Group Blog
 
 
มิถุนายน 2557
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
27 มิถุนายน 2557
 
All Blogs
 

... นางคอย ๑ (จำพราก) ...







๏ ตราบเห็นพี่คล้อยหลังพ้นฝั่งท่า
สู่วังหน้าคุมผองกองทหาร
ด้วยยามนี้ข้าศึกหมายรุกราน
ประชิดด่านเขตแดนใกล้แคว้นกรุงฯ

๏ มีโองการร่วมทัพไปรับหน้า
ให้กรีธาออกพลันในวันพรุ่ง
หนึ่งชาติชายถวายคำจักบำรุง
พร้อมจะพุ่งเพลงดาบตราบชีพวาย

๏ ให้วิตก..อกนวลแอบครวญคร่ำ
เสียงกลองย่ำเคลื่อนไป..ก็ใจหาย
โอ้น้องนี้..คอยเหลียวด้วยเดียวดาย
เกรงพี่ชายไปลับไม่กลับมา

๏ ยามอยู่เรือนห่างเห็นหรือเป็นสุข
จะนั่งลุกทุกช่วงก็ห่วงหา
เฝ้าคำนึงป่านฉะนี้..โอ้พี่ยา
จะต้านฝ่าไพรีอยู่ที่ใด

๏ คนอยู่หลังคอยแต่ชะแง้เฝ้า
แต่รุ่งเช้าจวบผันถึงวันใหม่
วอนปวงเทพเทวาฤทธาไป
บันดาลให้พี่คลาดทุกศาสตรา

๏ อยู่ครองเพศบำเพ็ญในวันพระ
ถือศีลละด้วยจิตขนิษฐา
หวังผลบุญแห่งธรรมจะนำพา
ปกรักษาขุนหมื่นกลับชื่นชม


๏ สองมือปลิดกลีบบางลงวางเทียบ
คอยคัดเปรียบสีชาด..ขนาดสม
จากก้านดอก..ล้อมนามด้วยหนามคม
ร้อยปฐมวาจามาลาคำ

๏ ทีละกลีบ..ละกลีบ..คอยจีบจัด
น้อมมนัสจรดรวงเป็นพวงร่ำ
ผสานเกลียวต่อปลายต่างสายธรรม
ประณตนำในวิมุตองค์พุทธา

๏ ลายสลับแซมหมุดด้วยพุดแถว
เจียนใบแก้วจีบเรียงเคียงบุปผา
ร้อยพิสุทธิ์ด้วยขั้นมัลลิกา
ริ้วระย้าช่อชายสายจำปี

๏ แล้วสำรวมกาย-จิตอธิษฐาน
ขอเหล่าหาญกล้าผดุงแห่งกรุงศรีฯ
จงสัมฤทธิ์มีชัยต่อไพรี
ป้องธานีพ้นได้จากภัยเทอญ



๏ จักรอรับขวัญแก้วทหารกล้า
กลับยังท่าคืนนางไม่ห่างเหิน
เมื่อการศึกแผ่นดินสิ้นดำเนิน
จักรับเชิญคำพี่..เป็นศรีเรือน















 

Create Date : 27 มิถุนายน 2557
2 comments
Last Update : 27 มิถุนายน 2557 12:36:37 น.
Counter : 933 Pageviews.

 

ไพเราะมากค่ะคุณเพรง เข้ามาอ่าน เข้ามาชื่นชมในความงดงามของบทกลอนค่ะ

มองสไบสีหวานนงคราญให้
แล้วม้วนไว้กลางฝ่ามือคือมิ่งขวัญ
ยามจับดาบปราบอริที่โรมรัน
จะฟาดฟันพร้อมใจใฝ่คืนเรือน

ถึงหยาดเหงื่อ โลหิต จะรินรด
ปราณใกล้หมด จิตมุ่งมั่น ไม่หวั่นเคลื่อน
แม้สายตายามนี้จะพร่าเลือน
ขอย้อนเยือนเพียงกายที่ตายลง

กลับคืนสู่แดนดินถิ่นกรุงศรีฯ
มิยอมเป็นธุลีในเมืองหงส์
หวังเพียงเถ้าอัฐิของพี่คง
ได้วางตรงกลางหัตถ์..ภัสสรา

 

โดย: ฟ้าเวียงพิงค์ 27 มิถุนายน 2557 17:40:01 น.  

 


ขอสวัสดีในวันศุกร์ ศุกร์สุขสันต์

...เข้ามาอ่านงานงามเช่นเคย

...ขอชาติจงมีชัย...ให้เธอได้กลับมา


:) :) :)

 

โดย: ภูษิต IP: 182.53.7.220 27 มิถุนายน 2557 20:20:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


เพรง.พเยีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




... ฝนปรอย กับรอยยิ้ม ...



1.
๏ ละอองสายฝนชื่นจากคืนค่ำ
คงโปรยร่ำหยาดปรุงจนรุ่งสาง
หอมเอยหอม..กลิ่นไอยังไม่จาง
หอมบางบาง..ชื่นใจของไอดิน

๏ ร่วงจากฟ้าสู่พื้น..เพื่อชื่นฉ่ำ
โปรยหยาดน้ำทอดตัวไปทั่วถิ่น
เสียงเปาะแปะ..ไกล..ใกล้..เมื่อได้ยิน
ราวเพลงพิณร่ายดล..จากคนธรรพ์

2.
๏ ตรงเบื้องหน้า..ริมชาน..ลานลั่นทม
ลานอารมณ์ซ่อนโลก..ยามโศกศัลย์
ร้อนแล้ง..เย็นเยียบ..และเงียบงัน
สะท้อนวันเก่าเก่ากับเฝ้าคอย

๏ เนิ่นนาน..บนทางอันว่างเปล่า
กี่ครั้งเจ้า..บานรอจนร่วงผล็อย
ดอกสีขาวราวช้ำ..ซ้ำซ้ำรอย
เมื่อระทม..ด้วยพลอยแต่น้อยใจ

๏ หากยามนี้กลีบดอกเจ้าออกแย้ม
เมื่อแตะแต้มด้วยร่ำหยาดน้ำใส
เปาะแปะเมื่อพบ..กระทบใบ
เหมือนเจ้าไหว..ตามจังหวะเริงระบำ

3.
๏ สิ้นสุดแล้วสินะ..ความร้อนแล้ง
ที่ทิ่มแทงทุกคราวแห่งก้าวย่ำ
วนเวียนในกรอบกรงแห่งทรงจำ
ที่ตอกย้ำ..กำซาบกับภาพเงา

๏ พร้อมสายฝนชะล้าง..บางความหลัง
ฉันกำลังยิ้มรับให้กับเจ้า
เมื่อนึกถึงยิ้มบางบาง...ที่แบ่งเบา
ยิ้มของเขา..ฝากประทับ..ลงกับใจ

๏ มิต่างเลย..ชื่นปรายแห่งสายฝน
ดับทุกข์ทน..ด้วยหยาดสะอาดใส
จึงรู้ว่าชื่นเย็นเป็นเช่นไร
เมื่อเชื้อไฟมอดพ้น..ทุรนทุราย

๏ มิต้องมีหวานใดมาปรุงแต่ง
หรือเสกแสร้ง..งดงามด้วยความหมาย
มิต้องมีใดสรร..มาบรรยาย
ก็พร่างพรายงดงามด้วยความจริง

๏ ผ่านรอยยิ้ม..แทนคำ..แทนคุณค่า
ก็คล้ายว่า..โลกตรมเคยจมดิ่ง
กลับเต็มตื้นอุ่นแอบ..เมื่อแนบอิง
พร้อมพักพิงบนทาง..เพื่อวางใจ

๏ ละลายสิ้นในอุบัติเคยกัดกร่อน
ลบภาพตอน..เก่าเก่าเคยเผาไหม้
พร้อมสายฝนหล่นปรอย..แต่นี้ไป
จะหลั่งไหลแต่ยิ้ม..แห่งยินดี

๏ ขอบคุณในเจ้าของ..รอยยิ้มนั่น
มาแบ่งปันจนเกิด..รอยยิ้มนี่
ตามหัวใจใสสะอาดขึ้นวาดวี
พร้อมแต่นี้คร่ำครวญ..ไม่หวนคืน..
Friends' blogs
[Add เพรง.พเยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.