Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
26 มกราคม 2550
 
All Blogs
 
ความสุขประสาเต้ย

17:11 26/1/2550
Tree ...





สวัสดียามเย็นวันศุกร์ ... วันนี้จะมาเล่าเรื่องชีวิต เป็นโรแมนติกดราม่า กึ่งดราม่าโรแมนติกคอมเมดี้ หรือมันอาจจะออกไปแนว ดราม่าโรแมนติก คอมเมดี้ ฮอเลอร์ พอนสตาร์ อาร์เอวี มิสเทอรี่ จั๊กกะดี๋ จิ๊กๆ .... -_-"


เอาเป็นว่าช่างมันเหอะนะ ดีกว่า มันจะแนวไหนก็ช่างมัน ...


น่านนะสิ มันจะยังไงก็ช่าง ...



วันนี้จะมาเล่าเรื่องอะไรที่เป็นครอบสักกะนิด มันเริ่มต้นจากอะไรหละ ... ว่าพี่น้องที่มีความสัมพันธ์กับคุณเต้ย ใครเป็นใคร เกิดขึ้นมาได้อย่างไร ... แต่อันนี้คงไม่เล่นไปถึงขั้นตอนและวิธีกระบวนการการผลิตนะ ... -_-"



ตอนที่บวชหน้าไฟที่งานศพย่า เหล่าภรรยาของคุณพ่อก็มากันพร้อมหน้าพร้อมตา ตอนนั้นเผาที่วัดแหลมทราย จ. สงขลา ขากลับ พี่หญิงก็ขับรถกลับกับป้าแดง พ่อไปส่งแม่ที่หาดใหญ่ คุณเต้ยซึ่งเป็นพระ ก็มิลืมหมาในปาก แอบแซวพ่อกับพี่เอกไปว่า

" แหม ทีเบอร์หนึ่ง(ป้าแดง)หละ ให้กลับรถมอร์เตอร์ไซค์เอง พอเบอร์สอง(คุณฉอ แม่คุณเต้ย) ขับรถยนต์ไปส่งเลยนะ "

ฮ่าๆๆ หัวเราะกันสนุกสนาน พี่เอกก็อยู่ด้วย

แล้วก็ที่บอกนี่ไง ว่า
คุณเต้ยเป็นลูกคนสุดท้องของพ่อ
เป็นลูกคนเดียวของพ่อและแม่
เป็นพี่ชายคนโตของแม่ มันเป็นอย่างนี้แหละจ๊ะ

เอิ่กๆ ...


ก่อนที่พ่อจะแต่งงานกับป้าแดง ป้าแดงก็มีลูกมาก่อนแล้วคนนึง ชื่อพี่หญิง พี่หญิงเป็นคนนิสัยน่ารัก น่ารักมากๆ ป้าแดงก็เป็นลูกคนรวยเลยทีเดียว ตอนนั้นนะ ก็เลยเอาแต่ใจตัวเองนิดๆ แล้วก็มีลูกด้วยกันหนึ่งคนกับพ่อ ... (ซึ่งตอนนั้น เขายังไม่ใช่พ่อผมมั้ง เพราะผมยังไม่เกิด อิอิ) ก็คือ พี่เอก นั่นเอง

ตอนนั้นพ่อยังเรียนอยู่เลยมั้ง ...

แล้วต่อมาพ่อก็มาเจอแม่ แล้วก็จึงยังผลให้เกิด การมาจุติของเทพบุตรสุดโรแมนติก คุณเต้ย นั่นเอง ตอนนั้น ป้าแดงไม่ยอมเซ็นใบหย่าให้พ่อ ทำยังไงก็ไม่เซ็น แต่พ่อก็จดทะเบียนนะ จดทะเบียนสมรสซ้อน ก่อนที่นักการเมืองหรือในคนดังในสมัยนี้จะฮิตกันเสียอีก

แล้วแม่ก็ระเห็จเก็บผ้าเก็บผ่อน กลับไปอยู่กระบี่ เพราะ พ่อไม่ยอมทำอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราว มันแย่มากเลยนะช่วงนั้น

สมัยนั้น เป็นอนุภรรยาเค้าเนี่ย ตอนนั้นยังไม่มีใบวิทยฐานะรับรองเหมือนในสมัยนี้ ไม่มีรถประจำตำแหน่งเหมือนสมัยนี้ (ซีอาร์วี แจ๊ส ยาริส โซลูน่า ตามลำดับชั้นความรัก ความสวย จริต กันไป) ไม่ได้รับบรรจุเป็นอาชีพเหมือนในปัจจุบัน


คุณเต้ยน้อย เลยต้องมาอยู่กับคุณอาต้อย ตั้งแต่สมัยเด็ก ตอนนั้นก็พอจำความได้ว่า เค้าถามว่าจะให้อยู่กับพ่อ หรืออยู่กับแม่ ... ไม่รู้ทำไมเลือกพ่อ ... เอิ่กๆ ... แล้วตอนนั้นแม่ก็หายไปจากชีวิตเลยหละ 20 กว่าปี ...

ป้าแดง แกก็ไม่เลวร้ายอะไรนะ แกเป็นโปรมากๆ ... แกก็ดีกับเราราวกับเป็นลูกของแกคนนึง ป้าแดงมีพี่หญิง เป็นลูกติดคนเก่าอยู่แล้ว ...

ก็เป็นอันว่า พี่หญิง กับพี่เอก ก็คนละพ่อเช่นกัน
เต้ยกับพี่เอกก็คนละแม่


ไปไหนพี่เอก ก็จะพากระเตงไป พี่เอกกลับไปบ้านป้าแดงก็ไปนะ ไปออกจะบ่อย ไปเล่นหนะ เอิ่กๆ


กับพี่หญิงก็ดี ทุกวันนี้ ก็ยังทักทายเจรจาเจื้อยแจ้วปราศัย แต่คุณเต้ยเธอก็เงียบๆ ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา แต่ก็พอรู้ว่าเขาเป็นคนดีมากๆ ...


พี่เอกนี่ เค้าก็ร๊ากกกกกกกก รักคุณเต้ยมาก ไม่เคยรู้สึกเหมือนว่า จะแม่คนละคนกันเลย แต่เขาไม่ค่อยถูกกับพ่อ แต่เขาก็รักคุณเต้ยมากเลยนะ รักมาก


คุณเต้ยจำได้เลย สมัยเด็กๆ เด็กมาก พี่เอก ก็ต่อยกับพี่โทนี่ พี่โทนี่เป็นพี่คนโต (ที่เพิ่งไปนั่งกินสเต็กกันมา) ตอนนั้นคุณเต้ยสักเจ็ดแปดขวบได้มั้ง ก็เข้าไปช่วยพี่เอกด้วย ฮา


" มึงสู้กูหรอไอ่เต้ย มึงสู้กูหรอ "

คุณเต้ยนี่เค้าห่างกับพี่โทนี่ตั้งเกือบสิบปีแหนะ เอิ่กๆ ...


ถ้าได้รู้จักชีวิตของคุณเต้ยลึกซึ้งกว่านี้ จะรู้ว่าคุณเต้ยนี่จะเป็นยังไงมากๆ มีเรื่องนี่จะยืนหน้าตลอด เคยเกือบตายกับไอ่ยืนหน้าเนี่ยมาแล้ว ไอ่ฝ่ายกระโน้น พกปืนมากระบอกสองกระบอก เห็นจะได้ ลีเดอร์ชิพ เกือบจะเรซอินพีซไปเสียแล้ว

เอิ่กๆ แต่ไม่เคยนะ พี่น้องพ้องเพื่อน ถึงได้รักมาก

ชีวิตคุณเต้ยเลยดูเหมือนจะไม่ค่อยกลัวอะไรมากๆ ... บางครั้งก็เหมือนจะผ่านโลกมามากไปเสียกว่าคนอายุ 28 พึงจะมีได้เสียอีก ...

ยามสุขท่านจะไม่เห็นเรา ... ยามทุกข์เราจะมา เมื่อท่านกลับมาสุข ... เราก็จะไป ...


ผ่านไปเนิ่นนาน ... สุดท้ายชีวิตพ่อก็ต้องอยู่คนเดียวมาตลาด จนเมื่อ 7-8 ปีหลังมานี้ ก็มาเจออาษา ฝ่ายโน้นเค้าก็มีลูกติดมาเหมือนกัน คงไม่กล้าไปกล่าวล่วงเขา

คนที่เป็นแฝดไง เรียน หมอ มหิดลคนนึง เรียน หมอศิริราชคนนึง แต่เขาคงไม่นับเป็นพี่น้องกับเรา

เราก็ไม่ได้จะมีปฏิกิริยาอะไรกับเค้านะ อาษาหนะ ก็ดีนะ ให้มีคนดูแลพ่อ ยามแก่ชรา เราไม่ได้ทำหน้าที่นี้ เราก็อย่าไปโวยวาย

อาศัยจังหวะ ไปหาแกบ้างก็คงพอ ให้เราไปอยู่ด้วยกันกับแก ก็คงจะพาลคุยกันไม่รู้ ไปให้ความสุขเป็นระยะๆ ไม่ซึมย้อนกลับ อย่างนี้ก็ดี


มาถึงฝั่งแม่ แม่หอบผ้าหอบผ่อนแล้วใช่ไหม ... หอบขึ้นรถประจำทางหาดใหญ่กระบี่ กลับไปอยู่กับพี่น้อง พ่อแม่ที่กระบี่

มาหาบ้างในระยะแรกๆ แล้วแม่ก็หายไปเลย ... ตั้ง 20 กว่าปีแหนะ ...

จนไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะเจอกันอีก ... ได้ข่าวก็ผ่านจาก คุณต้อย คุณอายอดนักแฮกนี่แหละ


.
.

แม่เริ่มต้นชีวิตใหม่ ตั้งแต่เป็นครูฝึกสอน จรทะยานขึ้นไปเป็น ผู้อำนวยการ เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ... เอิ่กๆ

แล้วก็แต่งงานใหม่ (ภายหลังก็ประสบความล้มเหลวในชีวิตคู่) แล้วก็มีลูกด้วยคนนึง คือน้องเกริก

เกริกก็ดีนะ ตอนที่เค้าทราบว่าพี่ชาย เค้าก็ไม่ได้โวยวาย หลงว่าตนเป็นลูกคนเดียว อยู่ตั้งเกือบ 20 ปีแหนะ เปนฉันคงช๊อกกุไม่น้อย

ตอนนี้ ก็มีบ้างงอนๆกัน (แต่คงจะเป็นฝ่ายคุณเต้ยที่ไปงอนน้องมากกว่ากระมัง มันก็ไม่คิดอะไรหรอก) ก็น้องอะ ชอบมาแย่งคอมฯ กับเกมส์เล่น ... -_-" จริงๆ เครียดจริงนะเอ่า ... ... ( 28 แล้วนะเนี่ย)


ทั้งพ่อและแม่ของคุณเต้ย เป็นความภาคภูมิใจของผมมากเลยนะ แหมจะเป็นครูบ้านนอกกันทั้งคู่ แต่แม่ก็ดีหน่อยได้เป็น ผอ. แต่พ่อก็ไม่ใช่จะแย่นะ

แกเป็นครูที่ทุ่มเทมาก แกเป็นอาจารย์ที่ดีสุดยอดโคตรๆ คนนึงเลยทีเดียว

แม่แกจะเป็นนักสังคมมากๆ


เวลาคุยกับพ่อกับเรื่องสังคมบ้าง ... การเมืองบ้าง ... ในใจเมื่อก่อนก็นะ

" เฮ้อ จะมารู้เรื่องการเมือง เรื่องสังคม อะไรไปดีกว่าฉันได้ไง ฉันเล่นอินเตอร์เนตนะ "


แต่พอได้ไปกลับบ้านบ่อยๆ ไปซึมซับวิถีการทำงานของท่าน ก็ได้ค้นพบว่า คนที่ทำตัวเป็นประโยชน์ในทางสังคมจริงๆ

เค้าก็ไม่มีเวลามานั่งโม้ อรรถาธิบายในโลกอินเตอร์เนตอย่างนี้หรอก

โลกอินเตอร์เนต สำหรับฉันจึงกลายเป็นโลกของพวกยกหางตัวเองไปทันที


พ่อทุ่มเทกับการสอนมากๆ ... บางครั้งก็สองทุ่มแหนะ กว่าจะเลิกสอน เจออาจารย์เลวๆ ที่คอยแต่จะจ้องทำ อาจารย์ 3 คนทำอาจารย์สาม ส่วนใหญ่นี่ก็ไม่มีดีหรอก เพราะเอาเวลามานั่งทำไอ่อาจารย์สามนี่แหละ มันน้อยมาก ที่จะได้เพราะมีคนมา

เห็นว่าทำงาน คนทำงานจริงๆ เขาก็ไม่มีเวลามานั่งทำหรอกจริงไหมอาจารย์สาม

ทุกวันนี้ พ่อก็ยังสอน วันละ 7-8 ชั่วโมง 5 วันต่อสัปดาห์อยู่เลย ... จะหกสิบแล้วนะที่รัก ... ปีหน้าเนี่ย

โทรไปทีไร แกก็มิวาย อวดความภาคภูมิใจลูกศิษย์ลูกหา ที่ได้ด้ำได้ดี นี่แหละน้า ...

ผม ... ถ้าได้ตามติดชีวิตแม่ไป แม่จะเป็นยิ่งกว่าผู้อำนวยการอีก แม่นี่เจอแบบโหดๆมากๆ นักการเมืองท้องถ่อยเอย ครูขี้เกียจๆเอย มันแย่มากเลยนะ มันเลวร้ายมากกว่าที่คุณได้ยินได้ฟังจากข่าวเอาเสียอีก

มากรุงเทพเมื่อปีใหม่นี่ก็ผวานะ ต้องโทรกลับไปถามชาวบ้านระแวกนั้น คอยระวังไม่ให้ใครมาเผาโรงเรียนในยามวิกาล

เพราะมันมีข้อมูลลึกๆ อะไรมากกว่านั้นอีก

จะทั้งสงขลาหรือทั้งกระบี่ ... มันก็ไม่ปลอดภัยทั้งนั้นแหละ แล้วก็เต้ยไปด้วยมุสลิมเช่นกัน อะอะ ไม่ใช่นะ ไม่ใช่จะหมายอย่างนั้น แต่พวกนี้เค้าก็เคลื่อนไหวในสามจังหวัดไม่ถนัด เค้าก็ ... มันดีกว่า มันก็จะมาเรี่ยไร เอาตามจังหวัดอย่างนี้แหละ เขารู้กันมานานแล้ว


อ่าวแล้วทำไม ไม่บอกใคร มันก็เข้าอีหร๊อบเดียวกับยาบ้า นั่นแหละ คุณจะไปบอกใคร คุณรู้ได้ไงว่าใครพวกใคร ...


แม่เค้าจะเป็นนักพัฒนา แกไปอยู่ที่ไหน แกก็จะเป็นมากกว่า ผอ. โรงเรียนเสียอีก แกอยากพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ เรื่องขยะ เรื่องน้ำ เรื่องอาหารความเป็นอยู่ ปลูกผัก ... นี่แหละ ขอบอก นักเคลื่อนไหวตัวจริงเลย บางครั้งก็เลยต้องขัดขา

ขัดแข้งกับผู้มีอิทธิพลในท้องถื่น แต่แกไม่เคยยั่นเลยหละ ... ฮุฮุ

ล่าสุดวันนี้เอง คนในวังก็ติดต่อมา ก็มาเห็นเรื่องโครงการปลูกผักอะไร ตอนนี้แกก็เลยต้องมีหน้าที่ใหม่นั่นคือ ต้องพัฒนาตรงนี้ พระเทพฯจะมาผัดผักให้เด็กๆทานกัน (เคยเห็นป่าวตามข่าวหนะ) เป็นแรงจูงใจให้คนทำงานไม่เหนื่อยมากๆ


อีกกำลังใจหนึ่ง ..
ตอนนี้แม่ก็เลยทุ่มเทกายทุ่มเทใจทำงานของแกเป็นอย่างมาก ดีจัง ... ก็ต้องหมั่นโทรไปถามสารทุกข์สุขดิบของแม่บ่อยขึ้น


ก่อนหน้านี้ แกก็มีแล้วอีกโปรเจคนึง คือ พัฒนาเรื่องโฮมสเตย์แถวนั้นให้เป็นเรื่องเป็นราว

ทั้งแม่และพ่อ ต่างก็เป็นความภาคภูมิใจของเรามากเลยนะ ตื้นเต้นจัง ... ตื้นตันมากๆ


" ก็ไม่ทราบหรอกนะ ว่าสองคนนี้เค้าทำอะไรกันบ้าง แต่เท่าที่รู้ ในชีวิตที่ผ่านมาคงทำเพื่อคนอ่นมากกว่าตัวเองหละ ... "


.
.

(ฉันถึงได้ชอบคุณกิ๊ฟเอามากๆ(แค่ชอบเองหรอ 555) เธอออกแนวๆนี้เหมือนกันนะขอบอก ... เออ )


เรื่องราวของฉันในฐานะนักพัฒนา ก็คงให้ลูกให้หลานมันถ่ายทอดต่อบ้าง เมื่อได้ทำงานเพื่อสังคมเพื่อประเทศชาตินะเออ



.
.
.

ปัจจุบัน
- พ่อก็อยู่กับอาอุษา ที่หาดใหญ่ โทรคุยกับพ่อก็บ่อยนะ
- พี่เอก ก็อยู่กับป้าแดง พี่หญิง ที่สงขลา
- เกริก ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ที่ศิลปากร
- ส่วนน้องแฝดนี่ไม่รู้กลับมาจากดูงานที่ฮังการี่หรือยัง เห็นไปหลายเดือนแล้ว
- แม่อยู่ที่กระบี่ ก็ยังคงต้องตื่นตีห้า ไปถึงโรงเรียนตั้งแต่หกโมงเช้า สร้างความสัมพันธ์กันให้เกิดในชุมชน แล้วจึงทำงานสะดวก เย็นๆ ก็เดินออกกำลังกายทุกวัน แล้วก็ต้องคุยกับคุณลูกชายคนนี้ทุกวันเลยหละ ...
- ฉันก็มีการมีงานทำที่ดีที่กรุงเทพฯ ว่าจะศึกษาต่อ ป.เอก "ปรัชญาทางด้านเทคโนโลยี" (ฮ่าๆๆๆ มีจริงๆนะ ที่ ม. ชินวัตร) ดูดีไปไหมเนี่ย เอิ่กๆ เอาแบบจริงๆดีกว่านะ ก็มีการมีงานที่ดี ขี้เกียจไปบ้าง ไม่ค่อยทำให้ใครเดือดร้อนแล้วช่วงนี้ (เอิ่กๆ)



ซึ่งก็แปลกที่ พวกเรามีความสุขกันมากๆเลยทีเดียว ทุกคน ... แม้ว่าครอบครัวความสัมพันธ์จะบูดๆเบี้ยวๆกันไปบ้าง

ก็เคยเห็นมีป้าคนนึง เค้าก็มาบ่นเรื่องว่าต้องทนอยู่กับผัวเพราะเห็นแก่ลูก ไอ่เราก็อดรนทนไม่ไหว ใส่เค้าไป

ไอ่ที่ทนอยู่ แล้วทะเลาะให้ลูกเห็น อันนี้ฉันว่ามันเลวร้ายไปกว่าเสียอีก

สิ่งหนึ่งที่ชั้นเห็นในลักษณะของเด็กยุคใหม่ ที่พึงเป็นข้อดี เค้าจะมีการทอเรอแรนซ์ อดรนทนต่อเรื่องพวกนี้ได้ดีมาก

สังคมมันเปลี่ยนไปแล้ว ไอ่ที่เค้ามองกลัวว่าเด็กจะมีปัญหา เวลาที่พ่อแม่ไม่อยู่ด้วยกัน ฉันว่ามันเป็นความคิดที่เชยระเบิด

ป้าแกงักๆเงิ่นๆเลย ...





อิอิ นี่ ...
- เอาที่รู้นะ เรื่องของคุณพ่อเนี่ย ไอ่ที่เป็นลับๆ ของแก ที่ไม่รู้ไม่เห็นนี่ก็ยังเยอะอีกนะเนี่ย อิอิ
- นี่แหละเห็นไหม ผังชาร์ทของพ่อคนเดียวนะ ... แล้วลองคิดดู ย่าฉันมีลูกแปดคนเก้าคนหละ แล้วแม่ของย่าก็ยังอยู่อีก
แล้วไหนจะฝั่งแม่อีก โอ้ยยย ... ถ้าต้องเขียนหมด เอาแต่ชาร์ทนะ มันจะสับสนวุ่นวายขนาดไหน ... เอิ่กๆ
- ผมจะไม่เจ้าชู้นะคร้าบบบบบบบบบบบบ จิงๆๆๆๆๆๆๆ เห็นพ่อแล้วก็ปวดหัวแทน เอิ่ก จิงๆ นะ ...
- พ.ศ. ๒๕๕๑ - ๒๕๕๒ นี่พ่อก็จะเกษียญแล้วหละ ...







นี่แหละคร้าบบบบ ความสุขประสาคุณเต้ยเค้าหละ ...

เพราะฉะนั้นถ้าถามว่าออกแบบครอบครัวตัวเองไว้อย่างไรในอนาคต ...
ก็อยากนะ อยากที่จะมีแบบ พ่อ แม่ ลูก อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า พร้อมตา แต่ถ้ามันจำใจต้องเกิดอาการบูดเบี้ยวอย่างนี้ ก็คงจะทำให้มีความสุขที่ซู้ดดดด ละกัน



index2




Create Date : 26 มกราคม 2550
Last Update : 26 มกราคม 2550 20:00:58 น. 10 comments
Counter : 644 Pageviews.

 
เขียนผังประกอบ
ทำให้อ่านเข้าใจง่ายมาก ๆ ค่ะ

ขอบคุณคุณเต้ยที่มาเล่าชีวิตให้ฟังนะคะ


โดย: โสดในซอย วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:18:59:42 น.  

 

Myspace Layouts

สวัสดีค่ะ มาเยี่ยมเยียน ค่ะ

(@^_^@)

จุ๊ฟๆๆๆ



โดย: STAR ALONE (STAR ALONE ) วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:19:07:35 น.  

 
ดีจังที่มองชีวิตอย่างมีความสุข...................



โดย: ปลายปัญญา วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:19:22:19 น.  

 
เป็นการเล่าเรื่องของคุณเต้ยได้มีอรรถรสมากๆ ครับ ทั้งขำทั้งน่าชื่นชมเลยทีเดียวนะ สุดยอดครับ


โดย: เข็มขัดสั้น วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:22:38:23 น.  

 
อ่านแล้วก้อรู้สึกดีเหมือนเดิมแฮ่ะ มีความสุขกับการได้อ่านเรื่องราวความประทับใจในครอบครัวของพี่มาก

ถึงแม้ว่ารูปแบบการดำเนินชีวิตจะไม่ได้สวยงามเหมือนกับครอบครัวอื่น ๆ ไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

แต่ไม่เห็นว่าจะมีส่วนใดแสดงให้เห็นเลยว่าครอบครัวนี้ไม่มีความอบอุ่น ... ที่สัมผัสที่ได้อ่านมาก้อมีแต่ความอบอุ่นมากมาย

ว่าแต่คุณเต้ยนี่แสบตั้งแต่เด็กเลยนะนั่น ไ่รู้ว่าโดนพี่โทนี่ต่อยเอาอ่ะป่าว ถ้า ... ก้อสมน้ำหน้า อยากยื่นหน้าเข้าไปเอง 555 -.-*

เข้าใจหัวอกของความเปนครูเลยเนี้ยะ เพราะพ่อกะแม่หนูก้อเป็นครูเหมือนกัน ขอบอกว่าเบื่อมากมายเรื่องการทำอาจารย์สามเนี้ยะ

จะอะไรกันนักหนา อาจารย์ก้เอาแค่ทำอาจารย์สาม เวลาที่จะสอนนักเรียนก้อเอาไปทำอาจารย์สาม แล้วแบบนี้นักเรียนจะมีคุณภาพมั๊ย

(อ่า ... หนูใส่อารมณ์ืมากไปหน่อยเหรอ อืม ๆๆๆ งั้นเปลี่ยนเรื่อง พูดเรื่องนี้แล้วมันพาลให้อารมณ์ขึ้น)

ฮั่นแน่ !! มีการแอบเขียนถึงสาว ๆ ด้วยแฮ่ะ


โดย: หนูปิว ~* IP: 203.113.76.74 วันที่: 25 เมษายน 2550 เวลา:17:17:19 น.  

 
อืม เข้าใจล่ะ


โดย: random-4 วันที่: 23 มิถุนายน 2550 เวลา:9:35:58 น.  

 
ดีจังค่ะ ติดตามอ่านบล็อกของคุณมาตั้งนานละค่ะ
รู้สึกชอบมากๆเลย อ่านไปยิ้มไป บางทีก็มีร้องไห้บ้าง
อยากกจะบอกว่าชีวิตของเรามันค่อนข้างคล้ายกันนะค่ะ
พูดแล้วนึกถึงตัวเอง ฮ่าฮ่า
ไว้จะมาเม้นเรื่อยๆนะค่ะ บายค่ะ


โดย: ขาดความอบอุ่น IP: 203.113.80.9 วันที่: 30 ตุลาคม 2550 เวลา:20:36:29 น.  

 
รู้ไหม ..

พีทชอบบล็อกหน้านี้ของคุณเต้ยมากที่สุดเลยล่ะค่ะ ^^


โดย: PeachJiKo IP: 58.9.144.240 วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:22:05:57 น.  

 


โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2554 เวลา:8:38:56 น.  

 


โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 12 สิงหาคม 2554 เวลา:3:27:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.