Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
4 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
แผ่นโคลง รามเกียรติ์ ๕๐๑ - ๕๒๕





ห้องที่ ๑๒๖...พระยาอนุชิตชมอุทยาน เก็บผลมะม่วงให้สนม
ยางมะม่วงหยดถูกศีรษะ เผลอตัวใช้เท้าเกา
นางสนมเห็นเข้าหัวเราะเลยหนีไปบวชอยู่กับพระฤาษีทิศไพที่เขามณฑป




แผ่นที่ ๕๐๑ – นายโตการเปรียญ

๓๕๐๑ ปางองค์อนุชิตไท้......นฤบาล
รองนครเขตรสฐาน............ถิ่นกว้าง
นามนพคีรีขาน.................เมืองเอก
ทวยราษฎร์ขาดเข็ญอ้าง.....ออกอื้ออวยไชย ฯ

๓๕๐๒ นานรินทรปิ่นภพผู้...ฤทธิรงค์
รองสัตยสุจริตทรง.............เสาะสร้าง
ทศธรรมอิกการสง.............เคราะห์ราษฎร์ สี่เฮย
เสด็จดัดหฤไทยกระด้าง.....แผกเบื้องเขบ็จบรรพ์ ฯ

๓๕๐๓ วันหนึ่งอนุชิตเจ้า..จอมนรา ราษฎรเฮย
ออกพระโรงเสนา.............แน่นเฝ้า
ทรงวินิจกิตยา.................นุกิจ เสรจเฮย
สั่งพระผู้ผ่านเฝ้า..............จักเต้าสวนขวัญ ฯ

๓๕๐๔ ทันใดธก็เอื้อน.....พจมาน
ตรัสสั่งเสนาชาญ.............เชี่ยวใช้
เรวๆ จัดทวยหาญ............แหนแห่
อำมาตยประณตไท้..........รีบร้อนเกณฑ์พล ฯ

๓๕๐๕ จัดพลอย่างพยุหเยื้อง...เปนกระบวน
เหล่าหนึ่งกระลึงทวน........ดาบดั้ง
บางพวกเทิดปืนชนวน.......นกสับ
บางก็กุมหอกตั้ง..............ท่าจ้องจักผลาญ ฯ

๓๕๐๖ ขุนรถจัดรถเจ้า......จอมกา นินเฮย
--รถเหล่าอรรคนา...........เรศร์ถ้วน
คอยรับพระจอมพา..........นรินทร์คั่ง คับเฮย
ทูลทราบทุกสิ่งล้วน..........เสร็จพร้อมพลพฤนท์ ฯ

๓๕๐๗ จอมกระบินทร์ฟังเหตุให้...เหิมปรี ดีเฮย
บานเบิกกระมลมี.............ใช่น้อย
สบสนานพระอินทรีย์........ทรงเครื่อง ต้นเฮย
จึ่งเสด็จทรงรถคล้อย........เคลื่อนพร้อมโยธี ฯ





แผ่นที่ ๕๐๒ – นายโตการเปรียญ

๓๕๐๘ เอกองค์โอภาษแม้น...เดือนเพ็ญ
พลเพียบคือดาวเป็น........เครื่องล้อม
จอมราชผ่อนราษฎร์เย็น...ยามเคลื่อน พลเฮย
ดังว่าเดือนดาวห้อม.........ค่อยคล้อยโดยโพยม ฯ

๓๕๐๙ ถึงสวนดำรัสให้.....สงบพล
เกณฑ์กระบวนรายตน......รอบล้อม
เสด็จจากรถมน..............ตรีหมอบ เรียบเฮย
ประพาศพฤกษสพฤบพร้อม...พรั่งด้วยนางสนม ฯ

๓๕๑๐ ชมพรรณหมู่ไม้ดอก...ดกหลาย
สารภีพิกุลสาย................อยุดแย้ม
ซ่อนกลิ่นๆ บหาย.............หอมส่า เล่าเฮย
พุทธชาดดาษดวงแฉล้ม....เลิศด้วยกลิ่นศรี ฯ

๓๕๑๑ กรรณิกาการเกษแก้ว...กาหลง
พุดจีบปีบประยงทรง.........กลิ่นกล้า
เลือกเก็บประทานองค์......วรนาฎ
เกษมศุขทุกทั่วหน้า..........นาฎไท้ทรงธรรม์ ฯ

๓๕๑๒ บันดานคิดเคลิบเคลิ้ม...สกนธ์ตน
คงจริตอย่างลิงลน.............เลศนั้น
ถอดมกุฎภิมณฑ์...............มอบพนัก งานเฮย
ปีนป่ายอัมพพฤกษดั้น........โดดเต้นโดยคะนอง ฯ

๓๕๑๓ เมิลมองมม่วงไม้.......ปลิดผล
โยนประทานสนมกล.........เกี่ยงเย้า
หยาดยางหยดเต็มบน........เศียรกระ บี่นา
มือแกะบหลุดเท้า.............แกะซ้ำเกาพลาง ฯ

๓๕๑๔ สนมนางนับยิ่งร้อย...ยลนาง
พระบาทเกาเศียรลน..........ลูบป้อย
แผกเพศกรษัตริย์ซน.........เสียสง่า
บ้างก็ยิ้มเนตรชม้อย...........บอกบุ้ยโอฐเบือน ฯ





แผ่นที่ ๕๐๓ – นายโตการเปรียญ

๓๕๑๕ พระยาอนุชิตได้........ยลสบ
สนมนาฎสรวลประจบ........เกือบเก้อ
อดสูหมู่นางหลบ...............ลับพฤกษ
เยี่ยมเยี่ยมมองมองชเง้อ....ง่านน้ำใจตน ฯ

๓๕๑๖ กูซนจนต้องรับ........รองอาย
รักอยู่บสบาย...................บ่อนนี้
ควรคิดหลบหลีกกาย.........สันโดฐ เดียวเฮย
อาเพศดาบศลี้.................ลับหน้านางจร ฯ

๓๕๑๗ พานรดำริหแล้ว..........แผลงฤทธิ์
อากาศเกิดหมอกผิด..........มืดหล้า
บ่ายภักตรฉเภาะทิศ..........อยุทธเยศ
ระเห็จเหาะเลาะเลียบฟ้า....ใฝ่เผ้าหริวงษ ฯ

๓๕๑๘ ปางอนงค์องค์เอกทั้ง...โยธี
ไบสบกระบี่ดี...................อกดิ้น
คือใครบั่นเศียรศรี............สมรขาด เกล้าเฮย
ย้ายแยกกันค้นสิ้น............สุดรู้ทางจร ฯ

๓๕๑๙ พานรระเห็จห้อง......เวหน รวดแฮ
ตระบัดอยุทธยาดล............ด่วนเฝ้า
ทูลคืนบูรีตน....................ลาบวช
สรวมเดชพระผ่านเฝ้า.........โปรดเกล้าหณุมาน ฯ

๓๕๒๐ ฟังสารดาลจิตรเจ้า...จักรกรี
ข่อนๆ พระไทยทวี............เทวศว้า
อาไลยกระบี่ศรี................แสนเสนห
เคยสบพบเนตรหน้า...........แต่นี้นานเหน ฯ

๓๕๒๑ จำใจจำตรัสเอื้อน....อวยพร
แก่พระยาพานร...............แกว่นแกล้ว
เปนศุขสถาวร..................เทอญพ่อ
ทุกขโศกโรคไภยแคล้ว......คลาศพ้นอันตราย ฯ




ห้องที่ ๑๒๖...พระยาอนุชิตชมอุทยาน เก็บผลมะม่วงให้สนม
ยางมะม่วงหยดถูกศีรษะ เผลอตัวใช้เท้าเกา
นางสนมเห็นเข้าหัวเราะเลยหนีไปบวชอยู่กับพระฤาษีทิศไพที่เขามณฑป



แผ่นที่ ๕๐๔ – นายโตการเปรียญ

๓๕๒๒ ฝ่ายพานเรศรน้อม...อภิวันท์
รับพระพรทรงธรรม์...........ท่านให้
ลาองค์อาศนสุบรรณ.........อีกพระ ลักษณเฮย
ออกจากพระโรงไท้..........รีบร้อนระเห็จเหิน ฯ

๓๕๒๓ มาดลมณฑปอ้าง....นามคี รีเฮย
เหนอรัญกุฎี....................เด่นตั้ง
ลงจากนภางค์ลี...............ลาสู่ กุฎีเฮย
นบบาทดาบศยั้ง..............อยู่พร้องสนองสาร ฯ

๓๕๒๔ กาลนี้ข้าน้อยนึก.....ศรัทธา
หวังเพิ่มผนวชดา...............บศบ้าง
ขอจงพระจอมอา..............จาริยโปรด ข้าเฮย
ยอมรับให้อยู่สร้าง.............พรตด้วยดุษฎี ฯ

๓๕๒๕ พระมนีมีชื่ออ้าง.......พิศไพ
ตอบพจนพานรไข..............เงื่อนเค้า
สูเอยรูปจนใจ....................เองสัตว
บวชไป่ได้ดอกเจ้า..............เพศเตี้ยเดียรฉาน ฯ

๓๕๒๖ ใครๆ จักอาจแสร้ง.....เอาทรง
เปนเพศบุรุษยง.................เยี่ยงข้อย
กูจึ่งจะยอมสง...................เคราะห์บวช ได้นา
แลจะแนะกิจน้อย...............ใหญ่ให้กองกูณฑ์ ฯ

๓๕๒๗ ขุนกระบินทรยินเลศน้อม...นักธรรม์
ร่ายเวทแปรเพศผัน.............แผกกี้
ทรงโฉมเฉกเช่นฉัน.............ชายหนุ่ม
จอมนารถนักสิทธิ์ชี้.............กิจให้ปรรพชา ฯ

๓๕๒๘ ครองนุ่งหนังพยัฆพร้อง...บริกฃาร
ห่อเกษชฎาธาร..................เสรจแล้ว
ลาองค์พระอาจริย..............สู่ยอด ไศลเฮย
ชี้ชื่อมรฎปแก้ว...................อยู่สร้างกิจกูณฑ์ ฯ





แผ่นที่ ๕๐๕ – พระปลัดสิง

๓๕๒๙ ไพนาสูรบุตรเจ้า.......จอมยักษ์
อายุสิบสามศักดิ์...............สุดแกล้ว
วันหนึ่งคิดใคร่จัก...............ประภาษ สวนเฮย
ทูลพระบิตุเรศแล้ว.............รีบผ้ายสรงชล ฯ

๓๕๓๐ สรงเสรจทรงเครื่องพริ้ง...เพราองค์
เลออาศนราชดุรงค์............เพริศพร้อม
ขุนยักษพี่เลี้ยงจง..............ใจภักดิ์ เคียงนา
ขบวนแห่สองสายห้อม........ล่วงเข้าสวนขวัญ ฯ

๓๕๓๑ ถึงปทับเกยมาศแล้ว...ลีลา
ชมสั่งผลผกา....................ช่อช้อย
จวบบ่ายพระเสด็จคลา........ยังพลับ พลาเอย
เถลองอาศนวิเชียรพร้อย.....พรั่งพร้อมกุมารแหน ฯ

๓๕๓๒ พี่เลี้ยงเคียงแท่นแก้ว...ลำยอง
พลางตริความหลังตรอง.....หม่นไหม้
ไพนาเล่นคะนอง..............ไป่ทราบ ชนกนา
กูจะทำเลศให้..................พระน้องฉงนถาม ฯ

๓๕๓๓ อสุรินทรคิดแล้วหลั่ง...อสุชล
ทำเล่ห์เสสรวญปน............โศรกเศร้า
หน่อนารถเหลือบเนตรยล...ฉงนจิตร ถามเอย
ดูก่อนพระพี่เจ้า...............โศรกแล้วใยสรวล ฯ

๓๕๓๔ พี่เลี้ยงฟังมิใคร่เอื้อน...วัจนา
ทำท่วงทีกิริยา..................ขุ่นข้อง
เหลียวภักตร์เหลือบซ้ายขวา...โดยเล่ห์ ทูลเฮย
สุดจิตรสุดจักพร้อง...........แพร่ถ้อยทูลถวาย ฯ

๓๕๓๕ เธอฟังเธอยิ่งซ้ำ.....สงไสย
งำเงื่อนความลับใด...........แม่นแท้
จูงพี่สู่ห้องใน..................ทรงกซิบ ถามเฮย
เชิญพี่เผยพจนแก้............เงื่อนให้หายฉงน ฯ





แผ่นที่ ๕๐๖ – พระปลัดสิง

๓๕๓๖ พี่เลี้ยงอ่อนศิรโรตม์น้อม...ทูลพลัน
ชำโศกด้วยทศกรรฐ์.........แก่นหล้า
รวมลักษณยกกบี่รัน.........รอญชีพ มลายแฮ
เพราะพิเภกชั่วช้า.............ส่อเสี้ยนศึกหาญ

๓๕๓๗ อันซึ่งพิเภกนี้........เป็นอา
มิใช่พระชนะกา...............ผ่านเผ้า
องค์บิตุเรศร์หน่อนรา........นามทศ กรรฐ์แฮ
แม้มิเชื่อทูลเกล้า.............สอบถ้อยมารดา ฯ

๓๕๓๘ พระกุมารสดับถ้อย...วรณี สูรเอย
เจบจิตรดังศรศรี...............เสียบไส้
แสนขุ่นพระไทยทวี...........ทูลเทวศ
ดาลเดือดมิเหือดไห้...........กลับเข้าคืนวัง ฯ

๓๕๓๙ ถึงเฝ้าพิเภกแล้ว......ทูลลา
เสดจสู่ปรางมารดา............สุดลห้อย
มณโฑอรรคชายา.............ยลบุตร พิไรเอย
กรกระกองลูกน้อย............พร่ำถ้อยวอนถาม ฯ

๓๕๔๐ อ้อพ่อๆ ผู้ร่วม.........ชีวง
ใยพ่อจึ่งมาทรง.................โศรกเศร้า
กริ้วกราดสิ่งใดจง...............บอกแม่ หน่อยเอย
เงยภักตรเถิดลูกเกล้า.........อย่าเฝ้ากรรแสง ฯ

๓๕๔๑ สดับเสาวนิตแล้ว......ทูลถาม
โอ้พระแม่อำความ..............ลับไว้
จอมราพขัติยทรงนาม..........ทศภักตร์ แลนา
ไฉนเหตุพระจึ่งได้...............สุดสิ้นชีวัน ฯ

๓๕๔๒ นางสดับวับหวั่นว้า....หฤไทย
พลางปลอบวรดะไนย..........เกลื่อนถ้อย
องค์พิเภกนะยาใจ..............จงฝาก องค์เอย
ฟังแม่เถิดหน่อน้อย.............อย่าได้สงไสย ฯ





แผ่นที่ ๕๐๗ – พระปลัดสิง

๓๕๔๓ ฟังตรัสยิ่งอัดอั้น.........พระอุรา
ป้องเนตรหลั่งชลนา.............ร่ำไห้
นงนาฎกอดลูกยา...............แสนเทวศ ทวีเอย
อาจจะอำความไว้................ปลอบแล้วไขสาร ฯ

๓๕๔๔ นางทรงเล่าแต่ต้น.....จนหมด ความเอย
พิเภกน้องคิดคต.................ต่อไท้
พระรามโปรดเติมยศ...........เสิมสืบ วงษนา
ทรงประทานแม่ไว้..............ฝ่ายซ้ายมเหษี ฯ

๓๕๔๕ ห่อนรู้ว่าแม่นี้...........มีครรภ์
หมายว่าพ่อจอมขวัญ...........บุตรท้าว
ตัวแม่ซึ่งพงษพันธุ์..............ของบิตุ เรศร์นา
เว้นแต่ทรงเดชห้าว..............หมดแล้วฤๅเหลือ ฯ

๓๕๔๖ เหลือแต่จักรวรรดิเจ้า...มลิวัน นาพ่อ
แปดหัดถ์เดชมหันต์.............สี่หน้า
ฉะนั้นลูกจักผัน...................ผายถึ่ง ท่านเฮย
เชอญยกพยุหกลั่นกล้า.........ฆ่าอ้ายอาธรรม ฯ

๓๕๔๗ อย่าพ่อๆ อย่าเหี้ยม...ฮึกหาญ
ราเมศรคืออวตาร................แก่นไท้
ปวงกรบินทร์ฤทธิไชยชาญ....เทพยจุ ตินา
ฟังแม่พ่ออย่าได้.................หมิ่นท้าวสี่กร

๓๕๔๘ ลูกก็ชายชาติเชื้อ......อาชา ไนยเฮย
ห่อนจักเกรงรามา...............เท่าก้อย
อย่าพ่อแต่บิดา..................อาพี่ แลแฮ
สหายญาติมาตยใหญ่น้อย...วินาศด้วยศรทรง ฯ

๓๕๔๙ ฟังตรัสขัดขุ่นข้อง......หมองศรี
จำจิตรรับเสาวนี.................ยาตรเต้า
ถึงพี่ร่วมชีวี.......................ทรงปฤก ษาเอย
น้องคิดจักไปเฝ้า................อสุรท้าวมลิวัน ฯ




ห้องที่ ๑๒๗...วรณีสูรพี่เลี้ยงไพนาสุริยวงศ์ทำอุบายให้รู้ว่าพิเภกไม่ใช่บิดา
แล้วขอลาไปเรียนศิลปศาสตร์กับพระกาลดาบส




แผ่นที่ ๕๐๘ – พระปลัดสิง

๓๕๕๐ พระดำริห์ชอบแล้ว...ทรงยศ
แต่ด่านน้ำไฟกรด................กีดกั้น
เหนแต่พระดาบศ................กาลนัก ธรรมนา
อาจดับเพลิงน้ำนั้น..............เหือดแห้งดีงปรสงค์ ฯ

๓๕๕๑ หนึ่งจอกที่ท้าวร่วม.....ไชยบาน
จงลักไปเปนพยาน..............หน่อน้อย
แม้พระจักทูลสาร...............เหนไม่ แคลงนา
สองต่างปฤกษาถ้อย...........ห่อนให้ใครยิน ฯ

๓๕๕๒ ยามเฝ้าขืนจิตรเฝ้า....กุมภัณฑ์
ได้ช่องบังคมคัน..................ท่านไท้
ขอลาพระทรงธรรม์.............เรียนศิลป์ สารทเฮย
ยังพระดาบศได้..................โปรดเกล้าเกษี ฯ

๓๕๕๓ พิเภกสดับโอรสน้อม...ทูลลา
ท้าวมิได้สงกา....................เคลือบไคล้
เชอญเถิดนะลูกยา..............จงเปรื่อง เดชเฮย
รู้รอบจักมอบให้..................สืบเชื้อพงษมาร ฯ

๓๕๕๔ หน่อนารถอ่อนศิโรตม์น้อม...รับพร
ลาราพสู่มารดร....................ด่วนเฝ้า
ลูกรักจักลาจร.....................เรียนวิท ยาเฮย
ยังพระดาบศเจ้า...................เฃตรด้าวไพรสณฑ์ ฯ

๓๕๕๕ นางนาฎสดับพจนเอื้อน...อวยไชย
จงสฤษดิดังมโนใน...............หน่อน้อย
วโรรสชื่อหฤไทย.................สมคิด ลาเฮย
แม้นจอกเนาวรัตน์คล้อย.......จากห้องปรางศรี ฯ

๓๕๕๖ ครั้งถึงกระซิบถ้อย.....ริมกรรณ พี่เฮย
จอกซึ่งอันสำคัญ.................หนึ่งได้
แล้วชวนพี่จรจรัล.................ออกจาก นครแฮ
เดิดตัดลัดหมู่ไม้..................เถื่อนท้องไพรสณฑ์ ฯ




ห้องที่ ๑๒๘...ไพนาสสุริยวงศ์กับวรณีสูรพี่เลี้ยงลอบไปกรุงมลิวัน
ผ่านด่านไฟกรด น้ำกรด ของกรุงมลิวัน เข้าเฝ้าท้าวจักรวรรดิบอกข่าวทศกัณฐ์ตาย




แผ่นที่ ๕๐๙ – พระปลัดสิง

๓๕๕๗ วโรรสทศภักตร์ผู้........เรืองศรี
กับพี่เลี้ยงวรณี.....................สุรแกล้ว
ถึงเฃตรพระกุฎี....................กาลนัก ธรรมเฮย
แสนสุดยินดีแผ้ว..................ผ่องน้อมนมัสการ ฯ

๓๕๕๘ ดาบศบงบุตรเจ้า........ลงกา
กับวรณีสูรมา......................นบเกล้า
จึ่งมีพจนปรา......................ไสทัก กุมารเอย
หลานรักมาใยเจ้า.................เร่งแจ้งกิจจา ฯ

๓๕๕๙ บิตุรงค์ทรงตรัสใช้....จรจรัล
เฝ้าพระจอมมลิวัน...............สื่อถ้อย
นำกรดด่านเพลิงกัลป์...........สุดจัก จรนา
ขอพระโปรดหลานน้อย........บอกแจ้งมนต์ขลัง ฯ

๓๕๖๐ นักสิทธิฟังถ้อยห่อน...สงไสย
เธอจึ่งบอกซึ่งไตร...............เวทล้ำ
อุปเทเล่ห์หลักใน................โสฬศ จบแฮ
กอบกิจแก้เพลิงน้ำ..............กรดทั้งล่องหน ฯ

๓๕๖๑ หน่อนารถอยู่ด้วยพระ...สิทธา
เรียบจบวิทยาลา................คลาศคล้อย
รีบรัดตัดมรรคา.................จวบด่าน ไฟแฮ
ยลอสุรใหญ่น้อย...............ก่อตั้งพิธีกรรม ฯ

๓๕๖๒ เปนเพลิงโพลงพลุ่งร้อน...เปลวตลบ
ปานประหนึ่งไตรภพ..........จักไหม้
อันจิตรอ่านมนต์จบ...........สามคาบ เป่าฮา
เพลิงกรดกลับเอย็นได้.......เป่าซ้ำกายหาย ฯ

๓๕๖๓ รีบรัดตัดเข้าเฃตร.....รัฐยา
ถึงด่านในยักษา...............เพียบพื้น
บริกรรมเรียกนาคา............ผุดพ่น พิศม์เฮย
น้ำกรดไหลครั่นครื้น...........ภกกว้างสุดแล ฯ





แผ่นที่ ๕๑๐ – พระปลัดสิง

๓๕๖๔ สะกดใจร่ายเวทแล้ว...กำทราย
ปรายปราดลงต้องสาย........อุทกแห้ง
ชวนพี่เร่งผันผาย...............จวนจวบ ค่ำเฮย
รวิลับจันทรแจ่มแจ้ง...........หยุดยั้งแรมทาง ฯ

๓๕๖๕ ปางจอมจักรวรรดิเจ้า...มลิวัน
เสวยรัชมไหสวรรย์..............ผ่องแผ้ว
มวญมาตยเชี่ยวชาญฉกรรจ์...เชิงยุทธ นาฮา
สามโลกย์ฤๅฤทธิแกล้ว.......ทั่วท้าวสยองหยอน ฯ

๓๕๖๖ พระผธมเหนืออาศนแก้ว...ฉายฉัน
นิมิตว่าสุริยัน.....................แจ่มจ้า
ตกลงพระสุธาพลัน.............ดับรัศ มีเฮย
ดวงหนึ่งศรีเหลืองฟ้า...........แข่งขึ้นลอยโพยม ฯ

๓๕๖๗ มีพรานผู้หนึ่งน้อม......บุศบงก์ ถวายเอย
ท้าวรับทรงทัดทรง..............ชื่นช้อย
จนผการ่วงโรยลง...............ผวาตื่น ผธมเฮย
สรงเสรจทรงเครื่องคล้อย.....สู่ท้องพระโรงคัล ฯ

๓๕๖๘ ประทับเหนือแท่นแล้ว...บรรหาร
ดูก่อนโหราจาริย................สี่เจ้า
คืนนี้เทพยบันดาล..............ฝันปหลาด เจียวนา
ดำหรัสตามฃ้อเค้า..............จบสิ้นฝันแถลง ฯ

๓๕๖๙ ขุนโหรลงเลขแจ้ง........พลันทูล
ซึ่งสุริยแสงจรูญ.................จรัสฟ้า
ตกลงดับแสงสูญ.................คือพระ สหายเฮย
อันเปรื่องเรืองฤทธิกล้า.........สุดสิ้นชีวัน ฯ

๓๕๗๐ ดวงเหลืองได้แก่เจ้า.....ธานี ใหม่นา
ห่อนจักมีฤทธี.....................กอบเกื้อ
พรานนำบุษบ์มาลี................นอบนบ ถวายเอย
พระจักได้หน่อเนื้อ...............ชาติเชื้อครไลหงษ ฯ





แผ่นที่ ๕๑๑ – พระปลัดสิง

๓๕๗๑ ทรงสดับวับจิตรว้า.......หฤไทย
เอะพระสหายองค์ใด.............ชีพม้วย
ยิ่งนึกยิ่งหนักใน...................ทรวงรุ่ม ร้อนแฮ
สี่ภักตร์สลดด้วย..................ไม่รู้เหตุการณ์ ฯ

๓๕๗๒ ฝ่ายไพนาสูรทั้ง.........วรณี สูรเอย
ครั้นพระสุริยศรี...................ส่องหล้า
ชวนกันรีบจรลี.....................เข้าสู่ นครแฮ
สองยักษห่อนรอช้า..............รีบขึ้นศาลเวร ฯ

๓๕๗๓ ลดองค์ลงแจ้งแก่.......เสนา มารเอย
ว่าพระจอมลงกา.................ตรัสใช้
นำทูลราชกิจจา..................จอมมลิ วันแฮ
โดยขนบพันธุมิตรไท้...........ท่านได้นำทูล ฯ

๓๕๗๔ เสนาพาสู่เฝ้า............ทูลสาร
ว่าพระพงษพรหมมาน..........ธิเบศรเจ้า
ใช้สองอสุรไชยชาญ...........แหนบาท พระนา
ขอพระผู้ร่มเกล้า.................ทราบเบื้องบาทบงษุ์ ฯ

๓๕๗๕ จอมพงษทรงสดับเอื้อน...โองการ ถามเฮย
สหายรักยังสำราญ.............ผ่องแผ้ว
ฤๅมีหมูอรินหาญ...............เหิมย่ำ ยีนา
ใช้ท่านสองคลาศแคล้ว......เพื่อด้วยกิจไฉน ฯ

๓๕๗๖ หน่อนารถถวายจอกแก้ว...พจนา ทูลเอย
ว่าพระจอมนัครา...............ร่มเกล้า
สูญสิ้นพระชนมา..............ยุเพราะ อรินเอย
สหายญาติหลายทบเท้า......มอดด้วยศรราม ฯ

๓๕๗๗ ข้าบุตรทศภักตร์ผู้.....ทรงธรรม์
เมื่อพระสิ้นอาสัญ.............สู่ฟ้า
ข้าบาทอยู่ในครรภ์............มาตุเรศร
ต่อค่อยเจริญใหญ่กล้า.......จึ่งแจ้งเหตุผล ฯ





แผ่นที่ ๕๑๒ – พระปลัดสิง

๓๕๗๘ บัดนี้พิเภกได้..........สวรรยา
ปวงมาตยราฎร์โยธา..........สุดร้อน
ข้าบาทจึ่งหนีมา................หวังพึ่ง พระเฮย
ทูลพร่ำร่ำชอ้อน...............อ่อนเกล้ากรรแสง ฯ

๓๕๗๙ ทรงฟังดั่งแค้นดุจ.....เพลิงผลาญ
เหม่ๆ พิเภกหาญ...............โหดไร้
กูจะบั่นหั่นประจาน.............เปนท่อน ท่อนฮา
สาจิตรมันส่อไส้.................ศึกให้ผลาญวงษ ฯ

๓๕๘๐ พลางปลอบโอรสแล้ว...บัญชา
เหวยอสุรจงกรีธา...............ทัพแกล้ว
กูจะไปเหยีบลงกา..............จับพิเภก ผลาญแฮ
สั่งเสรจชวนลูกแคล้ว..........เสดจขึ้นปรางศรี ฯ

๓๕๘๑ ครั้นอรุณรุ่งแล้ว.......สรงสนาน
ทรงเครื่องอลังการ.............สุกย้อย
แปดหัดถจับสารทหาญ........ดุจเวศ สุวรรณแฮ
ชวนหน่อยนารถคลาศคล้อย.เสดจขึ้นรถทรง ฯ

๓๕๘๒ ได้ฤกษเลิกทัพแกล้ว...จรลี
ข้ามโฃดคิรีศรี...................หมู่ไม้
เสียงรถคชโยธี..................เหิมฮึก สนั่นเฮย
ดลด่านลงกาให้.................อยุดยั้งพลขันธ์ ฯ

๓๕๘๓ ฝ่ายไพนาสุรน้อม.....เกษา ทูลเอย
ลูกจักคืนลงกา..................สู่เฝ้า
อย่าให้พระมารดา..............ทราบเหตุ นี้นอ
ว่าลูกนำเสดจเต้า...............พรั่งพร้อมจตุรงค์ ฯ

๓๕๘๔ เชิญเถิดนะพ่อผู้.......ปรีชา
จักยกพลตามคลา..............เคลื่อนแคล้ว
หน่อนารถนบบาทลา...........เสดจจาก รถเอย
ชวนพี่ผู้ใจแกล้ว.................รีบเข้าลงกา ฯ





แผ่นที่ ๕๑๓ – พระปลัดสิง

๓๕๘๕ ฝ่ายไพนาสุรผู้..........ฤทธี
ถึงพิเภกชวนพี่ลี................ลาศเฝ้า
ท่ามกลางหมู่เสนี...............ดาดาษ พระโรงเอย
ชื่นจิตรอ่อนศิรเกล้า...........นบนิ้วบังคม ฯ

๓๕๘๖ พิเภกยลโอรสท้าว....เกษมสันต์
เยื้อนขบับเข้ารับขวัญ..........พร่ำถ้อย
เจ้าไปอยู่ไพรวัน................เรียนเวท จบฤๅ
พ่อสุดแสนจะลห้อย............ห่อนเว้นวันถึง ฯ

๓๕๘๗ ข้าบาทเรียนจบแจ้ง...วิทยา แล้วเฮย
องค์พระกาลสิทธา..............บอกให้
คิดถึงพระบิดา....................ลูกกลับ เฝ้าแฮ
ทูลเสร็จแล้วลาไท้...............สู่ห้องชนนี ฯ

๓๕๘๘ เบื้ององค์จักรวรรดิเจ้า...มลิวัน
รีบเร่งพลกุมภัณฑ์..............รุดเร้า
ล่วงด่านลุเฃตรขันธ์............หยุดทัพ พลันแฮ
เร่งปลูกพลับพลาเข้า...........พักรั้งแรมพล ฯ

๓๕๘๙ เสร็จสั่งวิศณุราชทั้ง...นนทการ เรวแฮ
บอกพิเภกว่าจอมมาร..........ธิเบศรไท้
ทรงนามจักรวรรดิหาญ........เหิมเดช
พระเสดจมาหวังได้............เยี่ยมท้าวผูสหาย ฯ

๓๕๙๐ มาถึงจึ่งรู้ว่า..............ปลดปลง
พิเภกได้ดำรง...................สืบซร้อง
ให้มานบบาทบงษุ์..............กูพี่ สหายฮา
แม้มาดขืดขัดข้อง..............จักล้างชีวัน ฯ

๓๕๙๑ สองมารคลานคล้อยรีบ...รเห็จคลา
ถึงนิเวศน์บอกเสนา...........ใหญ่น้อย
มโหทรทราบกิจจา............นำสู่ เฝ้าเฮย
สองทูตกราบทูลถ้อย.........เสรจสิ้นบรรหาร ฯ





แผ่นที่ ๕๑๔ – พระปลัดสิง

๓๕๙๒ พิเภกสดับหวั่นว้า......คนึงคิด
-- ปัจจามิตร....................หมิ่นได้
ลูกหลนอ่อนหย่อนฤทธิ......จักพึ่ง ใครนา
สุดจิตรสุดจักให้...............ต่อต้านสงคราม ฯ

๓๕๙๓ จำจิตรจำออกสู้......ไพรี
ตริเสรจสั่งเสนี.................ทูตแกล้ว
อันองค์พระจักกรี.............ทรงโปรด ยศเฮย
ถือมั่นมิพานแผ้ว..............เผ่าร้ายไป่สมาน ฯ

๓๕๙๔ สองทูตประณตน้อม...เคียมคัล
ออกจากพระโรงผัน..........คลาศคล้อย
ระเห็จลุพลับพลาพลัน.......ถึงที่ เฝ้าเฮย
หมอบราบกราบทูลถ้อย.....ท่านท้าวเสรจสาร ฯ

๓๕๙๕ ทรงฟังดังฟ้าฟาด....ทรวงลง
เหม่เหม่พิเภกอง..............อาจกล้า
แปดหัดถ์กวัดสารทตรง.....เร่งรถ มณีเฮย
สี่โอษฐสั่งกองหน้า...........รีบให้เดินขบวน ฯ

๓๕๙๖ ฝ่ายพิเภกทูตกลับแล้ว...โองการ สั่งเอย
ให้จัดโยธาชาญ...............เดชห้าว
มโหทรรับบรรหาร............รีบจัด พลแฮ
ม้ารถคชเดินท้าว.............เสรจแล้วทูลเสนอ ฯ

๓๕๙๗ พิเภกสดับเสด็จเฝ้า...สนานองค์
ทรงเครื่องยุทธนายง.........ผ่องแผ้ว
พระหัดถ์จับศรทรง...........เสด็จสู่ รถเฮย
ได้ฤกษเลิกทัพแกล้ว........โห่ก้องสนั่นไหว ฯ

๓๕๙๘ เสียงรถเสียงคชดั้ง...แซงกัน
เสียงแสะเสียงกุมภัณฑ์.....กึกก้อง
พอพบทัพมลิวัน..............กลางรัฐ ยาฮา
ต่างทัพต่างจวบจ้อง.........จักเข้ารณรงค์ ฯ




ห้องที่ ๑๒๙...ท้าวจักรวรรดิยกทัพประชิดลงกา พิเภกออกรบแพ้
ท้าวจักรวรรดิให้จำตรุขังไว้




แผ่นที่ ๕๑๕ – พระปลัดสิง

๓๕๙๙ จักรวรรดิยืนรถแก้ว...กลางพล
เหนพิเภกคุมพหล............กลาดกล้า
มุ่งขเม่นเข่นขบทนต์.........กทืบบาท
ตรัสสั่งให้กองหน้า...........เร่งเข้าโจมตี ฯ

๓๖๐๐ นนทการเร่งทัพหน้า...ขันแขง
ขุนคชขับคชแทง............ไล่ล้าง
ขุนม้าขับม้าแผลง............ธนูพิศม์
ขุนรถขุนพลง้าง..............น่าไม้ปืนยิง ฯ

๓๖๐๑ ชาวลงกาต่างเข้า.....ตีประดา
ขุนคชขับรับงา...............ฮึกห้าว
พลม้าขับม้าถลา............ซัดหอก ซัดเฮย
พลรถพลท้าวก้าว...........สกัดกั้นธนูแผลง ฯ

๓๖๐๒ ต่างตนต่างดุดื้อ....ทนคง
ทรหดอุกอาจตรง............ไล่ด้น
นนทการเร่งจัตุรงค์..........รุกแล่น ทะลวงแฮ
กองทัพลงการ้น..............ย่นท้อเสียขบวน ฯ

๓๖๐๓ มโหทรพิโรธเงื้อ....ตบองรัน
โลดไล่พลมลิวัน............กลั่นแกล้ว
จักรวรรดิเร่งรถถลัน........ฟันฝ่า มาแฮ
ถึงน่ารถพิเภกแล้ว..........จึ่งเอื้อนบรรหาร ฯ

๓๖๐๔ เหวยๆ พิเภกผู้......พาลา
ใยทรยศเชษฐา.............ร่วมไส้
ไปคบกับรามา..............ผลาญญาติ แหลกแฮ
ใครจะนับว่าดีได้............ชาติอ้ายทรชน ฯ

๓๖๐๕ เอะไฉนจักรวรรดิเจ้า...มลิวัน
แปดโนตเองสำคัญ.........ผิดถ้อย
ทั้งนี้เพราะทศกรรฐ์........โมหมืด มนแฮ
ไปลักอรรคยอดสร้อย.....ธเรศรไท้สีกร ฯ





แผ่นที่ ๕๑๖ – พระปลัดสิง

๓๖๐๖ เราทูลทัดให้ส่ง.....สีดา คืนเอย
ยังกลับมาโกรธา............ขับได้
ขืนดื้อต่อยุทธนา............พาญาติ มรณแฮ
เราซื่อพระจึ่งไว้.............ชีพให้ครองเวียง ฯ

๓๖๐๗ ฉะพิเภกหน้าไม่....มีอาย
ยกมนุษยขึ้นเปนนาย......ปกเกล้า
เศียรมึงจักจากกาย........เพราะจักร กูนา
ยิ่งพิโรธเร่งรถเข้า...........มุ่งล้างชีวัน ฯ

๓๖๐๘ พิเภกชาญหาญรบด้วย...ศิลป์ทรง
ฉาดฉับกลับเบี่ยงองค์......เปลี่ยนเปลื้อง
ต่างว่องต่างฤทธิรงค์.......สองฟาด ฟันฮา
จักรวรรดิได้ที่เยื้อง.........ฟาดด้วยคันศร ฯ

๓๖๐๙ พิเภกผันหันห่างน้าว...ศิลป์ไชย
นบเดชตรีภูวไนย.............กอบเกื้อ
ปล่อยสารทเปรื่องปราดไป...ถูกจักร วรรดิแฮ
เกราะขาดสารทฉ่ะเนื้อ.....ปวดปิ้มวายชนม์ ฯ

๓๖๑๐ จักรวรรดิอ่านเวทล้าง...ศรหลุด แล้วเฮย
แผลงนาคสราวุธ............ว่องคล้อง
รัดพิเภกเซซุด................ตกจาก รถแฮ
สี่ภักตรสั่งยักษจ้อง.........จับรั้งเรวมา ฯ

๓๖๑๑ ลูกทศภักตรผู้.........กิติศับท์
รีบออกจากเมืองกับ.........พี่เลี้ยง
กรุงมารบอกพ่อจับ..........พิเภกจัก ฆ่านา
บุตรว่าเธอได้เกลี้ยง.........กล่อมข้าขอทัณฑ์ ฯ

๓๖๑๒ จักรวรรดิยกโทษแล้ว...สั่งราช มันเฮย
นำพิเภกจำตราด.............ตรุไว้
ชวนบุตรจะกลับยาตร.......ยังนิ เวศน์นา
สั่งพวกพหลให้...............เลิกเข้าลงกา ฯ





แผ่นที่ ๕๑๗ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๑๓ ปางองค์จักรวรรดิเจ้า...จอมมาร
ทรงรถมุกดาหาร..............ฮึกห้าว
โบกพยุหล้วนชาญ............เชิงศึก
บรรลุลงกาด้าว................อยุดยั้งจตุรงค์ ฯ

๓๖๑๔ ประทับเกยมาศแล้ว...ยาตรา
จากพิไชยรัถา.................ย่างเยื้อง
เสดจขึ้นสู่ปรางปรา...........สาทมาศ
สราญราชหฤไทยเปลื้อง....ปลดร้อนอารมณ์ ฯ

๓๖๑๕ ฝ่ายมณโฑอรรคไท้...เทวี
ทราบว่าโอรสลี...............ลาศเต้า
เชิญจักรวรรดิอสุรี............มาสู่ เมืองเฮย
จับพิเภกส่งเข้า................ตรุตรั้งตรึงขัง ฯ

๓๖๑๖ เกรงเดชพระจักรแก้ว...อธิปไตย
ร้อนเร่าหฤไทย...............กลัดกลุ้ม
จะนิ่งอยู่เกรงไภย............อสุเรศร์
ชวนพระสนมแหหุ้ม..........ยาตรเฝ้าพระยามาร ฯ

๓๖๑๗ จัรวรรดิทัศนแก้ว...กานดา
ประภาศทักกัลยา............เสนาะถ้อย
มลิวันกับลงกา................ทองแผ่น เดียวเอย
เกิดศึกใยยอดสร้อย........บใช้มาตยแถลง ฯ

๓๖๑๘ พระสหายมอดม้วย...ชีพิตร
พันธุญาติอักนิฐ..............พินาศสิ้น
หากโอรสบอกิจ..............ศึกจึ่ง รู้นา
ร้อนจิตรแทบแดดิ้น.........ด่วนเร้าเรวมา ฯ

๓๖๑๙ เยาวมณโฑสดับถ้อย...โศรกศัลย์
น้อมสิโรตม์ตอบพลัน.......ไป่ช้า
ญาติมิตรทุกเฃตรขันธ์......บอกข่าว ทั่วแฮ
ยกนิกรช่วยร้า.................มอดม้วยมลายชนม์ ฯ




ห้องที่ ๑๓๐...ท้าวจักรวรรดิอุปภิเษกไพนาสุริยวงศ์ เปลี่ยนนามเป็นทศพิณครองลงกา
อสุรผัดลาชนนีเพื่อตามบิดา




แผ่นที่ ๕๑๘ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๒๐ แต่พระมิ่งมกุฎเกล้า...มลิวัน
ยังเหตุหากกรรมกัน.........ปิดป้อง
มิได้สื่อศึกอัน................มาติด เมืองนา
โอรสข้าบาทพร้อง..........ฝากเบื้องบาทบงสุ์ ฯ

๓๖๒๑ จักรวรรดิเริงรับถ้อย...มณโฑ แล้วแฮ
พิศเพ่งไพนาโอ..............รสไท้
ทรงลักษณพิสุทธโส........ภณผ่อง ผิวแฮ
ควรจะเศกผดุงให้............ผ่านเผ้าเหล่ามาร ฯ

๓๖๒๒ สั่งโหรหาฤกษทั้ง...พนักงาน
จัดราชพิธีการ................ดั่งกี้
โหรถวายมหุติวาร...........ฤกษรุ่ง เช้านา
อำมาตยจัดเสรจลี้...........ลาศเฝ้าทูลสนอง ฯ

๓๖๒๓ อรุณรีบให้บุตร.......สรงธาร
เสรจอ่าองค์ทรงยาน........มาศเต้า
มณโฑนักสนมขนาน.......หนุนแน่น มานอ
บรรลุปรางเสดจเข้า.........สู่พื้นไพชยนต์ ฯ

๓๖๒๔ ให้กุมารขึ้นสถิตย.....แท่นสรง สนานแ
โหรพฤฒพระญาติวงษ......แวดล้อม
ถวายสั่งขทึกกุมภ์มง.........คลภิ เศกเอย
โหรอ่านเวทเสรจพร้อม.....เบิกทั้งบายศรี ฯ

๓๖๒๕ แตรสังข์สนั่นลั่นฆ้อง...เครงครัน
เวียนแว่นเจดรอบพลัน........ดับใช้
โหรถวายอรรคจุณจันทร์.....เจิมภักตร์
ต่างๆ ถวายพรให้...............ผ่องพ้นอรินทรไภย ฯ

๓๖๒๖ ราพมอบสมบัติแล้ว...ผลัดนาม
ว่าทศพิณผันตาม..............เผ่าไท้
บไลยจักรธนูปราม............ปราบศึก มอบนา
สอบกิจผดุงภพให้.............ถี่ถ้วนทุกอัน ฯ





แผ่นที่ ๕๑๙ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๒๗ ฝ่ายทศพิณผู้ปิ่น.......ภพลง กาเฮย
-- สาศนศรทรง.................ท่านไท้
ประนมหัดถ์ทูลองค์............อสุเรศร์
ขอพระเดชปกไว้...............กราบท้าวมลายชนม์ ฯ

๓๖๒๘ ปางจักรวรรดิราพร้าย...ใจหาญ
เสรจมอบภพสฤงฆาร........เฃตรด้าว
ปรีเปรมกระมลบาน...........บรมศุข สุดแฮ
การเสรจสมเดจท้าว..........ยักษเข้าไพชยนต์ ฯ

๓๖๒๙ พิเภกติดตรุกรึ้ง.......กรากครัน
เลยล่วสิบห้าวัน................โศกเศร้า
หลงเลี้ยงลูกอาธรรม์..........ทรยศ
-- รอบรู้ล้นเกล้า...............บคุ้มไภยเบียน ฯ

๓๖๓๐ ใครจักนำข่าวนี้........สนองสาร พระฤๅ
ราบจักเสดจราญ..............รุกร้า
อ้างเหล่าอรินทรพาล.........ปทุษฐแก่ กูเอย
คิดยิ่งหวาดหวั่นว้า............เหว่แล้วกำสรวญ ฯ

๓๖๓๑ อสุรผัดกลัดกลุ้ม......โศกศัลย ถึงแฮ
ไอยกาต้องทัณฑ์..............ทุกข์แท้
จักหาทศพิณพัน................ธุผ่าน ภพนา
รับโทษไอยกาแก้..............หลุดพ้นพันธนา ฯ

๓๖๓๒ เฉียวฉุดหมุนมุ่งเข้า...พโรงคัล
ปั้นปึ่งไม่อภิวันท์...............ราพร้าย
จักรวรรดิตรัสถามพลัน.......ถึงเพศ พงษเฮย
--รูปยักษภักตรย้าย...........กบี่แท้ดลฉงน ฯ

๓๖๓๓ ทศพิณทูลแจ้งเผ่า....อสุรผัด
ท้าวสี่ภักตรเคืองขัด...........โกรธล้น
จักฆ่าเดกชัด....................ชนติ ฉินเฮย
ไสเกษออกไปพ้น.............จากท้องพโรงเรว ฯ





แผ่นที่ ๕๒๐ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๓๔ อสุรผัดขัดแค้น........เคืองคิด
ใคร่ต่อกรรอนฤทธิ............ราพร้าย
เกรงไภยจักตามติด...........ไอยะ กาแฮ
จนจิตรจำใจผ้าย...............จากท้องโรงคัล ฯ

๓๖๓๕ ทูลไอยกีกับทั้ง........มาตุรงค์
ถามไถ่ถึงนามพงษ............ชนกไท้
ชนนีบอกนามตรง..............หาวรวิ จันทร์นา
สองทัดว่างดให้.................ราพลี้จึ่งจร ฯ

๓๖๓๖ จักรวรรดิจักกลับด้าว...แดนนิวัต เวียงเฮย
สั่งสุพิณสรรจัด..................ทัพไว้
เสนีรับสั่งตรัส....................เตรียมทุก หมู่นา
เทียบรถกับเกยได้..............เสรจแล้วทูลสนอง ฯ

๓๖๓๗ พระสดับเสด็จเข้า....สรงชล
สรรพเสร็จทรงเครื่องรณ.....ยุทธพร้อม
เสดจยังพระโรงยล............มาตยเกลื่อน แหนนา
โอรสมณโฑน้อม...............ประนตท้าวพนาสูร ฯ

๓๖๓๘ จักรวรรดิตรัสสั่งเอื้อ...อรไทย
โอรสยังเยาว์ไป................รอบรู้
ลงกาภพมไห...................สวรรยมอบ แม่นา
เฉินฉุกจงใช้ผู้...................หนึ่งให้ถึงเรา ฯ

๓๖๓๙ สั่งเสร็จเสด็จยาตรเยื้อง...กรายกร
ทรงรถเทียมไกรสร...........ด่วนเต้า
เดินพลบ่แรมรอน.............รุดเร่ง ไปเอย
ดลเฃตรมลิวันเข้า............อยุดยั้งไพชยนต์ ฯ

๓๖๔๐ หลานพระพายเผ่าร้อน...รุมอุรา
เมื่อจักรวรรรดิ์คลา............คลาศแล้ว
ได้เหตุแห่งบิดา................โดยเลอียด แล้วเฮย
ลาพระไอยกีแคล้ว............คลาศคล้อยลอยโพยม ฯ





แผ่นที่ ๕๒๑ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๔๑ ลุเนินมรกฎแก้ว.......บรรพต
ถามพิศไพยดาบศ...........บอกแจ้ง
พบชนกทรงพรต.............เพศมนุษย แหนงแฮ
นักสิทธิซึ่งเศรกแสร้ง........ตอบถ้อยทวนถาม ฯ

๓๖๔๒ อสุรผัดเผยพจนข้อ...สำคัญ
ชนกเพศพานรพรรณ.........เผือกแผ้ว
กุณฑลเพชรโลมทันต์.......รัตนครบ ถ้วนนา
หาวเด่นดาวเดือนแพร้ว......รพิศพร้อมพรูตาม ฯ

๓๖๔๓ หณุมานฟังเล่าแล้ว...สรวลสันต
แปรเพศเนสวาพรรณ........เผือกกล้า
แเปดหัดถ์สี่ภักตรผัน........ผายเหาะ หาวแฮ
ดาวตวันจันทรจ้า.............แจ่มพื้นอัมพร ฯ

๓๖๔๔ บุตรกระบี่รี่เข้า......กราบบาท พ่อเอย
แจ้งกิจบิตุราช................ร่ำไห้
ทศพิณพี่เลี้ยงอาจ...........พาพวก มาแฮ
รบจับไอยกาได้..............ส่งเข้าตรุขัง ฯ

๓๖๔๕ หณุมานดาลเดือดแค้น...ทศพิณ
ปลอบลูกอย่าถวิล...........โศกเศร้า
จักพาสู่ภูมินทร์...............ทูลเหตุ พระนา
อีกสุครีพปู่เจ้า................จักได้ดับเข็ญ ฯ

๓๖๔๖ ขุนกบินทรพาบุตรขึ้น...อัมพร
ลุขีดขินนคร...................รีบเข้า
สู่บุตรพระทินกร..............ทูลประจักษ แจ้งแฮ
สุครีพสั่งให้เฝ้า................บาทเบื้องหริวงษ ฯ

๓๖๔๗ ไวยวงษองค์เอกเจ้า...ขีดขิน
สั่งเหล่าลิงโยธิน.............แยกย้าย
ข่าวศึกบอกกระบินทร์......ทุกนัค เรศนา
ให้รีบยกพลผ้าย.............ประนตไท้ภุชพล ฯ





แผ่นที่ ๕๒๒ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๔๘ ราตรีจักรกฤษณเข้า...ที่ผธม ฝันเอย
ว่าเมฆกลบสุริยกลม.......กลัดไว้
เทพชูมณีชม.................ฉายสว่าง ถวายนา
แขวะทลักล่ามไส้...........ตวัดเบื้องบาดาล ฯ

๓๖๔๙ อุไทยไขแข่งเร้า......รังษี
ตัดผธมสรงวารี..............รีบเต้า
ออกมาตยหมู่มนตรี........เคียมคั่ง เฝ้าเฮย
ตรัสสุบินตามเค้า............สุดสิ้นแก่โหร ฯ

๓๖๕๐ ปโรหิตพินิจแจ้ง.....พยากร ทูลเฮย
ว่าจักเสียนคร.................เฃตรไท้
มีชายชาติพานร..............นำบุตร ถวายนา
เฃตรใหม่เติมเดิมไท้........กลับด้วยบารมี ฯ

๓๖๕๑ ฟังทายพระแจ่มแจ้ง...ประจักษชัด
ตลึงนึงบได้ตรัส...............ตรึซ้ำ
พานเรศทั่วทุกรัฐ.............เยศเลื่อง ฤๅนา
แต่พิเภกปลกปล้ำ...........เดชเปลื้องเชิงณรงค์ ฯ

๓๖๕๒ บุตรพายุพักร้อน....แรมวัน หนึ่งนา
พอรุ่งพาบุตรผัน..............นบน้า
ลาเสร็จพ่อลูกหัน............เหาะมุ่ง กรุงเฮย
ดลอยุทธย์บ่ช้า...............สู่เฝ้าอวตาร ฯ

๓๖๕๓ โองการตรัสทักท้าว...ความหลัง
ท่านหลีกสร้างพรตยัง.......ป่ากว้าง
เยียใดท่านจึงผัง.............ละพรต มานา
เด็กนี้บุตรใดรอ้าง............ออกเชื้อนามวงษ ฯ

๓๖๕๔ เด็กนี้บุตรข้าบาท....บุตรเบญ กายนา
นำข่าวลงกาเข็ญ..............บอกข้า
ข้าจึงเลิกบำเพ็ญ..............พรตรีบ มาเอย
ชวนบุตรผู้หาญกล้า...........นบเบื้องบาทบงษุ ฯ




ห้องที่ ๑๓๑...พระรามให้พระพรต พระสัตรุด พร้อมทั้งท้าวพระยาพานร
ยกทัพไปช่วยพิเภ และรบกับท้าวจักรวรรดิเมืองมลิวัน




แผ่นที่ ๕๒๓ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๕๕ บุตรเลี้ยงพิเภกร้าย...ฤษยา
สนสื่อจักรวรรดิมา............สู่ด้าว
จับพิเภกตรึงตรา..............ตรุมั่น แล้วแฮ
ครอบภพผลัดชื่อท้าว.........ท่านไท้ทศพิณ ฯ

๓๖๕๖ พระสดับแดเดือดฟุ้ง...ไพกาล เทียบฤๅ
ดูดู๋มันอาจหาญ................หักได้
สมกับสุบินดาล................ดลเหตุ เราเฮย
ไปบอกสุครีพให้..............ทั่วทั้งพานรินทร์ ฯ

๓๖๕๗ ทูลว่าสุครีพแจ้ง.......อริยุทธ แล้วนอ
ถ้าทัพพร้อมจักรุด..............รีบเฝ้า
ตรัสสั่งมาตยเชิญอนุช........ไกยเกษ มาเฮย
อำมาตย์ขับอัศวเต้า............สู่ไท้ทูลสาร ฯ

๓๖๕๘ น้องนรายน์สดับถ้อย...มาตย์แถลง
ไป่เกี่ยงฤไทยแคลง...........รีบเฝ้า
ไอยกาธิราชแสดง.............กิจราช ร้อนเอย
ท้าวประสิทธพรเร้า............เร่งให้บทจร ฯ

๓๖๕๙ เสรจสรงทรงเครื่องทั้ง...ศรสารท เสด็จเฮย
ทรงรถเทียมอัศวราช..........ด่อนแผ้ว
ขับพลนิกรกลาด...............มรรคมุ่ง มาเอย
ลัดพนัศนิคมแคล้ว.............สู่แคว้นอโยทธยา ฯ

๓๖๖๐ พานเรศใหญ่น้อยทุก...จังหวัด
ยกพลากรรัด....................รีบเร้
ชมพูส่งนิลพัท..................คุมทัพ มาเฮย
ประสบพระอนุขเข้า............นบน้องภุชพงษ ฯ

๓๖๖๑ สองพระอนุชไท้.......ทัศนา
ชวนพรรคพานรมา.............สู่เฝ้า
สมเด็จพระจักรา................ตรัสสั่ง พลันเฮย
ศึกติดลงกาเจ้า.................จุ่งผ้ายผลาญอรินทร์ ฯ





แผ่นที่ ๕๒๔ – พระพหลพลพยุหเสนา

๓๖๖๒ สองอนุชประณตน้อม...จอมนารถ
ข้าคิดฃอรองบาท.............ตราบม้วย
บัดบุตรพระกาฬกาจ..........กราบบาท ทูลนา
ฃอรุกรบอริด้วย...............เพื่อแก้ผิดเพรง ฯ

๓๖๖๓ หริรักษภักตรแผ้วตรัส...บัญชา โหรเอย
หาฤกษยกยาตรา..............ทัพแกล้ว
โหรรับขับตำรา.................สอบเสร็จ ทูลแ
มัฆวานฤกษแผ้ว...............รุ่งย้ายยาตรพล ฯ

๓๖๖๔ ผันพระภักตรสั่งพ้อง.....บุตรรพิศ
น้องบ่อรู้เล่ห์ฤทธิ์..............ราพร้าย
เหล่ากระบี่รู้กิจ.................ศึกอย่า เผลอเอย
สุครีพจงเร่งผ้าย...............จัดพ้องพลลิง ฯ

๓๖๖๕ บุตรอาทิตยชลิตน้อม...ทรงภุช
จัดกระบี่เริงรุต.................ฤทธิแกล้ว
ลิงเจ็ดสิบเจ็ดสมุท............จัดจาย สิ้นนา
เทียบรถกับเกยแล้ว..........ยาตรเฝ้าทูลสนอง ฯ

๓๖๖๖ สองอนุชรวิแผ้ว.........สรงชล
ทรงเครื่องสำหรับรณ.........ยุทธเยื้อง
ลาบาทมาตุสามยล............พูลเพิ่ม พรนา
เดชฤทธิประสิทธิเปลื้อง......ปลิดร้ายอรินพาล ฯ

๓๖๖๗ รับพระชนนิศรแล้ว.....ยาตรา
เฝ้าบาทพระจักรา.............ธิราชไท้
สัตรุศนบเชฐา.................พระลักษณ์ แล้วแฮ
ศรเกราะต่างองค์ให้..........โอฐเอื้ออวยพร ฯ

๓๖๖๘ รับพรศรเกราะแล้ว.....บทจร
ทรงรถเทียมอัศดร...........ด่วนเต้า
พระสัตรุนั่งประนมกร........มาน่า รถแฮ
ให้ยกพลรีบเข้า...............เถื่อนท้องทางพนม ฯ





แผ่นที่ ๕๒๕ – พระราชครูพิเชต

๓๖๖๙ พระเสด็จเดินทัพเร้า...รีบพหล
ข้ามสะโตงกะแสชล..........ลุแล้ว
ล่วงทางหว่างสถล.............ถึงสัต กูฎแฮ
จึ่งประพาศคลาศแคล้ว.......ปทับยั้งโคธา ฯ

๓๖๗๐ สุครีพทูลแจ้งว่า........ตำหนัก นี้ฤๅ
สามกรษัติยสำนักนิ์...........ถิ่นนี้
ราพทัศกรรฐลัก................อรรคเรศ ไปนา
คำนับยกกรชี้...................ถิ่นด้ายอาศรม ฯ

๓๖๗๑ พระพรตประทั้งยั้ง....แรมรา ตรีนา
แล้วยกพยุหแสนยา...........ยาตรย้าย
ออกจากถิ่นโคธา...............รีบรุด เรวเฮย
เอิกเกริกโยธาผ้าย.............สนั่นพื้นพนมวัน ฯ

๓๖๗๒ ถึงเขาคันธมาทน์ไม้...มีคัน ธรศนา
หอมรื่นบอกนามบรร..........พตอ้าง
ถัดประเทศเฃตรขันธ์.........คันธมาทน์ ไปแฮ
ลุตลิ่งทเลกว้าง.................ฦกซึ้งพึงแสยง ฯ

๓๖๗๓ เฃตรเฉนียรเขหนึ่งนั้น...มหิมา
นามคันธกาลา..................เลื่องอ้าง
ทั่งเกตลงกา.....................ตรงฝั่ง ข้ามนอ
พระภักพลแรมค้าง.............อยู่เวิ้งเพิงผา ฯ

๓๖๗๔ บุตราทิตยเทพน้อม...เกษสนอง
พระพิศณุพลผอง...............ภาคนี้
ใช้ลิงเพิกเฃาประลอง..........ฤทธิ์เรียบ ถนนนอ
ข้าบาทเปนผู้ชี้....................กิจให้การกระทำ ฯ

๓๖๗๕ พระยกพลละคึกข้าม...คงคา
ลุฝั่งฟากลงกา................เกาะโน้น
ปราบศึกเสร็จกลับมา........ประทับที่ นี้แล
พระจึ่งแผลงศรโข้น..........เลิกพื้นพังถนน ฯ








c


Create Date : 04 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2551 5:02:42 น. 7 comments
Counter : 2778 Pageviews.

 

ผลิเป็นใบเขียวอ่อนชะอ้อนไหว
ผ่านผุ่นผงหลงไหลไกลหลงหา
ออกด้วชชลจากเนตรพวงผกา
สิ้นเผ่าพงษ์โรคาค้องคาจินต์

ให้เกิดสีสรรพศรีธรรมแจ้งขันธ์
เขียวส่องจันทร์ฟากฟื้นธรสินทร์
เปิดเทาพงเบิกรักมิตรชนดิน
เย็นหลอมสิ้นชื่นชนดังเก่ากาล...

...ส่งข้อความ..."ยิ้ม"


โดย: กระบี่ไล่ล่า //// IP: 58.147.41.81 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:50:44 น.  

 
...รับข้อความแล้วค่ะ..."ยิ้ม"

คุณกระบี่...สบายดีนะคะ


โดย: เพรง.พเยีย วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:5:39:57 น.  

 

ครับ...สบายดีมากครับ
ยังนิยมไล่ล่าอยู่มิเสื่อมคลาย...ครับ

เป็นหนึ่งส่วนกำลังใจให้ทำงาหนักต่อไปครับ


โดย: กระบี่ไล่ล่า //// IP: 58.147.40.131 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:21:50 น.  

 
มาอ่าน มาชื่นชมค่ะ..



โดย: คุณแม่ใจดี วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:30:45 น.  

 
คุณกระบี่.....

เหลืออีกไม่มากก็จะจบแล้ว
เห็นคุณกระบี่เคยบอกว่าอยากสร้างบล็อก
สมัครไว้แล้วหรือยังคะนี่




คุณแม่ใจพี.....

พิมพ์ไป...อ่านไป...สนุกดีค่ะ


โดย: เพรง.พเยีย วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:08:10 น.  

 

ขอบคุณครับ
งานล้นอยู่ครับ
แต่...พยายามกำจัดคู่ปรปักษ์อยู่ครับ

...ขอเวลาอีกนิดหนึ่งเดียวจะรีบแวะมาฝึกทำบล็อกครับ

...ยิ้ม...


โดย: กระบี่ไล่ล่า //// IP: 119.42.77.61 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:29:15 น.  

 
คุณกระบี่ทำบล็อกเมื่อไหร่
ก็อย่าลืมแวะมาบอกกันนะคะ
บางทีอาจได้แวะไปทักทายกันบ้างค่ะ


โดย: เพรง.พเยีย วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:43:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เพรง.พเยีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




... ฝนปรอย กับรอยยิ้ม ...



1.
๏ ละอองสายฝนชื่นจากคืนค่ำ
คงโปรยร่ำหยาดปรุงจนรุ่งสาง
หอมเอยหอม..กลิ่นไอยังไม่จาง
หอมบางบาง..ชื่นใจของไอดิน

๏ ร่วงจากฟ้าสู่พื้น..เพื่อชื่นฉ่ำ
โปรยหยาดน้ำทอดตัวไปทั่วถิ่น
เสียงเปาะแปะ..ไกล..ใกล้..เมื่อได้ยิน
ราวเพลงพิณร่ายดล..จากคนธรรพ์

2.
๏ ตรงเบื้องหน้า..ริมชาน..ลานลั่นทม
ลานอารมณ์ซ่อนโลก..ยามโศกศัลย์
ร้อนแล้ง..เย็นเยียบ..และเงียบงัน
สะท้อนวันเก่าเก่ากับเฝ้าคอย

๏ เนิ่นนาน..บนทางอันว่างเปล่า
กี่ครั้งเจ้า..บานรอจนร่วงผล็อย
ดอกสีขาวราวช้ำ..ซ้ำซ้ำรอย
เมื่อระทม..ด้วยพลอยแต่น้อยใจ

๏ หากยามนี้กลีบดอกเจ้าออกแย้ม
เมื่อแตะแต้มด้วยร่ำหยาดน้ำใส
เปาะแปะเมื่อพบ..กระทบใบ
เหมือนเจ้าไหว..ตามจังหวะเริงระบำ

3.
๏ สิ้นสุดแล้วสินะ..ความร้อนแล้ง
ที่ทิ่มแทงทุกคราวแห่งก้าวย่ำ
วนเวียนในกรอบกรงแห่งทรงจำ
ที่ตอกย้ำ..กำซาบกับภาพเงา

๏ พร้อมสายฝนชะล้าง..บางความหลัง
ฉันกำลังยิ้มรับให้กับเจ้า
เมื่อนึกถึงยิ้มบางบาง...ที่แบ่งเบา
ยิ้มของเขา..ฝากประทับ..ลงกับใจ

๏ มิต่างเลย..ชื่นปรายแห่งสายฝน
ดับทุกข์ทน..ด้วยหยาดสะอาดใส
จึงรู้ว่าชื่นเย็นเป็นเช่นไร
เมื่อเชื้อไฟมอดพ้น..ทุรนทุราย

๏ มิต้องมีหวานใดมาปรุงแต่ง
หรือเสกแสร้ง..งดงามด้วยความหมาย
มิต้องมีใดสรร..มาบรรยาย
ก็พร่างพรายงดงามด้วยความจริง

๏ ผ่านรอยยิ้ม..แทนคำ..แทนคุณค่า
ก็คล้ายว่า..โลกตรมเคยจมดิ่ง
กลับเต็มตื้นอุ่นแอบ..เมื่อแนบอิง
พร้อมพักพิงบนทาง..เพื่อวางใจ

๏ ละลายสิ้นในอุบัติเคยกัดกร่อน
ลบภาพตอน..เก่าเก่าเคยเผาไหม้
พร้อมสายฝนหล่นปรอย..แต่นี้ไป
จะหลั่งไหลแต่ยิ้ม..แห่งยินดี

๏ ขอบคุณในเจ้าของ..รอยยิ้มนั่น
มาแบ่งปันจนเกิด..รอยยิ้มนี่
ตามหัวใจใสสะอาดขึ้นวาดวี
พร้อมแต่นี้คร่ำครวญ..ไม่หวนคืน..
Friends' blogs
[Add เพรง.พเยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.