Group Blog
 
<<
กันยายน 2561
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
13 กันยายน 2561
 
All Blogs
 
เรื่องระหว่าง ใจ - รอเวลา -





..

เมื่อสองสามวานก่อน ผมไปส่งผู้เคารพรักที่จากไป
ผมไปนั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านหลังลำพัง .. ไม่ได้นัดหมายใคร
สายตามองปล่องสีขาวที่สูงขึ้นฟ้า กับ ภาพของผู้คนในงาน

ใจหวนกระหวัดถึงผู้ชายตัวโตที่จากไปหลายปีแล้ว ใช่!! พ่อผมเอง

ผมกับพ่อ ผูกพันกันมาก ยามเด็กมักจะห้อยติดกันไปไหน ๆ เสมอ
ยามโต ก็ ยังไปไหน ๆ ด้วยกัน เท่าที่จะมีโอกาสได้เดินทางด้วย
ถึงวัยทำงานไม่ได้ไปไหนด้วยกันแล้ว เพราะเวลาไม่เอื้ออำนวยให้
แต่เราก็ยังแปะโน๊ตไว้ที่หน้าประตูบ้านถึงกันในแต่ละวัน

ผมมองควันเทา ๆ ลอยขึ้นไป สีจาง บาง ลงเรื่อย ๆ
ผมรีบปาดน้ำตาคลอด้วยความคิดถึง ก่อนเพื่อนอีกคนจะถึงตัว

เพื่อนอีกสองคนเดินมาหา ว่าแล้วว่านายต้องมา แต่ไลน์ไปไม่ตอบ
ผมหัวเราะเบา ๆ จริงดิ ไม่เห็นข้อความเลยนะเพื่อนต้อง
จริง นี่ไง ไลน์รูปการ์ตูนอุ้มแมวใช่เป่า  อืมม เจ้า baymax 
เพื่อนเอ ถามว่าไม่โทรเลยล่ะ เพื่อนต้องว่าไม่มีเบอร์ เราเลยแลกเบอร์กัน

เพื่อนเอ ถามผมว่า แล้วกลับยังไง เอามอไซด์มาหรือเปล่า
เพื่อนต้อง จับเข่าผมแล้วถามว่า ไหวไหมเพื่อน ไหวไหม
ผมส่ายหน้าให้เอ ไม่เป็นไรกลับได้ รถตู้มี ไม่รีบร้อน
ต้องหัวเราะ เอ้ย ชีวิตไม่ยากขนาดนั้น เดี๋ยวไปส่ง เอเค้ามากับเพื่อน

เพื่อนต้อนผมขึ้นรถให้มาด้วยกัน จากบางเขนเข้ามาเมืองมันก็ไกลพอดู
ไม่ได้มีเวลาให้ได้ทำตัวอินดี้มากมายนัก ผมไม่ปฏิเสธน้ำใจเพื่อน
บนรถเราไม่ได้คุยอะไรมาก เพราะมัวแต่บอกทางคนขับที่ไม่คุ้นให้เข้าเมืองก่อน
ตอนแรกเพื่อนจะส่งเข้าบ้าน  แต่ใจผมยังไม่อยาก นาน ๆ จะออกมาสักที
เพื่อนผมว่า งั้นไปแวะหาอะไรกินกันก่อนนะ ไปนั่งกินข้าวกัน ผมก็ว่าตามนั้น

..

ความเป็นลูก "ผดุง" ของเรากระมัง ที่ทำให้ต้องเข้าใจอย่างง่ายดาย
เมื่อผมเล่าเรื่องความไม่ชอบใจบางอย่างของผม
ผมโดนทดสอบจิตทุกอย่าง ทั้งรูป กลิ่น เสียง สัมผัส

ผมขำสีหน้าของต้องมาก ตอนที่เล่า เพื่อนทำหน้าเหยเก จมูกย่นยู่
เพื่อนว่า นี่ขนาดไม่อยู่ด้วย ยังนึกภาพออกเลยว่า นายรับมาหนักแค่ไหน
..

ผมเล่าเรื่องการติดกล้องวงจรปิดในบ้านให้เพื่อนฟัง 
กับคำที่พูดว่า ถ้าไม่ได้เป็นขโมย จะกลัวทำไม

ผมเคยพูดกับเธอก่อนหน้านี้ ว่าพี่เธอไม่เก็บของเลยนะ
วางของไม่เป็นที่เป็นทางแบบนี้ สักวันเถอะของหาย
แล้วเมื่อไรที่ของหายนะ ก็จะเค้านั่นล่ะที่ซวย เชื่อไหมล่ะ

..

ผมเห็นเพื่อนทำหน้าเครียด ครุ่นคิดไปตามความที่ผมเล่า
ผมก็ยุติเรื่องไว้แค่นั้น ไม่อยากให้เพื่อนต้องประสาทกินตาม
แค่เรื่องไม่กี่เรื่อง แล้วมันก็ยังหาทางออกไม่ได้
ผมว่า นั่งรื่นรมย์ไปเรื่อย ๆ กับการกินข้าวและไอติมดีกว่า 
เพื่อนผมว่า เข้าใจล่ะ ทำไมพักนี้ถึงออกไปเที่ยวบ่อย ไปกินเหล้าบ่อย

ผมไม่ได้กินเหล้าเพื่อให้ลืม แต่ผมกินให้รื่น อารมณ์ มากกว่า
หากเวลาที่ผมต้องคิดอะไรสักเรื่อง สักอย่าง ผมจะไม่แตะสิ่งเหล่านี้เลย

..

ผมเคยบอกน้องคนนึงว่า  ทุกเรื่องมีทางออกเสมอ ไม่ประตูก็หน้าต่าง
คุณเคยบอกผมว่า เมื่อถึงเวลาทางออกมันก็จะมาเอง แค่ช้าหรือเร็ว
ผมก็เชื่อทั้งสองอย่างนั้นล่ะ  บางอย่างมันก็มีเวลาของมัน .. แค่ทนกันต่อไป




Create Date : 13 กันยายน 2561
Last Update : 13 กันยายน 2561 18:55:07 น. 0 comments
Counter : 170 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณRananrin


BlogGang Popular Award#15


 
inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




-in memoir-

งานเขียนย่อมจัดเป็นงานวรรณกรรม
ซึ่งงานอันมีลิขสิทธิ์
ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 6

ซึ่งให้ความคุ้มครองแก่ท่านเจ้าของลิขสิทธิ์
ในงานเขียนดังกล่าวโดยอัตโนมัติ
ไม่จำต้องจดทะเบียน
Friends' blogs
[Add inmemoir's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.