Group Blog
 
<<
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
21 มกราคม 2549
 
All Blogs
 
งานแต่งงาน

1:26 21/1/2549
Saturday Morning



แปลกนะครับ ..

พอผมมาถึงนะจุดหนึ่งของชีวิต ...

กลับพบเรื่องราวของความต้องการประหลาดๆ มากขึ้นไปเรื่อยๆ ...

ทุกๆปี ทุกๆปี ที่อายุมากขึ้น

ก็จะมีความคิดอะไร ที่มาเปลี่ยนแปลง แทบหักล้างความคิดเดิมเสมอ



ตอนนี้ก็เช่นกัน

สามสี่อาทิตย์มานี้ ผมปณิธานเอาไว้ว่าจะดูหนังให้น้อยลง ...

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า
ผมคุยกับใครคนหนึ่ง แล้วเค้าบอกประมาณว่า

"กำลังดูหนังเรื่อง ไอ โรบอท ดูแล้วใช่ไหม"

ผมเงียบไป ผมไม่ตอบ นั่นสิ บทสนทนาแทบจบลงครัน

แต่หลังจากนั้น สองสามวัน ผมก็มาดูเรื่อง ไอ โรบอท อีกในเคเบิลทีวี


แรกๆ เราก็อยากรู้ อยากเห็นอะไรไปหมด อยากเข้าใจในสิ่งที่เธอพูดไปเสียทุกอย่าง

อยากรู้ไปเสียทุกเรื่อง ...

แต่มาวันนี้ ผมกลับไม่อยากรู้อะไรมากแล้ว ผมอยากตื่นเต้นกับอะไรที่มันธรรมดาๆ เสียบ้าง

ผมอยากบอกว่า ผมยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนั้น เรื่องนี้

ผมอยากบอกว่า " อ่าว หรอ เออ มันเป็นอย่างไร สนุกไหม "




น่าตลกดีจัง ...


ผมได้บรรทัดฐานใหม่กับชีวิตให้ตัวเอง

ใครสักคน ที่นั่งลุ้นรอเราที่บ้าน ว่าเราจะทำอะไรสำเร็จหรือไม่

จะกังวลว่าเราจะแพ้กลับมารึเปล่า



งานแต่งงาน
เพื่อนเราให้ฟัง ว่าไปงานแต่งงานมาบรรยากาศไม่สนุกเท่าไหร่


ผมรีบสรุปทันควัน
โดยที่ ไม่ได้รู้จัก ทั้งเจ้าบ่าว ทั้งเจ้าสาว ...

ผมบอกว่า

" เพราะสองบ้านเค้าไปมาหาสู่กันใช่ไหม
เพราะต่างฝ่ายต่างเดินเข้าออกบ้านของอีกฝ่ายกันใช่ไหม
เพราะใครๆเค้าก็รู้กันหมดแล้วใช่ไหม "



นั่นสิ งานแต่งงาน ณ ยุคปัจจุบัน มันจึงดูด้อยค่าลงไปรึเปล่า

ธรรมเนียมการอยู่กินกันก่อน มันเริ่มส่งผลกระทบแล้วใช่ไหม


แล้วตัวเจ้าบ่าว-เจ้าสาวเองหละ ... จะตื่นเต้นน้อยลงไหม ... ?



แล้วเราหละ เราต้องการอะไร


เรายังต้องการคนที่รู้จักเราไปเสียทั้งหมดทุกอย่างอีกรึเปล่า

แล้วเวลาที่เหลือเราจะเอาไปทำอะไร ...



ยังมีเวลาอีกเยอะ ที่จะเรียนรู้กันแหละกัน


ในความคิดผม ณ วันนี้

จึงอยากให้ งานแต่งงานเป็นวันที่เริ่มต้นใช้ชีวิตคู่อย่างแท้จริง










หน้าแรก


Create Date : 21 มกราคม 2549
Last Update : 21 มกราคม 2549 12:47:51 น. 6 comments
Counter : 446 Pageviews.

 
อยู่ก่อนแต่งก็มีทั้งข้อดีข้อเสียนะค่ะ
ดิฉันว่าการอยู่ก่อนแต่งทำให้อะไรๆมีส่วนทำให้ไม่ตื่นเต้นนะ
แต่ก็ดีกว่าแต่งไปแล้วดันไปมีปัญหาตื่นเต้นทีหลังว่าจะเลิกหรือไม่เลิกดี

อยากแต่งงานเหมือนกันค่ะ
เสียดายหาเจ้าบ่าวไม่ได้อ่ะค่ะ



โดย: หยิ๋งแป๋ม วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:13:43:49 น.  

 


เหมือนคุณหยิ๋งแป๋มคะ


โดย: SinGle In Car วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:15:58:41 น.  

 
บางทีการรู้จักใคร รักใครสักคนมันอาจจะไม่ต้องให้เค้าเป็นหนังสือที่อ่านไม่รู้จบก็ได้นะค่ะ

สำหรับบางคน(ตัวเอง) ก็มีความสุขกับการอ่านหนังสือเล่มที่ชอบ อ่านจบแล้วก็ยังหยิบมาอ่านอีก อ่านอีก อ่านอีก หรือหนังเรื่องโปรดที่ดูซ้ำไม่รู้กี่สิบรอบ


ตอบคำถามที่ว่า " เรายังต้องการคนที่รู้จักเราไปเสียทั้งหมดทุกอย่างอีกรึเปล่า แล้วเวลาที่เหลือเราจะเอาไปทำอะไร ..." เวลาที่เหลือหลังจากนุ้ยและเค้า เรารู้จักกันและกันแล้ว เราเอามันมาค้นหาความสุขร่วมกันค่ะ
ยังมีเรื่องที่เป็นความสุขร่วมกัน อีกตั้งเยอะตั้งแยะ ในโลกใบนี้ที่รอให้เราออกไปพบ ...(555 ต้องโดนว่ากำลังอวดแน่เลย หรือไม่ก็คงกำลังหมั่นไส้
)

ส่วนงานแต่งงานก็ไม่เห็นจะต้องมีแต่เวอร์ชั่นที่เจ้าสาวต้องประดักประเดื่อกับเพื่อนหรือญาติของฝ่ายชายนี่ค่ะ ไม่จำเป็นต้องมีแต่บทสนทนาแบบ
"สวัสดีค่ะ "
"ยินดีด้วยนะ นุ้ย"
"ขอให้มีความสุขมากๆนะ"
"ขอบคุณที่ร่วมงานนะค่ะ"

อาจจะเป็นงานพบปะสังสรรค์ ดื่มกินกันเฮฮาในเพื่อนฝูงญาติมิตร ไม่ต้องมีเวที ไม่ต้องมีแขกผู้มีเกียรติ์ มีแต่คนรู้จักคุ้นเคยกันดี เป็นแบบงานปาร์ตี้ที่เพื่อนๆญาติมิตรเจ้าบ่าวเจ้าสาวได้มาสนุกร่วมกัน ไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นหรือเปล่า ? แต่คิดว่าต้องสนุกและมีความสุขแน่ๆเลยค่ะ ส่วนจะด้อยค่าไปไหม ก็น่าจะอยู่ที่ใครจะตีค่ามันไว้ยังไง ? object ใดๆ จะสำคัญมากน้อย ก็อยู่ที่ว่าเราจะให้method อะไรกับมัน

อย่าว่าเถียงแย้งลองดีหรืออะไรเลยนะค่ะ ถ้าจะถามว่า "หลังจากแต่งงานไปแล้ว เวลานานเท่าไหร่ที่จะไม่รู้จักกันและกัน แล้วเวลาที่เหลือหลังจากนั้นจะเอาไปทำอะไรค่ะ ...."

ทั้งหมดนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว ไม่ได้เขียนเพื่อแย้ง เพียงแค่อยากบอกว่ายังมีความคิดเห็นที่แตกต่าง (ต้องออกตัวไว้เยอะๆ เพราะกลัวว่าเจ้าของบล็อกจะต้องมาเขียนอธิบาย ให้มันลำบาก) คนเรามีหลายแบบ คนที่คิดเหมือนที่พี่เขียนก็มี และคนที่คิดแบบนุ้ยก็คงมี แล้วแต่ว่าใครจะเป็นอย่างไหน

จริงๆไม่ได้อยากเขียนคอมเมนท์ เพราะว่าเห็นกันไปคนละมุม เพียงแต่ว่าเข้ามาอ่านแล้วก็อยากเขียนอะไรขึ้นมาในไดอารี่ของตัวเอง เลยคิดว่าน่าจะเขียนคอมเมนท์อะไรไว้สักหน่อย อย่างน้อยก็(คิดเอาเองว่า)เป็นมารยาทที่น่าจะทำ ...



โดย: Mothlight วันที่: 22 มกราคม 2549 เวลา:2:30:53 น.  

 
อ่านคอมเมนท์ตัวเองแล้วรู้สึก สะเหร่อๆชอบกล 555


โดย: Mothlight วันที่: 22 มกราคม 2549 เวลา:2:37:41 น.  

 
^
^
^
เห็นด้วยๆๆๆ

สะเหร่อจริงๆด้วย



โดย: Register_AC วันที่: 23 มกราคม 2549 เวลา:3:06:37 น.  

 
อืม เดี๋ยวนี้สังคมก็เหมือนจะเริ่มยอมรับ(โดยปริยาย) กับการอยู่กินร่วมกัน ฉันสามีภรรยา ก่อนแต่งงานมากขึ้นอ่ะ
จริง ๆ เราก็ไม่ชอบ
(อาจเพราะเป็นเรื่องของศาสนาที่เรานับถืออยู่ด้วยแหละ)
แต่การแต่งงาน ตามพิธีศาสนาเรา
จะหมายถึงการประกาศว่า
ต่อไปนี้ 2 คนนี้ เป็ฯเสมือนคน คนเดียวกันแล้วนะ
เป็นครอบครัวเดียวกัน และกำลังมาขอคำอวยพรจากพระ
ประมาณนั้น
ส่วนงานเลี้ยง ที่ตามมาในตอนเย็นก็เป็นขนบธรรมเนียมตามสังคมนิยมซะมากกว่า
(เครียดไปป๊ะ)
..
..
คนเรา ถึงว่า รู้กันไปซะทุกเรื่อง แต่มันก็ยังไม่ใช่ทั้งหมดหรอก
ต่างเวลา ต่างประสบการณ์
มันก็ทำให้คนเราต้องเรียนรู้ นิสัยใจคอกันและกันไปตลอดชีวิตหนะแหละ
อยู่ที่ว่า เราเลือกใครหละ (และเค้าเลือกเราอ๊ะป่าว)
ที่จะมา เคียงข้าง
ร่วมแชร์ทั้งทุกข์และสุข
..
..


โดย: moamon IP: 61.91.79.192 วันที่: 25 มกราคม 2549 เวลา:14:39:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.