Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
28 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
เกลียด .. นะ รู้บ้างไหม



คุณ ๆ ..

เคยเกลียด กลัว อะไรบ้างไหม
เอาแบบที่เป็นรูปธรรมนะ
นามธรรมแบบว่า .. เกลียดคนหล่อ ชังคนสวย
รังงอนคนนิสัยดี ไม่คบคนมีเงิน ที่ว่าทั้งหมดนี้ ขอ ไม่นับรวม
..

ฉัน เกลียด แมงมุม สุดชีวิต
ประมาณว่า เห็นแล้วถ้าไม่หนีกันไปไกล ๆ
ก็ต้องมีตายกันไปข้าง
เกลียดจริงจังขั้นนั้นเลยทีเดียว

จำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง นอนอยู่บนเตียงที่วางราบกับพื้น
พรมปูสีน้ำตาลแบบสีเนื้อไม้
วันนั้น เกิดไออย่างเอาเป็นเอาตายยามดึก จนต้องตื่นลืมตามากินน้ำ
หางตาแลเห็น ตัว ยุ่มย่ามเดินย่อง ๆ เข้ามาใกล้ที่นอน
ว้าก .....


ทั้งเอาหนังสือปัด ทั้งเอาของ เขวี้ยงไล่
สารพันที่จะให้มันไปไกล – ไกล
แต่สงสัย เท้า ข้างใดข้างหนึ่งของมัน
คงจะติดพื้นพรมเกี่ยวไว้ ไม่ยอมขยับตัว
ฮือ ......... อยากร้องไห้

แต่ความขยะแขยงที่มีในใจมากกว่า คว้าไบกอนที่วางอยู่มุมห้อง
(จำไม่ได้ว่าทำไมอยู่ในห้อง แต่แน่ ๆ คงไม่ได้เอามากิน ^^ )
ฉีดจนสุดกระป๋อง

การต่อสู้ครั้งสุดท้ายจึงเริ่มต้นขึ้น เมื่อขาหลุดจากพันธนาการ
ตัวยุ่มย่ามวิ่งไต่ขึ้นผนังตู้ที่ปลายเท้า เลยไปถึงกระจกใส


... อะไรไม่รู้ ตะโกนใส่ฉัน ในใจ ...

เพล้ง


กระป๋องยาฆ่าแมลงลอยจากมือไปสู่มันทันที

กระจกตู้ใส่เสื้อผ้าแตกกระจายเต็มที่นอน
ตัวยุ่มย่ามนอนสิ้นฤทธิ์ ขาหงิก งอ งุ้ม ขนาดไม่เกินเหรียญสิบบาท

พ่อเคาะผนังห้องตะโกนถามมาว่าเป็นอะไรรึเปล่า
ฉันหัวเราะ ตะโกนกลับ แมงมุม-พ่อ

อืมม ให้ได้อย่างนี้สิน่า
เหม็นยาฆ่าแมลงที่ระดมฉีดอย่าไม่ยั้งมือเมื่อครู่
จนต้องออกไปนอกห้อง เจอพี่ชายนั่งดูทีวีอยู่หัวเราะใส่

เออ .. ไม่เจอบ้างก็แล้วกันไป

จวบจนเดี๋ยวนี้ ก็ ยังนึกไม่ออกว่า ทำไมถึงได้เกลียดมันนัก
แล้วสาเหตุที่เหม็นขี้หน้ากันแบบจริงจังขนาดนั้นน่ะ เพราะอะไร

นึกไม่ออกจริง ๆ
..

แต่ที่นึกออกตอนนี้แน่ ๆ คือ คนที่เกลียดจนไม่อยากเจอหน้า
ทำไมนะทำไม ตื้อ โทรหามาสองวันแล้ว
ถ้า ฉันอยากคุย ก็คงรับไปแล้ว
ไม่รู้รึไง เฮ้อ .................... เซ็งจริง




Create Date : 28 มกราคม 2552
Last Update : 26 กันยายน 2553 14:14:21 น. 5 comments
Counter : 548 Pageviews.

 
กานต์ไม่ชอบแมลงสาบที่ซู้ดด มันดูสกปรก แล้วขายังเป็นหนามอีก อี๋ๆๆๆ แค่คิดก็เกลียดแล้ว แถมยังทำให้เราดูเสียภาพพจน์หมดเลย จากสาวที่พกความมั่นใจมาเต็มกระเป๋าพอได้เจอมันวิ่งตัดหน้าก็ร้องเสียงหลงกระโดดเหยงหลบหลังเพื่อน พูดแล้วก็ยังนึกอายพวกเพื่อนๆ...เฮ้อ

แต่ถ้าเจอกับมันแบบนัดชี้ชะตาก็ทำแบบคุณแหละ ตายลูกเดียว (ไม่เราก็มันน่ะ)


ปล. ระวังน๊า เค้าว่าเกลียดยังไงจะได้ยังงั้น


โดย: Karn_theFreeItem วันที่: 28 มกราคม 2552 เวลา:18:38:40 น.  

 
อ่านไป เห็นภาพเลยค่ะ ว่าแล้วนึกถึงภาพเจ้าแมงมุมไต่ขาก็สยองเหมือนกันเลยค่ะ แหะๆ

อย่างงี้ต้องรับสายแล้วบอกไปว่า แหะๆ ตอนนี้ไม่มีรมณ์คุยด้วยจ๊ะ ถ้าอยากคุยด้วยเมื่อไร จะโทรกลับไปนะจ๊ะ
ดีม๊ะค่ะ


โดย: beuysliv วันที่: 28 มกราคม 2552 เวลา:19:36:18 น.  

 
อ๊ะนะ กลัวแมลงมุมนี่เอง
อ้อนกลัวแมลงสาปล่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:8:06:31 น.  

 
ถ้าเทียบกัน เกลียดแมลงสาปมากกว่าแมงมุมล่ะ

แต่เน้นหนี มากกว่า สู้ตาย แบบคุณ


โดย: Paulo วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:9:25:08 น.  

 
เกลียดสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดอะ เวลาเดินไปสวนสัตว์จะเดินไกล ๆกรงงู.....ผิวันลื่น ๆ แหยะ ไงมะรุอะ

.....
แล้วถ้าเกลียดผู้ชายที่เลี้ยงงูบนหัวกะผู้ชายที่แปลงกายเป็นตัวเอี้ย.....มันเป็นนามธรรมหรือปล่าวตัวเอง 555555

รู้แระว่าง ๆ จะหาแมงมุมมาปล่อยบ้านนี้ดีกั่ว...


โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) วันที่: 31 มกราคม 2552 เวลา:12:31:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




-in memoir-

งานเขียนย่อมจัดเป็นงานวรรณกรรม
ซึ่งงานอันมีลิขสิทธิ์
ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 6

ซึ่งให้ความคุ้มครองแก่ท่านเจ้าของลิขสิทธิ์
ในงานเขียนดังกล่าวโดยอัตโนมัติ
ไม่จำต้องจดทะเบียน
Friends' blogs
[Add inmemoir's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.