All the girls standing in the line for the bathroom !!!

*** หมายเหตุ : สงวนลิขสิทธิ์ บทความและผลงาน ใน Blog นี้ครับ ***
Group Blog
 
 
กันยายน 2564
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
17 กันยายน 2564
 
All Blogs
 

เรื่องสั้น: หนี้

หนี้

1.
 
ลักษณ์เคยเป็นผู้จัดการโรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงเทพก่อนจะถูกจ้างออกตั้งแต่ช่วงโควิด-19 ระบาดครั้งแรกในช่วงกลางปี พ.ศ. 2563
 
การหางานใหม่ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้หญิงวัยกลางคนอย่างเธอ อีกทั้งงานที่ต้องการประสบการณ์ของเธอก็โดนโควิด-19 เล่นงานไม่ต่างกัน
 
ช่วงปลายปีหลังจากมีทีท่าว่าจะสามารถควบคุมการระบาดของโควิด-19 ได้ เธอและเพื่อนตัดสินใจลงขันร่วมกันทำธุรกิจร้านอาหารเล็กๆย่านชานเมือง
 
แต่การกลับมาระบาดระลอกใหม่ของโควิด-19 เมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2564 ส่งผลให้รัฐบาลต้องออกมาตรการล็อกดาวน์ ทำให้ร้านอาหารของเธอต้องประสบปัญหาอย่างหนัก 
 
ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่มีเงินจ่ายหนี้นอกระบบที่เธอติดค้างไว้กับ เฮียตู้ เจ้าพ่อเงินกู้ซึ่งเป็นอดีตนายทหารยศใหญ่ที่มีเส้นสายกับผู้มีอิทธิพล
 
นั่นทำให้เธอต้องย้ายออกจากที่พักเดิมเพื่อหลบหนีแก๊งทวงหนี้ของเฮียตู้
 
 
 
2.
 
เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือของลักษณ์ มันเป็นข้อความทวงเงินจากเฮียตู้ที่มาพร้อมกับการข่มขู่ที่แรงขึ้นเรื่อยๆ นั่นก็เพราะเธอค้างจ่ายมาหลายงวดแล้ว
 
ลำพังตัวเธอเองจะหนีไปโดยไม่กลับมาที่นี่อีกก็ทำได้ไม่ยาก เพราะเธอไม่ได้แต่งงานหรือมีพันธะครอบครัว 
 
มีก็แต่ชายเพียงคนเดียวที่เธอยังคงเป็นห่วงอยู่ นั่นก็คือพ่อเลี้ยงวัยชราของเธอ 
 
 
 
ถึงจะไม่ใช่พ่อแท้ๆ แต่ชายคนนี้คือคนที่เลี้ยงดูและส่งเสียเธอให้ร่ำเรียนจนจบปริญญา หลังจากที่แม่ของเธอจากไปในขณะที่เธอเพิ่งขึ้นชั้นมัธยม
 
ซึ่งตั้งแต่ที่เธอจำความได้ ชายคนนี้ในฐานะสามีใหม่ของแม่ ก็ทำหน้าที่พ่อได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง 
 
 
 
เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือของเธออีกครั้ง คราวนี้ไม่มีข้อความใดๆ นอกจากรูปถ่ายพ่อเลี้ยงของเธอนั่งอยู่หน้าบ้านที่ต่างจังหวัด 
 
เธอมั่นใจว่านี่คือรูปที่เพิ่งถ่ายมาไม่นาน
 
ลักษณ์รู้ได้ทันทีว่าเธอคงหนีต่อไปอีกไม่ได้แล้ว
 
 
 
3.
 
เที่ยงคืนแล้ว แต่ลักษณ์ยังคงนอนไม่หลับ 
 
เธอนึกย้อนไปในสมัยที่เธอทำงานเป็นผู้จัดการโรงแรมแห่งหนึ่งย่านราชประสงค์ ที่ซึ่งเธอได้เจอเหตุการณ์ที่แปลกประหลาดที่สุดในชีวิต
 
บางทีนี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาที่เธอต้องพบเจออยู่ในตอนนี้
 
 
 
มันเป็นค่ำคืนที่ฝนตกหนัก กลางเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 
 
ลักษณ์ที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการได้ไม่นานต้องอยู่ประจำกะดึก 
 
ขณะที่ยืนรอลิฟต์อยู่ที่ชั้นเก้า เธอได้ยินเสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังมาจากห้องห้องหนึ่ง  
แม้จะรีบวิ่งไปยังห้องที่มีเสียงร้องแต่ก็ไม่ทันการ เสียงร้องนั้นได้เงียบหายไปแล้ว
 
 
ระหว่างที่เธอกำลังตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ประตูห้องก็ค่อยๆแง้มเปิดออกมา 
ลมเย็นยะเยือกไหลออกจากประตูมาสัมผัสปลายขา จนเธอขนลุก
 
เธอพยายามจะก้าวขาแต่ก้าวไม่ออก กระทั่งประตูแง้มเปิดจนสุด ขณะเดียวกันไอเย็นก็ไล่ลามขึ้นมาจากขาจนถึงใบหน้าของเธอ
 
แสงจากทางเดินที่สาดเข้าไปในห้องมืดเผยให้เห็นหญิงสาวผมยาวใบหน้าซีดเซียวในชุดนักศึกษากระโปรงยาวสีดำ  ส่วนเสื้อสีขาวนั้นมีคราบเลือดติดอยู่เกือบทั้งตัวจนกลายเป็นเสื้อสีแดง 
 
 
 
ลักษณ์ที่ใจเต้นรัวมั่นใจในทันทีว่านี่ต้องไม่ใช่คนแน่นอน
 
 
 
4.
 
“พี่ช่วยหนูได้ไหม ช่วยหนูด้วย” ผีสาวนักศึกษาเสื้อเปื้อนเลือด คุยกับเธอด้วยน้ำเสียงปกติของมนุษย์
นั่นทำให้ลักษณ์คลายความกลัวลงเล็กน้อย
 
 
“อย่าเพิ่งกลัวหนูนะ วิญญาณของหนูติดอยู่ที่นี่มาครบหนึ่งปีพอดีในวันนี้”
 
“หนูเป็นนักศึกษาฝึกงานที่โรงแรม พอดีว่าลืมของไว้ในห้องนี้เลยแอบกลับมาเอาของช่วงดึกๆ แล้วดันมาเจอทหาร 2 คนกำลังดักซุ่มยิงคนอยู่ในห้องนี้”
 
ผีสาวเงียบไปซักพักก่อนจะเล่าต่อ
 
“มันเอาศพหนูไปจัดการที่อื่น แต่วิญญาณหนูยังคงติดอยู่ที่นี่”
 
เสียงของผีที่ฟังดูเศร้า ช่วยเปลี่ยนความกลัวของลักษณ์ให้กลายเป็นความสงสาร 
 
 
 
อันที่จริงเธอเองก็พอจะรู้ข่าวลือมาบ้างว่าที่โรงแรมแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นพื้นที่สำหรับการซุ่มยิงของทหารในการสลายการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดงเมื่อปีที่แล้ว
 
 
 
“พี่อยากได้อะไรหนูจะทำให้ แต่พี่ต้องช่วยหนูนะ” ผีสาวเริ่มส่งเสียงเซ้าซี้
 
ลักษณ์พยักหน้าตอบไปสองครั้ง ด้วยความกลัวระคนความสงสาร
 
 
 
“หนูต้องการคนที่จะมาตายแทนหนูที่นี่ คนที่คล้ายกับคนที่ฆ่าหนู เพื่อที่วิญญาณหนูจะหลุดพ้น”
 
ลักษณ์นิ่งคิด เธอไม่ได้ตอบหรือแสดงท่าทางอะไรกลับไป
 
“หนูรู้ว่าพี่ต้องการอะไร พี่เป็นหนี้หนูแล้วหนูจะรอพี่มาใช้หนี้ด้วยการหาคนมาแทนหนู”
 
ผีสาวพูดจบก็ลอยกลับเข้าไปให้ห้องพร้อมประตูที่ปิดดังปัง 
 
 
 
ความอบอุ่นเริ่มกลับมาสู่ร่างกายของลักษณ์ ก่อนเธอจะเข่าอ่อนทรุดลงไปกองอยู่ตรงนั้น
 
 
 
5.

วันรุ่งขึ้นหลังจากเจอผี ลักษณ์ได้รับโทรศัพท์แจ้งจากน้องชายต่างพ่อต่างแม่ของเธอว่า พ่อเลี้ยงของเธอพ้นจากอาการโคม่าแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะออกจากโรงพยาบาลกลับไปพักที่บ้านได้
 
เธอรู้สึกดีใจแต่ก็กังวลใจอยู่ในที เธอยังไม่ได้เอ่ยขออะไรจากผีสาวเลย การที่พ่อเลี้ยงเธอหายป่วยราวปาฏิหาริย์จะทำให้เธอเป็นหนี้ของผีสาวหรือไม่  
 
 
 
คืนนั้นเธอไปที่ชั้นเก้าหน้าห้องเดิมเพื่อรอการปรากฏตัวของผีสาว ซึ่งผีก็ออกมาพบเธอในทันที
 
 
“หนูทำสิ่งที่พี่ต้องการให้แล้ว พี่ต้องใช้หนี้หนู” ประโยคแรกของผีสาว
 
“เดี๋ยวนะ พี่ยังไม่ได้ขออะไรหนูเลย แล้วก็ยังไม่ได้ตกลงอะไรด้วย” ลักษณ์ตอบกลับ
 
 
 
หน้าซีดขาวของผีสาวเริ่มแสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจ
 
 
“หนูจะยกตัวอย่างอะไรให้ฟัง
 
ในขณะที่วัฒนธรรมตะวันตกบอกว่า พ่อแม่ ต้องรับผิดชอบชีวิตลูก เพราะพ่อแม่เป็นฝ่ายเลือกที่จะให้กำเนิดลูกขึ้นมาเอง 
 
วัฒนธรรมไทยกลับมองว่าลูกต้องตอบแทนพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด โดยที่ลูกไม่ได้มีสิทธิ์เลือกว่าอยากเกิดหรือไม่
แต่ลูกต้องติดหนี้บุญคุณพ่อแม่โดยอัตโนมัติทั้งที่ไม่ได้เลือกเกิดเอง
 
โดยหลักการเดียวกัน หนูเป็นผีไทย พี่เองก็เป็นคนไทย เราทั้งคู่อยู่ในประเทศไทย 
 
การที่หนูช่วยพี่ไว้ ถึงแม้พี่จะไม่ได้ขอ แต่พี่ก็ติดหนี้บุญคุณหนูแล้ว” ผีสาวอธิบายต่อ
 
 
“เอ่อ แต่ว่า…” ลักษณ์พูดไม่ออกหลังจากเจอผีนักศึกษาเอกปรัชญา
 
 
“ถ้าพี่ไม่จ่ายหนี้ ไม่ยอมรับกติกานี้ พี่ก็ออกไปจากประเทศนี้ซะ” ผีสาวพูดราวกับพวกคลั่งชาติ
 
 
“แต่ แต่ว่านี่มันไม่เป็นธรรมเลยนะ” ลักษณ์พยายามค้านแบบกล้าๆกลัวๆ แต่ไม่รู้จะหยิบยกเหตุผลใดมาอ้าง
 
 
“การที่หนูติดอยู่ที่นี่มันมีความเป็นธรรมไหม มันแทบจะกลายเป็นวัฒนธรรมไทยไปแล้ว 
ขนาดหนูตายไปเป็นผี เงื่อนไขที่ทำให้หนูหลุดพ้นยังหนีกฎกติกาแบบไทยๆไม่ได้เลย”  ผีสาวน้ำเสียงตัดพ้อ
 
 
“สิ่งเหล่านี้มันเหมารวมและควบคุมไปทุกอย่าง
 
ทหารที่ยึดอำนาจยังมองตัวเองว่ามีบุญคุณต่อประชาชนที่เข้ามาจัดการกับความวุ่นวายทางการเมืองเลย ทั้งที่ความจริงแล้วคนส่วนใหญ่ไม่ได้มีใครร้องขอ แล้วมันจะดีต่อประชาชนจริงหรือไม่ หรือแค่เข้ามาหาประโยชน์บางอย่างก็ยังไม่รู้
 
ไม่ต่างกับค่านิยมลูกกตัญญู ที่ลูกไม่ได้ร้องขอเพื่อมาเกิด แต่ต้องกตัญญูต่อพ่อแม่ในฐานะผู้ให้กำเนิด ทั้งที่ไม่รู้ว่าพ่อแม่จะดีกับลูกหรือเปล่า หรือจะหาประโยชน์บางอย่างกับลูกหรือเปล่าก็ไม่รู้“ 
 
ผีสาวระบายความอัดอั้น
 
 
 
ลักษณ์แอบเห็นด้วยกับผีสาว เราควรกตัญญูกับคนที่มีบุญคุณต่อเรา ไม่ใช่คนที่ยัดเยียดอะไรบางอย่างให้เราโดยที่เราไม่ได้ร้องขอแล้วบอกให้เราตอบแทนบุญคุณ
 
เหมือนที่เธอกตัญญูกับพ่อเลี้ยงเพราะเขาเลี้ยงดูเธอมา ในขณะที่พ่อผู้ให้กำเนิดทิ้งเธอกับแม่ไปตั้งแต่เกิด
 
 
 
“แต่ว่า แต่ …” ลักษณ์หาเหตุผลเอาตัวรอดจากเหตุการณ์นี้ไม่ได้ 
 
 
“พี่ต้องใช้หนี้หนู หาคนประเภทเดียวกับคนที่ฆ่าหนูมาเป็นตัวแทนหนู
 
ไม่อย่างนั้นพี่จะถูกบังคับจ่ายดอกเบี้ย หนูไม่ได้ออกกฎ และหนูไม่ใช่คนตามทวงหนี้ กฎกติกาแบบไทยๆ จะตามเล่นงานพี่”
 
ผีสาวพูดเสียงดัง ก่อนลอยกลับเข้าห้องตามด้วยเสียงประตูปิดดังปัง
 
 
 
6.
 
ตีสามแล้วลักษณ์ยังคงนอนไม่หลับ
 
ภาพในวันนั้นคือความทรงจำสุดท้ายของเธอกับผีนักศึกษาสาว
 
ปีถัดมาเธอย้ายงานไปทำงานที่โรงแรมอื่น แม้จะแวะเวียนไปที่โรงแรมนั้นบ้างนานๆครั้ง แต่เธอไม่เคยกลับไปที่ชั้นนั้นอีกเลย
 
ผ่านมา 10 ปี จากวันนั้นถึงวันนี้ เธอเองก็เหมือนโดนเก็บดอกเบี้ยรายปีจากผีสาวตนนั้น 
 
เริ่มตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2554 อุทกภัยครั้งใหญ่ในรอบหลายสิบปีทำให้น้ำท่วมไปถึงชั้นสองของบ้านของเธอ
 
ปี พ.ศ. 2556 เธอต้องขาดทุนจากการที่โรงงานขึ้นรูปพลาสติกขนาดเล็กที่เธอร่วมลงทุนต้องปิดตัวจากพิษค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท
 
 
 
อันที่จริงเธอได้พบกับผีสาวอีกครั้งหนึ่ง แม้จะเป็นแค่ในฝัน แต่เธอจำวันนั้นได้อย่างชัดเจน
 
การประกาศห้ามเดินทางหลังสี่ทุ่มในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ทำให้ ลักษณ์ต้องค้างที่โรงแรมที่เธอทำงานอยู่ ซึ่งคืนนี้เองเธอฝันถึงผีสาว
 
 
  
“ถ้าพี่ไม่รีบใช้หนี้หนูในเร็ววันนี้ ทุกอย่างจะยากขึ้น บางทีพี่อาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว” คำพูดของผีสาวสั้นๆ ทำให้ลักษณ์สะดุ้งตื่น
 
 
 
หลังจากฝันในคืนนั้นไม่นาน เธอก็กลายเป็นลูกหนี้ของเฮียตู้ 
 
แม้เธอจะคิดว่าหนี้อันไม่ชอบธรรมของผีสาว จะไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่มันก็ส่งผลกระทบต่อเธออย่างใหญ่หลวง
 
เหมือนกับสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อแต่เธอต้องรับกรรมโดยไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
 
 
 
7.
 
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านที่ปิดไม่สนิท
ลักษณ์ที่ไม่ได้นอนเลยทั้งคืนลุกขึ้นมาจากเตียง เดินไปหยิบโทรศัพท์ที่ชาร์จทิ้งไว้บนโต๊ะ
 
เธอเปิดแอพพลิเคชั่นข้อความ แล้วเริ่มพิมพ์ข้อความถึงเฮียตู้
 
 
“หนี้และดอกรวมสองล้านกว่าที่ติดเฮียไว้ ลักษณ์จะขอชดใช้ให้ทั้งหมดในคืนนี้
 
แต่เงินที่ลักษณ์หามาได้ เป็นเงินที่มีที่มาที่ไปไม่สะอาดนัก ลักษณ์ไม่อยากโอนให้มีหลักฐาน จึงอยากรบกวนให้เฮียมารับเงินสดด้วยตัวเอง 
 
เฮียพาผู้ติดตามมาด้วยก็ได้ แต่ขอแนะนำให้ทุกคนแต่งชุดทหารมาเพื่อง่ายต่อการเข้าออกโรงแรมในช่วงหลังเคอร์ฟิว
 
เงินจะอยู่ในห้องหมายเลข 910 โรงแรม XXX ย่านราชประสงค์
 
เมื่อมาถึงแล้วเคาะห้อง 3 ครั้ง แล้วพูดเป็นรหัสว่า “ข้าคือทหาร มาเพื่อเคลียร์หนี้ที่ค้างไว้”
 
จากนั้นหญิงสาวที่หนูจ้างมาจะเปิดประตูให้เฮียเข้าไปเอาเงิน
 
แล้วเราจะได้จบหนี้กัน”
 
 
 
8.
 
ช่วงสายของวันถัดมา ลักษณ์งัวเงียตื่นขึ้นหลังจากเผลอหลับไปเมื่อช่วงเช้าเพราะการอดนอนติดต่อกันเกือบ 2 วัน
 
 
 
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คข้อความ ก่อนจะพบว่าไม่มีข้อความใดๆถูกส่งเข้ามา
เลื่อนนิ้วบนหน้าจอ แตะเปิดเฟซบุ๊กเพื่อเช็คความเคลื่อนไหวของสังคมในวันนี้ พบว่ามีคนแชร์ข่าวที่กำลังเป็นกระแสอยู่ 2 ข่าวใหญ่
 
ข่าวแรกคือ กล้องวงจรปิดจับภาพชายสามคนแต่งชุดทหารหายเข้าไปในห้องพักโรงแรมแห่งหนึ่งย่านราชประสงค์ จากนั้นก็ไม่มีใครพบทั้งสามคนอีกเลย
 
 
 
ส่วนอีกข่าวหนึ่งคือ การประกาศยุบสภาของนายกรัฐมนตรี

 
 



เรื่องสั้นโดย นวกานต์ ราชานาค
15 กันยายน พ.ศ.2564
 




 

Create Date : 17 กันยายน 2564
3 comments
Last Update : 17 กันยายน 2564 22:19:16 น.
Counter : 371 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณอุ้มสี, คุณSertPhoto, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณnewyorknurse

 

เขียนเองเหรอค่ะ
สุดยอดเลยค่ะ
เข้าใจผู้กเรื่อง
และมีจุดไล์แมก็กซ์ที่ยอดเยี่ยม
ชอบๆๆๆๆๆๆ
เจิม

 

โดย: อุ้มสี 17 กันยายน 2564 22:04:39 น.  

 

ขอบคุณครับคุณอุ้มสี

เรื่องนี้เขียนเองครับ

 

โดย: navagan 17 กันยายน 2564 22:20:12 น.  

 

สุดยอดค่ะ
เดี๋ยวไปชวนน้องก๋ามาอ่านมั่ง

 

โดย: อุ้มสี 17 กันยายน 2564 23:16:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#17


 
navagan
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]




นวกานต์ ราชานาค
Navagan Rachanark


สนใจใน ภาพยนตร์, การวิเคราะห์-วิจารณ์ ภาพยนตร์,ดนตรี, งานเขียน และ ศิลปะอื่นๆ

สร้างสรรค์ผลงานภาพยนตร์ทดลอง และ งานดนตรีทดลอง และ งานเขียน


ปัจจุบันทำงานด้านการตลาด การวิจัยและพัฒนายางสังเคราะห์และยางธรรมชาติ

เริ่มจัดเก็บข้อมูลสถิติการเข้าชม

Time 09:00 Date 31/01/2010

by Histats.com

blogger web statistics

ถูกใจบทความ หรืออยากสนับสนุนเจ้าของ Blog

ก็ช่วย click ที่ Link โฆษณาครับ

ขอบคุณครับ

Friends' blogs
[Add navagan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.