ตะกร้าที่ว่างเปล่า



ช่วงนี้ฉันเดินทางมาทำงานด้วยตะกร้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยของกินในตอนเช้า 
สลัดผัก นมถั่วเหลือง เมล็ดธัญพืชแห้ง 
มันเริ่มต้นจากการที่ฉันเป็นผื่นแพ้ผิวหนังเรื้อรัง มาตั้งแต่ครั้งได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ 
จากคนที่ผิวใสๆ ชอบใส่สั้น กลายเป็นคนไม่มั่นใจ ต้องใส่แต่กางเกง ใส่ถุงน่องสองชั้น 
จนผ่านมาร่วม 7-8 เดือน กว่าอาการจะค่อยๆ ดีขึ้น 
ดีมากพอที่จะใส่ถุงน่องๆ บาง ไว้ในกระโปรงสั้นเหล่านั้นได้


บางสิ่งบางอย่าง ก็เข้ามาในชีวิตเราโดยที่เราไม่คาดฝัน
ตัวฉันซึ่งเคยกังวลกับแผลเป็น และริ้วรอยเพียงเล็กๆ ที่ขา 
กลับต้องมาพบกับร่องรอยจากผื่นแพ้ ที่พอจางหายไป ก็พร้อมจะกลับเห่อขึ้นมาใหม่
นานทีเดียวกว่าที่ฉันจะเลิกร้องไห้ เมื่อต้องตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะความคัน


หลังจากที่ผ่านการทานยา ทายา เปลี่ยนเครื่องสำอาง ครีมอาบน้ำ
ออกกำลังกาย ทานอาหารที่มีประโยชน์มาหลายเดือน ลองผิดลองถูก
กับทางสายกลางในการดูแลตัวเอง ฉันก็พบว่า...
สำหรับฉันแล้ว อาหารมีผลมากที่สุด หากวันใดทานอาหารปรุงแต่ง มีผงชูรส สารกันบูดมากๆ 
คืนนั้นผื่นคันจะเห่อขึ้นมากเป็นพิเศษ
วันไหนทานอาหารนอกบ้าน วันนั้นจะเป็นผื่นมากกว่าวันที่ทำอาหารทานเอง
จนในที่สุด...ฉันก็ต้องยอมรับว่าต้องงดขนมขบเคียว ขนมปัง นมเนย
และหันมาทานผักผลไม้ เมล็ดธัญพืชแทน


ตะกร้าของฉัน ยามเข้าเต็มไปด้วยสลัด 2 ถุง อาหารกลางวันง่ายๆ ข้าวกล้อง
นมถั่วเหลือง ขนมขบเคี้ยวประเภทถั่ว
พอตกเย็นตะกร้าใบนี้ก็กลับว่างเปล่า เหมือนไม่เคยมีอะไรอยู่ในนั้นเลย


บางครั้งฉันก็รู้เหนื่อยและท้อ กับการต้องทาน ทาน และทาน ของจืดๆ เหล่านี้
แต่พอฉันหันไปมองตะกร้าของผู้ป่วยที่หอบหิ้วยาโรคประจำตัวเข้ามานอนพักรักษาตัวในโรงพยาบาล
ฉันก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า...
ตะกร้าที่ว่างเปล่าในยามเย็น ก็ยังดีกว่าตะกร้าที่เต็มไปด้วยสารพันยา
แล้วฉันก็หอบหิ้วข้าวของ และตะกร้าไปนี้กลับบ้านพักไป เพื่อจะใส่ของกินเต็มปริ่มขึ้นมาใหม่
ในวันรุ่งขึ้น...








Create Date : 26 กรกฎาคม 2557
Last Update : 26 กรกฎาคม 2557 14:14:25 น. 9 comments
Counter : 638 Pageviews.

 
คุณนายรักสุขภาพ


โดย: ViT vIT IP: 61.19.232.182 วันที่: 26 กรกฎาคม 2557 เวลา:14:40:54 น.  

 
เปรียบเทียบได้น่ารักมากค่ะ เป็นกำลังใจให้กับตัวเอง อย่างดีเยี่ยม

และเป็นความอดทนที่น่ายกย่องจริงๆ

เรื่องโรคภัยไข้เจ็บ หมอที่เก่งที่สุดและดีที่สุดก็คือตัวเรา

ขอให้หายจากโรคแพ้เร็วนะคะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 26 กรกฎาคม 2557 เวลา:16:05:53 น.  

 
เม้นท์เสร็จก็เข้าไปอ่านหน้าอื่น
ถึงได้รู้ว่าคือคุณอ้อนน่ะเอง
ยังจำโครงการถนนสายนี้มีมิตรภาพได้ค่ะ
เพราะแม่ซองฯก็ร่วมกิจกรรมนี้ด้วย
ตอนนั้นเพิ่งเล่นบล๊อกได้ไม่นาน
และกิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมที่ทำให้แม่ซองฯได้มาหัดเขียน
ในชีวิตไม่เคยเขียนเรื่องเขียนราว เขียนนิยาย อะไรเลยค่ะ
ต้องขอบคุณมากๆค่ะ
และก็เขียนมาจนเดี๋ยวนี้ แต่ก็หยุดๆบ้างค่ะ

บางทีความขี้เกียจก้อมาครอบงำค่ะ อิอิ
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมทำให้มิตรภาพเก่าๆ เริ่มต้นอีกครั้งค่ะ



โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 26 กรกฎาคม 2557 เวลา:16:11:56 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกค่ะ เรื่องสุขภาพนี่ ต้องดูแลกันเยอะหน่อยนะคะช่วงนี้ โลกมันเปลี่ยนไปเยอะ อาหารการกินที่เราๆกินกันนี่ก็เปลี่ยนตามไปด้วย ไหนจะพวกตัดแต่งพันธุกรรมนั่นอีก น่ากลัวขึ้นทุกวัน อยู่อิตาลีนี่กินพวกอาหารกระป๋องจากไทย แต่ตอนนี้ลดๆลงเยอะแล้ว กลัวเหมือนกันค่ะ


โดย: settembre วันที่: 26 กรกฎาคม 2557 เวลา:17:43:09 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องอ้อน
พี่แวะมาบ้านนี้แล้วครั้งหนึ่งเมื่อวันก่อน
แอบออกไปเงียบๆคิดว่ามีเวลาจะแวะมาอีก
ถนนสายตะพาบยาวไกล
แต่พี่ก็เฉไฉลงข้างทาง เดินบ้างไม่เดินบ้างค่ะ

ตะกร้าที่ใส่อาหารสุขภาพ
อาหารคุณภาพ ที่ทำหน้าที่เสมือนยา
พี่ก็ทานเป็นประจำค่ะ
ร่างกายเน้องอ้อนช่างแสนดีนะคะ
ทำหน้าที่คัดกรองให้เป็นอย่างดี

ร่างกายพี่ยังสามารถหยิบอะไรใส่ปากได้ตามใจ
เพียงใช้ใจกำกับเอง
ว่ามากไปน้อยไปแค่ไหนอย่างไรค่ะ
ยังคิดถึงกันอยู่นะคะ


แอมอร



โดย: peeamp วันที่: 27 กรกฎาคม 2557 เวลา:9:36:47 น.  

 
ดีใจที่ไปเยี่ยมกันครับ
สองปีนี้ สุขภาพไม่ดีเช่นกัน
ก็พยายามรักษาตัวโดยพึ่งพายา
เท่าที่จำเป็น แต่ก็เหมือนว่า มัน
จะจำเป็นมากจริงๆ

ระวังสุขภาพกันต่อไปเนอะ
ทำงัยได้ อะไรต้องเป็นมันก็ต้อง
ทำใจ โดยหวังว่า แล้วสักวัน
ร่างกายจะปรับตัวกับอาการที่เป็น

อย่าลืมเข้ามาทักทายกันอีกน้าาา



โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2557 เวลา:18:38:32 น.  

 
มาตามคุณอ้อน ไปอ่านงานเขียนของแม่ซองฯค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 27 กรกฎาคม 2557 เวลา:19:02:21 น.  

 
แพ้โน่นนี่ เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่รบกวนชีวิตประจำวันเราพอสมควรเลยนะคะ


...แพ้ทั้งหลาย...ขอให้ชนะในเร็ววันค่ะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 28 กรกฎาคม 2557 เวลา:16:31:06 น.  

 
ถึงว่า ช่วงนี้เห็นเปลี่ยนแนว ใส่ขายาวบ่อยๆ


ก็จริงเนอะ บางที สิ่งที่เราไม่โอเคกับมัน
แต่มองเทียบกับบาง ...สิ่งที่เราเป็นอยู่ อาจจะดีกว่า


ตะกร้าที่ว่างเปล่า ย่อมดีกว่า ตะกร้าสารพัดยาจริงๆ


*ปล.ยินดีต้อนรับกลับบล๊อกเป็นการถาวรจ้ะอ้อน...


โดย: nikanda วันที่: 29 กรกฎาคม 2557 เวลา:3:10:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Pribtaa
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




:::ในพริบตา:::


สงวนลิขสิทธิ์งานเขียนในบล็อกนี้ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537


อ่านบล็อกเก่าได้ที่นี่ค่ะ

คนแปลกหน้า
ชายชราในความทรงจำ
อย่าร้องไห้ง่ายๆ ในวันฝนตก
ตะกร้าที่ว่างเปล่า
กลับมาหาตัวเอง-แครอท ไข่ กาแฟ
หลงลืม
ช่วงเวลาที่หายไป กับหัวใจ 3 ดวง
เพชรจี้ : เจ้าแมวน้อย
โชคดีเป็นของแมว
ฉันเปิดหน้าต่างด้านทิศตะวันออกเป็นครั้งแรก

New Comments
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
26 กรกฏาคม 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Pribtaa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.