Group Blog
 
 
ตุลาคม 2548
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
24 ตุลาคม 2548
 
All Blogs
 
แล้ว...ถังรั่วใบใหญ่ให้อะไรกับเรา



ได้รับเรื่องนี้มาจากอีเมล์ ที่เพื่อนส่งมาให้ ซึ่งผมก็มักจะเก็บ บทความดีเอาไว้อ่านเสมอ เมื่อเกิดแรงบันดาลใจ (แรงบันดาลใจ อีกแล้ว....) ก็เลยอยากเอามาให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันครับ

...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีเรื่องเล่าของชายชราชาวจีนผู้หนึ่ง
และถังตักน้ำใบเก่าของเขาที่ทุกวันนี้ยังทิ้งแง่คิดและคติสอนใจดีๆไว้กับคนรุ่นหลัง
เรื่องยาวที่อยากเล่าให้สั้นย่อก็มีอยู่ว่า....




....ชายชราชาวจีนผู้หนึ่งซึ่งรับอาชีพเป็นคนหาบน้ำ ทุกวันเขาจะต้องหาบถังน้ำสองใบ
โดยแขวนอยู่บนไม้คานหนักไปตักน้ำยังลำธารเพื่อหาบกลับมาที่หมู่บ้าน แต่ทว่าปริมาณน้ำ
ที่เขาหาบมาจากลำธารซึ่งน่าจะปริ่มเต็มทั้งสองถัง กลับเหลือเพียงครึ่งค่อนในถังที่แขวนอยู่
บนไม้คานด้านซ้าย

....นั่นเป็นเพราะว่าถังน้ำใบนั้นมีรอยแตก น้ำจึงมักจะรั่วไหลออกมาตลอดทาง
ในขณะที่ถังน้ำอีกใบหนึ่งไม่มีแม้แต่รอยร้าวจึงสามารถรองรับน้ำได้ในปริมาณมาก

....เป็นเช่นนี้อยู่ทุกวันจนกระทั่งสองปีให้หลัง เจ้าถังน้ำที่มีรอยรั่วไม่สามารถอดทนกับรอยแตกของตัวเองได้อีกต่อไปมันมักจะโทษตัวเองอยู่เสมอที่ทำให้ชายชราต้องประสบกับความยากลำบากแบกหาบตัวเองอยู่ทุกวันในขณะที่ตัวเองกลับรองรับน้ำได้เพียงครึ่งเมื่อถึงบ้าน มันจึงพูดกับชายชราด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยว่า...

"ข้าละอายใจเต็มทนที่ทำให้ท่านต้องลำบากและผิดหวัง
ท่านก็เห็นว่าทุกวันน้ำที่ท่านตักมาใส่ตัวข้าจะรั่วไหลออกไป
จนเกือบหมด ข้าจึงให้น้ำกับท่านได้เพียงแค่ครึ่งค่อน ไม่เหมือนกับ
ถังน้ำอีกใบที่มักจะคุยทับข้าเสมอถึงความสมบูรณ์แบบของตัวเอง
ที่ช่วยให้ท่านได้น้ำเต็มปริมาณทุกวัน เมื่อเทียบกันแล้วข้าจึง
ดูไร้ประโยชน์ไปถนัดตา"




ชายชรายิ้มและพูดกับถังน้ำอย่างเอ็นดูว่า...

เจ้าถังน้ำเอ๋ย...อย่าได้น้อยเนื้อต่ำใจไปเลย หากเจ้าไม่มีประโยชน์จริงอย่างที่เจ้าพูด ข้าก็คงเลิกใช้เจ้าไปนานแล้ว แต่ตรงกันข้ามข้าก็ยังเลือกใช้เจ้าอยู่เหมือนเดิมทุกวัน ถ้าเจ้าลองสังเกตสักนิดเจ้าจะเห็นว่าตลอดทาง ที่ข้าหาบน้ำกลับเข้ามาในหมู่บ้าน ข้างทางจะมีดอกไม้สวยๆหลากหลายพันธุ์ขึ้นอยู่เต็มไปหมด

และที่สำคัญดอกไม้เหล่านั้นเติบโตงอกงามอยู่เพียงฝั่งเดียว คือฝั่งที่ข้าหาบเจ้าไว้เท่านั้น นั่นเพราะอะไรล่ะ?
ไม่ใช่เพราะ น้ำที่รั่วออกมาจากเจ้ารึ? ที่ช่วยทำให้ดอกไม้เหล่านั้นเจริญงอกงาม เจ้าอยู่กับข้ามานานข้ารู้ดีถึงจุดบกพร่องของเจ้า ข้าจึงเลือกใช้ให้เกิดประโยชน์ ข้ารู้ว่าข้ามักจะหาบเจ้าไว้บนไหล่ด้านซ้ายเสมอ ข้าจึงโปรยเมล็ดดอกไม้ลงบนทางเดินด้านซ้ายมือของข้าเท่านั้น


"ดังนั้นทุกวันที่ข้าเดินทางกลับบ้าน ข้าจะใช้น้ำที่รั่วจากตัวเจ้า โปรยรดเมล็ดดอกไม้อยู่ทุกวัน จนมันเติบโตกลายเป็นดอกไม้ ที่ผลิดอกสวยสดใส ถ้าหากไม่มีเจ้าและรอยรั่วในตัวของเจ้า ข้าคงไม่มีวันได้เชยชมดอกไม้งามพวกนี้เป็นแน่ จริงไหม?”




.....ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า โดยธรรมชาติของมนุษย์ ทุกคนย่อมมี
จุดบกพร่องในตนเอง พวกเราทุกคนจึงไม่ต่างจากถังน้ำที่มีรอยแตกรั่ว ไม่มีใคร
ที่เกิดมาเป็นเช่นดังถังน้ำที่สมบูรณ์แบบไม่มีที่ติ แต่อย่างไรก็ตามความบกพร่องหรือ
รอยรั่วจะไม่เป็นปัญหา เมื่อทุกคนรู้ถึงจุดบกพร่องของตัวเองแล้วปรับให้เข้ากับชีวิต
ใช้จุดบกพร่องเสริมสร้างพลังผลักดันพัฒนาตัวเองให้มากยิ่งๆขึ้นไป.....


....โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชีวิตการทำงาน อย่าได้คิด
น้อยเนื้อต่ำใจในตำแหน่งหน้าที่ของตนที่อาจไม่เทียบเท่า
กับใครอีกหลายๆคน แต่จงคิดเสียว่าองค์กรทุกองค์กรย่อม
ประกอบด้วยคนอยู่มากมายหลายตำแหน่งหน้าที่ ทุกคนต่าง
มีหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองและต่างก็เป็นส่วนประกอบที่
สำคัญที่ทำให้องค์กรอยู่รอด จะขาดคนใดคนหนึ่งไปเสียไม่ได้....

นอกจากนี้ในระดับของผู้บริหาร เรื่องนี้ยังได้แง่คิดที่ดีในการปกครองคน
ในฐานะของผู้บริหาร ท่านควรจะเข้าใจจุดด้อยหรือจุดบกพร่องของผู้ที่อยู่
ใต้บังคับบัญชาของตัวเอง หรือที่เรียกว่า “ใช้คนให้เป็น” กระจายงานตาม ความถนัดของแต่ละคน เปิดใจให้กว้างมองหาจุดดีในจุดด้อย ไม่ปล่อยให้ จุดบกพร่องหรือรอยแตกรั่วทวีรอยแตกร้าว จนไม่สามารถใช้ประโยชน์ใดๆ
ได้อีกต่อไป เพียงเท่านี้ก็ช่วยให้คนทุกคนที่ต่างก็มีรอยแตกร้าวสามารถอยู่ ร่วมกันได้ ในที่สุดรอยรั่วก็จะเป็นเพียงแค่รอยจุดเล็กๆที่ไม่สามารถกระเทือนกระทบถังสังคมใบใหญ่ได้อีกต่อไป.....



Create Date : 24 ตุลาคม 2548
Last Update : 24 ตุลาคม 2548 10:30:14 น. 6 comments
Counter : 577 Pageviews.

 
ทิ้งเป็นปริศนา อิ อิ แวะมาเยี่ยมครับ


โดย: ชายคา วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:9:30:54 น.  

 
เพื่อนฉ้าน...เพื่อนฉ้าน...555555


โดย: เหลืองจันท์ IP: 203.188.13.102 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:10:04:01 น.  

 
คนแต่งแต่งได้ดีมากครับ


โดย: ปู IP: 58.9.129.10 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:10:06:14 น.  

 
ขอบคุณครับ จะบอกว่า ที่จริงผมก็ยังไม่ได้อ่านอะไรๆ จาก อีเมล์อีกมากเลย ขอบคุณครับ วันหลังจะแวะมาอ่านอีก

เป็นไปได้มั้ยว่า เราสามารถแบ่งความเจ็บปวดของคนอื่นได้?



โดย: ฉี่เฉี่ยวถัง วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:10:38:17 น.  

 
เหมือนเหรียญที่มีสองด้านใช่มั้ยครับ


โดย: น้าโหด IP: 203.172.115.68 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:14:39:09 น.  

 
คมเจี๊ยบเลย ... อูยยยยยยยยยยย


โดย: คำหล้า IP: 58.10.152.28 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:21:33:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Amder
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Amder's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.