่ได้)


.
.
.
.


เราเริ่มจีบแจง(ครั้งแรก)ตั้งแต่สมัย ม.4 คงจะประมาณ พ.ศ. 2536
คบกับแข (เรียกว่าคบรึเปล่า) ไปไหนมาไหนด้วยกัน ให้เป็นที่โจษจันกันทั้งเมืองเมื่อ พ.ศ. 2539
เริ่ม มองน้องสาวข้างบ้าน(กิ๊ฟ)แบบแปลกๆ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2539 เช่นกัน
(แต่จริงๆ ก็เริ่มมองตั้งแต่สมัยเธอยังเรียน ม.ต้นแล้วหละ อิอิ) ตอนเราเรียน ม.6 กิ๊ฟก็เรียน ม.4

.
.
.

นั่งเหม่อลอยไปไกล บี กับเพื่อนที่เธอจำชื่อไม่ได้ ...


เพื่อนที่บีจำชื่อไม่ได้ นั่งทอดสายตาออกไปไกล

.
.
.


ชีวิตเราผ่านมายาวนานขนาดนั้นแล้วหรอ ... แทบไม่รู้ตัวเลย โลกเรามันไปไกลขนาดนั้นแล้วหรอ ...


ทำไม ช่วงเวลาชีวิตที่ผ่านมา มันเหมือนหายไป เราวาร์ปมาหรอไง


กิ๊ฟ แจง แข (ลำดับไม่มีความสำคัญ)

สามคนที่เป็นแรงบันดาลใจ ให้เราเขียนอะไรซึ้งๆ หวานๆ นั่งเพ้อฝัน ... คิดถึงเรื่อยมา
สามคนที่เราคิดว่า จะไม่แต่งงาน หากไม่ใช่ 3 คนนี้
สามคน ... ที่เรา หลบอยู่ข้างหลังเค้าตลอดเวลา ... ในระยะหลายปีที่ผ่านมา ...

[b]Related :[/b]
คุณ .. คุณ จดหมายถึงคุณนะ[31/12/47]
เคยไหม ที่คิดถึงใครสักคน ... อย่างแรง [31/12/47]



คนที่เราใช้เป็นข้ออ้างในใจเสมอ ที่เมื่อเวลาใครว่าเราไม่มีความรัก

เชอะ เธอจะไปรู้อะไร ...


คนที่เรามักจะเล่าเรื่องให้ใครฟังอย่างภาคภูมิใจ ...

.
.
.

" ผมเขียนอะไรซึ้งๆที่ผ่านมาเกือบทั้งหมดในชีวิต มีเธอเหล่านี้อยู่เบื้องหลังเสมอ "


.
.

ผมมีมุมของความภูมิใจของผม
อย่างล่าสุดที่ได้คุยกับคุณแจง ไอ่ซัมก็นั่งอยู่
มันเป็นความปลื้มใจนิดๆ ที่รู้สึกว่า "ฉันเหนือกว่าใคร"
ไอ่ซัม ฮ่าๆ มึงอด ไม่ได้คุยกับแจง ... เป็นความภูมิใจจริงๆ


จนมาถึงวันนี้ ที่เจอบี ผมกลับไม่พบว่า มันไม่ได้น่าภาคภูมิใจอะไรเลย

ผมเป็นแค่ ... เพื่อนที่ถูกจำชื่อไม่ได้ของใครบางคนเท่านั้น

.
.
.


เราไม่ได้ขอเบอร์แขกับบีนะ ...
ทั้งๆที่ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เราเฝ้าเสาะแสวงหาเธอ
เคยโทรไปถามเบอร์แขกับแฟนเก่าเธอก็เคยมาแล้ว

มาถึงวันนี้ โอกาสอยู่ใกล้ๆตรงนี้เอง ... แค่เอื้อมเท่านั้น ...


ทางเลือก ...
" บีเบอร์โทรเธอเบอร์อะไร " แล้วก็ค่อยเอาไปถามเบอร์แขทีหลัง
" บีเบอร์แขเบอร์อะไร " ซัดตรงๆ ไปเลย แก่แล้วไม่ต้องมีลีลา ...


.
.

ผมไม่เลือกทางเลือกใดสักทาง ... ทั้งๆที่บีก็เปรยๆว่า ...

" ต่อไปเราก็คงได้เจอกันบ่อย "

เราก็ไม่คิดจะเอาเบอร์โทรเธอไว้ ... ให้ความสำคัญระดับเพื่อนมาพานพบธรรมดา
ที่ขอเบอร์ไปก็ไม่โทร ไม่รู้จะเอามาทำไม ... รกเครื่อง ...ตลกดี ...

ผมก็เลยไม่เอาเบอร์โทรไว้ ...

สายตาคงเธอคงเหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง แม้ในภาพสุดท้าย ...


คนๆนี้มันกำลังคิดอะไรว่ะ ... รถของผมออกก่อน ...


บีออกห่างไปเรื่อยๆ โบกมือ บ๊ายๆ บ่าย เบาๆ


ก่อนที่จะเลือนลับไปกับความทรงของผม ...



เหมือนคนเพิ่งตื่นนอนเลย ... หลับไหลมาเป็นระยะเวลาหลายปี ... ไม่สิ ตั้ง 10 กว่าปีแหนะ


10 กว่าปีที่ผ่านมา ผมทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้ ... ผ่านโอกาสดีๆ หลายอย่างมาในชีวิต
แต่ก็ละเลยไปอย่างน่าละอาย ... แล้วมันก็กลับมาไม่ได้อีก ภายใต้เบื้องหลังของสามคนนี้

" ผมเลือกซึมซับเอาบรรยากาศ ความรู้สึกอบอุ่นภายใต้หลังของคนเหล่านี้ มานานรอนแรมปี "


มาดสุขุมนุ่มลึก ที่รู้สึกว่าเธอยามที่ได้อยู่ใกล้คุณแจง

อัจฉริยะ ปรัชาญา ความน่ารักและความสดใสของคุณแข ความสนิทสนม ...

ความเป็นผู้ใหญ่ โอบอ้อมอารีย์ และความมีมิตรไมตรีของคุณกิ๊ฟ สงสัยว่าเพราะเธอเป็นพี่สาวกระมัง
เลยรู้สึกว่าเธอเป็นผู้ใหญ่มากๆ


ผมกลับรู้สึกว่า นี่มันไม่ใช่ที่ของผมอีกต่อไป ... มันไม่ใช่เลยแม้โลกแห่งความจริง ....


ในโลกที่มันหมุนอยู่ร่ำไป ...


ปัจจุบัน


คุณแขเธอก็อยู่กับแฟนเธอกระมัง ที่กระบี่


คุณแจง เธอก็คงจะใกล้แต่งงานแล้ว และอยู่ที่อเมริกาโน่น ...



คุณกิ๊ฟ เธอก็กำลังจะเรียนต่อ ปริญญาโท ที่ มอ. สงขลา โน่น ...







.
.
.


" จะมีสักกี่ครั้งในชีวิต ที่คนเราจะตกดาดฟ้าเรือถึงสองครั้งสองครา ใช่ไหมหละดากานดา "


ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


นอกจากมุข เอาฝาชักโครกทับมือตัวเอง ทำให้มือชา แล้วช่วยตัวเอง จะได้รู้สึกไม่เหมือนมือเราในหนังเรื่อง Road Trip ที่ผมประทับใจแล้ว

ยังมีอีกคำพูดนึง ที่ผมประทับใจเช่นกัน

" ผู้ชายที่แห้ว กับผู้หญิงคนเดียว ถึง 2 ครั้ง ถือว่า โง่บรม "



แต่สำหรับผมแล้วนี่ คงเป็นอะไรที่มากกว่า โง่บรมหรือโง่บัดซบเลยกระมังที่อกหักกับผู้หญิงคนเดียวได้ถึง 3-4 ครั้งเนี่ย


.
.


.
.



คงจะเป็นฝัน เป็นได้แค่นั้น ที่ฉันและเธอนั้นรักกัน

มีแต่ความหวาน ในคืนแห่งความฝัน ที่ฉันต้องการเก็บไว้


ความเป็นจริงที่เจอนั้น เธอมีคนที่รู้ใจอยู่ข้างเธอ



อยากหลับตาและนอนหลับชั่วนิรันดร์

เพื่อจะสานต่อเรื่องราวความฝัน ที่สวยงามของหัวใจ

อยากพบเจอเธอ แม้จะเป็นแค่เพียงในฝัน ตราบใดที่ยังมีเธอ

ฉันจะขอนอนอยู่อย่างนั้น

ในค่ำคืนนี้คงจะมีหวังได้พบเธออยู่ในฝัน
มีแต่ความหวานในคืนแห่งความฝันที่ฉันต้องการเก็บไว้





Artist : Friday
Title : อยากหลับตา


ผมเองก็เฉกปัจเจกชนทั่วไป ... ต้องการปัจจัยสี่
อาหาร อาภรณ์ ที่อยู่อาศัย และ ความรัก ... ต้องการคนที่มาชิดใกล้ คอยดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน เช่นกัน ...


ดังนั้น ... มันคงถึงเวลาแล้วกระมัง ที่ต้อง กดปุ่ม stop แล้ว"ตื่น"มาพบกับโลกความจริงเสียที ...



.
.
.
.



ไม่ใช่นะ เค้าไม่ได้จะลงไปข่มขืนใครคนแรกที่เจอหรอก บร๊า ~~~

ไม่ได้ขาดแคลนขนาดน้านนนน ~~~~


อิอิ


วันที่ 26 กุมภา นี่ก็วันเกิดแจงหนิ
สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้าเลยแล้วกันนะครับ

ปล. แต่งงานไม่ต้องบอกกันก็ได้นะจ๊ะ อวยพรล่วงหน้าไปด้วยเลยละกัน

^____^


คุณแข นี่เขาคงไม่ได้มาอ่าน มะเปงไร ช่างเขา มีความสุขแล้วกัน



ส่วนแก ... ไข่ย้อย

(เอิ่กๆ ... มะช่าย ~~~)

ยัยกิ๊ฟ สอบให้ได้แล้วตั้งใจเรียนเนอะ ... แวะมาอ่านบ่อยๆก็ดี
จะแอบเอารูปมาโพสเป็นระยะ เช็คดูว่าอยู่ป่าว ...

เอิ่กๆ ... ~~~



index2




Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2550 10:46:06 น. 1 comments
Counter : 377 Pageviews.

 
จึงทิ้งท้ายเรื่องนี้เอาไว้ว่า


" เรามักเห็นเพียงข้างหลังของโอกาสเสมอ "

The man always only see บลาๆ เบลอๆ ...

(อยากเท่ห์ๆ ด้วยการเขียนภาษาอังกฤษบ้าง เอิ่กๆ แต่เขียนไม่เป็น)

ปราชญ์บ้านนอกจริงๆ เอิ่กๆ


โดย: Register_AC วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:09:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.