Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2548
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
9 สิงหาคม 2548
 
All Blogs
 
1 เดือนที่พ่อจากไป

วันนี้ครบ 1 เดือนที่พ่อจากไป

พ่อจะว่าอะไรมั้ย ถ้าปุ๋ยจะบอกว่า ปุ๋ยยังร้องไห้อยู่เกือบทุกคืน

ตอนนี้ปุ๋ยต้องนอนตรงที่พ่อนอน นอนเป็นเพื่อนแม่ ทั้งที่ไม่อยากนอนเลย เพราะทุกครั้งที่ปุ๋ยนอน มันคือการตอกย้ำความจริงที่ปุ๋ยไม่อยากจะจำเลย ว่าพ่อได้จากปุ๋ยไปแล้ว

พ่อแสดงอาการป่วยครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กรกฎา ปีที่แล้ว และจากปุ๋ยไปเมื่อวันที่ 9 กรกฎา ที่ผ่านมา

ตลอดหนึ่งปีเต็มที่เราสู้มาด้วยกัน ปุ๋ยได้เห็นพ่อร้องไห้ไม่รู้กี่ครั้ง ทั้งที่เกิดมาปุ๋ยไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้เลย

พ่อเป็นคนที่ทำงานมาตลอดชีวิต เมื่อทำงานไม่ได้ พ่อรู้สึกเหมือนโลกมันดับไป ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่

พ่อมีคติประจำใจอยู่ว่า "ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน" และบ่นตลอดเวลาที่ป่วยว่า ถ้าทำงานไม่ได้ จะอยู่เป็นคนไปทำไม

พ่อทรมานกับโรค เราแม่ลูกก็ทุกข์ที่เห็นพ่อทรมานโดยที่เราทำอะไรไม่ได้เลย

แต่ปุ๋ยคิดว่าครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่เข้มแข็งและรักกันมากที่สุดครอบครัวหนึ่ง พ่อว่ามั้ย

ปุ๋ยเป็นคนเรียนไม่เก่ง มีปัญหาขลุกขลักเรื่องเรียนมาตั้งแต่มัธยม แต่พ่อไม่เคยว่าปุ๋ยเลยแม้แต่คำเดียว พ่อไม่เคยบังคับ หากยังคอยส่งเสริมตลอดเวลา ไม่ว่าปุ๋ยจะทำอะไร

ช่วงที่อยู่เอแบค ปุ๋ยต้องย้ายคณะ ทำให้จบช้า ในขณะที่คนรอบข้างกดดัน พ่อซึ่งเป็นคนออกค่าใช้จ่ายทุกอย่าง ไม่เคยถามปุ๋ยด้วยซ้ำว่าเมื่อไหร่จะเรียนจบ

ปุ๋ยมาเป็นนักแปล พ่อก็ดีใจมาก ถึงกับเขียนไปหาลุงรงค์ที่สวนทูนอินว่าหลานพี่ได้เป็นคนในวงการเดียวกับพี่แล้วนะครับ

ช่วงที่พ่อป่วย ทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยม พ่อจะเอาหนังสือปุ๋ยแจกให้ทุกคน ด้วยความภาคภูมิใจ เอาบันทึกของเจ้าหญิงแจกให้คนอายุหกสิบก็บ่อย

พ่อเป็นคนอย่างนี้ มีแต่ให้กับให้ เวลาไปหาหมอ ก็จะเอาหนังสือประวัติวงดิอิมที่ตัวเองทำไปแจกอย่างไม่เสียดาย เพราะพ่อเป็นคนมีน้ำใจ

พ่อพูดเสมอว่า พ่อเป็นนักดนตรีที่ไม่มีพรสวรรค์ แต่พ่อมีพรแสวง ขวนขวายที่จะหาความรู้ ปุ๋ยเองทำงานแปลก็ไม่เคยมองว่าตัวเองเก่งกาจหรือมีพรสวรรค์ แต่ปุ๋ยมีพรแสวงเหมือนพ่อ ดิ้นรนสร้างชื่อด้วยความสามารถของตัวเอง แม้ว่าใครจะครหาว่าปุ๋ยใช้เส้นหรือนามสกุลเข้าวงการ แต่พ่อรู้ใช่ไหมว่ามันไม่จริงเลย

หลังพ่อเสีย ปุ๋ยรู้สึกอยู่สองอย่าง

อย่างแรกปุ๋ยดีใจ ที่พ่อไม่ต้องเจ็บปวดทรมานอีก ป่านนี้พ่อคงไปเล่นดนตรีอยู่บนสวรรค์ กล่อมให้ทุกคนมีความสุขด้วยเสียงดนตรีของพ่อ

แต่ปุ๋ยก็เสียใจ ใจหาย ที่จะไม่ได้เห็นพ่อ ไม่ได้ยินเสียงพ่อ ไม่ได้เจอพ่ออีกต่อไป

ยี่สิบกว่าปีเท่านั้น เราได้อยู่ด้วยกันสั้นเหลือเกิน

แต่การได้รับความรักจากคนที่ยิ่งใหญ่อย่างพ่อ แม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว ก็ถือว่าคุ้มค่าที่สุดแล้วที่ปุ๋ยได้เกิดมา

ต่อไปนี้ จะไม่มีใครที่คอยเรียกปุ๋ยให้หยอดตาให้ ไม่มีใครมาเรียกให้ปุ๋ยพาไปเดินรอบหมู่บ้าน

ไม่มีใครที่ปุ๋ยจะตัดเล็บให้ ใส่ถุงเท้ารองเท้าให้ อีกต่อไปแล้ว

เป็นเช่นนี้เองใช่ไหม ชีวิตคน

เกิด แก่ เจ็บ ตาย

ไม่มีใครหนีพ้น

ฉะนั้น อีกไม่นาน ปุ๋ยก็คงได้เจอกับพ่อ

ปุ๋ยจะเป็นคนดี จะทำแต่ความดี เพื่อที่ปุ๋ยจะสั่งสมบุญได้เท่าที่พ่อสั่งสมไว้

แล้วเมื่อวันนั้นของปุ๋ยมาถึง ปุ๋ยจะได้ไปสู่ภพภูมิที่พ่ออยู่

เราจะได้เจอกันอีก

ขอให้ปุ๋ยได้เป็นลูกพ่ออีก

ทุกชาติไป

รักและคิดถึงพ่อสุดหัวใจ

ลูกสาวคนเล็กของพ่อ




Create Date : 09 สิงหาคม 2548
Last Update : 9 สิงหาคม 2548 23:29:20 น. 12 comments
Counter : 635 Pageviews.

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับผม





โดย: เด็กกรุง วันที่: 9 สิงหาคม 2548 เวลา:23:49:47 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ แล้วก็เชื่อว่าคุณพ่อคุณปุ๋ยรับรู้นะค่ะว่ารักท่านมากขนาดไหน และก็คงภูมิใจในตัวคุณปุ๋ยมากๆ เลยนะค่ะ



โดย: JewNid วันที่: 9 สิงหาคม 2548 เวลา:23:56:17 น.  

 
น้ำตาซึมตามคุณนิดมาอีกคน

พ่อต้องภูมิใจในตัวปุ๋ยมากแน่ๆ เรารู้ว่าตอนนี้ปุ๋ยก็ดูแลแม่แทนพ่อด้วยนะ


โดย: พัท IP: 203.118.125.92 วันที่: 10 สิงหาคม 2548 เวลา:9:19:13 น.  

 
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมชาตินะค่ะ แต่คนเราคงไม่อยากให้คนที่ใกล้ชิดเรา หรือคนที่เรารักจากไป....

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ....


โดย: เปาหมู (salapaomoo ) วันที่: 10 สิงหาคม 2548 เวลา:17:54:36 น.  

 
ครับ ถึงยังไงความทรงจำดีๆยังคงอยู่กับเราตลอดไป . . . Cheer up!


โดย: oneshot IP: 61.91.103.183 วันที่: 10 สิงหาคม 2548 เวลา:18:01:07 น.  

 
เห็นจากข่าวทีวีแต่ไม่แน่ใจว่าเป็นคุณพ่อของพี่น่ะค่ะ...

ขอแสดงความเสียใจด้วย
และขอให้คนที่ยังอยู่ เข้มแข็งต่อไป


โดย: ลูกติดพ่อคนหนึ่ง (แพนด้ามหาภัย ) วันที่: 12 สิงหาคม 2548 เวลา:1:08:13 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยอ่ะพี่ปุ๋ย

เข้มแข็งนะคะพี่สาว



โดย: น้องแอน IP: 203.188.22.14 วันที่: 12 สิงหาคม 2548 เวลา:22:30:43 น.  

 
พี่ปุ๋ยอาจะจไม่รู้จักหนู... แต่หนูรู้จักพี่ผ่านตัวอักษร..

วันนี้หนูรู้จักพี่มากขึ้นอีกนิด...

เสียใจด้วย... จริงๆนะคะ



โดย: p_jung IP: 61.47.101.101 วันที่: 19 สิงหาคม 2548 เวลา:20:50:11 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ


โดย: มณฑารัตน์ วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:22:45:42 น.  

 
เพิ่งเข้ามาในweb นี้เป็นครั้งแรก ขอแสดงคว่มเสียใจด้วยนะค่ะ พ่อของเราก็เสียไปแล้วเหมือนกัน นึกเสียใจที่เมื่อก่อนที่พ่อยังอยู่ บางครี้งเราไม่ยอมฟังพ่อพูด มาตอนนี้ไม่มีพ่อพูด ไม่มีพ่อว่า ไม่มีพ่อบ่นอีกแล้ว ต่อให้รอ หรือ หาที่ไหนก็ไม่มีวันนั้อีก ใครที่พ่อยังอยู่ รักพ่อให้มาก ๆ นะค่ะ


โดย: ภูมิใจ พูลสวัสดิ์ IP: 202.93.61.150 วันที่: 8 ธันวาคม 2549 เวลา:11:47:15 น.  

 
เพิ่งเข้ามาครั้งแรก รู้จักคุณมณฑารัตน์ครั้งแรก ทั้งๆ ที่อ่านหนังสือแปลของคุณมานาน อิอิ อ่านแต่ไม่เคยดูประวัติว่าคนแปลเป็นใครอะค่ะ อ่านเรื่องที่เขียนเกี่ยวกับพ่อข้างบนนี้แล้ว ร้องไห้ค่ะ เพราะคิดถึงวันที่รู้ว่าพ่อเป็นมะเร็ง ทุกคนในครอบครัวหดหู่มาก กลัวและดิ้นรนหาทางรักษากันอย่างมาก ในครั้งนั้นท่านโชคดีและยังอยู่เคียงข้างลูกๆ มาจนวันนี้ แต่ปีนี้คุณพ่อก็อายุ 76 แล้ว ในวันข้างหน้า ไม่รู้ว่าจะนานแค่ไหน กลัวความเสียใจและไม่อยากให้มีวันนั้นเลย ในวันนี้ หวังว่าคุณมณฑารัตน์จะสบายดีแล้วนะคะ ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ ถึงแม้จะล้าหลังไปมากเลยก็ตาม


โดย: นีน่า IP: 58.8.41.199 วันที่: 24 เมษายน 2551 เวลา:23:10:51 น.  

 
ก่อนอื่นต้องขอแสดงความเสียใจ วันนี้คิดถึงพ่อ เลยมาอ่านอะไรเล่นก็บังเอิญมาเจอ สำหรับฉัน พ่ออยู่กับฉันแค่ 6 ปี วันนี้ก็15ปีแล้วที่พอจากฉันไป ไม่มีวันใดที่ฉันไม่คิดถึงพ่อ ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่หวังเหมือนคุณ คือการได้ไปอยู่กับพ่อ เมื่อวันสุดท้ายของชีวิตมาถึง


โดย: เด็กชมพู IP: 202.12.73.4 วันที่: 11 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:13:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

มณฑารัตน์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




Lost in Translation

Friends' blogs
[Add มณฑารัตน์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.