ความสุขเล็กๆของฉันในต่างแดน
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2561
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
27 ตุลาคม 2561
 
All Blogs
 
ทริปเยี่ยมญาติ อเมริกา 2018 ตอนจบ



เดิมทีว่าจะเนียนๆ บล็อกก่อนหน้าถือว่า ทริป เยี่ยมญาติอเมริกาเป็นอันจบแล้ว แต่รู้สึกเหมือนมีอะไรติดอยู่ในใจ แบบว่า เฮ๊ยยยย ฉันยังเขียนไม่จบสมบูรณ์นีน่า ต้องเขียนต้องเล่าให้จบซิ วันนี้ก็ขอเล่าลงบล็อกซะเลย



มาต่อ ขอย้อนกลับไปที่ มื้อกลางวันของมหาลัย ที่ลูกชายจะไปเรียนต่อในอนาคตอันใกล้
ซึ่งฉันจะลงรูปหน้าตาอาหารกลางวันให้ชม วันที่ไป หน้าตาอาหารกลางวันก็ประมาณนี้ สำหรับฉันรู้สึกไม่อร่อยเอาซะเลย แต่ลูกชายฉันตื่นเต้น อาหารอะไรก็อร่อย 









มาต่อกันที่ไปบ้านญาติ คุณอาแนนซี่ คุณอาและสามี ทำอาหารกลางวันให้ทาน สามีฉันบอกนี่แหละ อาหารฝรั่ง มีขนมปัง แฮม ก็พอกินได้ แต่ขนมปังฝืดคอ กินได้แค่ชิ้นเดียว ไปต่อไม่ไหว แต่ติดใจขนมหวานที่คุณอาแนนซี่ทำ ฉันเป็นคนเรื่องมาก ถ้าเจอขนมหวานที่หวานจัดๆ
ฉันแค่ชิมๆ แตะๆ ก็ไม่เอาแล้ว แต่ขนมหวานของคุณอาแนนซี่ หวานลงตัว หวานพอดี ฉันจึงกินได้เยอะ

ขนมหวานของคุณอาแนนซี่




ก็ตกลงว่า ไปเยี่ยมบ้านคุณอาแนนซี่ปีหน้า ฉันต้องทำอาหารไทยให้เขาชิม เล็งเมนูที่จะทำก็ง่ายๆก็คือ กะเพราไก่ พะแนงไก่ ต้มยำกุ้ง อาจจะไม่ได้ทำหมดทั้ง 3 เมนูนี้ ต้องดูวัตถุดิบที่พอจะหาได้ในร้านเอเชียด้วย






     เย็นวันนึง ภายในที่พัก ซึ่งมีญาติๆลูกพีลูกน้องวัยเดียวกันกับลูกชายฉันแวะมากินพิซซ่าด้วย ฉันเอาขนมไทย ข้าวเหนียวทุเรียนแช่แข็งของ S&P ที่ซื้อมาจากร้านเอเชียใกล้ที่พัก นำมาเข้าเวฟ กลิ่นตลบอบอวลในห้อง ญาติที่เป็นฝรั่งวงแตก บางคนทำท่าเหมือนจะอ้วก พะอืดพะอม ลมตี ต้องรีบเปิดประตูห้องให้ออกไปสูดอากาศด้านนอก ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เหม็น ตอนที่กำลังชุลมุน เหม็นกลิ่นทุเรียน ฉันก็ไม่กล้าถ่ายรูปไว้ ครั้นจะตลก หัวเราะ ขบขัน ฮา ก็ใช่ที่ สถานการณ์ตอนนั้น ต้องรีบทำให้อากาศภายในห้องกลับมาเป็นปกติ ปลอดกลิ่น จึงรีบเอาข้าวเหนียวทุเรียนออกจากไมโครเวฟยัดใส่ถุง มัดปาก แล้วนำไปทิ้งนอกห้อง เฮ่อ......โล่งอก



      วันเดินทางกลับบ้านก็มาถึง ดีใจมากก เราต้องไปต่อเครื่องที่ ดีทรอยต์ จากสนามบิน HIA ไปลงดีทรอยต์ เรามีเวลาต่อเครื่องที่ดีทรอยต์แค่ 30 นาทีเท่านั้น  เครื่องเดลต้าออกจากดีทรอยต์-อินชอน บ่าย2โมงตรง เรียกได้ว่า รีบมากๆเลยล่ะ

 ณ ตอนนั้นคำถามที่เคยเห็นผ่านตาในPantipจึงผุดขึ้นในหัว คำถามนั้นก็คือ
- มีเวลาต่อเครื่อง สนามบินนั้น 1 ชั่วโมงทันมั๊ยคะ/ครับ
- ผมต้องไปต่อเครื่องสนามบินนู้น 45 นาทีจะทันมั๊ยครับ จากเกทนั้น ไปเกทนู้น ไกลมั๊ยครับ

บลา บลา บลา หลายคำถามที่ฉันเห็นผ่านตา แต่พอเจอกับตัวเองอารมณ์ที่รีบจะไปต่อเครื่อง ช่างเป็นอะไรที่ทั้งรีบทั้งลนลานจริงๆ กระหืดกระหอบเดินขึ้นเครื่อง แต่ยังไม่จบแค่นั้นจ้า ดั้นมี อิมมิเกรชั่น ไปยืนแอบอยู่ด้านใน ( ย้ำว่ายืนแอบ ) ถามเราว่า “ เดินทางไปโคเรีย พกเงินไปเท่าไหร่ “ สามีฉันตอบ $100


       ขากลับ ได้ที่นั่ง 4B นอนไม่หลับเอาซะเลย บินเข้าเขตรัสเซีย หนุ่มอเมริกันที่นั่งเบาะหน้า ดันนอนกรนZZZZZZZZ เหล่าแอร์วัยคุณป้า เตรียมของเสิร์ฟมื้อเช้าอยู่ใน galley เสียงจานชาม ช้อน ดังกระทบกัน เสียงป้าแอร์คุยกัน ทำยังไงก็นอนไม่หลับ

อาหารเช้าเกาหลี แฮมุลจิม  อยู่อเมริกาอดอยากอาหารเกาหลีหลายมื้อ เจออาหารในถาดนี้ รู้สึกว่า อร่อย อร่อยมาก




มาถึงอินชอน หันไปมองรอบๆชั้นบิสซิเนส flight นี้ เต็มทุกที่นั่ง ส่วนมากจะเป็นฝรั่งอเมริกัน

กลับถึงบ้านอย่างเหน็ดเหนื่อยและเพลียจากการเดินทาง คร่อกกกกกก ฟี้~~~~~~

อเมริกา ขอไปปีละครั้งก็พอ แค่นั่งเครื่องก็รู้สึกว่าเหนื่อยแล้ว








Create Date : 27 ตุลาคม 2561
Last Update : 27 ตุลาคม 2561 11:58:19 น. 1 comments
Counter : 756 Pageviews.

 
สวัสดีเช่นกันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 27 ตุลาคม 2561 เวลา:13:51:21 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

NumWhan_SK
Location :
Korea

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Flag Counter
Friends' blogs
[Add NumWhan_SK's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.