บะหมี่ : พลังใจ : ความทรงจำที่ดี

อ่านจากเมล ที่ส่งต่อๆๆ กันมานานสัก 10 ปี ที่แล้ว   ยังชอบอยู่ ทุกครั้งที่นึกถึง

 


และอยากให้หลายๆ คน ได้ อ่าน เพราะทำให้รู้สึกโลกเรามีความสวยงามอยู่

 


พลังใจ และความทรงจำที่ดี เป็นสิ่งที่น่าเก็บรักษาไว้ และควรถ่ายทอดแก่คนที่เรารัก

 



 


วันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ที่ร้านบะหมี่ " ฮอกไก " บนถนนซัปโปโร
การกินบะหมี่โซบะในคืนวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่นั้นเป็นประเพณีของชาวญี่ปุ่น
ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ร้านบะหมี่ขายดีในวันสิ้นปี "ร้านฮอกไก" นี้ก็เช่นกัน ในวันนี้คน
แน่นร้านแทบทั้งวัน จนกระทั่งถึงเวลา 22.00 น. คนก็เริ่มน้อยลง

 



 


ในคืนวันส่งท้ายปีเก่า พอลูกค้าคนสุดท้ายกลับไปในขณะเถ้าแก่เนี้ยก็จะปิดร้าน
ประตูร้านก็ถูกเปิดออกอย่างเบา ๆ มีผู้หญิงคนหนึ่งพาเด็กชายสองคน
คนหนึ่งประมาณ 6 ขวบกับอีกคนหนึ่งประมาณ 10 ขวบเข้ามาในร้าน
เด็กชายทั้งสองคนสวมชุดกีฬาใหม่เอี่ยมเหมือนกันทั้งสองคน
ส่วนหญิงคนนั้นสวมโอเวอร์โค้ทลายสก๊อตเก่า ๆ เชย ๆ


 


"เชิญนั่งครับ" เถ้าแก่ร้องทักทายออกมา
หญิงคนนั้นเอ่ยปากอย่างขลาดกลัวว่า
"ขอบะหมี่น้ำสักชามได้ไหมค๊ะ"
เด็กชายสองคนที่อยู่ข้างหลังสบตากันอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก
"ได้ค่ะ ได้ค่ะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะค่ะ เชิญนั่งก่อนค่ะ"


 


เถ้าแก่เนี้ยพาพวกเขาไปนั่งที่โต๊ะเบอร์สองชิดกำแพง
แล้วตะโกนบอกไปทางห้องครัวว่า "บะหมี่น้ำหนึ่งชาม"
บะหมี่หนึ่งชามมีบะหมี่แค่หนึ่งก้อน เถ้าแก่คิดแล้วก็ใส่บะหมี่
เพิ่มไปอีกครึ่งก้อน ต้มบะหมี่ได้ชามเบ้อเริ่ม
ทั้งเถ้าแก่เนี้ยและสามแม่ลูกต่างก็ไม่รู้เรื่อง
สามแม่ลูกนั่งล้อมชามบะหมี่กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
กินพลางพูดพลาง
"ทานเถอะครับ" ลูกคนพี่พูด

 


"แม่ทานหน่อยสิครับ"ลูกคนน้องพูดไปก็คีบบะหมี่ให้แม่กิน
ไม่นานก็กินบะหมี่หมดชาม จ่ายเงินไปหนึ่งร้อยห้าสิบเยน
แล้วทั้งสามคนก็ชมว่า 
"ขอบคุณมากค่ะ  บะหมี่อร่อยมากค่ะ "
พร้อมกับค้อมตัวเล็กน้อยแล้วลาจากไป
"ขอบคุณมากค่ะ(ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ(ครับ)"
ทั้งเถ้าแก่และเถ้าแก่เนี้ยต่างก็กล่าวขอบคุณ

 



ทำงานไปวันแล้ววันเล่ายุ่งตั้งแต่เช้าจรดเย็น และแล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งปี
วันที่ 31 ธันวาคมก็เวียนมาครบรอบอีกครั้งหนึ่ง ในวันส่งท้ายปีเก่า
ร้านบะหมี่ "ฮอกไก" ก็ยังคงขายดีและดูเหมือนจะขายดีกว่าปีที่ผ่านมา
สองตายายยังคงยุ่งวุ่นวายอยู่กับการค้าขาย และแล้ววันที่วุ่นวายก็จบสิ้นลง
22.00 น.กว่า ในขณะที่เถ้าแก่เนี้ยกำลังจะปิดร้านอยู่นั้น
ประตูร้านก็ถูกผลักออกเบา ๆ ผู้ที่เข้ามาก็คือหญิงวัยกลางคนกับเด็กชายสองคน
พอเห็นเสื้อโอเวอร์โค้ทที่เก่า และเชย เถ้าแก่เนี้ยก็นึกขึ้นมาได้ว่าเป็นลูกค้าคนสุดท้าย

 


ในวันส่งท้ายปีเก่าของปีที่แล้วนั่นเอง


 


"ขอบะหมี่น้ำหนึ่งชามได้มั๊ยคะ"
"ได้ค่ะ ได้ค่ะ เชิญนั่งตามสบายนะคะ"
เถ้าแก่เนี้ยนำพวกเขาไปนั่งที่เดิมที่เคยนั่งเมื่อปีที่แล้ว โต๊ะเบอร์สอง
ตะโกนไปพลางว่า "บะหมี่น้ำหนึ่งชาม" เถ้าแก่รับคำพลาง
จุดเตาที่เพิ่งจะดับไปพลาง "ได้ครับ บะหมี่น้ำหนึ่งชาม"
เถ้าแก่เนี้ยแอบไปพูดที่ข้างหูของเถ้าแก่ว่า
"นี่ตาแก่ ต้มบะหมี่ให้พวกเขาสามชามไม่ได้หรือ"
"ไม่ได้ ถ้าทำแบบนั้นจะทำให้พวกเขาอายและไม่สบายใจได้รู้มั๊ย"
สามีตอบพลาง แล้วโยนบะหมี่อีกครึ่งก้อนลงไปในหม้อที่น้ำกำลังเดือดพล่าน
เดินไปยืนข้างภรรยาแล้วก็ยิ้ม ภรรยาก็พูดขึ้นว่า
"เห็นเธอซื่อ ๆ ทึ่ม ๆ ไม่นึกเลยว่าจิตใจก็ดีเหมือนกันนะ"
ฝ่ายสามีเดินไปตักบะหมี่ชามใหญ่ที่กลิ่นหอมชวนกินชามนั้นแล้วให้ภรรยายกไปให้สาม
แม่ลูก สามแม่ลูกนั่งล้อมชามบะหมี่ กินไปพลางคุยไปพลาง
เสียงคุยของสามแม่ลูกดังถึงหูของตายาย
"หอมจังเลย…ยอดไปเลย…อร่อยจริง ๆ "
"ปีนี้สามารถกินบะหมี่ของร้านฮอกไกได้ นับว่าไม่เลวทีเดียว"
"ถ้าปีหน้าสามารถมากินได้อีกก็ดีนะสิ"
กินเสร็จก็จ่ายเงินไปหนึ่งร้อยห้าสิบเยน
แล้วสามแม่ลูกก็เดินออกจากร้านฮอกไกไป
"ขอบคุณค่ะ(ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ(ครับ)"
มองตามหลังสามแม่ลูกจนลับหายไป

สองตายายก็ยกเรื่องสามแม่ลูกมาพูดซ้ำแล้วซ้ำอีกไปได้ระยะหนึ่ง
ในวันสิ้นปีของสามปีมานี้ กิจการของร้านฮอกไกดีมาก
สองตายายต่างก็ยุ่งจนไม่มีเวลาคุยกัน แต่พอเลย 21.00น.ไปแล้ว
สองตายายก็เริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมา พอถึง 22.00น.
พนักงานในร้านต่างก็รับอั้งเปาแล้วก็แยกย้ายกันกลับไป

พอคนกลับไปหมดแล้วเจ้าของร้านทั้งสองก็ช่วยกันเอาป้ายราคาบะหมี่ในร้านที่เขียน
ไว้ว่า "บะหมี่ชามละสองร้อยเยน" ที่แขวนไว้ตามผนังทั้งหมดพลิกกลับหลัง
แล้วช่วยกันเขียนใหม่ว่า "บะหมี่ชามละร้อยห้าสิบเยน"
30นาทีก่อนเถ้าแก่เนี้ยก็เอาป้าย "จองแล้ว"
ไปวางไว้บนโต๊ะเบอร์สอง
เหมือนกับว่าจะมีเจตนารอแขกที่ลูกค้าออกจากร้านไปหมดแล้วถึงจะมาอย่างนั้นแหละ
22.30น. ในที่สุดสามแม่ลูกก็ปรากฎตัวขึ้น พี่ชายสวมเครื่องแบบมัธยมของรัฐแห่งหนึ่ง
น้องชายสวมเสื้อแจ๊คเก็ทที่พี่ชายสวมเมื่อปีก่อนดูหลวมและไม่พอดีตัว
เด็กทั้งสองคนโตขึ้นมาก
ส่วนผู้เป็นแม่ก็ยังคงสวมเสื้อโค้ทลายสก๊อตที่ทั้งเก่าและเชยแถมสีซีดตัวเดิม

 



"เชิญค่ะ เชิญค่ะ"
เถ้าแก่เนี้ยกล่าวทักทายอย่างมีน้ำใจ
มองใบหน้าอันยิ้มแย้มและท่าทางต้อนรับอย่างเต็มที่ของเถ้าแก่เนี้ย
ทำให้ผู้เป็นแม่นั้นเปล่งคำพูดออกมาอย่างงกงกเงิ่นเงิ่นว่า
"รบกวนช่วยทำบะหมี่น้ำให้สักสองชามได้ไหมค่ะ" "ได้ค่ะ เชิญนั่งทางนี้ค่ะ"
เถ้าแก่เนี้ยนำแม่ลูกไปนั่งยังโต๊ะเบอร์สอง
แล้วรีบเอาป้าย"จองแล้ว"ออกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แล้วตะโกนบอกไปทางครัวว่า
"บะหมี่น้ำสองชาม"
"ได้ครับ บะหมี่น้ำสองชามได้เดี๋ยวนี้แหละครับ"
เถ้าแก่พลางตอบ พลางโยนบะหมี่ลงไปในหม้อน้ำสามก้อน
สามแม่ลูกกินไปพูดไป
ดูแล้วเหมือนมีความสุขกันมาก
สองสามีภรรยาที่ยืนอยู่หลังโต๊ะทำบะหมี่ได้รับรู้ถึงความสุขที่พวกเขาได้รับกัน
ในใจก็พลอยเบิกบานไปด้วย
"ลูกรัก วันนี้แม่ต้องขอบคุณลูก ๆ เป็นอย่างมาก"
"ขอบคุณ ?"
"ทำไมครับ"
คือคุณพ่อของลูกที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปได้ทำให้คนอีกแปดคนได้รับบาดเจ็บ
และทางบริษัทประกันก็ไม่รับผิดชอบในส่วนนั้น
ในช่วงหลายปีมานี่ทำให้เราต้องจ่ายเงินเดือนละห้าหมื่นเยนทุกเดือน"
"เอ๊ะ เรื่องนี้เราก็ทราบกันอยู่แล้วนี่ครับ" ผู้เป็นพี่ตอบ

 


ส่วนเถ้าแก่เนี้ยตั้งใจฟังอย่างเงียบ ๆ อยู่หลังโต๊ะทำอาหาร
"แต่เดิมนั้นเเราต้องชำระหนี้ไปจนถึงปีหน้าเดือนมีนาคม
แต่ตอนนี้เราได้ชำระหนี้ไปหมดแล้ว"
"จริง ๆ หรือครับ แม่"
"จริงสิจ๊ะ
นี่เป็นเพราะว่าพี่ชายของลูกขยันไปส่งหนังสือพิมพ์
ส่วนตัวลูกเองก็ช่วยแม่ซื้อกับข้าวทำอาหาร
ทำให้แม่ไปทำงานได้อย่างเต็มที่
ทางบริษัทจึงได้ให้เงินเบี้ยขยันพร้อมทั้งเงินโบนัสพิเศษอื่นๆ อีก
จึงทำให้วันนี้สามารถชำระในส่วนที่เหลือได้หมด"
"ว้าว แม่ครับ พี่ครับ อย่างนี้ก็วิเศษสิครับ
แต่ว่าต่อไปขอให้ผมได้ช่วยทำอาหารต่อไปเถอะนะครับ"
"ผมก็จะส่งหนังสือพิมพ์ต่อนะครับ ไอ้น้องชาย
เราต้องร่วมแรงร่วมใจกันสู้หน่อยแล้วนะ"
"ขอบใจลูกทั้งสองมาก ขอบใจจริง ๆ "
"แม่ครับผมกับน้องก็มีความลับจะบอกกับแม่เหมือนกันครับ
คือในวันอาทิตย์วันหนึ่งของเดือนพฤศจิกายนโรงเรียนของน้อง
ได้แจ้งให้ผู้ปกครองไปเยี่ยมชมนักเรียนในห้องเรียนในวันพบผู้ปกครอง
คุณครูของน้องยังได้แนบจดหมายมาอีกหนึ่งฉบับว่า
เรียงความของน้องได้ถูกคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของฮอกไกโด
เพื่อไปแข่งขันเรียงความทั่วประเทศ นี่ผมได้ยินมาจากเพื่อน ๆ
ของน้องนะครับผมถึงทราบ ดังนั้นในวันนั้นผมจึงไปเป็นตัวแทนแม่
ไปร่วมในงานวันพบผู้ปกครองของน้อง"
"จริงหรือลูก แล้วต่อมาล่ะ"
“หัวข้อที่คุณครูให้เรียงความคือ ความปรารถนาของข้าพเจ้า"
น้องได้เอาเรื่องของบะหมี่น้ำหนึ่งชามมาเขียนเป็นเรียงความ  แล้วยังได้อ่านต่อหน้าทุกคนด้วย
"เรียงความเขียนว่า…หลังจากที่คุณพ่อประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์แล้ว
ได้ทิ้งหนี้สินให้เรามากมาย เพื่อที่จะชำระหนี้ คุณแม่ต้องทำงานดึกดื่นหาม
รุ่งหามค่ำทุกวัน แม้แต่เรื่องของผมที่ต้องไปส่งหนังสือพิมพ์  น้องก็ยังเอาไปเขียนเลย…"
"ยังมีอีก น้องยังเขียนถึงในคืนวันที่ 31 ธันวาคม
พวกเราสามคนแม่ลูกได้มาล้อมวงกันกินบะหมี่น้ำ
อร่อยมาก…สามคนกินบะหมี่น้ำแค่ชามเดียว
คุณตาคุณยายเจ้าของร้านยังกล่าวขอบคุณพวกเราอีก
แล้วยังอวยพรวันปีใหม่ให้พวกเราอีก
เสียงเหล่านั้นเหมือนกับว่าให้กำลังใจให้เข้มแข็งที่จะยืนหยัดมีชีวิตอยู่ต่อไป
พยายามปลดเปลื้องหนี้สินทั้งหลายของคุณพ่อให้หมดให้เร็วที่สุด…"
"ด้วยเหตุนี้น้องจึงได้ตัดสินใจว่าโตขึ้นน้องจะเปิดกิจการร้านบะหมี่
แล้วจะต้องเป็นเจ้าของร้านบะหมี่ยอดเยี่ยมอันดับหนึ่งของญี่ปุ่นอีกด้วย
แล้วยังจะให้กำลังใจแก่ลูกค้าทุกคน…ขอให้มีความสุขครับ…ขอบคุณครับ…"

สองตายายเจ้าของร้านบะหมี่ที่ยืนฟังอยู่หลังโต๊ะทำบะหมี่จู่ ๆ ก็หายตัวไป
พวกเขาไม่ได้หายไปไหนเลยเพียงแต่คุกเข่ากันอยู่ใต้โต๊ะ
ในมือถือปลายผ้าขนหนูกันคนละข้าง  พยายามซับน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุดเหมือนทำนบพังนั้นอย่างไม่ลดละ

 



"พอน้องอ่านเรียงความจบ คุณครูก็พูดว่า
"วันนี้พี่ชายได้มาเป็นตัวแทนของคุณแม่ ดังนั้นขอเชิญพี่ชายขึ้นมากล่าวอะไรสักหน่อยค่ะ "
"จริงหรือลูก แล้วลูกทำอย่างไรหล่ะ"

 


"ก็มันกระทันหันเกินไป ตอนแรก ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
ผมจึงพูดว่า…ขอบคุณทุกคนที่เอาใจใส่น้องผมเป็นอย่างดี
น้องผมต้องไปจ่ายตลาดซื้อกับข้าวกลับมาหุงหาอาหารทุกวัน
ดังนั้นในเวลาที่เพื่อน ๆ ทุกคนมีกิจกรรมกันในตอนเย็นก็มักจะ
อยู่ร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ไม่ได้เพราะต้องรีบกลับบ้าน
เมื่อเป็นอย่างนี้คงจะทำให้ทุกคนวุ่นวายกันพอสมควร"

"เมื่อครู่นี้ตอนที่ได้ยินน้องอ่านเรียงความเรื่องบะหมี่น้ำหนึ่งชาม
ผมรู้สึกอายมาก แต่พอได้เห็นน้องยืดอกอ่านเรียงความเรื่องบะหมี่
น้ำหนึ่งชามด้วยเสียงอันดังนั้นจนจบ ถึงได้รู้สึกว่าความรู้สึกอายเมื่อ
สักครู่นี้ถึงจะเรียกว่าเป็นความอายจริงๆ "
"หลายปีมานี้ ความกล้าของคุณแม่ที่จะสั่งบะหมี่น้ำหนึ่งชามนั้นเพื่อกิน
กันสามคนนั้นผมกับน้องจะไม่มีวันลืมเป็นอันขาด ผมและน้องจะต้องขยัน
และดูแลแม่เป็นอย่างดี และผมขอฝากน้องของผมให้ทุกคนช่วยดูแลด้วยครับ"

 



สามแม่ลูกกุมมือกันเงียบ ๆ ตบไหล่ กินบะหมี่หมดอย่างมีความสุขกว่าทุก ๆ ปี
จ่ายเงินไปสามร้อยเยนกล่าวขอบคุณค้อมตัวลงเคารพและเดินออกจากร้านไป
เถ้าแก่ เถ้าแก่เนี้ย มองตามหลังสามแม่ลูกไป เจ้าของร้านจึงได้รู้สึกว่าปีนี้ได้ผ่านไปแล้วจริง ๆ
พร้อมกับกล่าวว่า "ขอบคุณค่ะ(ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ(ครับ)"


 


และแล้วก็ผ่านไปอีกปีหนึ่ง
พอถึงเวลา21.00น.ทางร้านฮอกไกก็วางป้าย"โต๊ะจอง"ไว้บนโต๊ะเบอร์สองและเฝ้ารอคอย
การมาเยือนของสามแม่ลูกเช่นเคย
แต่ในปีนั้นสามคนแม่ลูกไม่ได้มาปรากฏตัวที่ร้านเลย

ปีที่สอง ปีที่สาม
โต๊ะเบอร์สองก็ยังคงว่างอยู่เช่นเดิม สามแม่ลูกไม่ได้มาที่ร้านฮอกไกอีกเลย
กิจการของร้านฮอกไกดีมาก  เรียกว่าดีวันดีคืนเลยทีเดียว
ภายในร้านมีการตกแต่งใหม่  โต๊ะเก้าอี้ก็มีการเปลี่ยนใหม่
จะมีก็แต่โต๊ะเบอร์สองที่เก็บรักษาไว้เหมือนเดิม

ผ่านวันที่ 31 ธันวาคม ไปอีกหลาย ๆ ปี
พอถึงวันสิ้นปีหลังจากปิดร้านแล้ว เจ้าของร้านค้าในระแวกใกล้เคียงร้านฮอกไก
ก็มักจะมารวมตัวฉลองโดยการกินบะหมี่ที่ร้านฮอกไก กินไปพลาง
ก็รอเสียงระฆังส่งท้ายวันสิ้นปีเก่าไปพลาง
ในวันนี้พอเลย 21.30น.ไปแล้ว
เจ้าของร้านขายปลามาถึงก่อนพร้อมทั้งนำซาซิมิมาด้วย
ต่อจากนั้นก็มีคนมาเรื่อยๆ เป็นระยะ บ้างก็เอาเหล้ามา บ้างก็เอาอาหารกับแกล้มมา
ปกติแล้วก็จะรวมตัวกันได้ประมาณ 30-40 คน ต่างก็คึกคักกันมาก
ทุกคนที่มานั้นต่างก็รู้ตำนานเกี่ยวกับโต๊ะเบอร์สอง  ทุกคนก็พยายามไม่เอ่ยถึงมันแต่ในใจต่างก็คิดกันว่า
วันนี้"โต๊ะจอง"ตัวนั้นไม่มีคนที่พวกเขาเฝ้ารอมานั่ง มันคงจะว่างเปล่าเพื่อส่งท้ายปีเก่าอีกเช่นเดิม
พวกเขาบ้างก็กินเหล้า บ้างก็กินบะหมี่ บ้างก็เข้า ๆ ออก ๆ พอเตรียมกับข้าวกับแกล้ม ต่างก็กินกันไปคุยกันไป
พูดเรื่องการค้าบ้าง  คุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ แม้แต่น้ำทะเลขึ้นลงในระยะนี้บ้านไหนมีเด็กเกิดใหม่

 


  ก็นำมาพูดคุยในวงสนทนา คุยมันทุก ๆ เรื่อง จนเหมือนกับว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน

เวลาผ่านไปจนถึง 22.30น.
ทันใดนั้นเองประตูร้านก็ถูกผลักออกเบา ๆ ทุกคนในร้านหยุดพูดคุยกัน
สายตาทุกคู่มองตรงไปยังประตูร้าน ชายหนุ่มสองคนยืนสง่าในชุดสูทสากล
พาดโอเวอร์โค้ทไว้บนแขน พอเห็นว่าผู้ที่มาเป็นใครทุกคนก็รู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลง
และเริ่มสนทนากันต่อไปอย่างคึกคัก
ในขณะที่เถ้าแก่เนี้ยกำลังจะพูดว่า
"ขอโทษค่ะ ที่นั่งเต็มหมดแล้วค่ะ"
เพื่อปฏิเสธลูกค้าที่ไม่ได้รับเชิญอยู่นั้น
ก็มีหญิงคนหนึ่งสวมชุดกิโมโนเดินเข้ามายืนระหว่างกลางของชายหนุ่มทั้งสองคน
ทุกคนในร้านแทบจะหยุดหายใจเมื่อได้ยินคุณนายผู้นั้นพูดว่า
"เอ้อ…รบกวน…รบกวนช่วยทำบะหมี่ให้สามชามได้ไหมคะ"
ทันทีที่เถ้าแก่เนี้ยได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
เวลาผ่านไปสิบกว่าปีแล้ว
ภาพของสามแม่ลูกในความทรงจำ กับภาพของสามแม่ลูกตรงหน้า
เธอพยายามจะนำทั้งสองภาพมาวางซ้อนกัน เถ้าแก่ที่ยืนตะลึงอยู่ที่โต๊ะทำบะหมี่

ชี้นิ้วไปยังทั้งสามแม่ลูก "พวกคุณ .. พวกคุณ"
เขาพูดได้เพียงแค่นั้น  คำพูดทุกคำจุกอยู่ที่คอ
ชายหนุ่มหนึ่งในสองคนเห็นท่าทีของเถ้าแก่เนี้ยที่ทำอะไรไม่ถูกก็เลยพูดกับ
เถ้าแก่เนี้ยว่า  "พวกเราสามคนแม่ลูกที่เมื่อสิบสี่ปีก่อนในวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่มา
สั่งบะหมี่น้ำหนึ่งชามทานกันสามคนไงครับ และพวกเราก็ได้รับกำลังใจจากบะหมี่น้ำชามนั้น
พวกเราจึงได้สามารถยืนหยัดมาถึงวันนี้ได้"
"หลังจากนั้นก็อพยพครอบครัวไปอาศัยอยู่กับยายที่อำเภอชิกะ
ปีนี้ผมสอบผ่านได้เป็นนายแพทย์แล้ว
ตอนนี้ผมเป็นแพทย์ฝึกหัดแผนกกุมารเวชที่โรงพยาบาลเกียวโต
ปีหน้าเดือนเมษายนก็จะย้ายมาประจำโรงพยาบาลกลางของซัปโปโรแล้ว"
"วันนี้พวกเราก็เลยแวะมาที่โรงพยาบาลเพื่อทำความรู้จักและฝากเนื้อฝากตัว
แล้วเลยไปไหว้สุสานของคุณพ่อ  และน้องชายที่ครั้งหนึ่งเคยใฝ่ฝันว่าจะเป็นเจ้าของกิจการร้านบะหมี่นั้น
ขณะนี้ได้ทำงานในธนาคารเกียวโต ได้เสนอความคิดที่เลิศเลออย่างหนึ่งก็คือ
ปีนี้ในวันส่งท้ายปีเก่า พวกเราสามคนแม่ลูกจะมาเยี่ยมคารวะเจ้าของร้านบะหมี่ฮอกไกที่ซัปโปโร
และทานบะหมี่น้ำสามชามของร้านฮอกไกด้วย"
สองตายายฟังไปพลาง พยักหน้าไปพลางด้วยน้ำตาคลอเบ้า
รีบๆ ต้อนรับพวกเขาสิ เร็วเข้า"
ในที่สุดเถ้าแก่เนี้ยก็ได้สติ
"ยินดีต้อนรับค่ะ…เชิญนั่งข้างในค่ะ…นี่ตาเฒ่า…บะหมี่น้ำสามชามโต๊ะสอง"
เถ้าแก่ที่ยืนตะลึงอยู่ก็รีบปาดน้ำตาแล้วรับคำว่า
"ครับ..บะหมี่น้ำสามชาม"
หากดูกันตามจริงแล้ว  สิ่งที่เถ้าแก่ร้านบะหมี่ทั้งสองได้ให้ไปมันไม่ได้มีค่ามากมายอะไรเลย
มันเป็นแค่เพียงบะหมี่ไม่กี่ก้อน คำพูดที่จริงใจและให้กำลังใจเพียงไม่กี่คำ
รวมทั้งคำอวยพรว่า "ขอบคุณค่ะ(ครับ)
สวัสดีปีใหม่ค่ะ(ครับ)"ก็เท่านั้นเอง
แต่มันกลับให้ผู้ที่ถูกความจริงอันโหดร้ายบีบให้จมอยู่ในสถานการณ์
คับขับได้สามารถกลับมามีชีวิตอีกครั้ง



 



 







Free TextEditor



Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2555 17:43:23 น.
Counter : 1149 Pageviews.

60 comments
  
สวัสดีค่ะ
แวะมาส่งหัวใจในเดือนแห่งความรักค่ะ
พักผ่อนให้เต็มที่
อย่านอนดึกนะ พรุ่งนี้ต้องทำงาน



อยากทานขนมจีนแกงเขียวหวานจัง
โดย: pantawan วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:24:04 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับ เริ่มงานวันแรกของสัปดาห์ด้วยความสุขนะครับ อากาศดีจริงๆ ง่วงอีกแระ วันนี้มียำปลาอินทรีย์มาเสิร์ฟครับ ทานกับข้าวสวยร้อนๆ อร่อยดีครับ

images by free.in.th
โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:29:53 น.
  
อุฏฐาตา กมฺมเธยฺเยสุ อปฺปมตฺโต วิธานวา
สมํ กปฺเปติ ชีวิตํ สมุภตํ อนุรกฺขติ

ขยันทำงาน ไม่ประมาท ฉลาดในวิธีจัดการ เลี้ยงชีพแต่พอดี
ย่อมรักษาทรัพย์สมบัติให้คงอยู่และเพิ่มทวีได้

ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท ตลอดไป...นะคะ



อ่านเรื่องบะหมี่ด้วยความตั้งใจอย่างสูง
เนื่องจากเนื้อเรื่องชวนให้ติดตามและคิดตามเป็นอย่างมาก
ที่สำคัญ ต้องตั้งใจอย่างมากเพราะตัวหนังสือเล็กมาก..ค่ะ...อิ อิ

เรื่องดี อ่านแล้วรู้สึกมีความสุขตามตัวละครในเรื่องไปด้วย
ขอบคุณที่นำมาให้อ่าน...นะคะ

โดย: พรหมญาณี วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:11:26:05 น.
  
สวัสดียามบ่ายค่ะ..^^

โดย: Lika ka วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:12:52 น.
  
อยากบอกว่า "อ่านไม่ได้"
ตัวหนังสือเล็กมากกกกก

ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมจ๊า
โดย: sticker-dicut (เสี่ยวเฟย ) วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:18:05:08 น.
  
เป็นเรื่องที่อ่านไม่เคยเบื่อเหมือนกันค่ะ
โดย: sawkitty วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:35:56 น.
  
ชอบด้วยคนค่ะ เอาหัวใจมาฝากยามค่ำ ฝันดีนะคะ
โดย: คมไผ่ วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:01:53 น.
  
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทาย
ชอบขนมจีนแกงเขียวหวาน ทำเองป่าว
ขอบคุณมากๆ
โดย: pantawan วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:27:14 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับ

ชอบเรื่องนี้เหมือนกันครับ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:6:26:28 น.
  

สวัสดียามเช้าค่ะ..^^

โดย: Lika ka วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:15:28 น.
  
ปญฺญาชีวึ ชีวิตมาหุ เสฏฐํ
ปราชญ์ว่า ชีวิตที่อยู่ด้วยปัญญา ประเสริฐสุด

พัฒนาปัญญาในทางที่ถูกที่ควร ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:24:53 น.
  
สวัสดีค่ะ
เริ่มเป็นผู้เชี่ยวชาญแล้ว
แล้วแปะหัวใจเป็นหรือป่าว

แวะมาส่งกำลังใจ
ทำงานอย่างมีความสุขนะคะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ


โดย: pantawan วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:43:44 น.
  
ขอบคุณสำหรับบะหมี่นะคะ...เอาหัวใจมาจ่ายค่ะบะหมี่ด้วยแหล่ะ คริๆ
โดย: คมไผ่ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:06:30 น.
  
ถ้ามีโอกาสลองเที่ยวเหนือหน้าหนาวนะครับ
สวยมากจริงๆครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:18:48 น.
  

สวัสดีตอนบ่ายแก่ๆ ครับ วันนี้ขอเสิร์ฟอาหารเที่ยงกันเลยดีกว่าครับ อาหารสุขภาพทานแล้วไม่อ้วนครับ
โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:34:13 น.
  
สวัสดีตอนดึกๆ ครับ ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันนะครับ .....

เรื่องดีๆ ที่นำมาให้อ่านกันในหน้าบล็อกนี้ ผมยังไม่เคยอ่านเลย ก็เลยนั่งอ่านเพลินจนจบ เป็นเรื่องราวที่สร้างเสริมกำลังใจได้เป็นอย่างดีเลยครับ .....

โดย: NET-MANIA วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:21:58 น.
  
บทความนี้ซึ้งจับใจมากค่ะ
โดย: SK_KS วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:44:36 น.
  
สกมฺมุนา โหติ ผลูปปตฺติ
ความอุบัติแห่งผล ย่อมมีได้ด้วยการกระทำของตน

คิดดี พูดดี ทำดี เพื่อผลที่ออกมาดี ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:40:20 น.
  
สวัสดีคะ สบายดีนะคะ..ขอให้มีความสุขทุกๆวัน ตลอดไปคะ

โดย: Nita_7Uiii วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:15:47:07 น.
  
สวัสดีค่ะ
อยากได้หัวใจคนบ้านนี้บ้างอะ
ฝันดีค่ะ ไปล่ะ

โดย: pantawan วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:31:50 น.
  
สวัสดีตอนสายวันพฤหัสครับ วันนี้ขอเสิร์ฟเป็นต้มยำพุงปลาช่อนนะครับ ทานให้อร่อยและมีความสุขกับวันพฤหัสนะครับ

โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:32:02 น.
  
อโมฆํ ทิวสํ กยิรา อปฺเปน พหุเกน วา
เวลาแต่ละวัน อย่าให้ผ่านไปเปล่า จะน้อยหรือมาก ก็ให้ได้อะไรบ้าง

ใช้เวลาอย่างมีคุณค่า ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:38:31 น.
  
ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ น่าทานทั้งนั้นเลย
โดย: sawkitty วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:17:43:11 น.
  
เอาหัวใจมาแลกปิ่นโต คริๆ
โดย: คมไผ่ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:16:02 น.
  
ในที่สุดวันศุกร์ก็มาถึงแล้ว พรุ่งนี้หลายๆ ท่านคงได้หยุดพักกันแล้วนะครับ ทานอาหารง่ายๆ แต่อร่อยทุกครั้งที่ได้ชิมกันนะครับ ไข่เจียวหมูสับ แถมน้ำจิ้ม 2 อย่างเลย.....
( ขอบคุณนะครับ บางคร้งอยู่คนเดียวก็ดีนะครับ ไม่ต้องรอใคร ทำอะไรตัดสินใจได้ ฉับ ฉับ ฉับ..5555 )
โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:9:32:03 น.
  
วายเมเถว ปุริโส ยาว อตฺถสฺส นิปฺปทา

เป็นคนควรพยายามเรื่อยไป จนกว่าผลที่หมายจะสำเร็จ

มีความสุขกับผลแห่งความพยายามในกิจอันสุจริต ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:15:26 น.
  
สวัสดีค่ะ
วันศุกร์สุขหรรษานะคะ
แวะแปะหัวใจให้ 1 ดวง

มีขนมมาฝากค่ะ
โดย: pantawan วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:05:49 น.
  
ขอสั่งบะหมี่น้ำชามนึงเพื่อเป็นกำลังใจต้อนรับปีใหม่ได้มั๊ยฮะ :)
โดย: thanamonton IP: 115.87.224.145 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:05:36 น.
  
แวะมาทักทายตอนเย็นๆนะครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:44:39 น.
  
สวัสดีค่ะ
แปะหัวใจให้ 1 ดวง
มีกล้วยมาฝาก ทานแล้วหัวใจจะได้แข็งแรง





คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ biocellulose เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 1 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ
โดย: pantawan วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:20:10 น.
  
นอนหลับฝันดีนะค่ะ..^^

ขอตามกระแสนิดหนึ่ง..

โดย: Lika ka วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:14:34 น.
  
เรื่องนี้อ่านทีไรก็ซึ้งทุกทีนะคะ
โดย: SevenDaffodils IP: 68.50.164.97 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:32:45 น.
  
เริ่มต้นวันทำงานด้วยความสดใสนะครับ ทานด้วยกันนะครับ

โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:34:33 น.
  
สวัสดีคะ...คุณbiocellulose..สบายดีมัยคะ...ขอฝากความห่วงใย..จากเพื่อนหนึ่งคนในโลกใบนี้มากับดอกไม้นะคะ..

โดย: Nita_7Uiii วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:51:08 น.
  
.....คนโง่ ถึงมียศ ก็กลายเป็นทาสของคนมีปัญญา เมื่อมีเรื่องราวต่าง ๆ เกิดขึ้น.....

ยํ ปณฺฑิโต นิปุณํ สํวิเธติ สมฺโมหมาปชฺชติ ตตฺถ พาโล

บัณฑิตจัดการเรื่องใดอันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน คนโง่ย่อมถึงความหลงใหลในเรื่องนั้น

....ข้าพเจ้ามองเห็นเหตุผลนี้ จึงกล่าวว่า.....

ปญฺโญว เสยฺโย น ยัสสฺสิ พาโล

คนมีปัญญาประเสริฐกว่า คนโง่ถึงจะมียศก็หาประเสริฐไม่

หมั่นพัฒนาปัญญาเพื่อความประเสริฐแห่งตน ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:55:22 น.
  


... นอนหลับฝันดี...ราตรีสวัสดิ์นะค่ะ ...

โดย: Lika ka วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:32:30 น.
  
สวัสดีค่ะ
มีความสุขในวันแห่งความรักนะคะ

รูปสวย glitter emoticon comment glitter.mthai.com

โดย: pantawan วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:2:33:13 น.
  



สุขสันต์...วันวาเลนไทน์ค่ะ..^^

โดย: Lika ka วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:15:10 น.
  
ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ สำหรับบทความดีๆ
ขอนำไปเผยแพร่ต่อนะคะ
โดย: bee_บี วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:11:44:19 น.
  
นตฺถิ ปญฺญา อฌายิโน
ปัญญาไม่มีแก่ผู้ไม่พินิจ

พิจารณาทุกสิ่งในชีวิตด้วยสติและปัญญา ตลอดไป...นะคะ




วาเลนไทม์นี้ ปอป้าขอมอบหัวใจมิรู้โรยให้เพื่อนบล๊อกทุกท่าน
ขอให้รักและมิตรภาพของหมู่เฮาอย่าได้โรยรา ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:33:17 น.
  
สวัสดีค่ะ...

บทความวันนี้ดีมากเลย

เอาดอกไม้มาให้สดชื่นนะคะ

โดย: Calla Lily วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:14:37:40 น.
  
สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:14:39:40 น.
  


สุขสันต์วันแห่งความรักนะคะ
โดย: jamaica วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:14:52:33 น.
  
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ biocellulose เรียบร้อยแล้วนะคะ
โดย: โสมรัศมี วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:17:53:18 น.
  
สุขสันต์วันแห่งความรัก ครับ
โดย: **mp5** วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:20:36:20 น.
  
Happy Valentine's Day ขอให้มีคน รัก คนชอบ คนเอ็นดูเม่ตา...เสมอคะ

โดย: Nita_7Uiii วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:21:40:49 น.
  
สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ คืนนี้นอนหลับฝันหวานแล้วกันเน๊อะ
โดย: คมไผ่ วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:02:20 น.
  
สวัสดียามเช้าค่ะ.... เพลียนิดหน่อย !!

...แต่ก็ไม่ลืมแวะมาทักทายกัน...

โดย: Lika ka วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:26:11 น.
  
นตฺถิ ปญฺญาสมา อาภา
แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี

รักษาแสงสว่างแห่งชีวิตไว้ ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:26:34 น.
  
Morning ครับ มีความสุขให้เหมือนวันเมื่อวาน ไปทุกๆ วันนะครับ
หาอะไรทานกันดีกว่าครับ

โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:11:30:42 น.
  
สวัสดีวันแห่งความรักย้อนหลังค่ะ วันนี้พาไปชมทะเลตรัง
โดย: sawkitty วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:6:35:01 น.
  
ทุกขูปนีโตปิ นโร สปญฺโย
อาสํ น ฉินฺเทยฺย สุขาคมาย

คนมีปัญญา ถึงเผชิญอยู่กับความทุกข์
ก็ไม่ยอมสิ้นหวังที่จะได้ประสบความสุข

ใช้สติและปัญญาในการดับทุกข์ทั้งปวง ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:9:42:35 น.
  
ไผ่ว่า จินนี่ professional เกินกว่าที่จะไม่เข้าใจค่ะ แต่...อาจจะยังไม่ถึงเวลาก็ได้ เพราะฉะนั้น ต้องทำงานแบบผสมผสานค่ะ..ชีวิตลิขิตเองซะส่วนใหญ่...ไอ้ที่ควบคุมไม่ได้ก็...โยนให้จินนี่เขาไป คริๆ เพื่อความสบายใจทั้งสองฝ่าย เริ่ดดดด

ฝันดีนะคะ
โดย: คมไผ่ วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:23:19 น.
  
สวัสดีค่ะ
มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: pantawan วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:37:22 น.
  

อรุณสวัสดิ์ค่ะ...^^


โดย: Lika ka วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:6:18:01 น.
  
แวะมาทักทายค่ะ
อยากจะอ่านอะ..แต่ตัวเล็กมาก...มองมะเห็นเลย แฮ่ะๆ
โดย: mutcha_nu วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:52:02 น.
  
อนิพฺพินฺทิยการิสฺส สมฺสทตฺโถ วิปจฺจติ
ทำเรื่อยไป ไม่ท้อถอย ผลที่ประสงค์จะสำเร็จสมหมาย

อดทนในกิจอันสุจริต เพื่อความสมหวังในอนาคต ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:9:38:00 น.
  
เคยอ่านเรื่องนี้เหมือนกันคะ ชอบเหมือนกัน
โดย: JanE & IK วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:34:41 น.
  
สวัสดีค่ะ

วันหยุดพักผ่อนอย่างมีความสุขนะคะ


โดย: pantawan วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:45:32 น.
  
สวัสดียามเย็นๆ มาทักทายพร้อมบล็อกใหม่ค่ะ
โดย: sawkitty วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:17:34:40 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

biocellulose
Location :
พัทลุง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



อยากเป็นนักตัดแต่งความฝัน...เพื่อเตรียมใจ ก้าวให้ไกล และต้องไปให้ถึง
New Comments
Group Blog
กุมภาพันธ์ 2555

 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
 
 
All Blog