รอยจาร - ปราณธร

รายละเอียด:

บ่อยครั้งที่ธันย์นึกสงสัยว่าเหตุใดทุกครั้งที่สายลมพัดโชยเอากลิ่นดอกการเวกหอมแรงมาแตะจมูกเขาถึงมักเห็น... ได้ยิน... ในสิ่งซึ่งอยู่เหนือประสบการณ์คนทั่วไปพร้อมกับที่ความรู้สึกโหยหา อาลัยอาวรณ์ และโหว่โหวงในอกแล่นจับทุกอณูประสาทสัมผัส

กระทั่งพานพบเธอ แม้เพียงหนึ่งชั่วลมหายใจและเพียงเศษเสี้ยวใบหน้างามที่ผินมา หากธันย์ก็รู้ว่าเธอคือคนที่ส่วนลึกแห่งวิญญาณเขาร่ำร้องปรารถนามาแสนนาน เธอผู้มีรอยปานรูปแหวนที่โคนนิ้วนางติดตัวแต่เกิดดั่งมีใครจารสลักไว้แสดงความเป็นเจ้าของแต่ภพแต่หนหลัง ฤๅคนคนนั้น...คือธันย์

ทว่าใช่จะมีเพียงเขากับเธอที่จับจูงกันมาจากชาติปางก่อนเพราะนิวรณ์แรงกล้าหาได้มีแต่รักไม่ หากพยาบาทฆาตแค้นจนไม่อาจอโหสิก็สั่งสมเป็นเวรกรรมให้ต้องติดตามชดใช้ดุจกัน

ธันย์หวังเหลือเกินว่าหนนี้เขาจะสามารถแปรกระแสกรรมเปลี่ยนลิขิตชะตาของเขากับเธอ อย่าให้ต้องซ้ำรอยโศกนาฏกรรมเดิม

ภาพ+รายละเอียดจากเวบแจ่มใส

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

เรื่องนี้ ต้องบอกว่า มองมาตั้งแต่ตีพิมพ์ครั้งก่อน เพราะเป็น "ปราณธร" แต่ยังไม่ซื้อ เพราะไม่ใช่แนวของปราณธรที่เคยอ่านจนไม่นานมานี้ มีคนตั้งกระทู้ถามคนที่อ่านรอยจาร แล้วมโนภาพพระเอกเป็นน้องป๊อป ฐากูรบ้างหรือเปล่า..เลยสนใจ เพราะแน่ใจเลยว่า พระเอกเรื่องนี้ต้องมีความเป็นไทยมากแน่ๆเลยสนใจที่อยากจะอ่านพระเอกน่ารักแบบไทยๆ บ้าง

จากคำโปรยปกหลัง+ตัวอย่างในเวบก็คาดว่า เรื่องนี้คงมาแนวนิยายรักข้ามภพแน่ๆ ซึ่งนางเอกไม่แน่ว่าจะเป็นคน (ก็ตัวอย่างเปิดเรื่องมาพระเอกก็คุยกับผีซะแล้ว.. ซึ่งนี่เป็นอีกเหตุหนึ่งที่ลังเลใจกับเรื่องนี้อยู่นาน)

พอซื้อมาอ่านจริง..ต้องบอกว่า นิยายเรื่องนี้เหนือความคาดหมายสำหรับเรามาก

เริ่มอ่านตั้งแต่คำนำสำนักพิมพ์.. แนวพุทธปรัชญา..อึ้งไปนิดๆ มาต่อด้วยจากใจนักเขียน.. พูดถึงดาบไทย.. เริ่มงงไปอีกเล็กๆ.. และเริ่มเอะใจว่า คงไม่ใช่นิยายข้ามภพมาหารักเบาๆ สบายๆ เท่าไหร่

จนมาเข้าส่วนของนิยาย เรื่องนี้ แบ่งเป็นสามภาคในสองเล่ม คือ ภาคแรก 14 บท ภาครอง 33 บท ภาคปลาย 8 บท

ภาคแรก

พูดถึงพระเอกธันย์ ลูกชายสำนักดาบใจกลางกรุงเทพ ที่ไพลิน ลูกสาวนักการเมืองหลงรักตั้งแต่เด็ก และเป็นผู้ช่วยเหลือทางการเงินให้กับที่บ้านธันย์ จนธันย์อึดอัดใจ หนีมาเรียนมหาวิทยาลัยที่ต่างจังหวัด และสนิทสนมกับจอมใจ สาวรุ่นพี่ ทำให้ไพลินหึงหวง และนำมาซึ่งเหตุร้ายในภายหลัง

อ่านแรก เกือบจะคิดว่า จอมใจจะเป็นนางเอกแล้ว จนธันย์ได้พบเพียงเสี้ยวหน้าสาวน้อยที่ชื่อเดียวกับดอกไม้ "การเวก"ที่จ.เพชรบุรี..

ภาคแรก เกริ่นถึงนางเอกของเรื่องแค่นี้จริงๆ แต่ประเด็นที่บอกชัด คือ นิยายเรื่องนี้ พูดถึงแรงกรรมซึ่งถือเป็นเรื่องประหลาดใจมาก.. ไม่คิดว่า ปราณธรจะเขียนแนวนี้ และเมื่อเข้าสู่ภาครอง.. ยิ่งประหลาดใจใหญ่

ภาครอง

ภาคนี้ กินความยาวครึ่งเล่ม 1 ไปจนถึงค่อนเล่ม 2 เริ่มด้วยชีวิตในภพปัจจุบันของสาวน้อยการเวก ผู้โดดเดี่ยวเอกา..พ่อแม่ทิ้งให้ตายายเลี้ยง จนโตไปอยู่กับแม่ที่แต่งงานใหม่ ที่มีพ่อเลี้ยงแสนดี หัสนัยน้องเลี้ยงตัวร้าย จนได้ไปเจอกับสำนักดาบของบ้านธันย์.. ฝากตัวเป็นศิษย์ และสุดท้ายมีเหตุให้ย้อนกลับไปฟื้นอยู่ในร่างตัวเองในอดีตชาติ สมัยกรุงเทพทวารวดีศรีอโยธยาหลังจากเสียทีให้พระเจ้าบุเรงนอง

แต่.. เหตุการณ์ในเรื่องนี้ ไม่ใช่ไทยรบพม่า.. แต่เป็นไทยรบกัมภูชา(สะกดตามนิยาย).. ซึ่งกัมภูชาฉวยโอกาสที่ไทยอ่อนแอ ส่งกำลังเข้ามารุกรานไทย.. โดยในนิยายเรื่องนี้ พูดถึงเมืองเพชรบุรีของสาวน้อยการเวกที่หลงยุคมาและได้พบพ่อแม รวมถึงใครบางคนที่ผูกพันทั้งด้านดีและร้ายที่ต่างไปจากภพเดิมที่เคยพบมา

ส่วนพระเอกธันย์.. หรือ เพชรฟ้า ในอดีตชาติ ต้องบอกว่าส่วนตัวแล้วเป็นอีกความประหลาดใจ เพราะพระเอกของเราเป็นกัมภุช.. ที่ไม่ใช่ธรรมดา แต่เป็นจอมขมังเวท.. ขอมดำดินตัวจริงเสียงจริง..ที่รับมอบภารกิจมาเป็นจารชนในเมืองเพชรบุรี

ภาคปลาย

เป็นบทสรุปกับภพปัจจุบัน.. ธันย์, การเวก, ไพลิน, หัสนัย จะตัดสินใจอย่างไร.. กับกงล้อของกรรมที่เวียนมาบรรจบ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ความรู้สึกส่วนตัว ตั้งแต่ตอนอ่าน จนไปถึงอ่านจบ คือ ประหลาดใจมาก ไม่คิดว่าจะได้อ่านงานลักษณะนี้จากปราณธร (และแจ่มใส) เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ แฝงปรัชญาพุทธ หรือควรจะเรียกว่า นิยายปรัชญาพุทธอิงประวัติศาสตร์ดี

แต่ไม่ว่า จะเรียกอย่างไร ด้วยความชอบอ่านนิยายอิงประวัติศาสตร์เป็นทุนเดิม เรื้องนี้ จึงถือ เป็นนิยายที่น่าอ่านเรื่องหนึ่ง (แม้ประวัติศาสตร์จะไม่ใช่สาระหลักของเรื่องก็ตาม)

สำนวนภาษาค่อนข้างลื่นทั้งปัจจุบัน+อดีต (มีสะดุดจังๆ คำเดียว "องค์หญิง" ที่อ่านทีไรนึกไปถึงนิยายจีนทุกที)

พล๊อตเรื่อง น่าสนใจ ทำให้ติดตามอ่านได้ และสามารถทำให้เราต้องอ่านเรื่องนี้ค่อนข้างละเอียดตั้งแต่รอบแรก (ปกติ จะอ่านรอบแรกแบบเร็วมากๆ อ่านเอาเรื่อง แต่เรื่องนี้ จัดว่าอ่านช้า กลัวพลาดรายละเอียด)

ถ้าจะมีส่วนที่ไม่ชอบบ้าง คือ ภาคแรก ปูเรื่องยาวไปนิด สำหรับความสำคัญต่อเนื้อหาหลัก(แต่เป็นภาคที่เขียนได้สนุก ชวนติดตามมาก), ภาครอง บางช่วงเนือยไปนิด, ภาคปลาย บทสรุปของไพลิน รู้สึกไม่เด็ดขาด อาจเพราะเรื่องปูมาว่า เธอเป็นลูกผู้มีอิทธิพล เลยคิดว่า เธออาจชดใช้กรรมไม่นาน แล้วกลับมาสร้างความเดือดร้อนให้ธันย์+การเวกได้อีก น่าจะให้คิดได้ อโหสิกรรมให้กันไปเลยดีกว่า

สรุปโดยรวม ชอบ และอยากอ่านแนวนี้จากปราณธรอีก




Create Date : 20 มกราคม 2556
Last Update : 20 มกราคม 2556 6:14:43 น.
Counter : 4073 Pageviews.

7 comments
  
อ่านแล้วชอบเหมือนกันค่ะ วางไม่ลงเลย แต่อ่านตอนหน้าปกเก่านะ = =' เสียดายหน้าปกใหม่เหมือนกันค่ะ สวยดี ^^

เรื่องนี้จำได้สุด ๆ ตรงพระเอกพกดาบนี่แหละ ดูเท่และแปลกดี
ส่วนตอนแรกที่อ่านก็นึกว่า จอมใจเป็นนางเอก จนต้องถือสิทธิ์แอบอ่านตอนสุดท้ายให้แน่ว่าใครเป็นนางเอกกันแน่ 555
โดย: takuto-ken (แบบไม่ล็อกอิน) IP: 58.11.75.117 วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:9:10:03 น.
  
ซื้อไปเหมือนกันค่ะ แต่ของยังมาไม่ถึง เลยไม่กล้าอ่านรีวิวมาก
โดย: Sab Zab' วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:9:25:48 น.
  
เห็นว่ามีสองเล่ม และยังไม่เคยอ่านแนวนี้ของปราณธรสักที เลยไม่กล้าลอง...แต่พออ่านรีวิวแล้วน่าสนใจดีค่ะ
โดย: Aneem วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:10:10:59 น.
  
ปกติชอบงานเขียนของปราณธรนะคะ
ชอบหลายแนวด้วยค่ะ เฮฮา ดราม่า สืบสวน ฯลฯ

แต่เล่มนี้ .............อ่านไม่รอดค่ะ
โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:10:32:25 น.
  
น่าสนใจนะคะ
โดย: jackfruit_k วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:10:34:07 น.
  
จำได้ว่าตอนอ่าน 'รอยจาร' จบใหม่ ๆ เกิดความรู้สึกอยากหา 'ขุนดาบ ทนายเลือก' มาอ่านมาก ๆ เลยค่ะ แต่... จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้หามาอ่าน กระทั่งวันนี้ 'รอยจาร' มีปกใหม่ให้ชื่นชมแล้ว หวานเย็นยังแปะโป้ง 'ขุนดาบ ทนายเลือก' อยู่เลยค่ะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:20:37:28 น.
  
หยิบแล้ววางหลายครั้งมากเรื่องนี้ รอก่อนดีกว่า
โดย: โตขึ้นจะกลายเป็นยุง วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:22:24:46 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ฟ้าใส ในเงาจันทร์
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]