creatio ex nihilo

ศล
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ศล's blog to your web]
Links
 

 
ไม่รู้แล้วไม่ถาม

ผมออกโจทย์แข่งขันอิเล็กทรอนิกส์สำหรับนักอิเล็กทรอนิกส์รุ่นเยาว์ (มัธยม + อุดมศึกษา) และระบบการแข่งขันรายการหนึ่ง ผมมีกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 10 คน ส่วนใหญ่จบโท จบเอก เป็นผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในด้านอิเล็กทรอนิกส์กันทั้งนั้น โจทย์ของผมค่อนข้างยาก ในเวลา 2 วัน มีนักเรียน/นักศึกษา ทำได้ตามเป้าไม่ถึง 10% ระบบที่ผมจัดไว้ แต่ละทีมสามารถขอคำปรึกษาจากกรรมการได้ เพื่อให้ความช่วยเหลือในการแก้ปัญหาโดยการแลกกับคะแนน 300 คะแนน (คะแนนทั้งหมดต่อโจทย์ 1 ข้อ คือ 20,000 คะแนน) สิ่งที่น่าสนใจ ในเมื่อมันยาก และเราก็ไม่รู้ ทำไมไม่มีคนกล้าถาม

ขณะที่เราติดกับปัญหาจุดหนึ่ง ๆ และเวลาเดินไปเรื่อย ๆ มันคุ้มกันแล้วหรือ เรามักจะเจอแบบนี้แหละครับ ไม่รู้แล้วไม่ยอมถาม บางคนเห็นว่าการถามสิ่งที่ตัวเองไม่รู้เป็นเรื่องน่าอายไปก็มี เสื่อมเสียเกียรติไปก็มี ผมคะยั้นคะยอ ดร.ปู กับ น้องอ้อด ที่เป็นพิธีกร ให้กระตุ้นเด็ก ๆ ให้หันมาถามกรรมการ ก็ไม่เป็นผลเท่าที่ควร คุณคิดว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจมั้ยครับ แบบนี้ใช่เรียกว่าเสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่ายรึเปล่า



Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 4 พฤษภาคม 2553 23:59:46 น. 3 comments
Counter : 597 Pageviews.

 
ก็ตั้งคำถามให้มันอยู่ใน ระดับที่เหมาะกับความสามารถของเด็กหน่อยซิครับ ให้มันอยู่ตรง มีน เด็กออกมาจากห้องสอบ จะได้ไม่ช่วยกันสรรเสริญ


โดย: wildbirds วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:49:37 น.  

 
ผมคงตั้งคำถามระดับพื้นฐาน เพื่อใช้หาคนที่เก่งในรายการระดับประเทศระดับชาติไม่ได้หรอกครับ


โดย: ศล วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:18:38 น.  

 
นานาความคิดกันครับ


โดย: นายแจม วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:29:24 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.